Atos 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Ezɨ aposelba ko Judian nguibabar aven itir darasi, me kamaghɨn oraki, Kantrin Igharazibar Gumazamiziba uaghan Godɨn akam ini.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 — ausente —
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 — ausente —
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Ezɨ Pita maghɨra bizir a batoziba, bar deravɨra dar gun me mɨgei,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Kɨ Jopan nguibar ekiamɨn ikia God ko mɨgei. Egha irebamɨn mɨn bizimɨn garima, bizim mati inir avɨzir dafam, me an ruaghatevir 4plan suirazɨma, an overiam ategha izaghira kɨ iti naghɨn asara.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Ezɨ kɨ an aven garima, asɨzir soroghafariba ikia nguazimɨn itiba, ko asɨzir atiar maba, ko nguazimɨn davaragha aruir asɨziba, ko pɨn itir kuaraziba iti.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ezɨ kɨ orazi, tiarir mam kamaghɨn na mɨgei, ‘Pita, dɨkavigh, asɨzitam mɨsuegh anemɨ.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 “Ezɨ kɨ kamaghɨn a ikaragha ghaze, ‘Ekiam! Bar puvatɨgham! Nan akam Godɨn damazimɨn bizir mɨzɨrɨzir katam bar anemezir puvatɨ.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 “Ezɨ tiarim ua kamaghɨn Godɨn Nguibamɨn mɨgei, ‘Bizir God amizir zueziba, nɨ uam mɨzɨrɨzibar dar arɨghan markɨ.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ezɨ bizir kam dughiar pumuning ko mɨkezimɨn amigha, ua ekuigha overiamɨn ghuavanabo.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 “Ezɨ dughiar kamra gumazir pumuning ko mɨkezim, na bagha Sisarian nguibamɨn iza dɨpenir kɨ itimɨn oto.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Ezɨ Godɨn Duam na mɨgɨa ghaze, nɨ me ko mangɨsɨ nɨghnɨzir avɨribar amuan markɨ. Ezɨ 6plan aveghbuaba uaghan na ko zui. Egha e gumazir na bagha akam amadazimɨn dɨpenimɨn aven ghue.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Ezɨ an e mɨgɨa ghaze, enselɨn mam an dɨpenimɨn aven a batogha ghaze, nɨ gumazitaba amangightɨ, me Jopan nguibamɨn mangɨ, Saimon, an ziar mam Pita, a batogh.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Eghtɨ a Godɨn akam inigh izɨ, nɨ mɨkɨmtɨ, tuavir kamɨn nɨ ko nɨn dɨpenimɨn itir gumazamiziba bar, Ekiam uaghan ua me iniam.
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Ezɨ kɨ mɨgɨavɨra itima, Godɨn Duam maghɨra me gisɨn izaghiri, mati bar faraghavɨra an e gisɨn izaghirɨzɨ mokɨn.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Ezɨ kɨ Ekiam mɨkemezir mɨgɨrɨgɨam ginɨrɨ, ‘Jon dɨpamɨn ia rue, eghtɨ kɨ Godɨn Duamɨn ia ruam.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 E fo, e faragha nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Krais Iesusɨn itima, Godra uan Duam bizir aghuimɨn mɨn e ganɨngi. Egha kamaghɨra datɨrɨghɨn God Kantrin Igharazibar Gumazamiziba uaghan uan Duam, bizir aghuim mɨn me ganɨngi. Kamaghɨn amizɨ, kɨ tina, kɨ God me ko ingaramin ingangarimɨn anogoregham?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ezɨ nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir gumazamiziba kamaghɨn oregha, uam ataramin nɨghnɨziba puvatɨgha, Ekiamɨn ziam fa ghaze, “A dera, God uaghan Kantrin Igharazibar Gumazamizibar amamangatɨghtɨ, me uaghan navibagh iragh egh ikɨrɨmɨrir zurara itim iniam.”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Me Stivenɨn mɨsoghezɨ an aremezir dughiamɨn, me arazir kuram uaghan nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir igharazibagh amizɨ, me tintinibar ara ghua, Fonisian Distrik ko Saiprusɨn Arighatɨzim ko Antioghɨn nguibar ekiamɨn ghua, Godɨn akam Judan gumazamizibav gei.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Ezɨ men marazi uaghan Saiprusɨn Arighatɨzim ko Sairinin nguibar ekiamɨn ikegha ize, egha Antioghɨn ghuegha Ekiam Iesusɨn Akar Aghuimɨn gun Grighɨn gumazamizibav gei.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ezɨ Ekiamɨn gavgavim me ko iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikia egha uan navibagh iragha Ekiam bagha ize.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ezɨ Jerusalemɨn itir Kraisɨn adarazi bizir kamɨn eghaghanim baregha, Barnabas amadazɨma an Antioghɨn ghu.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Egha an otogha gari, God men apangkuvigha, men akurvagha arazir aghuibar me gamizɨ Barnabas bar akonge. Egha me uan navir averiabar aven guizbangɨra Ekiam ko ikiamin mɨgɨrɨgɨabar me mɨgei.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 A bar gumazir aghuim, Godɨn Duam a gizɨvazɨ Godɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim Ekiam bagha ize.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 — ausente —
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 — ausente —
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Ezɨ dughiar kamɨn, Godɨn akam inigha izir gumazir maba Jerusalemɨn ikegha Antioghɨn izaghiri.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Ezɨ men mav, an ziam Agabus, a dɨkavigha Godɨn Duamɨn gavgavimɨn kamaghɨn mɨgei, Romɨn nguaziba bar dagheba otevegham. (Sisar Klodius, atrivimɨn itir dughiamɨn bizir kam oto.)
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Ezɨ suren gumaziba akam mɨsuegha, vaghvagh uan dabirabimɨn mɨn dagɨaba danɨngɨva, Judian itir darazir akurvaghasa dagɨaba amangasa.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Me kamaghɨn amigha, uan dagɨaba isa, Barnabas ko Sol ganɨngizɨ, aning ghua Kraisɨn adarazir gumazir dapanibagh anɨngi.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.