Gênesis 44
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Egha me amegha gɨvazɨma Josep uan dɨpenimɨn garir gumazim mɨgɨa ghaze, “Nɨ gumazir kabar mɨtariba dagheba dar aghutɨ da mangɨ bar izefegh. Egh men dagɨaba men mɨtariba vaghvagh dar akabar aven dar aghuigh.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Egh nan silvan kap isɨ, gumazir bar igiar munamɨn mɨtarim darugh, egh dagɨar a witbagh ivezasa inigha izeziba sara an mɨtarim darugh.” Ezɨ ingangarir gumazim Josep mɨkemezɨ moghɨrama ami.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Ezɨ bar mɨzaraghara Josepɨn ingangarir gumazim, aveghbuaba uan donkiba ko me amadazɨ, me zui.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Ezɨ aveghbuaba nguibar ekiam ategha, tɨghar saghon mangam, ezɨ Josep uan ingangarir gumazir an dɨpenimɨn garim mɨgɨa ghaze, “Nɨ dɨkavigh gumazir kabar gɨn mangɨ, me batogh, kamaghɨn men azaragh, ‘E arazir aghuimɨn ia gami. Ezɨ manmaghɨn amizɨ ia arazir kuramɨn e gami?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Kavɨn ia inizir kam, kar nan gumazir ekiam dɨpaba apir kap. Egha uaghan, a bizir mogomeba bagha asebar azangsɨgha, kavɨn kamra a kukunir gumazibar mɨn, bizir mogomebagh fofosi. Ia bar arazir kuram gami.’ ”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Ezɨ Josepɨn ingangarir gumazim aveghbuabar gɨn ghua, me batogha Josepɨn akabar gun me mɨgei.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Ezɨ me an akam ikaragha ghaze, “Gumazir ekiam, nɨ manmaghsuavɨra akar kamaghɨn amizimɨn e mɨgei? E nɨ mɨgeir arazir matam bar a damighan kogham.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Nɨ fo, e faragha Kenanɨn nguazim ategha izegha datɨrɨghɨn uamategha iza ian gari. E dagɨar en mɨtarir akabar itiba ua da inigha ize. Ezɨ manmaghsua nɨ ghaze, e nɨn gumazir ekiamɨn dɨpenimɨn an silva ko golba okɨmam?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Gumazir ekiam, nɨ gan en tav kavɨn kamɨn suiraghtɨ, nɨ a mɨsueghtɨ an aremegh. Eghtɨ e pura nɨn ingangarir gumazir kɨnibar ikiam.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Ezɨ ingangarir gumazim me ikaragha ghaze, “Ian akam, a guizbangɨra. Eghtɨ kɨ gumazir kavɨn suirazir kamɨn apightɨ, anarɨra nan ingangarir gumazir kɨnimɨn ikiam. Eghtɨ ia tarazi mangam.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Ezɨ me vaghvagha zuamɨra uan mɨtariba isa nguazim dafegha da kui.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Ezɨ Josepɨn ingangarir gumazim men mɨtaribar averiabar gari, egha men avebamɨn mɨtarim faragha an gara, ghua bar men dozimɨn tu. Egha Benjaminɨn mɨtarimɨn kavɨn kamɨn api.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Ezɨ aveghbuaba gari, kavɨn kam Benjaminɨn mɨtarimɨn itima, me atiatighava uan osɨmtɨzim akakagha uan korotiaba abɨsi. Egha uan mɨtariba donkibagh afegha uamategha nguibar ekiamɨn zui.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Ezɨ Juda uan aveghbuaba ko ua Josepɨn dɨpenimɨn otogha an gari, a ikiavɨra iti. Ezɨ me bar atiatigha pura Josepɨn damazimɨn nguazim gire.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Ezɨ Josep kamaghɨn me mɨgei, “Ia arazir manmaghɨrama amizim gami? Ia ti kamaghɨn fozir puvatɨ, kɨ aseba ko ingara bizir mogomebagh fofozir fofozim iti?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Ezɨ Juda kamaghɨn mɨgei, “Gumazir ekiam, e nɨ mɨkɨmamin mɨgɨrɨgɨaba puvatɨ. E kamaghɨn mɨkɨman kogham, e bizitam pazava a gamizir puvatɨ. God en arazir kuram akagha gɨfa. Ezɨ gumazir ekiam, gumazir nɨn kap inizir kam, a uabɨra nɨn ingangarir gumazir kɨnimɨn ikian kogham. Bar puvatɨ. E bar moghɨra.