1 Samuel 25
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ Samuel aremezɨma, Israelian gumazamiziba bar iza uari akuvagha a bagha azi. Egha me Raman nguibar ekiamɨn, an dɨpenimɨn mɨriamɨn anefa.
1 Samuel morreu, e todos os israelitas se juntaram e choraram a morte dele. Então o sepultaram na sua casa, em Ramá. Depois disso Davi saiu e foi para o deserto de Parã. Nabal estava em Carmelo, cortando a lã das suas ovelhas.
4 Ezɨ Devit gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia orazima, Nabal ingangarir kam gami.
4 Davi estava no deserto e soube disso.
5 Ezɨ a gumazir 10plan igiaba amadazɨma, me Nabal bagha Karmelɨn zui. A kamaghɨn me mɨgei, “Ia Karmelɨn mangɨ nan ziamɨn dughiar aghuim isɨ Nabal danɨngigh.
5 Então enviou dez rapazes a Carmelo, com ordem de encontrarem Nabal e o cumprimentarem em nome dele.
6 Ia kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Devit ghaze, O nan namakam, kɨ kamaghɨn Godɨn azai, a nɨ ko nɨn ikɨzim ko nɨn biziba bar, navir amɨrizim ko dabirabir aghuim isɨ ia danɨngam.
6 Mandou que dissessem o seguinte: “Meu caro amigo, Davi lhe manda saudações, desejando tudo de bom para o senhor, a sua família e tudo o que é seu.
7 Devit kamaghɨn oraki, gumazir maba nɨn sipsipbar arɨzibar ghori. A kamaghsua, nɨ deraghvɨra fogh, nɨn sipsipbagh eghuvir gumaziba, e ko Karmelɨn itima, e arazir kuratamɨn me gamizir puvatɨgha, men bizitam okemezir puvatɨ.
7 Ele soube que o senhor está cortando a lã das suas ovelhas e mandou lhe contar que os seus pastores estiveram com a gente, e nós não lhes fizemos nenhum mal. Durante o tempo em que estiveram em Carmelo, não roubamos nada do que era deles.
8 Nɨ men azaraghtɨ, e nɨ geghanizɨ moghɨra me nɨ geghanam. Datɨrɨghɨn isar ekiamɨn dughiam, ezɨ Devit nɨ bagha e amadazɨma e izi. A kamaghsua, nɨ en apangkufigh, e mati nɨn ingangarir gumaziba, ezɨ nɨ mati Devitɨn afeziam. E uari, nɨ daghetaba ikɨva, taba e danɨngigh.’ ”
8 Pergunte, e eles lhe contarão. Davi pede para o senhor nos receber com amizade porque viemos aqui num dia de festa. Assim, por favor, dê o que puder a nós, os seus criados, e ao seu querido amigo Davi.”
9 Ezɨ Devitɨn gumaziba ghua, Devitɨn ziamɨn akar kabar Nabal geghanigha a mɨzua iti.
9 Os homens de Davi foram e deram o recado a Nabal, em nome de Davi. Então ficaram esperando,
10 Ezɨ Nabal kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “Gumazir kam Devit, Jesin otarim, a manmaghɨn garir gumazim? Kɨ a gɨfozir puvatɨ. Kɨ kamaghɨn oraki, dughiar kabar, ingangarir gumazir kɨnir avɨriba uan gumazir dapanibar aragharui. Devit ti uaghan pura ingangarir gumazir kɨnir mam, egha uaghan aragharuir gumazim.
10 e Nabal respondeu: — Davi? Filho de Jessé? Quem é ele? Nunca ouvi falar nele! Hoje em dia há muitos escravos que fogem dos seus donos!
11 Ia managhɨra ize, kɨ ia gɨfozir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, kɨ uan bretba ko, dɨpaba, ko uan ingangarir gumazir nan sipsipbar arɨziba aghoreziba, kɨ me bagha mɨsoghezir asɨzir tuzir taba isɨ, ia danɨngan kogham. Bar puvatɨgham. Kɨ aghua.”
