Daniel 4
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Atrivim Nebukatnesar nguazimɨn nguibaba bar dar gumazamiziba ko kantriba bar dar gumazamiziba ko nguibabar akaba bar, me bagha akam amada. An akam kamakɨn:
1 O rei Nabucodonosor às pessoas de todos os povos, nações e línguas, que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
2 Datɨrɨghɨn kɨ arazaraziba ko mirakelɨn bar ekiaba, Godɨn Bar Pɨn Itim na bagha dagh amizibar gun ia mɨkɨmasa.
2 Pareceu-me bem tornar conhecidos os sinais e as maravilhas que Deus, o Altíssimo, tem feito para comigo.”
3 God arazarazir bar ekiabar en aka!
3 “Como são grandes os seus sinais, e como são poderosas as suas maravilhas! O seu reino é um reino eterno, e o seu domínio se estende de geração em geração.”
4 Kɨ Nebukatnesar, nɨmɨra uan dɨpenimɨn aperaghav ikia uan ingangaribar garima, da bar deragha oto. Egha kɨ bizir avɨrim ikia, egha bar akuegha iti.
4 — Eu, Nabucodonosor, estava tranquilo em minha casa e feliz no meu palácio.
5 Ezɨ dɨmagarir mamɨn kɨ irebamɨn ganigha bar puvɨram atiatingi. Kɨ irebamɨn aven ganizir biziba na gamizɨ kɨ dɨgavir kuram gami.
5 Tive um sonho que me espantou. Quando eu estava na minha cama, os pensamentos e as visões que passaram diante dos meus olhos me perturbaram.
6 Egha kɨ Babilonɨn fofozir gumaziba bagha akam amada, eghtɨ me izi irebamɨn mɨngarimɨn gun na mɨkɨmam.
6 Por isso, expedi um decreto, ordenando que fossem trazidos à minha presença todos os sábios da Babilônia, para que me revelassem a interpretação do sonho.
7 Ezɨ irebar mɨngaribagh fogha dar gun mɨgeir gumaziba ko, kukunir gumaziba ko, imezibagh amir gumaziba ko, akavsiabagh amir gumaziba, me bar ize. Kɨ irebamɨn gun me mɨgeima, me irebamɨn mɨngarimɨn gun na mɨkɨman ibura.
7 Então vieram os magos, os encantadores, os caldeus e os feiticeiros. Eu lhes contei o sonho, mas eles não puderam me revelar a sua interpretação.
8 Ezɨ gɨn Daniel izi. (An ziar mam Beltesasar, ziar kam nan asemɨn ziam. Guizbangɨra, aser bar gavgavibar duaba nɨghnɨzim Daniel ganɨngi.) Ezɨ kɨ uan irebamɨn gun a mɨgei. Kɨ kamaghɨn a mɨgei:
8 Por fim, apresentou-se Daniel, que é chamado de Beltessazar, em honra ao nome do meu deus. Ele tem o espírito dos santos deuses, e eu lhe contei o sonho, dizendo:
9 “Beltesasar, fofozir gumazibar gumazir dapanim, kɨ fo, aser bar gavgavibar duaba, nɨghnɨzim nɨ ganɨngizɨ, ezɨ bizitam nɨn pɨn kogh, nɨn modoghan kogham. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn nan irebam baragh, egh an mɨngarimɨn gun na mɨkɨm.
9 “Beltessazar, chefe dos magos, eu sei que você tem o espírito dos santos deuses e que não há mistério que você não possa explicar. Vou lhe contar o sonho que eu tive, para que você me diga o que ele significa.
10 “Kɨ uan dakozim girɨghav ikia irebamɨn garima, temer bar dafam nguazim bar moghɨra an tongɨra tughav iti.
10 Estas foram as visões que passaram diante dos meus olhos quando eu estava deitado na minha cama: eu estava olhando e vi uma árvore no meio da terra, cuja altura era enorme.
11 Egha an aghua bar ekɨva ghuanaga overiamɨn suira, nguazimɨn itir gumazamiziba bar an gari.
11 A árvore cresceu e se tornou forte, de maneira que a sua altura chegou até o céu; ela podia ser vista desde os confins da terra.
12 Ezɨ temer kam dafarir bar aghuiba iti, egha ovɨzir avɨriba iti, nguazimɨn itir gumazamiziba bar dar amegh izɨvagham. Ezɨ kuaraziba an aguabar mɨkonibagh amima, nguazimɨn asɨzir atiaba iza an apengan avughsi, egha da bar an ovɨziba api.
