1 Samuel 1
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Gumazir mam a iti, an ziam Elkana, an Efraimɨn anabamɨn gumazim, an Efraimɨn mɨghsɨar doziba itir nguibar ekiam Raman iti. Elkana a Jerohamɨn otarim, ezɨ Jeroham a Elihun otarim, Elihu a Tohun otarim, ezɨ Tohu a Sufɨn otarim, ezɨ Suf a Efraimɨn anabamɨn gumazir mam.
1 Havia um homem chamado Elcana, que vivia em Ramá, na região de Zufe, na região montanhosa de Efraim. Era filho de Jeroão, filho de Eliú, filho de Toú, filho de Zufe, da tribo de Efraim.
2 Elkana amuir pumuning iti, Hana ko Penina. Penina boriba bati, ezɨ Hana otir puvatɨ.
2 Elcana tinha duas esposas: a primeira se chamava Ana, e a segunda, Penina. Penina tinha filhos; Ana, porém, não os tinha.
3 Azeniba bar dar dughiar vamɨra, Elkana zurara uan nguibam ataghɨragha Silon nguibamɨn ghua, Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgaviba Bar Itimɨn ziam fava ofabagh ami. Dughiar kamɨn, Elin otarimning Hopni ko Finias, aning Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir gumazimningɨn ikia, Silon nguibamɨn itir Godɨn Purirpenimɨn iti.
3 Todos os anos, Elcana subia de sua cidade até Siló para adorar o S enhor dos Exércitos e oferecer sacrifícios a ele. Nesse tempo, os sacerdotes do S enhor eram Hofni e Fineias, os dois filhos de Eli.
4 Elkana zurara ofabagh amir dughiamɨn, a zurara asɨzim aghoregh an tuziba abɨgh dar akuaba isɨ, uan amuim Penina ko, otariba ko guiviba vaghvagh me danɨngam.
4 Quando Elcana apresentava seu sacrifício, dava porções de carne à sua esposa Penina e a cada um dos filhos e filhas dela.
5 Egha Elkana bar Hana gifongegha, bar an apangkufi. A fo, God an navim apuizɨ, a boriba batir puvatɨ. Arazir kam bangɨn, Elkana asɨzir tuzir ekiaba a ganɨdi.
5 A Ana, porém, dava uma porção especial, porque a amava, apesar de o S enhor não lhe ter dado filhos.
6 Amizir kamning, aning penemning, egha dughiabar aningɨn mav bizibar faraghɨvɨra mangasava ami. Ezɨ Hanan penem a gasɨghasɨghasa a dɨpova ghaze, Ikiavɨra Itir God Hanan navim apuizɨ, Penina osɨmtɨzim an navim danɨngasa, akar igharagha gariba ko aghumsɨzir akabar Hana gami.
6 E sua rival a provocava e zombava dela, porque o S enhor não lhe tinha dado filhos.
7 Azeniba bar Penina arazir kamra Hana gami. Me zurara Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenimɨn ghua, Penina akar igharazibar Hana dɨpov a mɨkɨmtɨ, a bar pazavɨra uabɨ baragh aziam, kamaghɨn amizɨ a dagheba apir puvatɨ.
7 Todos os anos era a mesma coisa: Penina provocava Ana quando iam à casa do S enhor e, a cada vez, Ana chorava muito e ficava sem comer.
8 Ezɨ Elkana kamaghɨn an azangsɨsi, “Hana, nɨ tizim bagha azi? Nɨ tizim bagha dagheba apir puvatɨ? Egha tizim bagha navim zuraram osei? Guizbangɨra, nɨ boritam batezir puvatɨ. Ezɨ kɨ fo, nɨ bar na gifonge, nɨ ti na gizɨn otarir 10pla bateghai, nɨ mɨghɨgha me gɨnɨghnɨghan koghai, egha nɨ na isa guam dafaghai.”
8 “Ana, por que você chora?”, perguntava Elcana, seu marido. “Por que não come? Por que está tão triste? Será que não sou melhor para você do que dez filhos?”
9 Dughiar mamɨn me Silon ikia amegha gɨvagha, Hana dɨkavigha ghua Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenimɨn azenan an damazimɨn mɨtɨ. Dughiar kamɨn ofa gamir gumazim Eli, uan dabirabim inigha Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenimɨn tiar akamɨn azenan, a gaperaghav iti.
9 Certa vez, depois que comeram e beberam em Siló, Ana se levantou. O sacerdote Eli estava sentado ao lado da entrada do templo do S enhor .
