Apocalipse 18

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bizir kamɨn gɨn kɨ enselɨn igharazimɨn garima a Godɨn Nguibam ategha izaghiri. A bar gavgavir ekiam iti, ezɨ an angazangarir gavgavim nguazim bar a gisira.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 A pamten diagha kamaghɨn mɨgei:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Nguazimɨn nguibaba bar,
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ezɨ kɨ Godɨn Nguibamɨn otivir tiarir igharazir mam barazi, a kamaghɨn mɨgei:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 A uabɨ uan arazir kurabar pozim mɨkɨrav iti,
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Ia amizir kam gumazamizibagh amizir arazir kuraba bagh
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 A uabɨra kamagh uabɨn mɨgɨa ghaze,
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Amizir kam Babilon, uan ziar gavgavim fe,
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 “Nguazimɨn atriviba a ko arazir mɨzɨrɨzibagh amua, egha uaghan a ko arazir kurar igharagha garibagh ami. Egh atrivir kabanagh an gantɨ avir mɨgharim an otoghtɨma, me a bagh naviba osemegh egh a bagh aziam.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Egh me mɨzazir ekiar a isir kamɨn ganigh, atiatigh saghon tuivigh ikɨ, kamaghɨn mɨkɨmam:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 “Eghtɨ biziba amaga dagh ivezir gumazamizir nguazimɨn itiba, me Babilon gɨnɨghnɨgh a bagh aziva, naviba bar osemegham. Me gari, gumazamizir men dagɨaba bagh amadir bizibagh ivezamiba ua itir puvatɨ, kamaghɨn me oseme.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Me dagɨaba bagha amadir bizibar kara, gol ko silva ko, dagɨar aghuiba ko manmaniar iveziba bar pɨn koziba; ko inir ghurghurir aghuiba ko inir pɨghaghevir aghuiba ko inir slika ko inir agheviba, ko men temer mughuriar aghuir igharagha gariba ko bizir me elefanɨn ataribar ingariziba ko, bizir me temer iveziba bar pɨn itibar ingariziba ko, bras ko ain ko, dagɨar aghuir dɨgɨriba itiba.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Bizir me amaga dagɨaba isir igharaziba uaghan iti, adar kara, sinamon ko, apir iriziba ko, pauran mughuriar aghuim gamim ko, grisɨn igharagha garir mughuriar aghuiba zuiba ko, sandan aghuim ko, wain ko, wel ko, plauan aghuim ko witba; men bulmakauba ko, sipsipba ko hoziaba ko dar karisba ko, pura ingangarir gumazamizir kɨniba, me dagɨaba bagha men ikɨrɨmɨriba amadi. Bizir kaba bar, gumazamizir dagh ivezamiba puvatɨ.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 “Gumazamizir biziba amaga dagh ivezir kaba kamaghɨn a mɨkɨmam, ‘Bizir aghuir nɨ iniasa navim dɨkavim, datɨrɨghɨn da bar nɨn saghuiamɨn ikiam. Bizir bar aghuir avɨrir iveziba bar pɨn koziba ko nɨ asɨngizir bizir ganganir aghuiba, da bar ovengeghtɨ nɨ ua dar ganan kogham!’
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Eghtɨ gumazamizir nguibar ekiar kamɨn uan bizir kaba amaga dagɨar avɨriba isiba, tuivigh a isir mɨzazir ekiar kamɨn ganam. Egh bar atiatigh azi, naviba bar osemegh saghon tuivigh, egh kamagh mɨkɨmam:
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 “ ‘Noka, Babilonɨn nguibar ekiam.
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Ezɨ dagɨaba ko dirir aghuir an itir kaba
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Eghtɨ Babilon isitɨ an mɨgharim otivtɨma me an gan, kamaghɨn dɨm mɨkɨmam, ‘Nguibar datɨrɨghɨn itir manamra, nguibar ekiar kamɨn mɨn gari? Bar puvatɨ!’
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Egh me uan osɨmtɨzim akaghasa nguazir mɨnemniaba inigh uan dapanibagh isɨn da kun, naviba bar osemegh egh aziva, kamaghɨn dɨm mɨkɨmam:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Ia Godɨn Nguibamɨn itir darasi,
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Ezɨ mɨgɨrɨgɨar kaba gɨvazɨma, enselɨn gavgavir mam wit mɨrmɨrir dagɨamɨn mɨn garir dagɨar ekiam ini. Egha dagɨar kam fegha a isa ongarimɨn anekunigha kamaghɨn mɨgei:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 O Babilon!
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Eghtɨ lamɨn angazangariba
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 God nguibar kamɨn gari,
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.