Atos 20
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ gumazamizibar arareba ko dɨmdiaba gɨvazɨma, Pol gumazamizir nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itiba, men diazɨ me iza uari akufa. Ezɨma an akar mabar me mɨgɨa ghaze, me tuivigh gavgavigh. Egha a men dafariba suigha me ategha Masedonian ghu.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Egha Pol nguibar kabagh arua akar avɨrir men navibar amutɨ, me tuivigh gavgavighamibav gei. Egha a gɨn ghua Grighɨn kantrin oto.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Egha a iakɨnir pumuning ko mɨkezimɨn Grighɨn iti. Pol kurim inigha Sirian mangasava amima, Judaba a mɨsoghamin mɨgɨrɨgɨar mam akɨri. Kamaghɨn amizɨ, a uamategha Masedonian ghu.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Pol zuima, Berian gumazim, Sopater, a Pirusɨn otarim, an gɨn zui. Ezɨ Aristarkus koma Sekundus, aning Tesalonikan gumazimning. Ezɨ Gaius, nguibar ekiam Derben gumazim. Ezɨ Timoti ko Esian gumazir pumuning, Tikikus koma Trofimus, aning Provins Esian gumazimning, me bar moghɨra Pol ko ghue.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Gumazir kaba faragha ghuava Troasɨn nguibamɨn e bagha mɨzua iti.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ezɨ e Filipain ikiavɨra itima, Yis puvatɨzir Bretɨn Dughiaba gɨvazɨ, e kurim inigha Filipai ataki. Ezɨ 5plan dughiaba ua gɨvazɨ e ghua Troasɨn gumazir e bagha mɨzuaiba batifi. Egha 7plan dughiaba Troasɨn iti.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Wighɨn kamɨn faragha zuir aruemɨn, e bret abɨagharigha damasa iza uari akufa. Ezɨ Pol amɨmzaraghan mangasa, kamaghɨn amizɨ, an akam akura ghuavɨra ikia dɨmagarir arɨzimɨn tu.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ghuriar e uari akuvazir pɨn itir kam, lamɨn avɨriba an iti.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ezɨ winduan aperaghav itir gumazir igiam, an ziam Yutikus, an osemegha akuava ongani. Pol mɨgɨavɨra itima, Yutikus pɨn ikegha degha nguazim girɨ. Ezɨ me ghua a gaghuigha an garima, a bar areme.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ezɨ Pol uaghira a gisɨn ghua a muigha kamaghɨn mɨgei, “Ia atiatingan markɨ. An angamɨra iti.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Egha Pol ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabogha, bret abɨagharigha gumazamiziba ko me da api. Pol me mɨgɨa ghuavɨra itima amɨnim tirazɨ a me ategha zui.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ezɨ me gumazir igiar angamɨra itim inigha an dɨpenimɨn ghua bar akonge.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ezɨ e Pol ategha faragha kurim inigha Asosɨn nguibamɨn zui. E ghaze, e Asosɨn Pol batogh a inigh kurimɨn mangam. Pol uabɨ ghaze, kɨ tuavimɨn mangam.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ezɨ Pol Asosɨn e batogha e ko kurir kam inigha Mitilinɨn nguibamɨn ghue.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Egha amɨmzaraghan e kurimɨn ghua Kiosɨn Arighatɨzimɨn otifi. Dughiar kamɨn gɨn e ghua Samosɨn nguibamɨn otogha, dughiar abuananamɨn e ghua Miletusɨn nguibamɨn oto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pol dughiar avɨribar Esian Provinsɨn ikian aghua, a zuamɨra mangasa. A Jerusalemɨn otoghɨva, Pentikosɨn Dughiar Ekiamɨn ganasa ifonge. Bizir kam bagha an Efesus azovagh mangasa nɨghnɨzir mam gami.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 E ghua Miletusɨn otogha, Pol Efesusɨn Kraisɨn adarazir gumazamizir dapaniba bagha akam amada.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ezɨ me iza otivizɨma, a kamaghɨn me mɨgei, “Ia kɨ amir arazibagh fo, kɨ dughiar faragha ghuzimɨn Esian Provinsɨn izegha arazir kabagh amua, iza datɨrɨghɨn tu.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Judaba na mɨsoghasa mɨgei. Kamaghɨn kɨ bar uabɨ dɨkabɨragha, osɨmtɨziba ko terim sara Ekiamɨn ingangarim gami.