Isaías 1
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Akɨnafarir kam, Emosɨn otarim Aisaia, an akaba an iti. Ezɨ a irebamɨn mɨn garir bizibar garima, Ikiavɨra Itir God uan akam isa a ganɨngi, eghtɨ a Judan nguazimɨn gumazamiziba ko Jerusalemɨn nguibar ekiamɨn gumazamiziba akam me mɨkɨnam. Ezɨ Usia, ko Jotam, Ahas, ko Hesekia, me Judan kantrin atrivibar itir dughiabar Aisaia akar kam akuni.
1 Visão que Isaías, filho de Amoz, teve a respeito de Judá e Jerusalém, nos dias de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá.
2 Ikiavɨra Itir God kamaghɨn mɨgei:
2 Escutem, ó céus, e ouça, ó terra, porque o “Criei filhos e os fiz crescer, mas eles se revoltaram contra mim.
3 Bulmakauba uan ghuavibagh fo.
3 O boi conhece o seu dono, e o jumento, o lugar onde lhe dão comida, mas Israel não tem conhecimento, o meu povo não entende.”
4 Iavzika! Ia gumazamizir bar kuraba, ian araziba uaghan ikufi.
4 Ai desta nação pecadora, deste povo carregado de iniquidade! São descendência de malfeitores, filhos que praticam o mal. Rejeitaram o desprezaram o Santo de Israel, voltaram para trás.
5 Egha manmaghsua ia Godɨn akam batoghavɨra iti?
5 Por que vocês insistem em ser castigados? Por que continuam em rebeldia? Toda a cabeça está doente, e todo o coração está enfermo.
6 Duaba an dapanim bar anegɨrigha uaghira an suemningɨn tu,
6 Desde a planta do pé até o alto da cabeça não há nada são, a não ser feridas, contusões e chagas abertas, umas e outras que não foram limpas, nem atadas, nem tratadas com azeite.
7 Ian apaniba ian kantri gasɨghasigha gɨvagha, ian nguibabagh apongezɨ da isi.
7 A terra de vocês está devastada, as cidades foram consumidas pelo fogo. Quanto às lavouras, os estrangeiros as devoraram na presença de vocês, e a terra se acha devastada como numa destruição feita por estrangeiros.
8 Saionɨn nguibam, me gumagh ataki.
8 A filha de Sião foi deixada como cabana na vinha, como choupana no pepinal, como cidade sitiada.
9 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgaviba Bar Itim, en tarazi ataghizir puvatɨzɨ,
9 Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado alguns sobreviventes, já nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
10 Ia Jerusalemɨn gumazir dapaniba ko, gumazamiziba,
10 Príncipes de Sodoma, escutem a palavra do Povo de Gomorra, dê ouvidos à lei do nosso Deus!
11 Ikiavɨra Itir God kamaghɨn mɨgei,
11 O Senhor diz: “De que me serve a multidão dos sacrifícios que vocês oferecem? Estou farto dos holocaustos de carneiros e da gordura de animais cevados. Não me agrado do sangue de novilhos, nem de cordeiros, nem de bodes.
12 “Ia nan ziam fasa izir dughiamɨn, ia nɨmɨra iza nan Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven izir puvatɨ.
12 Quando comparecem diante de mim, quem requereu de vocês esse pisotear dos meus átrios?
13 Ia na bagh ofaba inigh izɨsɨ pura ingangarir dafabar amuan markɨ.
13 Não me tragam mais ofertas vãs! O incenso é para mim abominação, e também as Festas da Lua Nova, os sábados e a convocação das assembleias. Não posso suportar iniquidade associada à reunião solene.
14 Kɨ, iakɨnir igiabar ia nan ziam fer araziba ko, ia mɨzevezir isar ekiar igharaziba,
14 As Festas da Lua Nova e as solenidades, a minha alma as odeia; já são um peso para mim; estou cansado de suportá-las.”
15 “Egh ia uan dafariba fegh na ko mɨkɨmtɨ, kɨ ian ganan kogham.
