João 8
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ Iesus Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghu.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ezɨ amɨnim tirazɨ, bar mɨzaraghara a ua Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven ghu. Ezɨ gumazamiziba bar a bagha izi. Ezɨ an aperaghav ikia men sure gami.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ezɨ Judan Arazibagh fozir gumaziba ko Farisiba me pam itir amizir mamɨn, garima a gumazir igharazir mam ko akuizɨ me an akua ghua a gamizɨma, a gumazamizibar damazimɨn tughav iti.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Egha me kamaghɨn Iesus mɨgei, “Tisa, pam itir amizir kam, a gumazir igharazim ko akuizɨ, me an gani.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Ezɨ Moses Osirizir Araziba kamaghɨn mɨgei, e dagɨaba fɨva kamaghɨn amir amizim mɨkɨntɨma an aremegham. Ezɨ nɨ manmaghɨn mɨkɨmam.”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Me ghaze, an akatam mɨkemeghtɨ, me akar kam bagh akam a gasam. Egha me a gifarasa mɨgɨrɨgɨar kam gami. Ezɨ Iesus aviragha uan dafar puzimɨn nguazim osiri.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Ezɨ me an azangsɨghavɨra iti, ezɨ Iesus tugha kamaghɨn me mɨgei, “Gumazir manam ian tongɨn arazir kuratam gamizir puvatɨ, a faragh dagɨam amizir kam mɨkɨnigh.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Egha a uam aviragha nguazimɨn osiri.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Me akar kam baregha, me bar vaghvagha danganir kam ataghɨragha zui. Gumazir ghuriba me faragha zui, ezɨ marazi men gɨn zui. Ezɨ Iesus uabɨram aviraghavɨra iti, ezɨ amizim an damazimɨn tughav iti.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Ezɨ Iesus dɨkavigha tugha kamaghɨn amizimɨn azai, “Amizim, gumazir kaba managh ghue? Gumazir akam nɨ gasamiba ti puvatɨ?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Ezɨ amizim kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, ua gumaziba puvatɨ.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Egha Iesus ua gumazamizibav gɨa ghaze, “Kɨ uabɨ, kɨ gumazir angazangarim nguazir kamɨn itir gumazamizibagh anɨdim. Gumazim nan gɨn izɨ, a mɨtatemɨn daruan kogham. Puvatɨ. An angazangarir gumazamizibagh amima me angamɨra itim, an an aven ikiam.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Farisiba akar kam baregha kamaghɨn Iesus mɨgei, “Nɨ uabɨ uan ingangariba ko arazibar gun mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, gumazamiziba nɨn akar nɨ mɨkemezim nɨghnɨzir gavgavim an ikian kogham. Nɨn akam, a pura bizim.”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Ezɨ Iesus men akam kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Guizbangɨra, kɨ uabɨ uan arazibar gun mɨgei. Ezɨ nguibar kɨ dɨkavigha izezim, kɨ a gɨfo, egha danganir kɨ uamategh mangamim, kɨ a gɨfo. Kamaghɨn amizɨ, gumazamiziba nan akam nɨghnɨzir gavgavim an ikɨ. Ia nan Nguibam gɨfozir puvatɨ. Egha danganir kɨ gɨn mangamim, ia uaghan a gɨfozir puvatɨ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Ia nguazir kamɨn arazibar gɨn ghua, gumazamizibar inivafɨzibar gara me tuisɨsi. Kɨ gumazitamɨn araziba tuisɨzir puvatɨ.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Egh kɨ gumazamizibar araziba tuisɨghtɨ, gumazamiziba nan akar kɨ mɨkemezim nɨghnɨzir gavgavim an ikiam. Kɨ uabɨra a tuisɨzir puvatɨ. Afeziar na amadazim, a na ko ingari, ezɨ kamaghɨn nan tuisɨzir arazim bar guizbangɨra.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Ian Arazir Moses Osiriziba, akam kamaghɨn iti, gumazir pumuning akar otevir vamɨra mɨkɨmam, eghtɨ aningɨn akam a guizbangɨra.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Kɨ uabɨ kɨ uan araziba ko ingangaribar gun mɨgei, ezɨ Afeziar na amadazim, a uaghan nan ingangariba ko arazibar gun mɨgei.