11 O meu pão, a minha água e os animais que matei para dar aos meus empregados eu não darei a homens que eu nem sei de onde vieram!
12 Ezɨ Devitɨn ingangarir gumaziba Nabalɨn akar kam baregha uamategha ghua Devit mɨkeme.
12 Os homens de Davi voltaram e contaram o que Nabal tinha dito.
13 Ezɨ Devit kamaghɨn mɨgei, “Ia bar moghɨra mɨdorozim bagh mɨdorozir sababa inigh uan oghɨriabar aghuigh, mɨsoghsɨ mangɨ.” Egha me vaghvagha bar moghɨra Devitɨn akamɨn gɨn zuima, Devit uaghan uan mɨdorozir sabam uan oghɨriam garu. Egha a 400plan gumaziba kamagh me inigha zui. Ezɨ 200plan gumaziba, a bizibagh eghuvasa me mɨkemezɨ, me iti.
13 Então Davi disse: — Ponham as suas espadas nos cintos! E todos obedeceram. Davi também pegou a sua espada e saiu com mais ou menos quatrocentos dos seus homens enquanto duzentos ficaram atrás com a bagagem.
14 Dughiar kamɨn Nabalɨn ingangarir gumazir mam ghua, kamaghɨn Nabalɨn amuim Abigel mɨgɨa ghaze, “Devit gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikia, uan gumazir maba amadazɨ me iza, en gumazir ekiam dughiar aghuim a ganɨngi. Ezɨ a pamtemɨn me dagaragha men atara akar kuram me ganɨngi.
14 Um dos empregados de Nabal disse a Abigail, a mulher de Nabal: — A senhora soube? Davi enviou do deserto uns mensageiros com saudações para o nosso patrão, mas ele os tratou mal.
15 Gumazir kaba faragha arazir kuratamɨn e gamizir puvatɨ. Me zurara arazir aghuibaram e gami. Me zurara e ko dadaba aghuir danganimɨn iti. Me en bizitam okemezir puvatɨ.
15 No entanto, eles têm sido muito bons para a gente: nunca nos incomodaram e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, eles não roubaram nada que era nosso.
16 E me ko ikiava uan sipsipbagh eghuvir dughiamɨn, me arueba ko dɨmagariba bar, dɨvazimɨn mɨn e ekɨarugha deravɨra e geghufi.
16 Eles nos protegeram dia e noite todo o tempo em que estivemos com eles tomando conta dos nossos rebanhos.
17 Nɨ deraghvɨra fogh, Devit uan gumaziba ko izɨ, en gumazir ekiam ko an gumazamizir a ko itibagh asɨghasɨghasa nɨghnɨsi. Kamaghɨn amizɨ, e nɨ bagha izi. E nɨn azai, nɨ deraghvɨra nɨghnɨgh, nɨ manmaghɨn osɨmtɨzir kam akɨram? E bar Nabal gɨfo, a gumazir bar kuram, a ifaghata, akaba barazir puvatɨzir gumazim.”
17 Pense nisso e resolva o que fazer. Isso poderá vir a ser um desastre para o nosso patrão e toda a sua família. Ele é tão mau, que ninguém pode falar com ele.
18 Abigel kamaghɨn oregha zuamɨra 200pla bretba ko memen inimɨn ingarizir wain itir mɨsevir pumuning inigha, sipsipɨn 5plan tuziba ko, 20 kilogremɨn witɨn tueziba, ko 100plan wainɨn ovɨzir ikɨzir apuziziba, ko 200pla fikɨn ovɨzir me apuziziba, a dagher kaba bar ada inigha donkibagh isɨn da arɨki.
18 Então Abigail pegou depressa duzentos pães, dois odres cheios de vinho, cinco ovelhas assadas, uns dezessete quilos de trigo torrado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos secos e pôs tudo sobre jumentos.
19 Egha a kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia donkiba inigh faragh mangɨtɨ, kɨ ian gɨn mangam.” A bizir amizir kamɨn gun uan pam mɨkemezir puvatɨ.
