1 Reis 1
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Atrivim Devit bar ghurizɨ, an mɨkarzim zurarama arugharusi. Ezɨ me inir mɨtiar avagha akuiba isava anevema, da tong fefem a ganɨdir puvatɨ.
1 O rei Davi estava bem velho. Os seus servidores o cobriam com cobertas, mas ele não conseguia se aquecer.
2 Kamaghɨn amizɨ, an ingangarir gumazir dapaniba a mɨgɨa ghaze, “Atrivim, en gumazir ekiam, e ti nɨ bagh guivir igiatam inightɨ, a nɨ ko ikɨ nɨn akurvagh deragh nɨn ganam. Egh a nɨ muigh daku egh nɨn mɨkarzim fefem a danɨngam.”
2 Por isso, os seus conselheiros disseram: — Rei Davi, nós vamos procurar uma moça para ficar com o senhor e cuidar do senhor. Ela dormirá ao seu lado e o conservará quente.
3 Kamaghɨn amizɨ, me kantri Israelɨn danganiba bar, dar amizir igiar bar diriba bagha ruiagha arui. Egha Sunemɨn nguibamɨn amizim, Abisak, an apigha, a inigha atrivim bagha ize.
3 Então procuraram em toda a terra de Israel uma moça bonita. Em Suném encontraram uma jovem chamada Abisague e a levaram ao rei.
4 Amizir bar igiar dirir kamɨn ganganiba bar dera, a bar deraghavɨra atrivimɨn akurvagha an gara a geghufi. Ezɨ Atrivim Devit tong poroghamiba uari ko akuava amir arazitamɨn a gamizir puvatɨ.
4 Abisague era muito bonita. Ela servia o rei e cuidava dele, mas Davi não teve relações com ela.
7 Egha a ghua Seruian otarim Joap, ko ofa gamir gumazim Abiatar, aning ko mɨkemezɨma, aning an akuraghtɨ an atrivimɨn otivasa aning ifonge.
7 Adonias falou com Joabe, que era filho de uma mulher chamada Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, e eles concordaram em ficar do lado dele.
8 Ezɨ ofa gamir gumazim Sadok, ko Jehoiadan otarim Benaia, ko akam inigh izir gumazim Natan, ko Simei, ko Rei, ko atrivimɨn mɨdorozir gumazir gavgaviba, me Adoniyan nɨghnɨzim ko itir puvatɨ.
8 Mas o sacerdote Zadoque e Benaías, filho de Joiada, Natã, o profeta , Simei, Reí e os guarda-costas de Davi não ficaram do lado de Adonias.
9 Dughiar mamɨn. Adoniya ofa damuasa danganir mamɨn ghu, danganir kam, me kamaghɨn a dɨbora ghaze, Kuruzibar Dagɨam, a Enrogelɨn nguazimɨn aven anadir dɨpar atuimɨn boroghɨn iti. A sipsipba ko bulmakaun apuriba ko bulmakaun igiar mɨkarziba sara itibav suegha ofa gami. A izasa atrivimɨn otarir igharaziba, ko Judan atrivimɨn ingangarir gumazir dapaniba, ko atrivimɨn ingangarir gumazir igharaziba me bagha akam amada.
9 Um dia Adonias ofereceu ovelhas, touros e bezerros gordos em sacrifício , na pedra da Cobra, perto da fonte de Rogel. Ele convidou os outros filhos do rei Davi e os servidores do rei que eram de Judá.
10 Egha an akam inigha izir gumazim Natan, ko Benaia, ko atrivimɨn mɨdorozir gumaziba, ko an aveghbuam Solomon, a me bagha akatam amadazir puvatɨ.
10 Porém não convidou o seu meio-irmão Salomão, nem Natã, o profeta, nem Benaías, nem os guarda-costas de Davi.
11 Ezɨ akam inigha izir gumazim Natan, a Solomonɨn amebam Batseba bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ kamaghɨn oraghiz, o puvatɨ, Hagitɨn otarim, Adoniya, Atrivim Devitɨn danganim inigh atrivimɨn otivasava ami. Ezɨ en gumazir ekiam Devit, bizir kam gɨfozir puvatɨ.