12 A sua folhagem era bela, o seu fruto era abundante, e nela havia sustento para todos. Debaixo dela os animais selvagens achavam sombra, e as aves do céu faziam morada nos seus ramos; e todos os seres vivos se alimentavam dela.
13 “Kɨ uan dakozim girɨghav ikia irebamɨn garavɨra itima enselɨn mam Godɨn Nguibamɨn ikegha izaghiri, an enselɨn maba ko me bizibar garir enselba.
13 No meu sonho, quando eu estava na minha cama, vi um vigilante, um santo, que descia do céu,
14 Egha pamtemɨn dɨa ghaze: Nɨ temem okeghtɨ a irɨgh. Egh an aguaba aghoregh, an dafariba aghor da makunigh, an ovɨziba tintinibar da kunigh. Egh asɨzir an apebamɨn itiba batokegh, egh kuarazir an aguabar itiba batokegh.
14 gritando em alta voz: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus ramos, arranquem as folhas e espalhem os seus frutos. Espantem os animais que estão debaixo dela e as aves que fazem morada nos seus ramos.
15 Egh temer dakam biba saram aneteghtɨ a nguazimɨn grazibar tongɨn ikɨ, eghtɨ ainɨn kuakar ekiatam ko bras inigh an povim gighuigh. Egh gumazir kam ateghtɨ amariba dɨmagaribar a giram. Eghtɨ an asɨzibar mɨn dadabar amɨ ikiam.
15 Mas o toco, com as raízes, deixem na terra, amarrado com correntes de ferro e de bronze, em meio à erva do campo. Que esse toco seja molhado pelo orvalho do céu, e que a parte que lhe cabe seja a erva da terra, junto com os animais.
16 Egh gumazir kam, a 7plan azenibar gumazamiziba nɨghnɨzi moghɨn nɨghnɨghan kogham, ana asɨzibar mɨn nɨghnɨgh ikiam.
16 Que o coração dele seja mudado, para que não seja mais coração humano, e lhe seja dado coração de animal; e passem sobre ele sete tempos.
17 Ezɨ bizibar garir enselba bizir kaba otivasa me mɨkeme, eghtɨ angamɨra itir gumazamiziba bar kamaghɨn fogham, Godɨn Bar Pɨn Itim bar gumazamizibagh ativagha men gari. Egha a uabɨ uan ifongiamɨn gɨn ghua, gumazir ziar ekiaba itiba ko gumazir kɨniba, atrivimɨn ikiasa me amɨsevima me otifi.”
17 Esta sentença é por decreto dos vigilantes, e esta ordem é por mandado dos santos, para que os que vivem saibam que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens. Ele dá esse reino a quem quer, e põe sobre ele até o mais humilde dos homens.’”
18 Egha kɨ ua kamaghɨn Daniel mɨgei, kɨ uan irebam nɨ mɨkemegha gɨfa. Nan fofozir gumaziba irebamɨn mɨngarimɨn gun na mɨkɨman ibura. Kamaghɨn amizɨ, Beltesasar, nɨ datɨrɨghɨn an mɨngarimɨn gun na mɨkɨmam. Kɨ fo, aser bar gavgavibar duaba nɨghnɨzim nɨ ganɨngi, kamaghɨn nɨrara na mɨkɨmam.
18 — Este foi o sonho que eu, rei Nabucodonosor, tive. Você, Beltessazar, diga a interpretação, porque todos os sábios do meu reino não puderam me revelar a interpretação. Mas eu sei que você pode, porque você tem o espírito dos santos deuses.
19 Ezɨ Daniel irebamɨn mɨngarim gɨfogha gɨfa, kamaghɨn amizɨma a bar osemegha dɨgavir kuram gamigha, atrivimɨn mɨkɨman atiati. Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Beltesasar, irebar kam ko an mɨngarim nɨ damutɨ nɨ osɨmɨva atiatingan markɨ.”
19 Então Daniel, cujo nome era Beltessazar, ficou perplexo por algum tempo, e os seus pensamentos o perturbavam. Então o rei lhe disse: — Beltessazar, não deixe que o sonho ou a sua interpretação o perturbem. Beltessazar respondeu: — Meu senhor, quem dera o sonho fosse a respeito daqueles que o odeiam, e a sua interpretação se aplicasse aos seus inimigos!
20 Nɨ temer ekiar mamɨn gani, a bar ruaragha ghuanaga overiamɨn suira, ezɨ nguazir kamɨn gumazamiziba bar an gari.
20 A árvore que o senhor viu, que cresceu e se tornou forte, cuja altura chegou até o céu, que foi vista por toda a terra,
21 A dafarir bar aghuiba ko ovɨzir avɨriba iti, nguazimɨn itir gumazamiziba bar dar amegh izɨvagham. Ezɨ asɨzir atiaba an apengan avughsi, ezɨ kuaraziba an aguabar mɨkonibar ingari.