19 Então disse aos empregados: — Vão na frente, que eu vou atrás. Porém não contou nada ao seu marido.
20 Egha Abigel uan donkin mam gaperagha Devit bativasava tuavir mamɨn zui. Ezɨ Devit uaghan tuavir kamra, uan gumaziba ko me munagh an ikegha izi. Ezɨ Abigel tuavir kamɨn ghua mɨghsɨar mamɨn akɨrir vuemɨn me bato.
20 Abigail ia montada no seu jumento e, de repente, numa curva, na descida, encontrou Davi e os seus homens, que vinham na sua direção.
21 Dughiar kam, Devit nɨghnɨsi, “Kɨ tizim bagha gumazir kamɨn biziba gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn dagh eghufi? E an bizitam okemezir pu. Bar puvatɨ. An biziba bar deraghavɨra iti, ezɨ datɨrɨghɨn an arazir kuramɨn na ikara, an arazim derazir puvatɨ.
21 Davi tinha pensado assim: “De que me adiantou proteger a propriedade desse homem aqui no deserto? Nós não roubamos nada que era dele, e é assim que ele me paga a ajuda que lhe dei?
22 Bizir kam bangɨn, kɨ dɨmagarir kamɨn an adarazir gumaziba bar me kuavaremegham. Puvatɨghtɨma, kɨ Godɨn azaraghtɨ, a na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
22 Que Deus me castigue se eu não matar até o último daqueles homens antes do amanhecer!”
23 — ausente —
23 Quando Abigail viu Davi, desmontou depressa, ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão,
24 — ausente —
24 aos seus pés, dizendo: — Por favor, senhor! Escute-me! Eu sou a culpada!
25 Guizbangɨra, nɨ Nabalɨn akabagh nɨghnɨghan markɨ, an araziba bar ikufi. An ziamɨn mɨngarim kamakɨn, gumazir onganir nɨghnɨzir aghuiba puvatɨzim, ezɨ an arazim an ziamɨn mɨrara ghu. O nan gumazir ekiam, kɨ nɨn ingangarir amizim, nɨ e bagha amadazir gumazir igiaba, kɨ uabɨ men ganizir puvatɨ. Bar puvatɨ.
25 Por favor, não dê atenção a Nabal, pois ele não vale nada! Ele é exatamente o que seu nome quer dizer: um tolo ! Eu mesma não vi os rapazes que o senhor mandou.
26 Nɨ oragh. Ikiavɨra Itir God uabɨ nɨ gamizɨ gumazir nɨn apanim gamiba, nɨ uabɨ me mɨsoghezir puvatɨ. Puvatɨzɨ, men ghuzibar osɨmtɨzim nɨn ikiam. Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itimɨn ziamɨn, kɨ guizbangɨra pamtemɨn mɨgɨa ghaze, mɨzazir God Nabal danɨngamim, a uaghan nɨn apaniba kamaghɨra me damuam.
26 Foi o Senhor Deus quem impediu que o senhor se vingasse e matasse os seus inimigos. Agora eu juro, pela sua vida e pela vida do Senhor , que todos os seus inimigos e todos os que querem prejudicá-lo serão castigados como Nabal.
27 “Nan gumazir ekiam, kɨ nɨn ingangarir amizim, nan ifongiam kamakɨn, nɨ nan bizir aghuir kɨ nɨ ganɨdiba inigh, uan ingangarir gumazir nɨn gɨn zuibar anɨng.
27 Senhor, faça o favor de aceitar este presente que eu lhe trouxe e o entregue aos seus homens.
28 Ga uaning, kɨ nɨn ingangarir amizim, kɨ nɨn damazimɨn arazir kuratam damightɨ, nɨ nan arazir kuram gɨn amadagh. Nan gumazir ekiam, kɨ fo, Ikiavɨra Itir God nɨ amadazɨ, nɨ an ifongiamɨn gɨn ghua an apanibav sosi. Kɨ Godɨn azai, nɨ nguazir kamɨn ikiamin dughiamɨn, nɨ arazir kuratam damighan kogham. Kamagh amizɨ, Ikiavɨra Itir God nɨ damightɨ nɨ atrivimɨn otogham, eghtɨ gɨn nɨn ovavir boriba Israelian atrivibar otiv mamaghɨra ikiam.