11 Então Natã foi falar com Bate-Seba, a mãe de Salomão. Natã perguntou: — Você soube que Adonias, o filho de Hagite, se fez rei? E o rei Davi não está sabendo de nada!
12 Kamaghɨn, nɨ uan otarim Solomon ko, gua uaghara aremeghan koghsɨ, kɨ gua mɨkɨmamin akabar gɨrara mangɨ dar amuam.
12 Vou lhe dar um conselho: se você quiser salvar a sua vida e a vida do seu filho Salomão,
13 Nɨ bar zuamɨra Atrivim Devit bagh mangɨ kamaghɨn a mɨkɨm suam, ‘Atrivim, nan gumazir ekiam, kɨ nɨn ingangarir amizim. Nɨ na ko faragha akam akɨra kamaghɨn mɨkeme, nɨn otarim Solomon gɨn nan danganim inigh atrivimɨn otogh, nan atrivir dabirabim dapiam. Ezɨ manmaghɨn amizɨ, Adoniya datɨrɨghɨn atrivimɨn oto?’
13 vá agora mesmo falar com o rei Davi e diga o seguinte: “Rei Davi, o senhor não jurou que o meu filho Salomão seria rei em seu lugar e que seria ele quem haveria de sentar no seu trono? Então, como é que Adonias se tornou rei?”
14 Dughiar nɨ mangɨ Atrivim Devit ko mɨkɨmvɨra ikiamimɨn, kɨ aven izɨ gavgavim nɨn akam danɨng, nɨ mɨgei moghɨra mɨkɨmam.”
14 E Natã continuou: — E aí, quando você ainda estiver falando com o rei, eu vou chegar e confirmar a sua história.
15 Ezɨ Batseba atrivimɨn ganasa atrivim akui naghɨn a gatɨn aven ghu. Atrivim Devit bar ghuri, ezɨ Sunemian amizim Abisak, a geghuva deragha an gari.
15 Então Bate-Seba foi ao quarto de dormir do rei para falar com ele. Davi estava muito velho, e Abisague, a moça de Suném, estava cuidando dele.
16 Ezɨ Batseba atrivimɨn guamɨn uan tevimning apɨrigha guam avirazɨ, atrivim an azara, “Nɨ bizir tizim gifongegha na bagha izi?”
16 Em sinal de respeito, Bate-Seba se ajoelhou diante do rei. Então ele perguntou: — O que você quer?
17 Ezɨ Batseba a ikaragha ghaze, “Nan gumazir ekiam, kɨ nɨn ingangarir amizim. Nɨ fomɨra akar mam Ikiavɨra Itir God, a nɨn God, an ziamɨn na koma anekɨra ghaze, nan otarim Solomon nɨn danganim inigh atrivimɨn otogh, nɨn atrivir dabirabim dapiam.
17 Ela respondeu: — Rei Davi, o senhor jurou pelo nome do
18 Ezɨ nɨ oragh! Atrivim, nan gumazir ekiam. Adoniya datɨrɨghɨn atrivimɨn oto. Ezɨ nɨ ti tong kamaghɨn fozir puvatɨ.
18 Mas Adonias já se tornou rei, e o senhor não está sabendo disso.
19 A bulmakaun apuriba ko, bulmakaun igiar mɨkarziba sara itiba ko, sipsipɨn avɨribav suegha ofa gami. Egha nɨn otariba ko ofa gamir gumazim Abiatar ko mɨdorozir gumazibar faragha zuir gumazim Joap, a me bagha akaba amangizɨ me ghue. Egha nɨn ingangarir gumazim Solomon, an a bagh akatam amadazir puvatɨ.
19 Ele ofereceu muitos touros, ovelhas e bezerros gordos em sacrifício e convidou os irmãos dele, o sacerdote Abiatar e Joabe, o comandante do exército, para a festa. Porém não convidou o seu filho Salomão.
20 O atrivim, nan gumazir ekiam, Israelian gumazamiziba bar nɨrara gara nɨ mɨzua iti, nɨ uabɨ gumazir manatam amɨseveghtɨ, a nɨn danganim inigh atrivimɨn otogh, egh atrivir dabirabim dapiam.
