Gênesis 24

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Abraham datɨrɨghɨn ghurigha gɨfa. Ezɨ Abraham amir biziba, Ikiavɨra Itir God a uabɨ dagh ami, da bar deraghavɨram otifi.
1 E Abraão era velho e bem avançado em idade; e o SENHOR havia abençoado Abraão em todas as coisas.
2 Dughiar mam, Abraham uan ingangarir gumazimɨn diazɨ a izi. Ingangarir gumazir kam fomɨram a ko ikia an biziba datɨrɨghɨn bar dar gari. Ezɨ Abraham a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uan dafarim nan buarakɨrimɨn apengan amadagh egh akar gavgavim na koma anekɨrigh.
2 E Abraão disse ao servo mais velho de sua casa, que governava sobre tudo o que ele tinha: Rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa;
3 Nɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn guizbangɨra mɨkɨm, a Godɨn Uan Nguibam ko nguazim gativazim. Egh nɨ Kenanɨn aven nguazir kɨ itir kamɨn, nan otarim bagh guivitam ginaman markɨ.
3 e eu te farei jurar pelo SENHOR, o Deus do céu, e o Deus da terra, que tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, entre os quais eu habito;
4 Puvatɨ, nɨ nan bighara mangɨ egh nan adarazir tongɨn a bagh amizitam batogh, eghtɨ amizim izɨ nan otarim, Aisakɨn ikiam.”
4 mas irás à minha terra, e à minha parentela, e tomarás uma mulher para meu filho Isaque.
5 Ezɨ ingangarir gumazim kamaghɨn mɨgei, “Eghtɨ amizir kam uan nguibam ataghɨraghan aghuaghtɨ, kɨ manmaghɨra damuam? Egh kɨ ti nɨn otarim inigh ua nɨn adarazir bighan mangɨgham?”
5 E o servo lhe disse: Se porventura a mulher não quiser seguir-me para esta terra, eu deixarei levar teu filho novamente para a terra de onde tu vieste?
6 Ezɨ Abraham a ikaragha ghaze, “Bar puvatɨ! Nɨ nan otarim inigh uamategh nan bighan mangan kogham.
6 E Abraão lhe disse: Cuida para que não leves meu filho para lá novamente.
7 Kɨ fomɨra uan adarazir nguazimɨn ikia uan afeziamɨn dɨpenimɨn iti, ezɨ Ikiavɨra Itir God, a Godɨn Uan Nguibam gativazim, a na inigha kagh ize. Egha an akar dɨkɨrɨzir gavgavim na koma a gamua ghaze, a nguazir kam nan ovavir boribar anɨngam. Ezɨ kɨ fo, a uan ensel amadaghtɨ a nɨn faragh nan adarazi bagh mangɨ, nɨn akurvaghtɨ, nɨ nan otarim bagh amizitam iniam.
7 O SENHOR Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai, e da terra de minha parentela, e que falou comigo, e que jurou para mim, dizendo: À tua semente eu darei esta terra, ele enviará o seu anjo adiante de ti, e tu tomarás para o meu filho uma mulher de lá.
8 Eghtɨ amizim nɨ ko izan aghuagham, eghtɨ akar ga dɨkɨrɨzir kam ua nɨn suighan kogham. Eghtɨ nɨ nan otarim inigh nan nguibamɨn mangan bar markiam.”
8 E se a mulher não quiser te seguir, então tu estarás livre deste meu juramento; somente não leves o meu filho para lá novamente.
9 Ezɨ ingangarir gumazim uan gumazir ekiam Abraham a mɨkemezir biziba bar dar amuasa, uan dafarim isa an buarakɨrimɨn apengan anemadagha, akar dɨkɨrɨzir gavgavim a koma a gami.
9 E o servo colocou sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou a ele acerca deste assunto.
10 Ezɨ ingangarir gumazim Abrahamɨn 10plan kamelba ko bizir aghuir avɨriba ini. Egha biziba bar da inigha egha Aramɨn nguazimɨn ghua Nahorɨn nguibamɨn zui.
10 E o servo tomou dez camelos dos camelos do seu senhor, e partiu; pois todos os bens de seu senhor estavam em suas mãos. E ele se levantou, e foi à Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 An otogha gɨvagha kamelbagh amizɨ me mozir dɨpamɨn nguibamɨn azenan teviba apɨrigha apiaghav iti. Kar guaratɨzim, kar amiziba iza dɨpaba tuir dughiam.
