João 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Gumazir mam Lasarus, an arei. A Betanin nguibamɨn gumazim. Betanin nguibam, Maria uan avenamebam Marta ko aning itir nguibam.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Marian kamra, a mughuriar aghuim zuir borem isa Ekiamɨn dagarimning ginge, egha uan dapanir arɨzibar anedɨsi. Datɨrɨghɨn an dozim Lasarus arei.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ezɨ an amizimning Iesus bagha akam amada, “Ekiam, gumazir nɨ bar ifongezim, an arei.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ezɨ Iesus oregha, kamaghɨn aning mɨgei, “Kar gumazim aremegh bar gɨvaghamin arɨmariam puvatɨ. Kar gumazamizibar amutɨ, me Godɨn gavgavimɨn ganɨva egh ziar ekiam a danɨngamin arɨmariam. Ezɨ tuavir kamra, Godɨn Otarim uaghan ziar ekiam iniam.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Iesus bar Marta ko an afumim ko Lasarus, me gifonge.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ezɨ a Lasarusɨn arɨmariamɨn akam baregha, ua dughiar pumuningɨn nguibar a itir kamɨn ikiavɨra iti.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Egha a gɨn suren gumazibav gɨa ghaze, “E uamategh Judian Distrighɨn mangam.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ezɨ suren gumaziba a mɨgɨa ghaze, “Tisa, boghɨmra Judian Distrighɨn itir gumaziba, me dagɨabar nɨ ginivasava ami. Ezɨ nɨ uamategh Judian Distrighɨn mangasa, a?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Dughiar vamɨra aruem ti 12plan auan gari, o? Gumazim aruemɨn aruava, angazangarimɨn gara, kamaghɨn an asaghpora irir puvatɨ.
9 Jesus respondeu:
10 Ezɨ gumazim dɨmagarimɨn aruava, a ganamin angazangariba puvatɨ, kamaghɨn an asaghpor iram.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesus mɨkemegha gɨvagha, gɨn ua kamaghɨn me mɨgei, “En roroam Lasarus an akui. Eghtɨ kɨ mangɨva a gaghuraghtɨ a ua dɨkavigham.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ezɨ suren gumaziba an akar kam baregha kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, a dakuigh arɨmariam gɨvagham.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Suren gumaziba me kamaghɨn fozir puvatɨ, Iesus ghaze, Lasarus aremegha gɨfa. Me ghaze, Iesus Lasarusɨn mɨgɨa ghaze, a puram akui.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ezɨ datɨrɨghɨn Iesus deravɨra kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Lasarus an aremegha gɨfa.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ezɨ kɨ ia gɨnɨghnɨsi, egha kɨ fo, bizir kam ia damutɨ, ia nɨghnɨzir gavgavim ikiam. Kamaghɨn, kɨ a ko dughiar kamɨn ikezir puvatɨgha, kɨ bar akonge. Ezɨ datɨrɨghɨn e a bagh mangam.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Iesus mɨkemegha gɨvazɨma, Tomas an ziar mam Fufuzim, a kamaghɨn suren gumazir igharazibav gei, “E uaghan uan Tisa ko mangɨva, a ko ovengam.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko ghuava Betanin nguibamɨn boroghɨn zui, egha kamaghɨn oraki, Lasarus 4plan aruebar mozimɨn ike.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betanin nguibam a Jerusalemɨn boroghɨn iti, tuavimɨn ruarim a 3 kilomitan tu.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ezɨ Judian gumazamizir avɨriba iza Marta ko Marian gara iti. Aningɨn dozimɨn ovevem bagha, me aningɨn akurvaghamin mɨgɨrɨgɨar tabav kɨmtɨ aningɨn navimning deraghasa, me ize.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ezɨ Marta orazima, Iesus izima, a Maria ataghizɨ a dɨpenimɨn itima a ghua tuavimɨn Iesus bato.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Egha Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Ekiam, nɨ kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ezɨ kɨ uaghan fo, nɨ datɨrɨghɨn bizitam bagh Godɨn azaraghtɨ a nɨ danigham.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨn dozim ua dɨkavigham.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ezɨ Marta a mɨgei, “Kɨ fo, a nguazim gɨvaghamin dughiamɨn dɨkavigham, dughiar gumazamiziba bar dɨkavamim.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ uabɨ, kɨ gumazir gumazamizibagh amima me ua dɨkavim, egha kɨ uabɨ, kɨ gumazir ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazitam, nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨva aremegh, an angamɨra ikɨvɨra ikiam.
25 Então Jesus declarou:
26 Ezɨ gumazamiziba bar angamɨra ikia egha nɨghnɨzir gavgavim nan iti, me aremeghan kogham. Puvatɨ. Me angamɨra ikɨ mamaghɨra ikiam. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim akar kabar iti, o puvatɨ?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ezɨ Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Are, Ekiam! Kɨ nɨghnɨzir gavgavim ikia fo, nɨ Godɨn Otarim. Nɨ gumazir kam God nguazimɨn nɨ amangasa mɨkeme, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta kamaghɨn mɨkemegha, ghua uan afumim Marian dia. Egha nɨmɨra Marian kuarim gatɨgha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa ize, egha nɨ bagha azai.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ezɨ Maria kamaghɨn oregha, zuamɨra dɨkavigha Iesus bagha ghu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 (Iesus tɨghar nguibamɨn otivam. A danganir Marta faragha a batozɨ naghɨra iti.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ezɨ Judaba Marian apangkuvigha a ko dɨpenimɨn iti, egha an garima, a zuamɨra dɨkavigha azenan ghu. Ezɨ me an gɨn zui. Me ghaze, a ti aziasa mozimɨn zui.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ezɨ Maria ghua Iesus itir danganir kamɨn otogha Iesus bato. Egha a Iesusɨn suemningɨn boroghɨra tevimning apɨrigha, kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, nɨ ti kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ezɨ Iesus Marian garima, an azi. Egha a Judan Marian gɨn izezibar garima, me uaghan azi. Ezɨ a bar men apangkuvigha uaghan aziasava ami.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Egha a kamaghɨn men azara, “Ia managh anefa?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ezɨ Iesus azia teriba iri.