20 Rei Davi, todo o povo de Israel está esperando que o senhor lhe diga quem será o rei em seu lugar.
21 Puvatɨghtɨ, nɨ aremegh mangɨ uan inazir afeziaba iti naghɨn me ko ikɨtɨ, gumazamiziba kɨ uan otarim Solomon ko kamaghɨn ga mɨkɨmam, ga gumazim ko amizir kuramning. Egh me ga mɨsueghtɨ ga aremegham.”
21 Se não disser, logo que o senhor morrer, eu e o meu filho Salomão seremos tratados como traidores.
22 Egha Batseba mɨgɨavɨra itima, akam inigha izir gumazim Natan iza atrivimɨn dɨpenimɨn oto.
22 Enquanto Bate-Seba ainda estava falando, Natã chegou ao palácio.
23 Ezɨ Atrivim Devitɨn ingangarir gumaziba ghua a mɨgɨa ghaze, “Akam inigha izir gumazim Natan izegha nɨn ganasa.” Ezɨ atrivim an amamangatɨzɨ, Natan atrivim akui naghɨn a gatɨn aven ghugha, uan tevimning apɨrigha dapanim avira.
23 Contaram ao rei que o profeta Natã estava lá. Ele entrou, se ajoelhou diante do rei e encostou o rosto no chão.
24 Egha Natan Devit mɨgɨa ghaze, “O atrivim, nan gumazir ekiam, nɨ ti kamaghɨn mɨkeme, Adoniya nan danganim inigh atrivimɨn ikɨva nan atrivir dabirabim dapiam?
24 Depois disse: — Rei Davi, por acaso, o senhor anunciou que Adonias é quem será o rei em seu lugar?
25 E orazi, a datɨrɨghɨn ofa damuasa ghua bulmakaun apuriba ko, bulmakaun igiar mɨkarziba sara itiba ko, sipsipɨn avɨribav suegha ofa gami. Egha nɨn otariba ko ofa gamir gumazim Abiatar ko mɨdorozir gumazibar faragha zuir gumazim Joap, a me bagha akaba amangizɨ me ghue. Me datɨrɨghɨn dagheba ko dɨpaba a koma ada apava an gun tiariba akara ghaze, ‘Adoniya datɨrɨghɨn dughiar ruarimɨn atrivimɨn ikɨ mamaghɨra ikiam.’
25 Hoje mesmo ele foi oferecer muitos touros, ovelhas e bezerros gordos em sacrifício. Convidou todos os filhos do senhor, convidou Joabe, o comandante do seu exército, e Abiatar, o sacerdote. E agora mesmo eles estão comendo e bebendo com ele e gritando: “Viva o rei Adonias!”
26 Ezɨ a, na ko, ofa gamir gumazim Sadok ko, Jehoiadan otarim Benaia ko, nɨn ingangarir gumazim Solomon, an e bagha akatam amadazir puvatɨ.
26 Mas Adonias não me convidou e não convidou Zadoque, o sacerdote, nem Benaías, nem Salomão.
27 Atrivim, nan Ekiam, manmaghɨram ami? Me amir bizir kam, nɨ an amamangatɨzɨ me a gami o? Nɨ ti, gumazir nɨn danganim inigh, atrivir dabirabim dapiamim, nɨ an gun uan ingangarir gumazibav kemezir puvatɨ.”
27 Será que o senhor aprovou tudo isso e não contou pelo menos aos seus conselheiros quem será o rei em seu lugar?
28 Ezɨ Atrivim Devit ingangarir gumazibav gɨa ghaze, “Ia Batseban diaghtɨ a ua izɨ.” Ezɨ Batseba ua iza atrivimɨn boroghɨn tu.
28 O rei Davi disse: — Chamem Bate-Seba. Ela voltou e ficou diante dele.
29 Ezɨ atrivim a ko akam akɨra ghaze, “Ikiavɨra Itir God zurara ikia, egha nan akuragha nan osɨmtɨzir guar avɨribar aven ua na ini.