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ia kamaghɨn fo, kɨ ian akurvaghamin akatamɨn ia mɨkɨmsɨ ia mɨkɨmam, kɨ atiatir puvatɨ. Egha kɨ vaghvagha ian dɨpeniba ko azenara ian sure gami.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Kɨ akar gavgavimra Judaba ko Grighɨn gumazamizibav gɨa ghaze, ia uan navibagh iragh, uan arazir kuraba ateghɨva Godɨn gɨn mangɨ, egh nɨghnɨzir gavgavim e uan Ekiam Krais Iesusɨn ikɨ.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Ia oragh, Godɨn Duar nan aven itim, a datɨrɨghɨn Jerusalemɨn mangasa puvɨra na mɨgei. Ezɨ kɨ fozir puvatɨ, bizir manatam munagh na batogham.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Kɨ kamaghɨn fo, nguibar ekiar kɨ zuiba bar Godɨn Duam na mɨgɨa ghaze, kalabusba ko osɨmtɨziba na mɨzua iti.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 “Ezɨ kɨ uan mɨkarzir angamɨra itim gɨnɨghnɨzi, a pura bizim. Ekiam Iesus ingangarir mam na ganɨngi. Ezɨ ingangarir kam kamakɨn, kɨ bizitam iniasa ivemari. Mati gumazim uan ivemarim a gɨvasava ami, kamaghɨra kɨ uaghan uan ingangarim agɨvasa bar ifonge. Ingangarir kam kamakɨn, God uan apangkuvim gumazamiziba bar men akakaghasa. Ezɨ kɨ bizir kabar akam akuri.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Ezɨ ia oragh. Kɨ ian tongɨn ikia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akam akuragha arui. Egha kɨ fo, datɨrɨghɨn ia ua nan guamɨn apighan kogham.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ia uari uari bagh ganɨva, egh uaghan Godɨn gumazamizibar gan. Godɨn Duam Godɨn gumazir nɨghnɨzir gavgaviba iti, a bar dar ganasa ia mɨsefe. Ia gumaziba gari gumazibar mɨn ikɨ, ia Kraisɨn adarazir gan. God uabɨ uan Otarimɨn ghuzimɨn me givese.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Kɨ kamaghɨn fo, kɨ gɨn ia ategh mangɨghtɨ, gumazitaba afiar atiabar mɨn ian tongɨn izam. Ezɨ afiar atiaba sipsipbagh asɨghasɨzi moghɨn, gumazir kaba ian gari darazigh asɨghasɨgham.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Eghtɨ ian tongɨn tarazi, dɨkavigh guizɨn akam giragh nɨghnɨzir gavgavim Kraisɨn itir daraziv kɨmtɨ, me men gɨn mangam.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kamaghɨn amizɨ, ia uari bagh gan. Kɨ azenir pumuning ko mɨkezimɨn amizir araziba, ia dagh nɨghnɨgh. Kɨ arueba ko dɨmagaribar, teriba sara, zurazurara nɨghnɨzir aghuiba vaghvagha ia mɨgɨa, tong mɨtetam atɨzir puvatɨ. Egha ghaze, ia uari bagh ganigh.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn ia isa Godɨn dafarim gatɨ, eghtɨ an apangkuvimɨn akam ia damutɨ, ia gavgavigham. Egh gɨn apangkuvimɨn akar kam, bizir aghuiba ia danɨngɨva, ia ko Godɨn damazimɨn zuezir gumazamiziba sara danɨng, akurvazir aghuibar gumazamizir Godɨn damazim zuezibar tongɨn gɨn ia danɨngam.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “Kɨ tavɨn silva ko gol ko inibagh ifongezir puvatɨ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ia uari kamaghɨn fo, nan dafarir kamning, kɨ uabɨ ua bagha ingarir biziba isa uabɨn akurvagha, egha na ko ingarir darazir akurvasi.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ezɨ kɨ amizir ingangariba bar, kɨ kamaghɨn ian aka, e pamtemɨn ingangarir arazimɨn gɨn mangɨ, egh kamaghɨn, e ingaran iburazir gumazibar akurvagham. Egh ia Ekiam Iesus, a uabɨ mɨkemezir akam gɨnɨghnɨgh, ‘Nɨ bizir aghuarim munav ganɨdir arazim, a bar dera. Egha a nɨ ua baghavɨra biziba isir arazim gafira.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Egha Pol akar kam mɨkemegha, me ko me bar moghɨra teviba apɨrigha, gumazir dapaniba ko, me God ko mɨgei.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ezɨ me bar aziava a muigha an tori.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ezɨ Pol me mɨgɨa ghaze, “Ia ua nan guamɨn ganighan kogham.” Ezɨ bizir kam bagha, me bar osemegha bar nɨghnɨghava avenge. Egha Polɨn akua, kurimɨn anemangasa zui.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.