Romanos 14
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs BKJ
1 Gumazim nɨghnɨzir gavgavim Kraisɨn ikia, egha an nɨghnɨzir gavgavim gavgavizir puvatɨ, ia gumazir kam inigh aven izɨtɨ a ian tongɨn ikiam. Ia, an navir averiamɨn aven itir nɨghnɨziba bagh, a ko uari adoghan markɨ.
1 Recebei ao fraco na fé, mas não para discutir assuntos duvidosos.
2 Gumazir nɨghnɨzir gavgavim itim, a biziba bar a dapi. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir gavgavim mong gavgavizir puvatɨzim, an asɨziba apir puvatɨ.
2 Porque um crê que ele pode comer todas as coisas, e outro, que é fraco, come ervas.
3 Gumazir biziba bar da apim, gumazir asɨziba apir puvatɨzim girakɨrangɨn adarir nɨghnɨzibar gumazir kam damuan markɨ. Eghtɨ uaghan gumazir asɨziba apir puvatɨzim, a fo, God a inizɨ a siosɨn aven ize, kamaghɨn, a gumazir biziba bar da apimɨn arazibar gan da tuisɨghan markɨ egh suam, an araziba ikufi.
3 Quem come não despreze o que não come; e o que não come, não julgue o que come; porque Deus o recebeu.
4 Nɨ tina, nɨ ghaze, kɨ ti gumazir igharazimɨn ingangarir gumazimɨn araziba tuisɨgham. Puvatɨ. Bizir a tugh gavgavigham o a irɨghamim, kar an Gumazir Ekiamɨn bizim. Ekiam uabɨ a damightɨ a gavgavigham, kamaghɨn a guizbangɨra tugh gavgavigham.
4 Quem és tu que julgas o servo de outro homem? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas ele estará firme, porque Deus é capaz de o fazer ficar em pé.
5 Gumazitam suam, dughiar mam dughiar mabagh afira. Eghtɨ gumazir igharazim suam, dughiaba bar magh gari. Eghtɨ gumaziba bar vaghvagh uari gɨfogh suam, nɨghnɨzir manam men nɨghnɨzimɨn dera.
5 Um homem considera um dia superior ao outro; e outro, considera todos os dias iguais. Seja cada homem completamente convicto em sua própria mente.
6 Gumazir dughiar mam pɨrafim, an Ekiamɨn ziam fasa kamaghɨn ami. Ezɨ gumazir biziba bar a da apim, a dagheba bagha God mɨnabi, egha tuavir kamɨn Ekiamɨn ziam fe. Gumazir asɨziba apir puvatɨzim, a God mɨnaba, Ekiamɨn ziam fasa nɨghnɨgha, egha dagher maba ataghrasi.
6 Aquele que considera o dia, considere para o Senhor; e aquele que não considera o dia, para o Senhor não considera; e quem come, para o Senhor come porque dá graças a Deus; e o que não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 E fo, en tongɨn itir gumazitam suam, nan ikɨrɨmɨrir angamra itim, a nan bizimra puvatɨ. Eghtɨ gumazitam suam, nan ovevem, uaghan nan bizimra puvatɨ.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum homem morre para si.
8 E angamra ikɨva, e Ekiam bagh ikiam. E aremegh, e Ekiam bagh aremegham. Kamaghɨn, e angamra iti, o areme, e Ekiamɨn adarazira.
8 Porque se vivemos, para o Senhor vivemos; e se morremos, para o Senhor morremos. Portanto, vivendo ou morrendo, somos do Senhor.
9 Bizir kamɨn mɨngarim kamakɨn. Krais aremegha ua dɨkafi. Kamaghɨn an angamra itiba ko aremeziba bar moghɨra men Ekiamɨn iti.
9 Porque para isto Cristo morreu, e ressuscitou, e tornou a viver, para que ele pudesse ser Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 E fo, e bar Godɨn kotiamɨn tuivightɨ, an en araziba tuisɨgham. Kamaghɨn amizɨ, nɨ uabɨ, nɨ uan adarazir araziba tuisɨghan kogh suam, men araziba ikufi. Nɨ uabɨ, nɨ uan adarazir gɨrakɨrangɨn adarir nɨghnɨzibar me damuan markɨ.
10 Mas por que tu julgas o teu irmão? Ou por que tu desprezas teu irmão? Porquanto, todos nós compareceremos diante do tribunal de Cristo.
11 E fo, Godɨn Akɨnafarim kamaghɨn mɨgei,
11 Porque está escrito: Como eu vivo, diz o Senhor, todo joelho se dobrará diante de mim, e toda língua confessará a Deus.
12 Kamaghɨn amizɨ, e bar vaghvagh uan arazir amizibar gun Godɨn mɨkɨmam.
12 Assim, então, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Kamaghɨn amizɨ, e gumazir igharazibar araziba ua da tuisɨghan kogham. Egha ia nɨghnɨzir igharazimɨn gɨn mangɨva, egh e uan adarazir amutɨ me arazir kuram damuva iran kogham.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; mas antes decidi isto, em não pordes tropeço ou escândalo no caminho do seu irmão.