29 Aí o rei lhe disse: — Eu prometo pelo Deus vivo, que me livrou de todas as aflições,
30 An ziamɨn, kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, datɨrɨghɨn aruer kamra, kɨ fomɨra Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, an ziamɨn, nɨ ko akar dɨkɨrɨzim gamizɨ moghɨn, kɨ a damightɨ, an otivam. Kɨ kamaghɨn akar dɨkɨrɨzim gamua ghaze, nɨn otarim Solomon, nan danganim inigh nan atrivir dabirabim dapiam.”
30 que hoje eu cumprirei o juramento que fiz a você, em nome do Senhor , o Deus de Israel: o juramento de que o seu filho Salomão seria o rei em meu lugar.
31 Ezɨ Batseba akar kam baregha, uan tevimning apɨrigha, aviragha kamaghɨn mɨgei, “Atrivim, nɨ nan gumazir ekiam. Nɨ zurara ikɨ mamaghɨra ikiasa, kɨ ifonge.”
31 Bate-Seba se ajoelhou, encostou o rosto no chão e disse: — Que o meu senhor, o rei Davi, viva para sempre!
32 Ezɨ Atrivim Devit kamaghɨn ingangarir gumazibav gei, “Ia mangɨva, ofa gamir gumazim, Sadok ko akam inigha izir gumazim Natan, Jehoiadan otarim Benaia, me mɨkemeghtɨ, me atrivimɨn guamɨn izɨ.” Ezɨ me aven ize.
32 Então Davi mandou buscar o sacerdote Zadoque, o profeta Natã e Benaías, filho de Joiada. Quando eles entraram,
33 Ezɨ atrivim kamaghɨn me mɨgei, “Ia nan ingangarir gumaziba inigh mangɨ, nan otarim Solomon inigh a isɨ nan donki datɨghtɨ, an a daperaghtɨ, ia a inigh Gihonɨn Dɨpar Atuir Emɨmɨrimɨn mangɨ.
33 Davi disse: — Levem com vocês os funcionários do meu palácio, façam o meu filho Salomão montar a minha própria mula e o levem até a fonte de Giom.
34 Egh danganir kamɨn, ofa gamir gumazim Sadok, ko akam inigha izir gumazim Natan, Solomon Israelian atrivimɨn otivsɨ, aning borem isɨ an dapanim gingegh. Ia kamaghɨn damigh gɨvagh, sɨgham givi kamaghɨn araghasɨ suam, ‘Atrivim Solomon dughiar ruarimɨn atrivimɨn ikɨvɨra ikiam.’
34 Ali Zadoque e Natã o ungirão rei de Israel. Depois toquem as cornetas e gritem: “Viva o rei Salomão!”
35 Egh ia an gɨrara izɨtɨma, a ua nan dɨpenimɨn aven izɨ nan atrivir dabirabim dapiam. Kɨ Israelia ko Judabar atrivimɨn ikiasa anemɨsefe. Ezɨ kamaghɨn, a nan danganim inigh atrivimɨn ikiam.”
35 Em seguida venham atrás dele quando vier sentar-se no meu trono. Ele será rei em meu lugar porque eu o escolhi para governar Israel e Judá.
36 Ezɨ Jehoiadan otarim Benaia, kamaghɨn atrivimɨn akam ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra. Atrivim, nɨ nan gumazir ekiam. E kamaghsua, Ikiavɨra Itir God, a nɨn God, a mɨkemezɨ moghɨn, a bizir kabar amightɨ da otivam.
36 — Assim será feito! — respondeu Benaías. — E que o Senhor , seu Deus, confirme isso!
37 Ikiavɨra Itir God nɨ gamizɨ moghɨn, a Solomon ko ikɨva an akurvagham. Egh uaghan, Ikiavɨra Itir God Solomon damightɨ, an atrivir gavgavir aghuimɨn otoghtɨ, an ziar ekiam nɨn ziar ekiam gafiragham.”
37 E que, assim como o Senhor Deus tem estado com o senhor, ele esteja também com Salomão e faça com que o reino dele seja ainda maior do que o seu!