15 “Quando vocês estendem as mãos, eu fecho os meus olhos; sim, quando multiplicam as suas orações, não as ouço, porque as mãos de vocês estão cheias de sangue.
16 Kɨ ian garima, ia amir araziba bar ikufi.
16 Lavem-se e purifiquem-se! Tirem da minha presença a maldade dos seus atos; parem de fazer o mal!
17 Ia arazir aghuim ko, guizɨn arazimɨn fofozim inigh.
17 Aprendam a fazer o bem; busquem a justiça, repreendam o opressor; garantam o direito dos órfãos, defendam a causa das viúvas.”
18 “Ia oragh. Kɨ Ikiavɨra Itir God, kɨ ia mɨgɨa ghaze,
18 O Senhor diz: “Venham, pois, e vamos discutir a questão. Ainda que os pecados de vocês sejam como o escarlate, eles se tornarão brancos como a neve; ainda que sejam vermelhos como o carmesim, eles se tornarão como a lã.
19 Egh ia ifueghɨva nan akabar gɨn izɨtɨ, ian dabirabim bar deragham,
19 Se estiverem dispostos e me ouvirem, vocês comerão o melhor desta terra.
20 Egh ia aghuagh nan akam batueghtɨ,
20 Mas, se recusarem e forem rebeldes, vocês serão devorados pela espada; porque a boca do
21 O Jerusalemɨn nguibar ekiam, nɨ fomɨra deravɨra nan akamɨn gɨntɨsi,
21 Como se fez prostituta a cidade fiel, ela que estava cheia de justiça! Nela habitava a retidão, mas agora só restaram assassinos.
22 Nɨ fomɨra silvan aghuimɨn mɨn gari,
22 Jerusalém, a sua prata se tornou escória, o seu licor se misturou com água.
23 O Jerusalem, nɨn gumazir dapaniba, me gumazir akaba batoziba,
23 Os seus príncipes são rebeldes e companheiros de ladrões. Cada um deles ama o suborno e corre atrás de recompensas. Eles não defendem o direito do órfão, e a causa das viúvas não chega diante deles.
24 Kɨ Ekiam, kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgaviba Bar Itim.
24 Por isso, o Senhor, o o Poderoso de Israel, diz: “Ah! Acertarei as contas com os meus adversários e me vingarei dos meus inimigos.
25 O Jerusalem, kɨ ingangarir gavgavim foregha, nɨn arazir kuram akɨrmɨgham,
25 Voltarei a minha mão contra você, Jerusalém, purificando-a da sua escória como se faz com potassa e tirando de você todo metal impuro.
26 Egh kɨ uamategh ian jasba ko ian gumazir dapanir aghuibar arɨghɨva,
26 Eu lhe darei juízes como você tinha antigamente, e conselheiros, como no princípio. Depois disso você será chamada ‘Cidade da Justiça’, ‘Cidade Fiel’.”
27 Ikiavɨra Itir God, kotiamɨn aven uan guizɨn arazimɨn gɨn mangɨ
27 Sião será redimida pelo direito, e os que se arrependem, pela justiça.
28 Ezɨ gumazamizir Ikiavɨra Itir Godɨn akam batoziba, ko gumazamizir arazir kurabagh amiba,
28 Mas os transgressores e os pecadores serão juntamente destruídos, e os que deixarem o perecerão.
29 Ia faragha temer okɨn ekiabar tongɨn, asebar ziaba fava
29 Vocês terão vergonha dos carvalhos que cobiçaram e ficarão desiludidos por causa dos jardins sagrados que escolheram.
30 Ia temer okɨn ekiam mɨsigha aremezɨ moghɨn, ia arɨmɨghiregham.
30 Porque vocês serão como o carvalho cujas folhas murcham; serão como um jardim que não tem água.
31 E fo, ogher mɨsigha gɨvaziba zuamɨra isi,
31 O forte se tornará como estopa, e a sua obra, como faísca; ambos serão queimados juntos, e não haverá quem apague o fogo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.