21 cuja folhagem era bela, cujo fruto era abundante, na qual havia sustento para todos, debaixo da qual os animais selvagens achavam sombra, e em cujos ramos as aves do céu faziam morada,
22 “Atrivim, nɨrara temer kam, ruaragha bar gavgafi. Ezɨ nɨn gavgavim bar ekevegha pɨn ti, ezɨ nɨn gavgavim nguazimɨn itir gumazamiziba bar dar gari.
22 aquela árvore é o senhor, ó rei, que cresceu e veio a ser forte. A sua grandeza, ó rei, cresceu e chega até o céu, e o seu domínio se estende até a extremidade da terra.
23 “Ezɨ nɨ garima, enselɨn mam Godɨn Nguibamɨn ikegha izaghira ghaze, ‘Nɨ temer kam okegh a gasɨghasɨkigh, egh an dakam ateghtɨ a nguazimɨn ikɨ. Egh ainɨn kokam ko bras inigh an povim gighuigh. Eghtɨ ghuariar dɨpaba dɨmangan gumazir kam giram, egh aneteghtɨ a 7plan azenibar asɨzir atiaba ko ikiam.’
23 Quanto ao vigilante ou santo que o rei viu, que descia do céu e que dizia: “Cortem e destruam a árvore, mas deixem o toco com as raízes na terra, amarrado com correntes de ferro e de bronze, em meio à erva do campo; que esse toco seja molhado pelo orvalho do céu, e que a parte que lhe cabe seja com os animais selvagens, até que passem sobre ele sete tempos”,
24 “Atrivim, irebar kamɨn mɨngarim kamakɨn, kar Godɨn Bar Pɨn Itim mɨkemezir bizim, nɨ bativam.
24 esta é a interpretação, ó rei, e este é o decreto do Altíssimo, que virá contra meu senhor, o rei:
25 Nɨ gumazamizibar nguibam ategh, mangɨva asɨzir atiaba ko ikiam. Nɨ bulmakaubar mɨn dadabar amɨ, egh puram azenan dakuam. Eghtɨ dɨmagarimɨn ghuariar dɨpaba 7plan azenibar nɨ giram. Nɨ kamaghɨra ikɨ, mangɨ kamaghɨn fogham, Godɨn Bar Pɨn Itim bar gumazamizibagh atifa. Ezɨ a uabɨ uan ifongiamɨn, gumaziba mɨsevima me atrivibar otifi.
25 o senhor será expulso do meio das pessoas, e a sua morada será com os animais selvagens; o senhor comerá capim como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu; e passarão sete tempos, até que o senhor, ó rei, reconheça que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 Nɨ ensel barazi, a temer dakam ateghtɨ a nguazimɨn aven ikiasa mɨkeme. Bizir kamɨn mɨngarim kamakɨn, nɨ bar kamaghɨn fogh mɨkɨm, God Uabɨra Nguazimɨn Biziba Bar Dagh Atifa. Nɨ fogha gɨfa, egha gɨn nɨ uam atrivimɨn otivam.
26 Quanto ao que foi dito, que se deixasse o toco da árvore com as suas raízes, isto significa que o seu reino voltará a ser seu, depois que o senhor tiver reconhecido que o Céu domina.
27 Kamaghɨn amizɨ, atrivim, nɨ datɨrɨghɨn kɨ nɨ mɨkɨmamin akamɨn gɨn mangam: Nɨ arazir kurabar amuan koghɨva, arazir aghuibar amu, egh gumazamizir onganarazibar apangkuf. Nɨ kamaghɨn damuva, egh nɨ ti deraghvɨra ikɨtɨ, bizir nɨ amiba bar deravɨram otivam.”
27 Portanto, ó rei, aceite o meu conselho: abandone os seus pecados, praticando a justiça, e acabe com as suas iniquidades, usando de misericórdia para com os pobres; assim talvez a sua tranquilidade se prolongue.
28 Ezɨ Daniel mɨkemezɨ moghɨra, bizir kaba bar Atrivim Nebukatnesar batifi.
28 Tudo isso, de fato, aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 Ezɨ 12plan iakɨniba gɨvazɨ, atrivim dughiar mamɨn uan dɨpenir Babilonɨn itimɨn azuarim garui.
29 Passados doze meses, quando estava passeando no terraço do palácio real da cidade da Babilônia,
30 Egha kamaghɨn mɨgei, “Ia gan, Babilon a nguibar bar ekiam egha bar dera. Nan gavgavimɨn kɨ uabɨ an ingari, kɨ nguibar kam gamizɨ an otogha, uan gavgavim ko ziar ekiam isɨ gumazamizibar akakaghasa.”