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Ezɨ Farisiba kamaghɨn an azara, “Nɨn Afeziar nɨ mɨgeir kam, a managh iti?”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Iesus Godɨn Dɨpenimɨn ikia dagɨaba arɨzir danganimɨn boroghɨra gumazamizibar sure gami. Ezɨ an dughiam tɨghar otivam, kamaghɨn amizɨ, gumazitam an suirazir puvatɨ.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Egha Iesus ua gumazamizibav gɨa ghaze, “Kɨ zui. Ia na buriva nan apighan kogham. Ian arazir kuraba ikɨvɨra ikɨtɨ ia ovengam. Egh kɨ mangamin danganim, ia an mangɨghan kogham.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ezɨ Judan gumazir aruaba akar kam baregha me uarira kamaghɨn uariv gei, “Manmaghsua a ghaze, ‘Ia danganir kɨ zuimɨn mangan kogham?’ A ti uabɨra uabɨ mɨsueghɨva aremegham?”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ia nguazimɨn vɨn itir darasi. Ezɨ ko, kɨ pɨn iti tav. Ia nguazir kamɨn adarasi. Ezɨ kɨ nguazir kamɨn gumazim puvatɨ.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Kamaghɨn amizɨ, kɨ ia mɨkemegha gɨfa, ian arazir kuraba ikɨvɨra ikiam, eghtɨ ia aremegham. Ia kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim nan ikian kogh egh mɨkɨm suam, Kɨ Uabɨ Kɨ Kamaghɨn Iti, eghtɨ ian arazir kuraba ikɨvɨra ikɨtɨ ia arɨmɨghiram.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Ezɨ me kamaghɨn an azara, “Nɨ tina?”
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Kɨ ian araziba bagha akar avɨriba ia mɨkɨmasa. Egh uaghan kɨ ian arazir kuraba jasɨn mɨn da tuisɨghasa. Ezɨ Afeziar na amadazim, an araziba bar guizbangɨra. Ezɨ akar a na mɨkemezɨ kɨ oraghiziba, kɨ bar dar gun nguazimɨn gumazamizibav gei.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Me kamaghɨn fozir puvatɨ, Iesus uan Afeziamɨn gun me mɨgei.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Kamaghɨn amizɨ, a kamaghɨn me mɨgei, “Ia Gumazamizibar Otarim fɨva ter ighuvimɨn aneguragh, egh ia kamaghɨn fogh, Kɨ Uabɨ Kɨ Kamaghɨn Iti. Egh kamaghɨn fogh, kɨ uabɨ uan nɨghnɨzimɨn gɨn ghua bizitam gamir pu. Puvatɨ. Afeziam na mɨkemezir akabara, kɨ darara gun mɨgei.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Afeziar na amadazɨ kɨ izezim, a na ko ikiavɨra iti. Bizir a ifongeziba kɨ zurara dagh ami, kamaghɨn amizɨ, a na ataghɨrazi kɨ uabɨra itir puvatɨ.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ezɨ gumazamiziba orazima Iesus akar kam mɨkeme, ezɨ men avɨrim nɨghnɨzir gavgavim an iti.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Ezɨ Iesus kamaghɨn Judan nɨghnɨzir gavgavim an itibav gɨa ghaze, “Ia nan akamɨn suiragh gavgavigh ia guizbangɨra nan suren gumazibar otogham.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Egh ia guizɨn akam gɨfoghtɨ, guizɨn akam ia damutɨ ia fɨrighɨrɨgham.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ezɨ me kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “E Abrahamɨn ovaviba. E dughiatamɨn pura gumazitamɨn ingangarir gumazir kɨnibar ikezir puvatɨ. Ezɨ manmaghsua nɨ ghaze, ‘Ia fɨrighɨrɨgham?’ ”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra kɨ ia mɨgei, gumazir arazir kurabagh amiba, me bar arazir kuramɨn ingangarir gumazir kɨnibar mɨn iti.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Ingangarir gumazir kɨniba me zurara uan anababa ko itir Puvatɨ. Ezɨ otarim zurara anababa ko iti.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Kamaghɨn amizɨ, Otarim ia damutɨ, ia fɨrighɨrɨghɨva, ia guizbangɨra fɨrighɨrɨgham.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Kɨ fo, ia Abrahamɨn ovaviba. Egha ia nan akam baraghan aghua, kamaghɨn amizɨ, ia na mɨsoghasava ami.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Nan Afeziam nan akazir akaba, kɨ dar gun mɨgei. Ezɨ ia uan afeziam da inizir araziba, ia dagh ami.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Ezɨ Judaba Iesusɨn akam baregha a ikaragha ghaze, “Abraham, en afeziam.”