11 E ele fez seus camelos se ajoelharem fora da cidade, junto a um poço de água na hora da tarde, a hora em que as mulheres saem para tirar água.
12 Ezɨ a kamagh God ko mɨgɨa ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan gumazir ekiam Abrahamɨn God. Nɨ nan gumazir ekiamɨn apangkuvigh, egh datɨrɨghɨn nan ingangarim damightɨ, a guizbangɨram otogh.
12 E ele disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, rogo-te, dá-me bom êxito neste dia, e mostra bondade para com meu senhor Abraão.
13 Kɨ mozir par kamɨn boroghɨn tughav iti, ezɨ amizir igiaba dɨpaba tusɨ izam.
13 Eis que eu estou em pé aqui junto ao poço de água; e as filhas dos homens da cidade saem para tirar água;
14 Ezɨ kɨ kamaghɨn nɨn azai, kɨ amizir igiatam mɨkɨm suam, ‘Ai, kɨ dɨpatam amasa, nɨ ti nan akuragh uan dɨpɨzimɨn mɨner dɨpam asigh a inigh izighirɨ.’ Eghtɨ a suam, ‘Are, nɨ damɨ, eghtɨ kɨ dɨpam uaghan nɨn kamelbar anɨngam.’ Eghtɨ, tuavir kamra, kɨ fogham, amizir kamra nɨ uan ingangarir gumazim Aisak bagha a ginaba. Eghtɨ bizir kaba otivightɨ kɨ fogham, nɨ nan gumazir ekiam Abraham bar an apangkufi.”
14 E seja, pois, que a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro e beberei, e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, essa seja a que designaste para o teu servo Isaque, e por ela saberei que tens misericórdia para com meu senhor.
15 Ezɨ ingangarir gumazim God ko mɨgɨavɨra itima, Rebeka izava oto. A mɨner dɨpam uan dɨpɨzim dafa. Rebeka a Betuelɨn guivim. Ezɨ Betuel a Nahor ko Milkan otarim. Ezɨ Nahor ana Abrahamɨn dozim.
15 E aconteceu que, antes que ele terminasse de falar, eis que saiu Rebeca, que era nascida a Betuel, filho de Milca, esposa de Naor, irmão de Abraão, com seu cântaro sobre seu ombro.
16 Amizir igiam Rebeka, an ganganiba bar deragha tɨghar gumazitam ko dakuam. Egha mozir pam giraghugha uan mɨner pam tuigha uamategha anadi.
16 E a donzela era muito formosa à vista, uma virgem, nem homem algum a conhecia, e ela desceu ao poço, e encheu seu cântaro, e subiu.
17 Ezɨ ingangarir gumazim a bagha ivegha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Ai, nɨ nan akuragh uan mɨnemɨn dɨpar muziaritam na danɨngam?”
17 E o servo correu para encontrá-la, e disse: Permite-me, rogo-te, beber um pouco da água de teu cântaro.
18 Ezɨ Rebeka ghaze, “Gumazir ekiam, nɨ dɨpam ramɨ.” Egha a zuamɨra mɨner dɨpam uan agharimɨn an suiragha izaghira an taghizɨ a dɨpam api.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor; e ela se apressou e abaixou seu cântaro sobre sua mão, e lhe deu de beber.
19 Egha an amegha bar izɨvazɨma Rebeka a mɨgɨa ghaze, “Kɨ nɨn kamelba dɨpam uaghan me danightɨ me damɨ izɨvagham.”
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Eu também tirarei água para os teus camelos, até que tenham bebido.
20 Egha a zuamɨra mɨner pam, asɨziba dɨpam apir dagɨar danganimɨn a inge. Egha a ivegha uamategha dɨpam tuasa ghu. A kamaghɨram amua ghuavti kamelba bar dɨpam ame.
20 E ela se apressou e esvaziou o seu cântaro no cocho, e correu novamente para o poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Ezɨ ingangarir gumazim mɨgeir puvatɨ. A pura damazibar an gari. Egha foghasa, Ikiavɨra Itir God uan ingangarim damightɨ a guizbangɨram otivasa, o ti puvatɨgham.
