Mateus 27

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ezɨma amɨnim dutuzɨma ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan gumazir dapaniba Iesus mɨsueghtɨma an aremighasa akabar kɨri.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Egha me gɨn senbar a ike, egha a inigha ghua Romɨn gavmanɨn gumazir ekiam Pailatɨn agharim gatɨ.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ezɨ Judas, gumazir Iesus isava apanibar agharim gatɨzim, a garima me paza Iesus gamuava a isa kotiam garɨgha, egha ghaze, an aremegham. Ezɨ Judas gara ghaze, kɨ uabɨ arazir kuram gami. Egha uan nɨghnɨzibagh ira. Egha dagɨar silvan 30 plan ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan gumazir dapaniba a ganɨngiziba inigha ua me danɨngasa zui.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Egha ghua kamaghɨn mɨgei, “Kɨ Godɨn damazimɨn arazir kuram gami. Gumazir kɨ ian dafaribagh atɨzim, arazir kuratam gamizir puvatɨ. Ezɨ ia purama a mɨsueghtɨ an aremegham.” Ezɨ me an akam ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Kar en bizim puvatɨ. Nɨn bizimra.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ezɨ Judas dagɨar silvan kaba isa Godɨn Dɨpenimɨn mɨriamɨn aven da kunigha, egha ghua uabɨ aguragha areme.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba, dagɨar silvan kaba inigha ghaze, “Dagɨar kaba, gumazir ghuzimɨn ivezim. E fo, Moses Osirizir Araziba ghaze, e da isɨ ofa gamir dagɨaba sara dar atɨghan kogham.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Egha me akam mɨsuegha dagɨar kaba inigha ghua Mɨnebar Ingangarir Gumazimɨn Nguazim givese. Me ghaze, nguazir otevir kam, gumazir saghon izezibar afamin matmatiamɨn otogham.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Kamaghɨn amizɨ, nguazir otevir kam, me ziar kam “Ghuzir Nguazim” a gatɨ. Ezɨ me dughiar kamɨn ikegha iza, datɨrɨghɨn, nguazir kam me ziar kamra a garɨgha iti.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Kamaghɨn amizɨ, Godɨn akam inigha izir gumazim Jeremaia mɨkemezir akaba guizɨn otifi. A kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Me 30 plan silvan dagɨaba ini, kar Israelba gumazir kam givezasa atɨzir ivezim.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Egha Ekiam na mɨkemezɨ moghɨra, me dagɨar kabar Mɨnebar Ingarir Gumazimɨn Nguazim givese.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Ezɨ Iesus ghua gavmanɨn gumazir ekiam Pailatɨn damazimɨn tuzɨma Pailat kamaghɨn an azai, “Nɨ Judabar atrivim, o?” Ezɨ Iesus ghaze, “Are, nɨ mɨkemezɨ moghɨra.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba koma Judabar gumazir dapaniba akar avɨriba isava Iesus gasi. Ezɨ a men akatam ikarvazir puvatɨ.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Kamaghɨn amizɨ, Pailat ua kamaghɨn an azai, “Nɨ me nɨ gasir akar avɨrir kaba, nɨ da barazi, o?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ezɨ Iesus Pailatɨn akatam ikarvazir puvatɨ, ezɨ Pailat nɨghnɨzir avɨribagh ami.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Azeniba bar, Romɨn gavmanɨn gumazir ekiam arazir kam gami, a isar ekiar kamɨn dughiamɨn, a kalabusɨn itir gumazitam ateghtɨ, an azenimɨn mangam. Kalabusɨn itir gumazir manam gumazamiziba ifongezim, Pailat a isɨ me bagh anemadagham.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ezɨ dughiar kamɨn gumazir arazir kurabar ziam itir mam, a kalabusɨn iti. An ziam Barabas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ezɨ gumazamizir avɨriba izava uari akufa, ezɨ Pailat kamaghɨn men azai, “Ia tina gifonge, eghtɨ kɨ ia bagh anetaghragham. Kɨ Barabas ataghragham, o Iesus, me a dɨbora ghaze, ‘Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim,’ kɨ anetaghragham?