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Guizɨn akar God nan sure gamiziba, kɨ dar gun ia mɨgei. Ezɨ ia datɨrɨghɨn na mɨsoghasa. Kar Abrahamɨn arazim puvatɨ!
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Ia uan afeziamɨn arazim gami.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ God ko ikegha ize. Kɨ uabɨ uan ifongiamɨn izezir pu. Puvatɨ. God na amadazɨ kɨ ize. Kamaghɨn God guizbangɨra ian Afeziamra, eghtɨ ia na gifuegham.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Ezɨ manmaghɨn amizɨ ia deravɨra nan akam gɨfozir puvatɨ? Ia nan akam baraghan aghua, egha bizir kam bangɨn ia deravɨra nan akam gɨfozir puvatɨ.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Ia uan afeziam Satanɨn boriba. Egha ia uan afeziamɨn ifongiamɨn gɨn mangasa bar gavgafi. A fomɨra ikia gumazamizibav sozima me ariaghiri. Ezɨ guizbangɨn arazim an itir puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, a guizbangɨn arazibar gɨn zuir puvatɨ. An akar ifavaribagh ami, kar an akamra. An akar ifavaribagh amir gumazim, egha guizbangɨra akar ifavaribar afeziam.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ezɨ ko, kɨ guizɨn akam akuri, ezɨ ia nan akam nɨghnɨzir gavgavim an itir puvatɨ.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Ia ghaze, kɨ ti arazir kuram gami? Ia kamaghɨn nɨghnɨghɨva, nan arazir kuram azenim datɨgh. Ezɨ kɨ guizɨn akam akuri, ezɨ ia manmaghsua nɨghnɨzir gavgavim nan akabar itir puvatɨ?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Godɨn boriba Godɨn akaba bar da barasi. Ezɨ ia Godɨn boriba puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, ia an akaba barazir puvatɨ.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Ezɨ Judaba an akam ikaragha ghaze, “E ghaze, nɨ Samarian gumazir mam, ezɨ duar kuram nɨ gapasa. Ezɨ e nɨn azai, bizir kam ti guizbangɨra, o?”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Duar kuram na gapazazir pu. Puvatɨ. Kɨ uan Afeziamɨn ziamra fe, ezɨ ia nan ziam dɨkabɨri.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Kɨ uabɨ uan ziam fer puvatɨ. Ezɨ gumazir mam nan ziam fasa iti, egha a jas.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazir nan akamɨn gɨn zuim, an aremeghan kogham. Bar puvatɨ.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Ezɨ Judaba kamaghɨn Iesus mɨgei, “E datɨrɨghɨn fo, duar kuram nɨ gapasa. Abraham aremegha gɨfa, ezɨ Godɨn akam inigha izir gumaziba uaghan ariaghiregha gɨfa. Ezɨ nɨ ghaze, gumazir nan akamɨn gɨn zuim, an aremeghan kogham?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Nɨ manmaghɨn nɨghnigha kamaghɨn mɨgei? En ovavim Abraham aremegha gɨfa! Nɨ ti Abraham gafiraz, o? Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumaziba uaghan ariaghire. Ezɨ nɨ manmaghɨn uabɨn gun mɨkɨmam, nɨ bar tinara?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Kɨ uabɨ uan ziam fɨtɨ, nan ziam pura bizim. Ezɨ nan Afeziam, a nan ziam fe. Ezɨ ia kamaghɨn mɨgei, a ian God.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Ia a gɨfozir puvatɨ. Ezɨ kɨ a gɨfo. Egh kɨ suam, ‘Kɨ a gɨfozir puvatɨ,’ kamaghɨn, kɨ ian mɨn ifavarir gumazimɨn otogham. Kɨ a gɨfogha gɨvagha, egha deravɨra an akamɨn gɨn zui.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 “Ian afeziam Abraham, a nan dughiar kɨ izamimɨn ganasa, a bar akonge. Ezɨ an an ganigha gɨvagha, egha an navim bar dera.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Ezɨ Judaba akar kam baregha egha kamaghɨn Iesus mɨgei, “Nɨ tɨghar 50plan azeniba ikiam. Egha nɨ ti Abrahamɨn ganis, o?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Ezɨ Iesus kamaghɨn me ikaragha ghaze, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, Abraham tɨghar otivam, Kɨ Fomɨra Iti.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Ezɨ me a ginivasa dagɨaba isi. Ezɨ Iesus uabɨ modogha egha Godɨn Dɨpenimɨn mɨriam ategha azenan ghu.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.