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Ezɨ Josep kamaghɨn mɨgei, “Bar puvatɨ. Kɨ ia ateghtɨ ia mamaghɨn damuan kogham. Gumazir nan kap okemezir kamra, a uabɨra nan ingangarir gumazir kɨnimɨn ikiam. Ia igharaziba navir amɨrizim inigh egh uamategh afeziam bagh mangɨ. Kɨ mɨgɨrɨgɨaba ian puvatɨ.”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Ezɨ Juda Josepɨn boroghɨn ghua kamaghɨn mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ uan ingangarir gumazimɨn akam barakigh. Kɨ gumazir kɨnim, ezɨ nɨ gumazir bar ekiam, egha Isipɨn atrivimɨn mɨn iti. Egh nɨ nan apangkuvigh nan ataran markɨ.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Gumazir ekiam, nɨ faragha kamaghɨn en azara, ‘Ia afeziam ko dozitam iti, o puvatɨ?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Ezɨ e ghaze, ‘Are, gumazir ekiam, e afeziam iti, a bar ghuri. Ezɨ en dozir bar vamɨra uaghan iti. En afeziam ghurigha gɨvazɨma, an amebam a bate. Amebar kam otarir pumuningrama ote, ezɨ guizɨn otarir kamɨn avebam areme. Ezɨ a bar uabɨra iti, kamaghɨn en afeziam bar a gifonge.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Ezɨ gumazir ekiam, nɨ kamaghɨn e mɨkeme, ‘Ian dozim Benjamin izɨtɨ, kɨ an ganika.’
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Ezɨ gumazir ekiam, e kamaghɨn nɨn akam ikaragha ghaze, ‘Borir kam afeziam ateghan kogham. An afeziam ateghtɨ, afeziam aremegham.’
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Egha nɨ gɨn uaghan kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gei, ‘Ian aveghbuar dozim ian gɨn izeghan koghtɨma, ia ua nan damazim izan markɨ.’
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 “Ezɨ gumazir ekiam, e uamategha afeziam bagha ghugha, nɨn akar kamɨn gun a mɨkeme.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Ezɨ gɨn afeziam ghaze, ‘Ia uamategh mangɨ, e uari bagh daghebagh ivesegh.’
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Ezɨ e ghaze, ‘E mangɨghan kogham. Aveghbuar dozim e ko mangɨghan koghtɨma, gumazir ekiar kam guizbangɨra bar uam en ganan aghuagham. Eghtɨ en dozim e ko izɨtɨ, e mangam.’
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Ezɨ en afeziam kamaghɨn e mɨkeme, ‘Ia fo, nan amuir kam otarir pumuning bate.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ezɨ mam ovengezɨ kɨ uam an garir puvatɨ. Kɨ ghaze, asɨzir laionɨn tam ti a mɨsuegha aneghoraghsuezɨ, an areme.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Kɨ ghurigha gɨfa, ezɨ ia datɨrɨghɨn uaghan otarir kam inigh nan saghon mangasa. Kamaghɨn osɨmtɨzitam tuavimɨn a batoghtɨ, ia osɨmtɨzir dafam na danightɨ, kɨ aremegh Gumazamizir Oveaghuezibar Nguibamɨn magɨram.’
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Egha uaghan, kɨ akar dɨkɨrɨzir gavgavim afeziam kamaghɨn a ganɨga ghaze, kɨ otarir kamɨn aku uam a bagh mangan koghɨva, kamaghɨn kɨ arazir kuram damigham, eghtɨ osɨmtɨzir kam an damazimɨn nan ikɨ kamaghɨra ikɨ mangɨ, kɨ aremeghamin dughiam otogham.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Kamaghɨn, gumazir ekiam, ga uaning, nɨ nan amamangatɨghtɨ, kɨ otarir kamɨn danganim inigh kagh ikɨ, egh pura nɨn ingangarir gumazir kɨnimɨn ikiam. Ga uaning, nɨ aneteghtɨ, a uan aveghbuaba ko mangɨ.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Guizbangɨra, otarir kam na ko mangɨghan koghtɨ, kɨ uamategh afeziam bagh mangɨghan kogham. Eghtɨ osɨmtɨzir nan afeziam bativamin kam, kɨ an ganan bar aghua.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.