10 Ezɨ Hana bar osemegha bar paza uabɨ baragha aziava, Ikiavɨra Itir God ko mɨgei.
10 Ana estava muito angustiada e chorava sem parar enquanto orava ao S enhor .
11 Egha Hana akar gavgavim Ikiavɨra Itir God ko anekɨra ghaze, “O Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgaviba Bar Itim, kɨ nɨn ingangarir amizim, nɨ nan ganɨva nan apangkuvasa, kɨ ifonge. Nɨ nan osɨmtɨzir kamɨn gan na gɨnɨghnɨgh. Ga uaning, nɨ na bakɨnɨghnɨghan markɨ. Egh nɨ otaritam na danightɨ, kɨ a isɨ nɨ danɨngightɨ a nɨn ingangarir gumazimɨn ikɨ mangɨ uan ovevem batogham. Eghtɨ bizir kamɨn ababanim bagh, me an dapanir arɨzim apɨran kogham.”
11 Então fez o seguinte voto: “Ó S enhor dos Exércitos, se olhares com atenção para o sofrimento de tua serva, se responderes à minha oração e me deres um filho, eu o dedicarei para sempre ao S enhor , e o cabelo dele nunca será cortado”.
12 Hana dughiar ruarimɨn Ikiavɨra Itir God ko mɨgɨavɨra itima, Eli aperaghav ikia Hanan akatorimra gari.
12 Enquanto ela fazia sua oração ao S enhor , Eli a observava.
13 Hana uan nɨghnɨzimɨn averara mɨgei. Eli an garima, a mɨgei moghɨn, akam akarava ami, egha a Hanan tiarim barazir puvatɨ. Eli ghaze, Hana ti dɨpar onganitam amegha ongani.
13 Viu que os lábios dela se moviam, mas, como não ouvia som algum, pensou que ela estivesse bêbada.
14 Egha Eli kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ man dughiamɨn dɨpar onganiba apir arazir kam ategham? Nɨ dɨpenir kam ategh mangɨ. Nɨn onganir arazir kam gɨvaghtɨma, nɨ ua izɨ.”
14 “Até quando vai se embriagar?”, disse ele. “Largue esse vinho!”
15 Ezɨ Hana kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Gumazir ekiam, kɨ dɨpar onganitam amezir puvatɨ, bar puvatɨ. Nan navim, osɨmtɨzim bar a itaragha uaghirima, kɨ bar oseme. Egha kɨ uan osɨmtɨzim isa Ikiavɨra Itir God ganɨga a ko mɨgei.
15 Ana respondeu: “Meu senhor, não bebi vinho, nem outra coisa mais forte. Eu estava derramando meu coração diante do S enhor , pois sou uma mulher profundamente triste.
16 Nɨ kamaghɨn na gɨnɨghnɨghan markɨ, kɨ amizir kuram. Puvatɨ. Kɨ paza uabɨ baragha nan nɨghnɨziba bar ikufi. Kɨ arazir kam bagha Ikiavɨra Itir God ko mɨgeima nɨ nan gari.”
16 Não pense que sou uma mulher sem caráter! Estava apenas orando por causa de minha grande angústia e aflição”.
17 Eli mɨgɨrɨgɨar kam baregha kamaghɨn a mɨgei, “Guizbangɨra, nɨ navir amɨrizim inigh mangɨ. Eghtɨ Israelian God, bizir nɨ an azarazim a nɨ danɨngam.”
17 “Nesse caso, vá em paz”, disse Eli. “Que o Deus de Israel lhe conceda o que você pediu.”
18 Ezɨ Hana kamaghɨn Eli mɨgei, “Gumazir ekiam, ga uaning, kɨ nɨn ingangarir amizim. Kɨ kamaghsua, nɨ zurara navir aghuim nan ikɨ.” A mɨkemegha gɨvagha ghuava amegha, gɨn uam oseir puvatɨ.
18 “Muito obrigada!”, exclamou ela. Então Ana voltou e começou a se alimentar novamente, e seu rosto já não estava triste.
19 Elkana uan amuimning ko boriba, me dɨmagarimɨn Silon akuima, amɨnim tirazɨma, me mɨzaraghara dɨkavigha Ikiavɨra Itir Godɨn ziam fe. Me an ziam fegha gɨvagha, uamategha uan dɨpenim bagha Raman nguibamɨn ghue. Ezɨ Elkana, uan amuim Hana koma akui. Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Hanan azangsɨzim ginɨrɨgha a ikara.
