Atos 22

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Nan adarazi ko nan afeziaba, ia oragh. Kɨ datɨrɨghɨn deravɨra ia geghanam. Kɨ osɨmtɨzitam gamizir puvatɨ.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ezɨ me a barazima, a Hibrun akam me mɨgeima, me bar nɨmɨra iti. Ezɨ Pol kamaghɨn mɨgei,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Kɨ Judan gumazir mam, nan amebam Silisian Distrighɨn, Tarsusɨn nguibamɨn na bate. Ezɨ kɨ Jerusalemɨn nguibar ekiamɨn ikiava aghungi. Kɨ Gamalielɨn dafarimɨn itima, a en ovavibar arazibar nan sure gamizɨ, kɨ bar deravɨra dagh fo. Egha ia datɨrɨghɨn ami moghɨn kɨ Godɨn gɨn mangasa bar gavgafi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Kɨ faragha gumazamizir nɨghnɨzir gavgaviba itiba, me Tuavir Kamɨn zuima, kɨ me gasɨghasɨsi. Egha kɨ men suigha senbar me ikiava kalabus garɨsi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Godɨn ofa gamir gumazibar dapanim ko Judan kotɨn aven itir gumazir aruaba bar nan arazibagh fo, me dar gun ia mɨkɨmam. Me Judan Damaskusɨn itir en darazi bagha osirizir akɨnafariba na ganɨngi. Ezɨ kɨ ghaze, kɨ gumazamizir nɨghnɨzir gavgaviba itir Tuavir Kamɨn gɨn zuiba, kalabusbar mɨn me inigh Jerusalemɨn izɨva, mɨzaziba me danɨngam. Egha kɨ bizir kam bagha Damaskusɨn ghu.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Pol mɨgɨa ghua, ua kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ aruer arɨzimɨn Damaskusɨn boroghɨra zuima, angazangarir gavgavim Godɨn Nguibam ikia bar na gisira.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ezɨ kɨ nguazim girɨgha orazima, tiarir mam na mɨgei, ‘Sol! Sol! Nɨ manmaghsua na gasɨghasɨsi?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Ezɨ kɨ an azara, ‘Ekiam, nɨ tina?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ezɨ na ko zuir darasi, me angazangarimɨn ganigha, me mɨgɨrɨgɨam baragha deragha fozir puvatɨ, tina na mɨgei.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ezɨ kɨ azara, ‘Ekiam, kɨ manmaghɨn damuam?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ezɨ angazangarir kam nan damazimning okavizɨ, kɨ garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, na ko itir darazi me uan dafaribar nan suigha Damaskusɨn ghu.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Ezɨ gumazir mam, an ziam Ananaias, a God baghavɨra ikiava, egha Moses Osirizir Araziba bar deraghavɨra dar gɨn zui. Ezɨ Judan Damaskusɨn itir darasi, me a mɨgɨa ghaze, a gumazir aghuim. Ezɨ a iza nan gari.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 A iza nan boroghɨn tugha, kamaghɨn na mɨgei, ‘Nan aveghbuam, Sol, nɨn damazimning ua deragh.’ Ezɨ dughiar kamra, kɨ maghɨra an gari.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Ezɨ Ananaias na mɨgei, ‘En ovavibar God uan nɨghnɨzim gɨfoghasa nɨ ginaba. Nɨ Gumazir arazir aghuibagh amir kamɨn ganɨva, an akamɨn otivir mɨgɨrɨgɨaba baragh.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nɨ an akam akun, egh ganigha oraghizir bizibar gun gumazamiziba bar me mɨkɨmam.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ tizibav zuai? Nɨ dɨkavigh ruegh, an ziamɨn diaghtɨma a nɨn arazir kuraba gɨn amadagh.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Egha Pol mɨgɨa ghua ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kɨ gɨn uamategha Jerusalemɨn izegha, Godɨn Dɨpenimɨn aven ikia God ko mɨgɨa irebamɨn mɨn bizimɨn gari.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Kɨ Ekiamɨn garima a na mɨgei, ‘Nɨ zuamɨra dɨkavigh Jerusalem ategh mangɨ. Nɨ kagh nan akam akuntɨma, me a bareghan kogham.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Ezɨ kɨ a ikaragha ghaze, ‘Ekiam, gumazir kaba me uari fo, kɨ God ko mɨgeir dɨpenibar ghua gumazamizir nɨghnɨzir gavgavim nɨn itibar suigha me kalabus garɨgha, me mɨsosi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ezɨ nɨn akam akurir gumazir kam Stiven, me a mɨsoghezɨ an areme. Kɨ an boroghɨn tughav ikia, uan damazimɨn arazir kamɨn garima a dera. Ezɨ kɨ Stiven mɨsoghezɨ an aremezir adarazir korotiar ruaribar gari.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Ezɨ Ekiam kamaghɨn na mɨgei, ‘Nɨ mangɨ. Kɨ saghon itir gumazamizir Kantrin Igharazibar Itiba bagh nɨ amangam.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ezɨ gumazamizir avɨrim Polɨn mɨgɨrɨgɨaba baragha ghua mɨgɨrɨgɨar kam gami, a Kantrin Igharazibar Gumazamiziba bagh mangasa. Ezɨ Judaba maghɨra tiariba akara, a dagarvasi, “E a mɨsueghtɨ an aremeka! Gumazir kamaghɨn amim nguazimɨn ikian kogham.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Egha me dagarvagha uan korotiaba makurava nguazir mɨnemniaba pɨn da akuri.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ezɨ Romɨn mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim, uan mɨdorozir gumazibav geima, me Pol inigha uan dɨpenibar ghue. A kamagh deragh foghasa, manmaghɨn amizɨ me kamaghɨn Pol dagarvasi. Kamaghɨn a bizir kam gɨfoghasa, uan mɨdorozir gumazibav keme, ia a fozoregh an azangsɨgh.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ezɨ me Polɨn soroghafariba ikegha a fozoroghasa. Ezɨ Pol gari, Romɨn mɨdorozir gumazir 100plan garir gumazir dapanim tughav itima, Pol an azara, “Romɨn gavman osirizir arazitam, Romɨn kantrin gumazitam damuasa ian amamangatɨ, o puvatɨ? Kɨ Romɨn gumazim. Ia na kotiam gatɨzir puvatɨgha egh na fozoroghasa.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ezɨ mɨdorozir gumazibar garir gumazir dapanim kamaghɨn oregha, Romɨn mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ manmaghɨn damuam? Kar Romɨn gumazim.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ezɨ mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim Pol bagha ghua an azara, “Nɨ na mɨkɨm, nɨ Romɨn gumazimra?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ezɨ mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ivezir dafam gamigha, egha Romɨn gumazimɨn oto.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ezɨ an azangsɨghasava amir gumaziba me kamaghɨn oregha, zuamɨra uarigh ekuigha saghuiamɨn tuivighav iti. Ezɨ mɨdorozir gumazibar gumazir dapanir senɨn Pol ikezim a fo, Pol Romɨn gumazimra. Kamaghɨn amizɨ, a uaghan atiatingi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ezɨ amɨmzaraghan mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim bar deragh foghasa, Pol arazir kurar manam gamizɨ, Judaba a mɨgei. Ezɨ a Polɨn senba fɨrigha, Godɨn ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diazɨ, me iza uari akufa. Ezɨ a Pol inigha ghuaghira men damazimɨn anetɨzɨ a tughav iti.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.