21 E o homem estava admirado de vê-la, e ficou em paz, para saber se o SENHOR havia feito prosperar sua viagem ou não.
22 Ezɨ kamelba dɨpam amegha gɨvazɨ, ingangarir gumazim ghua ring golɨn atinibagh azuim isa Rebekan atinim garu. Egha daveriar golɨn pumuning Rebekan agharimning garu. Ringɨn kamɨn osɨmtɨzim a 5 gremɨn tu, ezɨ daveriar kamningɨn osɨmtɨzim 100 gremɨn tu.
22 E aconteceu que, quando os camelos haviam acabado de beber, que o homem tomou um brinco de ouro de meio shekel de peso, e dois braceletes para as mãos dela, do peso de dez shekels de ouro.
23 Egha ingangarir gumazim ghaze, “Nɨ na mɨkɨm, nɨ tinan guivim? Egha nɨ manmagh nɨghnɨsi, nɨn adarazir dɨpenim danganitam ikɨtɨ, kɨ uan adarazi ko datɨrɨghɨn dɨmangan an dakuam?”
23 E disse: De quem tu és filha? Dize-me, suplico-te. Há lugar na casa de teu pai para nos alojarmos?
24 Ezɨ Rebeka a ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ Betuelɨn guivim, ezɨ Betuel a Nahor ko Milkan otarim.
24 E ela lhe disse: Eu sou a filha de Betuel, filho de Milca, o que deu à luz a Naor.
25 Are, e kamelba damamin dagher avɨriba iti. Egha dɨpenimɨn danganir mam iti. Ia izɨ mangɨ a daku.”
25 E ela disse além disso a ele: Nós temos tanto palha quanto forragem suficientes, e lugar para se alojar.
26 Ezɨ Abrahamɨn ingangarir gumazim teviba apɨrigha guam aviragha Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fe.
26 E o homem curvou sua cabeça, e adorou ao SENHOR.
27 Egha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ uan gumazir ekiam Abraham, an Godɨn ziam fasa, a Ikiavɨra Itir God. A nan gumazir ekiamɨn apangkuvigha egha a mɨkemezɨ moghɨra deraghavɨrama a gami. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God na inigha iza nan gumazir ekiamran adarazir dɨpenim gatɨ.”
27 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de meu senhor Abraão, que não deixou desamparado meu senhor sem misericórdia e verdade. Eu estando no caminho, o SENHOR me conduziu à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Ezɨ amizir igiam ivegha ghua uan amebamɨn dɨpenimɨn itir darazi bizir otivir kabar gun bar me mɨkeme.
28 E a donzela correu, e contou aos da casa de sua mãe estas coisas.
29 — ausente —
29 E Rebeca tinha um irmão, e seu nome era Labão; e Labão correu até o homem, junto ao poço.
30 — ausente —
30 E aconteceu que, quando ele viu o brinco e os braceletes nas mãos de sua irmã, e quando ele ouviu as palavras de Rebeca, sua irmã, dizendo: Assim falou o homem comigo, que ele veio ao homem, e eis que ele estava em pé junto aos camelos diante do poço.
31 Ezɨ Laban kamaghɨn mɨgei, “Gumazir ekiam, Ikiavɨra Itir God bar deragha nɨ gamigha gɨfa. Nɨ izɨ e dɨpenimɨn mangam. Nɨ kagh ikian markɨ. Kɨ nɨn mɨsiam akɨrigha gɨfa, egha uaghan nɨn kamelba bagha danganim akɨri.”
31 E ele disse: Vem, bendito do SENHOR. Por que estás em pé aí fora? Pois eu preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Ezɨ Abrahamɨn ingangarir gumazim dɨpenimɨn aven ghu. Ezɨ Laban uan ingangarir gumazibav kemezɨ, me kamelba atera izezir bizibagh eghuvigha egha dadaba ko dagheba kamelbagh anɨdi. Egha a me mɨkemezɨ me dɨpam tuigha iza Abrahamɨn ingangarir gumazim uan adarazi ko me ganɨngizɨ me uan dagariba rue.
32 E o homem entrou na casa, e ele desatou os seus camelos, e deu palha e forragem aos camelos, e água para lavar seus pés, e os pés dos homens que estavam com ele.