35 Jesus chorou.
36 Ezɨ Judaba an ganigha kamaghɨn uariv gei, “Ia munagh gan. A gumazir kam bar a gifonge.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ezɨ marazi ghaze, “A gumazir damaziba okaviziba akɨrizɨma, me ua gari. Egha a gumazir kamɨn akurazɨ, an aremeghan koghai. A ti manmaghsua an akuraghan aghua?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ezɨ Iesus ua bar osemegha, ghua mozimɨn oto. Mozir kam a dagɨar mozim, me mɨghsɨamɨn an ingari. Ezɨ dagɨar ekiar mam an tiar akam avara.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ezɨ Iesus ghaze, “Ia dagɨam puegh munagh amadagh.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ faragha nɨ mɨkemegha gɨfa, nɨ nɨghnɨzir gavgavim ikɨva, egh nɨ Godɨn gavgavir ekiamɨn ganam.”
40 Jesus respondeu:
41 Egha me dagɨam puegha munagh amadazɨ, Iesus kogha overiamɨn gara kamaghɨn mɨgei, “Afeziam, nɨ na barasi, kamaghɨn amizɨ kɨ nɨ mɨnaba.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Kɨ fo, nɨ zurara na barasi. Ezɨ kɨ gumazir kagh tuivighav itibagh nɨghnɨgha, kamaghɨn ifonge, me kamaghɨn fogh suam, nɨ na amadazɨ kɨ ize. Kamaghɨn kɨ akar kam gami.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Iesus mɨkemegha gɨvagha, a pamtem dɨa ghaze, “Lasarus, nɨ azenan izɨ.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ezɨ Lasarus ua dɨkavigha azenan ize. An sueba ko aghariba ko guam, me inimɨn da nomke.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ezɨ Judan gumazamizir iza Maria ko itiba, men avɨrim Iesus amizir bizir kamɨn ganigha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ezɨ men marazi Farisiba bagha ghuegha bizir Iesus amizir kamɨn gun me mɨgei.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kamaghɨn amizɨ, ofa gamir gumazir ekiaba ko Farisiba, me Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diagha me akuvagha kamaghɨn me mɨgei, “E manmaghɨn damuam? Gumazir kam mirakelɨn avɨrim gami!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 E aneteghtɨ an arazir kam damuvɨra ikɨtɨ, kamaghɨn gumazamiziba bar nɨghnɨzir gavgavim an ikiam. Eghtɨ Romɨn gumazir ekiaba izɨva en Godɨn Dɨpenim ko en adarazi saram asɨghasigham.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ezɨ men tongɨn gumazir mam, an ziam Kaiafas, an azenir kamɨn ofa gamir gumazibar dapanim. A kamaghɨn me mɨgei, “Ia fofoziba bar puvatɨ.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ia ti arazitam gɨfozir puvatɨ, a ian akurvagham. Kamaghɨn a dera, gumazir vamɨra gumazamizibar danganim inigh egh aremegham. Puvatɨghtɨma, en adarazi bar ovegham.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiafas uabɨ uan nɨghnɨzimɨn akar kam mɨkemezir puvatɨ. A azenir kamɨn ofa gamir gumazibar dapanimɨn iti. Egha an arazir Godɨn akam inigha izimɨn mɨrara mɨgɨa ghaze, Iesus a Judabar akurvaghsɨ aremegham.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ezɨ Iesus Judabar akurvaghsɨvɨra aremeghan kogham. Puvatɨ. A Godɨn borir tintinibar itiba bagh aremegh me akuvaghtɨ me vamɨran otogham.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ezɨ dughiar kamɨn ikegha ghua, gumazir aruaba Iesus mɨsueghtɨma an aremeghasa tuaviba buria egha akabar kɨri.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Kamaghɨn amizɨ, Iesus Judabar tongɨn uabɨ azenim gatɨgha aruir puvatɨ. Egha a nguibar kam ategha ghua, gumazamiziba puvatɨzir danganim boroghɨn itir nguibar mamɨn iti. Nguibar kam, an ziam Efraim. A uan suren gumaziba ko, me nguibar kamɨn iti.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ezɨ God Israelia Gitazir Dughiamɨn isar ekiam roghɨra ize. Kamaghɨn tintinimɨn nguibabar gumazamiziba, Godɨn damazimɨn uari zuasa Jerusalemɨn ghue.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Egha me Iesus bagha ruiavɨra iti. Me Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven tuivighav ikia, egha me uarir tongɨn kamaghɨn uarir azangsɨsi, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? A ti izɨ isar ekiamɨn dughiamɨn ganam, o puvatɨgham?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ezɨ gumazir aruaba ko Farisiba me gumazamizibav kemegha gɨfa, gumazitam danganir Iesus itim gɨfogh, egh me mɨkemegh. Eghtɨ me an suiragh kalabus darɨghasa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.