28 Perdoe, por favor, qualquer coisa errada que eu tenha feito. O Senhor Deus fará com que o senhor seja rei e também os seus descendentes, pois o senhor está combatendo o combate dele e o senhor não vai fazer nenhum mal enquanto viver.
29 “Gumazir ekiam, gumazitaba nɨn gɨntɨgh nɨn mɨsoghsɨ izɨtɨ, Ikiavɨra Itir God, nɨn God deraghvɨra nɨn akurvagham, mati gumazim uan bizir aghuiba deraghavɨra dagh eghufi. Egh nɨn apaniba batuegham, mati gumazim katapelɨn dagɨam gasavamadi moghɨn, a nɨn apanibagh asɨvamangam.
29 Se alguém o atacar e tentar matá-lo, o Senhor , seu Deus, o protegerá como um homem que guarda um tesouro precioso. Mas ele vai jogar longe os seus inimigos, como um homem que atira pedras com a sua funda .
30 Ikiavɨra Itir God nɨ mɨkemezɨ moghɨn, a bizir aghuir avɨriba nɨ danɨngam, egh nɨ damightɨ nɨ Israelia en atrivimɨn ikiam.
30 O Senhor Deus cumprirá todas as coisas boas que lhe prometeu e o fará rei de Israel.
31 Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ bizir kam gɨnɨghnɨgh, nan pam mɨsoghan markɨ. Nan gumazir ekiam, nɨ uabɨ gumazitam puram a mɨsoghezɨ, an aremezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, men ghuzibar osɨmtɨzitam nɨn dafarimningɨn ikian kogham. Ga uaning, kɨ nɨn ingangarir amizim, kɨ kamaghɨn nɨn azai, Ikiavɨra Itir God gɨn deraghvɨra nɨ damutɨ, nɨ na ginɨrɨgh deraghvɨra na damu.”
31 E, quando isso acontecer, o senhor não terá motivo para se arrepender, ou sentir remorso por haver matado sem razão, ou por ter se vingado por si mesmo. E, quando o Senhor Deus o abençoar, não esqueça de mim.
32 Ezɨ Devit akar kaba baregha kamaghɨn Abigel mɨgei, “Ikiavɨra Itir God, a Israelia en God, a nɨ amadazɨ nɨ datɨrɨghɨn iza na bato, bizir kam bangɨn kɨ an ziam fe.
32 Davi respondeu: — Louvado seja o
33 Nɨ datɨrɨghɨn nan anogoroke, ezɨ kɨ Nabalɨn osɨmtɨzim bagha, uan dafarimningɨn gumazir tabav soghezɨ me ariaghirezir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, men ghuzibar osɨmtɨzim nan itir puvatɨ. Bizir kam bangɨn, kɨ nɨn akaba ko nɨghnɨzir aghuiba bagha God mɨnaba.
33 Graças ao que você fez hoje e ao seu juízo, eu deixei de cometer um crime de morte e fui impedido de me vingar por mim mesmo.
34 Ikiavɨra Itir God ia gasɨghasɨghan nan anogoroke. Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itim, a Israelian God, kɨ an ziamɨn guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ ti na bagha zuamɨra izezir puvatɨzɨ, gurumzaraghan Nabalɨn ingangarir gumazitam angamɨra ikeghan koghai.”
34 Que o Senhor Deus me livre de fazer algum mal a você! Eu juro pelo Senhor , o Deus de Israel, o Deus vivo, que, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo me encontrar, amanhã cedo todos os homens de Nabal estariam mortos, até os meninos!
35 Egha Devit bizir Abigel inigha izeziba inigha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ datɨrɨghɨn uamategh uan dɨpenimɨn mangɨva navim amɨragh ikɨ. Kɨ nɨn akaba baregha gɨfa. Nɨ na mɨkemezɨ moghɨn, kɨ Nabal amizir arazir kuram gɨn amadagh, ia mɨsueghan kogham.”
