Gênesis 3
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim asɨziba bar adar ingari, ezɨ kuruzimra, an akar asuiba ko akar ifavaribagh amuava, arazir kamɨn asɨzir igharaziba bar dagh afira. Egha kuruzim kamaghɨn amizimɨn azara, “God ti azenir kamɨn itir iter ovɨziba bar dar aman guan anogoroke?”
1 A serpente era o mais astuto de todos os animais selvagens que o S enhor Deus havia criado. Certa vez, ela perguntou à mulher: “Deus realmente disse que vocês não devem comer do fruto de nenhuma das árvores do jardim?”.
2 Ezɨ amizim kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Ga azenir kamɨn itir ter ovɨzibar amam.
2 “Podemos comer do fruto das árvores do jardim”, respondeu a mulher.
3 Ezɨ iter bar vamɨran azenimɨn torimɨn tughav itimra, Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim, an ovɨzitam aman bar gan anogoroke. A kamaghɨn ga mɨgɨa ghaze, ‘Gua bar iter kamɨn ovɨzitam aman markɨ, egh uaghan an suighan markɨ. Gua kamagh damigh ovegham.’ ”
3 “É só do fruto da árvore que está no meio do jardim que não podemos comer. Deus disse: ‘Não comam e nem sequer toquem no fruto daquela árvore; se o fizerem, morrerão’.”
4 Ezɨ kuruzim kamaghɨn amizim mɨgei, “Puvatɨ. Gua oveghan kogham.
4 “É claro que vocês não morrerão!”, a serpente respondeu à mulher.
5 Gua iter kamɨn ovɨzim amegh, guan damaziba kuighirɨghtɨma gua arazir aghuiba ko arazir kurabagh foghfogh, egh Godɨn mɨraram otogham. God bizir kam gɨfogha iter kamɨn ovɨzim aman guan anogoroke.”
5 “Deus sabe que, no momento em que comerem do fruto, seus olhos se abrirão e, como Deus, conhecerão o bem e o mal.”
6 Ezɨ amizim iter kamɨn ovɨzimɨn gari, an ganganim bar deragha damamin dagher aghuiba an iti. Ezɨ amizim kamaghɨn nɨghnɨsi, “Kamaghɨn deragham, kɨ iter kamɨn ovɨzim amegh egh fofozir aghuir kaba iniam.” Kamaghɨn, amizim iter kamɨn ovɨzir mam inigha aneme. Dughiar kam an pam a ko iti, ezɨ amizim temer ovɨzir maba isa uan pam ganɨngizɨ, an pam uaghan da ame.
6 A mulher viu que a árvore era linda e que seu fruto parecia delicioso, e desejou a sabedoria que ele lhe daria. Assim, tomou do fruto e o comeu. Depois, deu ao marido, que estava com ela, e ele também comeu.
7 Ezɨ aningɨn damazimning kuaghirezɨma aning uaningɨn gari, aning bibiamra iti. Kamaghɨn aning fighɨn iter afariba isa inibar mɨn da isamigha, uan mɨkarzimning avara.
7 Naquele momento, seus olhos se abriram, e eles perceberam que estavam nus. Por isso, costuraram folhas de figueira umas às outras para se cobrirem.
8 Ezɨ guaratɨzir orangtɨzimɨn, aning orazima Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim, an azenir kamɨn arua izi, ezɨ aning temebar tongɨn modo.
8 Quando soprava a brisa do entardecer, o homem e sua mulher ouviram o S enhor Deus caminhando pelo jardim e se esconderam dele entre as árvores.
9 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim gumazimɨn dɨa ghaze, “Nɨ managh iti?”
9 Então o S enhor Deus chamou o homem e perguntou: “Onde você está?”.
10 Ezɨ gumazim an akam ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ bibiamra iti. Kɨ nɨ barazi, nɨ azenir kamɨn arua izi, kamaghɨn kɨ atiatigha modo.”
10 Ele respondeu: “Ouvi que estavas andando pelo jardim e me escondi. Tive medo, pois eu estava nu”.
11 Ezɨ God an azara, “Nɨ manmaghɨra fo, nɨ bibiamra iti? Tina nɨ mɨkeme? Nɨ, iter ovɨzir kɨ gua daman anogoroghezir kam, nɨ ti an ovɨzitam anemeghama?”
11 “Quem lhe disse que você estava nu?”, perguntou Deus. “Você comeu do fruto da árvore que eu lhe ordenei que não comesse?”
12 Ezɨ gumazim a ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Amizir nan roroamɨn mɨn ikiamin nɨ na ganɨngizim, anarɨra iter kamɨn ovɨzir mam na ganɨngizɨ, kɨ aneme.”
12 O homem respondeu: “Foi a mulher que me deste! Ela me ofereceu do fruto, e eu comi”.
13 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim kamagh amizimɨn azara, “Nɨ manmaghsuavɨra bizir kam gami?”
13 Então o S enhor Deus perguntou à mulher: “O que foi que você fez?”. “A serpente me enganou”, respondeu a mulher. “Foi por isso que comi do fruto.”