14 Kɨ Ekiam Iesus ko poroghav ikia, ezɨ bizir kam nan nɨghnɨzim gamizɨ a bar kuiaghrɨzɨ, kɨ guizbangɨra kamaghɨn fo, bizitam uabɨ Godɨn damazimɨn mɨzezir puvatɨ. Eghtɨ gumazitam suam, bizir manam an damazimɨn zuezir puvatɨ, eghtɨ bizir kam an nɨghnɨzimɨn guizbangɨra bar mɨze, eghtɨ an a damuan markɨ.
14 Eu sei, e estou convencido no Senhor Jesus, que não há coisa alguma imunda em si mesma, mas para aquele que pensa que alguma coisa é imunda, para esse é imunda.
15 Kamaghɨn, nɨ daghetam ramɨtɨ, nɨn anav gan nɨghnɨgh suam, a Godɨn damazimɨn mɨze, eghtɨ arazir kamɨn nɨ an nɨghnɨzim gasɨghasɨgham. Nɨ kamaghɨn damuva nɨ munav gifongezir arazimɨn gɨn mangan kogham. Krais munav bagha areme, ezɨ nɨ puram apir arazim a damuva a gasɨghasɨghan markɨ.
15 Mas, se teu irmão se entristecer com o teu alimento, tu já não andas em amor. Não destruas com o teu alimento aquele por quem Cristo morreu.
16 Egh ia kamaghɨn damuan markɨ, ia igharaz darazir amutɨ, me ian arazir aghuim mɨkɨm suam, ia arazir kuram gami.
16 Não seja, pois, blasfemado o vosso bem.
17 E fo, gumazitam, God Bizibagh Ativir Arazim mɨkɨmsɨ, a dagheba apir araziba o dɨpaba apir araziba dav kɨman kogham. Puvatɨ. A Godɨn damazimɨn derazir arazim ko, navir vamɨran ikiamin arazim ko, bar akongezir arazim, dav kɨmam. Arazir aghuir kaba, da Godɨn Duamɨn aven otifi.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Eghtɨ tina tuavir kamɨn Kraisɨn ingangarim damigh, a God damutɨ, an a bagh bar akuegham. Eghtɨ a gumazamizibar amutɨ, me mɨgɨrɨgɨar aghuibar a mɨkɨmam.
18 Porque quem nestas coisas serve a Cristo, é aceitável a Deus, e aprovado pelos homens.
19 Kamaghɨn amizɨ, e zurara igharaz darasi ko navir vamɨra ikiamin arazibar gɨn mangɨva, egh arazir gumazir igharazibar amutɨ me tugh gavgavighamiba, dar gɨn mangɨ dar amuam.
19 Sigamos, pois, as coisas que contribuem para a paz e as coisas que são para a edificação de uns para com os outros.
20 Nɨ daghemra nɨghnɨgh, tuavir kamɨn God amizir arazibagh asɨghasɨghan markɨ. Guizbangɨra, dagheba bar, da dera. Eghtɨ nɨ daghetam ramɨtɨ, bizir kam gumazir igharazim damightɨ, an arazir kuram damigh irɨgham, eghtɨ kamaghɨn nɨ arazir kuram gami.
20 Não destruas por causa do alimento a obra de Deus. Todas as coisas são de fato puras, mas são más para o homem que come com escândalo.
21 Kar tuavir aghuim, nɨ kamaghɨn damuan markɨ: nɨ asɨzitam ko wainɨn dɨpatam ramɨva egh bizir igharazitam damightɨ, da nɨn anav damightɨ a irɨgham.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem alguma coisa que teu irmão tropece, ou se ofenda, ou se enfraqueça.
22 Nɨ nɨghnɨzir gavgavir bizir kamɨn itim, a nɨn navimɨn ikɨ. God nɨn nɨghnɨzim gɨfo, eghtɨ nɨ gumazir igharazitamɨn mɨkɨman markɨ. Guizbangɨra, gumazitam bizitam gɨnɨghnɨzima, bizir kam dera, ezɨ an navim osemezir puvatɨ, gumazir kam bar akongegham.
22 Tens tu fé? Tem-na em ti mesmo diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo nas coisas que aprova.
23 Gumazitam asizitam o daghetam amɨva, egh nɨghnɨzir pumuning ikɨtɨ God a mɨkɨm suam, an arazir kuram gami. An amir arazir kam, nɨghnɨzir gavgavim gisɨn tuzir puvatɨ, kamaghɨn osɨmtɨzim an iti. Guizbangɨra, e nɨghnɨzir gavgavim gisɨn tughan kogh arazir manam damutɨ, God suam, an arazir kuram.
23 Mas aquele que tem dúvidas, é condenado se comer, porque ele não come por fé; pois tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.