33 Ezɨ me gɨn dagheba inigha izi, ezɨ Abrahamɨn ingangarir gumazim kamaghɨn mɨgei, “Kɨ zuamɨra dameghan kogham. Kɨ faragh uan mɨgɨrɨgɨabar amigham.”
33 E foi posto alimento diante dele para comer, mas ele disse: Não comerei, até que eu tenha dito a minha incumbência. E ele disse: Fala.
34 Ezɨ ingangarir gumazim ghaze, “Kɨ Abrahamɨn ingangarir gumazim.
34 E ele disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Ikiavɨra Itir God nan gumazir ekiam bar deragha a gamizɨ, a biziba bar avɨraseme. A bizir bar avɨrir kaba Abraham ganɨngi, sipsipba, memeba, bulmakauba, silva ko gol, ko ingangarir amiziba ko gumaziba, kamelba ko donkiba.
35 E o SENHOR abençoou meu senhor grandemente, e ele tornou-se grande; e ele lhe deu rebanhos, e gado, e prata, e ouro, e servos, e servas, e camelos e jumentos.
36 Ezɨ an amuim Sara bar ghurigha egha otarim bate. Ezɨ nan gumazir ekiam biziba bar ada isa otarir kam ganɨngi.
36 E Sara, esposa de meu senhor, deu um filho a meu senhor quando ela já estava velha, e a ele deu ele tudo que possui.
37 — ausente —
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, em cuja terra eu habito;
38 — ausente —
38 mas tu irás à casa de meu pai, e à minha parentela, para tomar uma mulher para meu filho.
39 “Ezɨ kɨ uan gumazir ekiam mɨgei, ‘Eghtɨ amizir kam na ko izan aghuaghtɨ, kɨ manmaghɨn damuam?’
39 E eu disse ao meu senhor: E se porventura a mulher não quiser me seguir.
40 “Ezɨ a ghaze, ‘Kɨ gumazir Ikiavɨra Itir Godɨn akabar gɨn zuim, eghtɨ a uan ensel nɨn faragh anemadaghtɨ a mangɨ ingangariba bar dar amightɨ da bar nɨn deragham. Eghtɨ nɨ nan otarimɨn amuim nan afeziamɨn adarazir bighan a inigh izam.
40 E ele me disse: O SENHOR, diante de quem eu ando, enviará seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e tu tomarás uma mulher para meu filho da minha parentela, e da casa de meu pai.
41 Eghtɨ tuavir vamɨra otoghtɨ, kamaghɨn akar ga dɨkɨrɨzir kam ua nɨn suighan kogham. Nɨ men bighan mangɨtɨ, nan afeziamɨn adarazi kamagh mɨkɨm suam, amizim nɨ ko izan kogham, egh me an anogoregham, me kamaghɨn damutɨ, akar nɨ na ko dɨkɨrɨzir kam, osɨmtɨzim nɨ danɨngan kogham.’
41 Então tu estarás livre deste meu juramento, quando fores à minha parentela; e se eles não te derem uma, estarás livre do meu juramento.
42 “Ezɨ datɨrɨghɨn guaratɨghɨn, kɨ iza mozir pamɨn otogha kamagh God ko mɨgei, ‘O Ikiavɨra Itir God, nan gumazir ekiamɨn God, nɨ datɨrɨghɨn na bagh ingangarir kam damightɨ a guizɨn otogh.
42 E eu vim neste dia para este poço, e disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, se agora tu fizeres prosperar o caminho em que eu ando,
43 Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn mozir pamɨn boroghɨn iti. Eghtɨ amizir igiatam dɨpam tuigh izɨtɨ, kɨ a mɨkɨm suam, “Ai, nɨ uan mɨnemɨn dɨpar muziaritam na danightɨ, kɨ anemeka.”
43 eis que estou em pé junto ao poço de água, e acontecerá que, quando uma virgem vier para tirar água, e eu disser a ela: Dá-me, rogo-te, um pouco de água de teu cântaro para beber,
44 Eghtɨ a kamagh mɨkɨmam, “Nɨ dameghtɨ, kɨ dɨpam isɨ uaghan nɨn kamelbar anɨngam,” eghtɨ nan ifongiam kar ti amizir kamra nɨ nan gumazir ekiamɨn otarim bagha a ginaba.’