19 Na manhã seguinte, a família toda se levantou bem cedo e foi adorar o S enhor novamente. Depois, voltaram para casa, em Ramá. Elcana teve relações com Ana, e o S enhor se lembrou dela.
20 Dughiar mong otevimɨn gɨn, Hana navim asegha otarim bate. Egha ghaze, “Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn azarazɨma, a borir kam na ganɨngi. Ezɨ kɨ ziam Samuel a gatɨ.”
20 No devido tempo, Ana engravidou e teve um filho. Ela lhe deu o nome de Samuel, e disse: “Eu o pedi ao S enhor ”.
21 Arazir kamɨn gɨn, Elkana ko an dɨpenimɨn itir adarasi, Silon nguibamɨn ghu, egha azeniba bar me ofa gami moghɨn damuasa. Egh a uaghan Ikiavɨra Itir God ko dɨkɨrɨzir akam bagh, ofa damuam.
21 No ano seguinte, Elcana e sua família fizeram a viagem anual para oferecer sacrifícios ao S enhor e cumprir seu voto.
22 Ezɨ Hana me ko zuir puvatɨgha kamaghɨn uan pam mɨgei, “Borim tong ekevegh gɨvagh otem ateghtɨ, kɨ a inigh Ikiavɨra Itir God danɨngam. Eghtɨ a Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn ikɨ mamaghɨra ikiam.”
22 Ana, porém, não foi. “Vamos esperar até o menino ser desmamado”, disse ela ao marido. “Então o levarei ao S enhor e o deixarei lá para sempre.”
23 Ezɨ Elkana kamaghɨn Hana mɨgei, “Nɨ mamaghɨn deragh damusɨ, nɨ nguibamra ikɨ mangɨtɨ borim otem ategham. Eghtɨ Ikiavɨra Itir God nɨn akar dɨkɨrɨzim damightɨ a guizbangɨra otogham, mati a mɨkemezɨ mokɨn.” Ezɨ Hana nguibamɨn ikia deraghavɨra uan borim gamua a geghufi.
23 “Faça como lhe parecer melhor”, respondeu Elcana. “Fique aqui até ele desmamar, e que o S enhor a ajude a cumprir sua promessa.” Então ela ficou em casa e cuidou de seu filho até desmamá-lo.
24 Ezɨ gɨn borim otem ategha gɨvazɨ, Hana a inigha, bizir kaba sara inigha Ikiavɨra Itir God bagh ofa damuasa Silon nguibamɨn itir Purirpenimɨn zui. Bizir kaba, bulmakaun apurir igiar, azenir 3pla itim ko, 10 kilogrem plaua ko, beghiar me memen inimɨn isamigha, wainɨn dɨpam a gurizɨ a itim. A bizir kaba inigha Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenimɨn zui. Dughiar kamɨn, Samuel, otarir aghɨrimra iti, a tɨghar gumazir igiamɨn otivam.
24 Quando o menino foi desmamado, Ana o levou à casa do S enhor em Siló, embora ele ainda fosse pequeno. Também levou um novilho de três anos para o sacrifício, um cesto de farinha e uma vasilha de couro cheia de vinho.
25 Me otogha gɨvagha, bulmakaun apurir igiar kam mɨsuegha gɨvagha, otarim inigha Eli bagha zui.
25 Depois que sacrificaram o novilho, levaram o menino a Eli,
26 Egha Hana kamaghɨn Eli mɨgei, “O, nan gumazir aruam, nɨ na gɨfoghavɨra iti, o puvatɨ? Kɨ amizir kam, faragha nɨn boroghɨn kagh tughav ikia Ikiavɨra Itir God ko mɨgei.
26 e Ana lhe disse: “Com certeza o senhor se lembra de mim. Sou a mulher que esteve aqui anos atrás, orando ao S enhor .
27 Kɨ otarir kam uabɨ danɨngasa Ikiavɨra Itir God ko mɨgɨa an azangsɨsi, ezɨ a nan azangsɨzim ikara.
27 Pedi ao S enhor que me desse este menino, e o S enhor atendeu a meu pedido.
28 Kamaghɨn amizɨ, kɨ a isa Ikiavɨra Itir God ganɨdi. Eghtɨ an ikɨrɨmɨrim zurara Ikiavɨra Itir God baghvɨra ikɨ an ingangarim damuam.”
28 Agora, eu o dedico ao S enhor . Por toda a sua vida ele pertencerá ao S enhor ”. E ali adoraram o S enhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.