38 Kamaghɨn amizɨ, ofa gamir gumazim Sadok, ko akam inigha izir gumazim Natan, ko Jehoiadan otarim Benaia, ko Keretia, ko Peletian adarasi, me bar ghua Solomon inigha, Atrivim Devitɨn donki gafagha an akua Gihonɨn Dɨpar Atuir Emɨmɨrimɨn uaghiri.
38 Então Zadoque, Natã, Benaías, os queretitas e os peletitas fizeram Salomão montar a mula do rei Davi e o acompanharam até a fonte de Giom.
39 Ofa gamir gumazim Sadok ghua Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenimɨn sipsipɨn komɨn borem aven itim ini. Me Gihonɨn itima, a komɨn kam inigha borer maba isa Solomonɨn dapanim ginga atrivimɨn otivasa anemɨsefe. Me sɨghabagh ivima, gumazamiziba bar kamaghɨn araghasi, “Solomon a dughiar ruarimɨn atrivimɨn ikɨ mamaghɨra ikiam.”
39 Zadoque levou a vasilha de azeite que havia tirado da Tenda da Presença de Deus e ungiu Salomão. Então tocaram a corneta, e o povo gritou: — Viva o rei Salomão!
40 Gumazamiziba bar, me bar akongegha diava, marvibagh iviava, Solomonɨn gɨn uamategha Jerusalemɨn zui. Men dɨmdiam bar gavgavigha, nguazim gamima a ivazvasi.
40 Depois todos foram andando atrás de Salomão, gritando de alegria e tocando flauta; e faziam tanto barulho, que até parecia que a terra estava rachando.
41 Adoniya uan adarazi ko amegha gɨvagha, nɨgɨnir ekiam barasi. Ezɨ Joap sɨghabar ararem baregha kamaghɨn mɨgei, “Kar nɨgɨnir ekiar manam Jerusalemɨn oto?”
41 Adonias e todos os seus convidados tinham acabado de comer quando ouviram aquele barulho. Joabe ouviu o som da corneta e perguntou: — O que quer dizer essa barulhada na cidade?
42 Joap mɨgɨavɨra itir dughiamɨn, ofa gamir gumazim Abiatarɨn otarim Jonatan, iza me bato. Ezɨ Adoniya kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ izɨ. Nɨ gumazir aghuim, nɨ ti akar aghuitam inigha e bagha izi.”
42 Ele ainda estava falando quando chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote. Adonias disse a Jônatas: — Entre aqui. Você é um homem de valor e deve estar trazendo boas notícias.
43 Ezɨ Jonatan kamaghɨn Adoniyan akam ikaragha ghaze, “Noki, en gumazir ekiam Atrivim Devit, a Solomon gamizɨma an atrivimɨn oto. Kamagh amizɨ, kɨ akar aghuitam inigha izir puvatɨ.
43 — Pelo contrário, — respondeu Jônatas — o rei Davi tornou Salomão rei.
44 Atrivim Devit, ofa gamir gumazim Sadok, ko akam inigha izir gumazim Natan ko, Jehoiadan otarim Benaia, ko Keretia, ko Peletian adarasi, bar me amadazɨ, me Solomon ko zui. Me zuir dughiamɨn, me Solomon isa Atrivim Devitɨn donki gisɨn anefazɨ, an aperagha zui.
44 Ele mandou Zadoque, Natã, Benaías, os queretitas e os peletitas acompanharem Salomão. Eles fizeram Salomão montar a mula do rei Davi,
45 Me Gihonɨn Dɨpar Atuir Emɨmɨrimɨn ghua, ofa gamir gumazim Sadok ko akam inigha izir gumazim Natan, aning borem isa Solomonɨn dapanim gingegha, a gamizɨ an atrivimɨn oto. Ezɨ kamaghɨn me bar akongegha araghasa uamategha Jerusalemɨn izi, ezɨ datɨrɨghɨn Jerusalemɨn itir gumazamiziba bar dia nɨgɨnir dafar kam gami. Nɨgɨnir kamra ia datɨrɨghɨn a barasi.
45 e Zadoque e Natã o ungiram rei, na fonte de Giom. Depois voltaram para a cidade, gritando de alegria, e agora o povo está fazendo um grande alvoroço. É esse o barulho que vocês estão ouvindo.