44 e ela me disser: Bebe tu, e eu tirarei também para teus camelos, seja esta a mulher que o SENHOR designou para o filho de meu senhor.
45 “Kɨ God ko mɨgɨavɨra itima Rebeka izava oto. A mɨnem uan dɨpɨzim dafagha dɨpam tuasa mozir pamɨn uaghiri. A izima, kɨ a mɨgɨa ghaze, ‘Ai, nɨ dɨpar muziaritam na danɨngigh.’
45 E antes que eu tivesse acabado de falar em meu coração, eis que Rebeca veio com seu cântaro no seu ombro, e ela desceu ao poço e tirou água. E eu lhe disse: Permite-me que eu beba, rogo-te.
46 “Ezɨ a zuamɨra mɨner pam dafarimɨn an suiragha izaghirɨgha ghaze, ‘Gumazir ekiam, nɨ dɨpam amɨ. Eghtɨ kɨ dɨpam uaghan a isɨ nɨn kamelbar anɨngam.’ Ezɨ kɨ dɨpam amegha gɨvazɨma, a dɨpam isa nan kamelbagh anɨdi.
46 E ela se apressou, e baixou seu cântaro de seu ombro, e disse: Bebe, e eu darei de beber também aos teus camelos. Assim eu bebi, e ela fez os camelos beberem também.
47 “Ezɨ kɨ an azara, ‘Nɨ tinan guivim?’
47 E eu lhe perguntei, e disse: De quem tu és filha? E ela disse: A filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu, e eu coloquei o brinco sobre a sua face, e os braceletes nas suas mãos.
48 “Egha kɨ tevimning apɨrigha guam aviragha Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fe, a nan gumazir ekiam Abrahamɨn God. A na inigha iza nan gumazir ekiam Abrahamɨn aveghbuamɨn dɨpenimrama oto. Eghtɨ kɨ guizbangɨra an igiar guivim inightɨ a mangɨ nan gumazir ekiamɨn otarimɨn ikiam.
48 E eu curvei a minha cabeça, e adorei ao SENHOR, e bendisse ao SENHOR, Deus do meu senhor Abraão, que havia me conduzido no caminho certo para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Egha kɨ ian azai, ia bizir aghuitam ko arazir aghuimɨn nan gumazir ekiam damusɨ, egh guizbangɨra deragh na mɨkɨm? Egh ia aghuagh, egh uaghan na mɨkɨmtɨ, kɨ bizitam damusɨ ua nɨghnɨgham.”
49 E agora, se quiserdes agir de forma bondosa e verdadeira com meu senhor, dizei-mo; e se não, dizei-mo, para que eu possa tornar para a direita ou para a esquerda.
50 Ezɨ Laban ko Betuel kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Ikiavɨra Itir God uabɨ bizir kam gamizɨ, ezɨ e mɨgɨrɨgɨaba puvatɨ.
50 Então Labão e Betuel responderam e disseram: A coisa procede do SENHOR; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Rebeka iti. Nɨ a inigh egh gua mangɨ. Ikiavɨra Itir God nɨ mɨkemezɨ moghɨn, Rebeka nɨn gumazir ekiamɨn otarimɨn ikɨ.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai. E deixa que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o SENHOR disse.
52 Ezɨ Abrahamɨn ingangarir gumazim men akam baregha gɨfa, egha Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn tevimning apɨrigha, aviragha guam nguazim girɨgha an ziam fe.
52 E aconteceu que, quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, adorou ao SENHOR, curvando-se à terra.
53 Egha bizir gol ko silvan ingarizir dɨgɨrir igharagha gariba inigha da isa Rebeka ganɨdi. Egha bizir aghuir iveziba bar pɨn kozir avɨriba isa, an tuebam ko amebam ganɨdi.
53 E o servo trouxe joias de prata, e joias de ouro, e vestes e os deu a Rebeca, e ele deu coisas preciosas também ao seu irmão e à sua mãe.
54 Ezɨ mɨgɨrɨgɨaba gɨvazɨma, Abrahamɨn ingangarir gumazim uan adarazi ko dagheba ko dɨpaba amegha, me akui. Egha mɨzaraghara me dɨkavigha Abrahamɨn ingangarir gumazim kamaghɨn mɨgei, “Ia na amadaghtɨ, kɨ uamategh uan gumazir ekiam bagh mangasa.”