30 o rei disse: — Não é esta a grande Babilônia que eu construí para a casa real, com o meu grandioso poder e para glória da minha majestade?
31 A mɨgɨavɨra ikiava egha orazima, tiarir mam Godɨn Nguibamɨn ikegha izi. Tiarir kam kamaghɨn mɨgei, “Atrivim Nebukatnesar, nɨ nan akam barakigh. Kantrin nɨ ativazir kam, kɨ datɨrɨghɨn nɨ dam a inigham.
31 Enquanto o rei ainda falava, veio uma voz do céu, que disse: — A você, rei Nabucodonosor, se anuncia o seguinte: Este reino lhe foi tirado.
32 Eghtɨ kɨ nɨ batueghtɨ nɨ ua gumazamiziba ko ikian kogham. Nɨ mangɨ asɨzir atiaba ko ikiam. Egh nɨ 7plan azenibar, bulmakaubar mɨn dadabar amam. Nɨ kamaghɨra ikɨ mangɨ dughiar nɨ fogh suam, Godɨn Bar Pɨn Itim bar gumazamizibagh atifa. A uabɨ uan ifongiamɨn, gumazibagh amima me atrivibar otifi.”
32 Você será expulso do meio das pessoas, e a sua morada será com os animais selvagens; você comerá capim como os bois, e passarão sete tempos, até que você reconheça que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
33 Ezɨ bizir ensel mɨkemeziba, da zuamɨra Nebukatnesar batifi. Me gumazamizibar tongɨn a batoghezɨ, a bulmakaubar mɨn dadaba api. Egha dɨmagarimɨn ghuariar dɨpaba an namnam giri. Egha an dapanir arɨzim bar ruaragha taragiar arɨzibar mɨn gari. Egha an dafarir puziba bar ruaragha mati kuarazir puzibar mɨn gari.
33 No mesmo instante, se cumpriu a palavra sobre Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio das pessoas e começou a comer capim como os bois. O seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu, até que lhe cresceram os cabelos como as penas da águia, e as suas unhas, como as garras das aves.
34 Gɨn 7plan azeniba gɨvazɨ, kɨ Nebukatnesar, kɨ kogha Godɨn nguibamɨn gara, egha nan nɨghnɨziba ua dera. Egha kɨ Godɨn Bar Pɨn Itim bagha bar akonge. A Godɨn ikia mamaghɨra itim, kamaghɨn, kɨ an ziam fam. Egha kɨ kamaghɨn mɨgei:
34 — Mas ao fim daqueles dias, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos ao céu, e recuperei o entendimento. Então eu bendisse o Altíssimo, e louvei e glorifiquei aquele que vive para sempre: “O seu domínio é eterno, e o seu reino se estende de geração em geração.
35 A gari, nguazimɨn itir gumazamiziba mati
35 Todos os moradores da terra são considerados como nada, e o Altíssimo faz o que quer com o exército do céu e com os moradores da terra. Não há quem possa deter a sua mão, nem questionar o que ele faz.”
36 Ezɨ kɨ mɨgɨrɨgɨar kam gamir dughiamɨn, nan nɨghnɨzim ua dera, ezɨ kɨ ua uan ziar ekiam ini. Egha datɨrɨghɨn kɨ kantrin faragha ativazim, kɨ uam a gativagh an ganamin gavgavim ini. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir aghuiba na ganɨdiba, ko nan gumazir ekiaba, me ua iza na ko iti. Ezɨ kɨ uam atrivimɨn ikia, egha ziar bar ekiam iti, a ziar ekiar kɨ faragha inizim gafira.
36 — Nesse tempo, recuperei o entendimento e, para a dignidade do meu reino, recuperei também a minha majestade e o meu resplendor. Os meus conselheiros e os homens importantes vieram me procurar, fui restabelecido no meu reino, e a minha grandeza se tornou ainda maior.
37 Egha datɨrɨghɨn kɨ Nebukatnesar, kɨ Atrivir Uan Nguibamɨn Itim bagha bar akonge, egha an ziam fa ziar ekiam a ganɨdi. Kɨ fo, bizir ana amiba bar voroghɨra ikia bar dera. Egha a gumazir uan ziaba feba da dɨkabɨri.
37 Agora eu, Nabucodonosor, louvo, engrandeço e glorifico o Rei do céu, porque todas as suas obras são verdadeiras, e os seus caminhos são justos. Ele tem poder para humilhar os orgulhosos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.