35 Então Davi aceitou o que ela havia trazido e disse: — Volte para casa e não se preocupe. Eu farei o que você quiser.
36 Ezɨ Abigel uamategha dɨpenimɨn ghugha Nabalɨn garima, an atriviba amir isar ekiabar mɨn isam gami. Egha a bar akongegha wainɨn dɨpar avɨrim apava bar ongani. Kamaghɨn amizɨ, Abigel bizitamɨn gun a geghanizir puvatɨgha ghua amɨmzaraghan.
36 Abigail voltou para o seu marido Nabal, que estava em casa, festejando como um rei. Ele estava bêbado e alegre. Então ela não lhe contou nada. Na manhã seguinte,
37 Ezɨ amɨnim tirazɨma, Nabalɨn nɨghnɨzim uamategha izi, ezɨ an amuim Abigel iza bizir otivizibar gun a geghari. Nabal oregha gɨvagha, bar zuamɨra an dɨghorim an kozɨ, a irɨgha mɨkɨrɨ, egha a mati dagɨam pura irɨghav iti.
37 quando ele não estava mais bêbado, ela lhe contou tudo. Aí ele teve um ataque e ficou completamente paralisado.
38 Egha a kamaghɨra irɨghav ikia ghua 10plan dughiaba gɨvazɨ, Ikiavɨra Itir God Nabal mɨsoghezɨma an areme.
38 Uns dez dias depois, a ira de Deus feriu Nabal, e ele morreu.
39 Ezɨ Devit Nabalɨn ovever akam baregha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ Ikiavɨra Itir God mɨnaba. A uabɨ Nabal na gamizir arazir kurar kam ginɨrɨgha, an arazim tuisɨgha, a ikara. Nabal uabɨ arazir kuram gamizɨ, Ikiavɨra Itir God mɨzazim a gase. Ikiavɨra Itir God uabɨ nan tuavim apɨrizɨma, kɨ arazir kuratam gamizir puvatɨ.”
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Louvem a Deus, o Então Davi mandou a Abigail uma proposta de casamento.
40 Ingangarir gumaziba Karmelɨn ghua a batogha kamaghɨn a mɨgei, “Devit nɨn ikiasa e amadazɨma, e nɨ inigh a bagh mangasa izi.”
40 Os empregados dele foram até Carmelo e disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua esposa.
41 Ezɨ Abigel akar kam baregha uan tevimning apɨrigha guam aviragha ghaze, “Kɨ pura an ingangarir amizim. Kɨ uan gumazir ekiamɨn ingangarir gumazibar dagariba ruam.”
41 Então Abigail ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Eu sou escrava de Davi e estou pronta para lavar os pés dos empregados dele.
42 Egha a bar zuamɨra dɨkavigha uan donki inigha a gaperagha zuima, an 5plan ingangarir amiziba a ko zui. A uan ingangarir amiziba ko me Devitɨn ingangarir gumazibar gɨn zui. Me ghua otivigha, Abigel Devitɨn amuimɨn oto.
42 Aí ela se levantou depressa e montou o seu jumento. E, acompanhada por suas cinco empregadas, partiu na companhia dos empregados de Davi e se tornou esposa dele.
43 Devitɨn amuir faragha itimɨn ziam Ahinoam, a Jesrilɨn nguibar ekiamɨn amizir mam. Ezɨ Aning datɨrɨghɨn vɨrara, Devitɨn iti.
43 Davi tinha casado com Ainoã, de Jezreel, e agora Abigail também se tornou sua esposa.
44 Solɨn guivim Mikal a faragha Devitɨn ike, ezɨ Sol a inigha Laisɨn otarim Palti ganɨngi, a Galimɨn nguibar ekiamɨn gumazir mam.
44 Nesse meio tempo Saul tinha dado a sua filha Mical, que tinha sido esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, da cidade de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.