54 E eles comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram toda a noite. E se levantaram de manhã, e ele disse: Enviai-me a meu senhor.
55 Ezɨ Rebekan amebam ko an tuebam kamaghɨn mɨgei, “Nɨ amizir igiam amamangatɨghtɨ a tong e ko aruer 10plan ikegh, gɨn mangɨ.”
55 E o irmão dela e a sua mãe disseram: Deixa que a donzela fique conosco alguns dias, pelo menos dez, e depois disso, ela irá.
56 Ezɨ Abrahamɨn ingangarir gumazim kamaghɨn mɨgei, “Ia nan anogoroghan markɨ. Ikiavɨra Itir God na bagha ingangarim gamizɨ, a deragha otogha gɨfa. Kamaghɨn, ia na amadaghtɨ, kɨ uamategh uan gumazir ekiam bagh mangam.”
56 E ele lhes disse: Não me detenhais, vendo que o SENHOR tem prosperado o meu caminho. Enviai-me para que eu possa ir ao meu senhor.
57 Ezɨ me ghaze, “E amizir igiamɨn diagh egh an azaragh, an ifongiam gɨfoka.”
57 E eles disseram: Chamaremos a donzela, e perguntaremos de sua boca.
58 Egha me Rebekan diazɨ a izima, me an azara, “Nɨ gumazir kam ko mangasa ifonge?”
58 E eles chamaram Rebeca, e lhe disseram: Tu queres ir com este homem? E ela disse: Eu irei.
59 Ezɨ me Rebeka ko amizir a ko ikia an garim amadazɨ aning Abrahamɨn ingangarir gumazim, ko izezir darasi, me ko zui.
59 E eles enviaram Rebeca, sua irmã, e sua ama, e o servo de Abraão, e seus homens.
60 Ezɨ me Rebeka akar bar aghuimɨn a mɨgɨa ghaze:
60 E eles abençoaram Rebeca, e lhe disseram: Tu és nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhões, e que a tua semente possua o portão dos que te odeiam.
61 Ezɨ Rebeka uan ingangarir amiziba ko dɨkavigha kamelbagh apiagha Abrahamɨn ingangarir gumazimɨn gɨn zui. Egha me maghɨra zui.
61 E Rebeca se levantou, e suas donzelas, e montaram em seus camelos, e seguiram o homem. E o servo tomou Rebeca, e foi pelo seu caminho.
62 Aisak faragha mozir pamɨn boroghɨn iti, mozir par me kamagh dɨborim, “Godɨn Zurara Ikia Nan Garim.” Egha dughiar kam a mozir pam ategha iza Negevɨn danganimɨn iti.
62 E Isaque veio do caminho do poço Beer-Laai-Rói, pois ele habitava na terra do sul.
63 Egha guaratɨzir kamɨn a bizibagh nɨghnɨghasa, tuzimɨn arua ghua, kogha kamelbar gari da saghon izi.
63 E Isaque saiu para meditar no campo ao anoitecer. E ele levantou seus olhos, e viu, e eis que os camelos estavam vindo.
64 Ezɨ Rebeka Aisakɨn apigha kamel ategha izaghiri.
64 E Rebeca levantou seus olhos, e quando ela viu Isaque, desceu do camelo,
65 Egha kamagh Abrahamɨn ingangarir gumazimɨn azara, “Munar gumazitam e bagha izi, a tina?”
65 pois ela havia dito ao servo: Que homem é este que anda no campo ao nosso encontro? E o servo havia dito: É meu senhor. Por isso, ela tomou um véu e se cobriu.
66 Ezɨ ingangarir gumazim bizir an amizibar gun bar Aisak geghari.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que ele havia feito.
67 Ezɨ Aisak Rebeka inigha uan amebam Saran purirpenimɨn ghu, egha Rebekan ti. Egha Aisak Rebeka bar a gifonge. A faragha uan amebamɨn ovevem bagha bar osemegha iti. Ezɨ datɨrɨghɨn an navir averiam uamategha dera.
67 E Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e tomou Rebeca, e ela se tornou sua esposa. E ele a amou, e Isaque foi confortado após a morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.