14 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim kamaghɨn kuruzim mɨgei, “Nɨ arazir kurar kam a gamizɨ, kɨ datɨrɨghɨn nɨ abɨnamin akar gavgavim iti. Nɨ osɨmtɨzir bar ekiam ikiam. Osɨmtɨzir nɨ iniamim, an osɨmtɨzir asɨzir igharaziba iniamim gafiragham. Egh nɨ zurara uan navimɨn nguazimɨn davarva, nguazimɨn mɨnezibar amɨ ikiam.
14 Então o S enhor Deus disse à serpente: “Uma vez que fez isso, maldita é você entre todos os animais, domésticos e selvagens. Você se arrastará sobre o próprio ventre, rastejará no pó enquanto viver.
15 Egh kɨ nɨ damightɨ nɨ amizimɨn apanimɨn ikɨtɨ, amizim nɨ apanimɨn ikiam. Eghtɨ kɨ nɨn ovavir boribar amightɨ, me amizimɨn ovavir boribar apanimɨn ikiam. Egh an ovavir borir mam nɨn dapanim dɨkaragham, eghtɨ nɨ an dagarir gɨnkevim giviam.”
15 Farei que haja inimizade entre você e a mulher, e entre a sua descendência e o descendente dela. Ele lhe ferirá e você lhe ferirá o calcanhar”.
16 Ezɨ God kamaghɨn amizim mɨgei, “Nɨ navim asangamin dughiamɨn, kɨ osɨmtɨzim nɨ danɨngam. Egh nɨ borim batamin dughiam, nɨ mɨzazir dafamra iniam. Egh nɨ uan pam gifueghɨvɨra ikɨtɨ, a nɨ gativagh nɨn ganvɨra ikiam.”
16 À mulher ele disse: “Farei mais intensas as dores de sua gravidez, e com dor você dará à luz. Seu desejo será para seu marido, e ele a dominará”.
17 Egha God kamaghɨn Adam mɨgei, “Nɨ uan amuimɨn akam baregha, temer ovɨzir nɨ daman kɨ nɨn anogoroghezim ame. Kamaghɨn nɨ amizir arazir kam bangɨn, kɨ datɨrɨghɨn nguazim gasɨghasightɨ, dagheba deragh an otivan kogham. Egh nɨ zurara nguazir kamɨn ikiamin dughiamɨn, nɨ dagheba deragh otivsɨ, ingangarir dafabara nguazimɨn dar amuam.
17 E ao homem ele disse: “Uma vez que você deu ouvidos à sua mulher e comeu da árvore cujo fruto ordenei que não comesse, maldita é a terra por sua causa; por toda a vida, terá muito trabalho para tirar da terra seu sustento.
18 — ausente —
18 Ela produzirá espinhos e ervas daninhas, mas você comerá de seus frutos e grãos.
19 — ausente —
19 Com o suor do rosto você obterá alimento, até que volte à terra da qual foi formado. Pois você foi feito do pó, e ao pó voltará”.
20 Ezɨ gumazim kamaghɨn nɨghnɨsi, an amuim, gumazamiziba bar men ovavir amizimɨn otogham. Kamaghɨn, a ziam, “Iv,” a gatɨ.
20 O homem, Adão, deu à sua mulher o nome de Eva, pois ela seria a mãe de toda a humanidade.
21 Ezɨ gɨn Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim asɨzimɨn inim inigha korotiamningɨn ingari, egha Adam uan amuim ko aning ganɨngizɨ, aning da aghui.
21 E o S enhor Deus fez roupas de peles de animais para Adão e sua mulher.
22 Egha gɨn Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim ghaze, “Gumazim arazir aghuim ko arazir kuramɨn fofozim ikia, en mɨraram oto. Egh e aneteghtɨ a temer ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim boroghɨn mangan kogham. E fo, a temer kamɨn ovɨzitam ramegh ikɨrɨmɨrir zurara itir kam ikiam.”
22 Então o S enhor Deus disse: “Vejam, agora os seres humanos se tornaram semelhantes a nós, pois conhecem o bem e o mal. Se eles tomarem do fruto da árvore da vida e dele comerem, viverão para sempre”.
23 Kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgavim, gumazim Idenɨn Azenimɨn a batoke. Egha God nguazir an ingarizimra anemadazɨma, an azenimɨn ingarasa zui.
23 Para impedir que isso acontecesse, o S enhor Deus os expulsou do jardim do Éden, e Adão passou a cultivar a terra da qual tinha sido formado.
24 Egha God gumazim ko amizim batuegha, enselɨn bar gavgaviba amɨsefe, eghtɨ me Idenɨn Azenimɨn aruem anadi naghɨn tuivigh an ganam. Egha uaghan mɨdorozir sabam atɨ. Sabar kam, angazangarim ikia avir mɨzariar gavgavimɨn mɨn pamtem isia, danganibar bar uabɨ gɨghavkɨra gari. Dughiabar zurara enselɨn kaba ko mɨdorozir sabar kam azenir kamɨn gara iti, eghtɨ gumazitam temer ikɨrɨmɨrir angamɨra itim anɨdir kamɨn boroghɨn mangan kogham.
24 Depois de expulsá-los, colocou querubins a leste do jardim do Éden e uma espada flamejante que se movia de um lado para o outro, a fim de guardar o caminho até a árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.