46 Ezɨ Solomon datɨrɨghɨn atrivimɨn dabirabim gapera.
46 Agora Salomão é o rei.
47 Ezɨ atrivimɨn ingangarir gumazir dapaniba ghua Atrivim Devitɨn gara, uan naviba a ganɨga kamaghɨn a mɨgei, ‘Nɨ datɨrɨghɨn bizir bar aghuim gami. Ikiavɨra Itir God Solomon damightɨ, an atrivir gavgavir aghuimɨn otoghtɨ, an ziar ekiam nɨn ziar ekiam gafiragham.’ Ezɨ Atrivim Devit uan dakozimɨn ikia uan dapanim aviragha ziar ekiam God ganɨdi.
47 E além disso os funcionários do palácio foram cumprimentar o rei Davi para dar-lhe os parabéns. Eles disseram: “Que o seu Deus faça com que Salomão seja ainda mais famoso do que o senhor, e que o reino dele seja ainda maior do que o seu!” Aí, o rei se curvou na cama
48 Egha a kamaghɨn mɨgei, ‘God datɨrɨghɨn nan otaribar tongɨn mav amɨsevezɨ, a nan danganim inigha atrivimɨn iti. God na ataghizɨ, kɨ uabɨ bizir an amizir kamɨn gari. Kamaghɨn amizɨ, e Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, e a bagh, bar akongegham.’ ”
48 e orou assim: “Louvado seja o Senhor , o Deus de Israel, que hoje colocou um dos meus descendentes como rei em meu lugar e deixou que eu vivesse para ver isso!”
49 Gumazir Adoniya koma apiagha ameziba akar kam baregha, me bar atiatigha agoi. Kamaghɨn amizɨ, me dɨkavigha Adoniya ategha tintinibar ghue.
49 Então os convidados de Adonias ficaram com medo, e se levantaram, e foram embora, cada um pelo seu caminho.
50 Ezɨ Adoniya, Solomonɨn atiatigha ara ghua, Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenimɨn aven ghua, ofa gamir dakozimɨn mɨkebabar itir bulmakaun kombar mɨn garir bizibar suiragha gavgafi.
50 Adonias ficou com muito medo de Salomão e por isso foi para a Tenda da Presença de Deus e ficou segurando nas pontas do altar .
51 Ezɨ gumazir maba ghua Atrivim Solomon mɨgɨa ghaze, “Adoniya nɨn atiatigha ghua, Ikiavɨra Itir Godɨn Purirpenimɨn aven ghua ovengan atiatigha, ofa gamir dakozimɨn mɨkebabar itir bulmakaun kombar mɨn garir bizibar suiki. Adoniya kamaghɨn mɨgei, ‘Kɨ ofa gamir dakozimɨn suiraghvɨra ikɨ mangɨtɨ, Atrivim Solomon, na mɨsueghtɨ kɨ aremeghan koghsɨ a Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar dɨkɨrɨzir gavgavitam damuam.’ ”
51 Contaram ao rei Salomão que Adonias estava com medo dele e que tinha ido pegar nas pontas do altar e tinha dito: — Eu quero que o rei Salomão jure hoje que não mandará me matar à espada.
52 Ezɨ Solomon kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, “An arazir aghuim damightɨ, bizir kuratam a batoghan kogham. Eghtɨ an arazir kuram damighɨva, an ovengam.”
52 Salomão disse: — Se ele provar que é um homem de palavra, eu juro que nem um fio dos seus cabelos será tocado; mas, se estiver com más intenções, ele morrerá.
53 Egha Atrivim Solomon gumaziba amadazɨma, me ghua ofa gamir dakozimɨn Adoniya inigha Solomon bagha ize. Ezɨ Adoniya atrivimɨn boroghɨn tevimning apɨrigha avirazɨ, Atrivim Solomon kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ uamategh uan dɨpenimɨn mangɨ.”
53 Então o rei Salomão mandou buscar Adonias. Fizeram com que ele descesse do altar, e ele veio, se ajoelhou diante do rei e encostou o rosto no chão. E o rei lhe disse: — Vá para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.