Tiago 3
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH
1 Nan adarasi, dughiar God gumazamizibar araziba tuisɨghamɨn, e gumazir, gumazamizibar sure gamir ingangarim iniziba, God bar deravɨra en ingangariba tuisɨgham. Kamaghɨn amizɨma, ian tarazira God ifongezir arazibar gumazamizibar sure damuamin ingangarim inighan kogham.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Dughiar avɨribar e bizir vabara damuasa nɨghnɨgha, egha e paza dagh ami. Bizir kaba bar e batifi. Ezɨ gumazitam dughiatamɨn paza mɨgeir puvatɨ, a bar gumazir aghuimra, egha a uan mɨkarzim bar deravɨra an gari.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 E ainɨn otevim isava hozɨn akam gighufa, eghtɨ ainɨn otevir kam a damutɨ a en akam baraghɨva deravɨra mangam. Ezɨ arazir kamɨn e bar deravɨra men gantɨ, me en gɨn mangam.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Ezɨ ia kuribagh nɨghnɨgh. Kuriba bizir bar ekiaba, ezɨ amɨnir ekiar gavgaviba dagh ivaima, da ongarim gisɨn ivemari. Ezɨ dar stiaba bar sufi. Ezɨ dar stian suizir gumazim managh mangɨsɨ ifongegha, egha a stia gighavkɨrima kurim tuavir kepten ifongezimɨn zui.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Ezɨ kamaghɨra, mɨzem uaghan bar suvigha en mɨkarzimɨn aven iti. Egha a zurara bar puvɨra ifaghati, egha uabɨ uan ziam puv a fe. E fo, avir muziarimra avir ekiam damightɨ a bar ekeveghɨva egh ruarimɨn isitɨma temeba bar isigham!
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Ezɨ mɨzem uaghan mati avim, egha a en mɨkarzir otevir muziarir mam. Egha a uaghan arazir kurar avɨribagh ami da otifi. A en mɨkarzibagh amima da mɨze, egha arazir kurar avɨribagh amima da en ikɨrɨmɨribar otifi, mati avir mɨzariar ekiaba. Avir kam a uabɨ helɨn avim.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 E fo, gumaziba asɨzir atiaba bar moghɨra da isava dar dai, kuaraziba ko asɨzir davaragharuiba ko ongarimɨn aven itir biziba bar. Egha me bizir kabar dava egha me dar gari da men apengan iti.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Gumazitam uabɨ uan mɨzem damightɨma an an apengan ikeghan kogham. Bar puvatɨ. En mɨzeba zurara akar kurabav gei. Mati imezir kuraba gumazibagh amima da ariaghiri, da en akabagh izɨfa.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 E uan mɨzebar Ekiamɨn ziam fe, a en Afeziam. God gumazamizibar ingarizɨma me an mɨrara otifi, ezɨ e uan mɨzebar e akar kurabav gɨava gumazamizir igharazibagh asɨghasɨsi.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ekiam fer akaba ko akar kuraba, aning vɨrara mɨzer vamɨram otifi. Nan adarasi, arazir kam a ikian kogham.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Mozir dɨpatam, dɨpar aghuim ko ongarir pam, uaning veregh ikiam ti? Puvatɨ!
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Nan adarasi, fighɨn temem olivɨn tememɨn mɨn bam, o? Puvatɨ! O wainɨn temem a fighɨn temem mɨn bam, o? Puvatɨ! Kamaghɨra dɨpar apir aghuim ongarir dɨpam ko ikɨva otivan kogham.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Ezɨ gumazitam ian tongɨn fofozir aghuim ko nɨghnɨzir aghuim iti, o? Kamaghɨn amir gumazitam ikɨva, an dabirabim bar deragh. A fofozir aghuimɨn arazibar gɨn mangɨva gumazibar asughasughɨva egh uabɨ uan ziam fan kogham. Eghtɨ gumaziba an arazir aghuir an amibar ganam.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Eghtɨ ia igharaz darazi navir bar kuraba men ikɨva, egh zurara uan ziaba fɨsɨ tuaviba buriam, kamaghɨn ia uan fofozim ko nɨghnɨzir aghuiba bagh bar akueghan markɨ. Ia ifaragh egh uan arazibar guizɨn akam dɨkabɨraghan markɨ.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Ezɨ fofozir kam a Godɨn Nguibamɨn ikegha izir pu. Puvatɨ, kar nguazir kamɨn bizim. A navir ghurimɨn oto. Ezɨ Satan, an afeziam.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Ia oragh. Gumaziba navir kuraba gumazir igharazibar iti, egha me zurara uan ziaba fasa tuaviba buri, gumazir kaba me navir vamɨra itir puvatɨ. Me arazir kuraba bar dagh ami.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Ezɨ gumazir fofozir aghuir Godɨn Nguibamɨn izezim iniziba, me arazir kabagh ami: Faragha zuir arazim, me zurara nɨghnɨzir zuezibar gɨn zui. Egha me igharaz darazi ko navir vamɨran iti, egha gumazibar asughasusi. Egha me gumazir igharazibar akaba barasi. Me igharaz darazir apangkuva egha arazir aghuibar me gami. Egha me arazir kamra gumaziba bar me gami. Egha me arazir aghuibar gɨn ghua ifarir puvatɨ. Me bar guizbangɨra dar gɨn zui.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Ezɨ kamaghɨn e navir vamɨra iti, kar mati e dagher anabam akara. Ezɨ navir vamɨran arazimɨn tuavimɨn, arazir aghuiba en dabirabimɨn otifi, mati dagher aghuiba azenimɨn aghui.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.