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pailat fo, men naviba pura Iesusɨn ikuvigha egha a inigha kotiamɨn ize, egha kamaghɨn men azai.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Egha Pailat uaghan kotiabagh amir dabirabimɨn aperaghav itima, an amuim a bagha akam amaga mɨgɨa ghaze, “Kɨ dɨmangan irebamɨn arazir kuraba puvatɨzir gumazir kamɨn gani, egha bar oseme. Kamaghɨn, nɨ arazitam a damuan markɨ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba koma Judabar gumazir dapaniba, gumazamizir avɨrimɨn navibagh iniva ghaze, me Pailatɨn azangtɨ, a Barabas ategh, egh Iesus mɨsueghtɨ, an aremegham.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ezɨ gavmanɨn gumazir ekiam ua men aza ghaze, “Ia gumazir manam gifonge, eghtɨ kɨ anetaghragham?” Ezɨ gumazamiziba dia ghaze, “E Barabas gifonge.”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ezɨ Pailat men azai, “Eghtɨ, Iesus me a dɨbora ghaze, ‘God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazim,’ kɨ manmaghɨn a damuam?” Ezɨ me bar dia ghaze, “A isɨ ter ighuvim gafugh!”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ezɨ Pailat men azai, “Manmagh su? An arazir kurar manam gami?” Ezɨ me bar pamten dia ghaze, “A isɨ ter ighuvim gafugh!”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ezɨ Pailat datɨrɨghɨn fo, me an akatam bareghan kogham. Egha a gari, mɨdorozir ekiam otivasava ami. Egha dɨpam inigha men damazibar uan dafariba rua ghaze, “Gumazir kamɨn ovevem, a nan osɨmtɨzim puvatɨ. Kar ian bizimra.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ezɨ gumazamiziba a ikarvagha ghaze, “An ovevemɨn osɨmtɨzim mar en ikɨ, egh en boribar ikɨ.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Kamaghɨn amizɨ, Pailat me bagha Barabas ataki. Egha mɨdorozir gumazibav geima, me benibar Iesus ifozoroke. Egha gɨn a isa mɨdorozir gumazibar agharim gatɨ, eghtɨ me a isɨ ter ighuvim gafugham.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ezɨ gavmanɨn gumazir ekiamɨn mɨdorozir gumaziba Iesus inigha, gavmanɨn dɨpenir ekiamɨn mɨriamɨn aven ghuezɨ, mɨdorozir gumaziba bar uari akuvazɨ, Iesus men tongɨn tughav iti.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Egha me an korotiaba suegha, korotiar aghevir ruarir mam isa a garu.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Egha me benir dɨkonibar atrivibar amianimɨn mɨn an ingari, egha a isa an dapanim garu. Egha difizir mam isava an agharir guvim gatɨzɨ, an an suira. Ezɨ me tevibar apɨra a dɨpova ghaze, “Judabar Atrivim, nɨrara atrivir ekiam!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Egha me a giparava a suirazir difizim inigha an dapanim mɨsosi.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Me arazir kabar a gamua a dɨpovegha gɨvagha, a da korotiar me a agaghuiziba suegha, ua ananaba agaghui. Egha a isa ter ighuvim a gafughasa an akua zui.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ezɨ mɨdorozir gumaziba Iesus inigha, nguibar ekiam ategha ghua, me Sairinian nguibamɨn gumazir mam bato. An ziam Saimon. Egha me a gakaghorima, a Iesusɨn ter ighuvim gisaghpu.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Egha me ghua danganir mamɨn ziam Golgata, me an otifi. (Danganir kamɨn ziamɨn mɨngarim kamaghɨn, Dapanir Agharir Danganim.)
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ezɨ me danganir kamɨn Iesus damasa me dɨpar anɨnganir mam wain sara a veregha, egha mam inigha Iesus ganɨdi. Ezɨ a muziarir mam inigha anetaki.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ezɨ mɨdorozir gumaziba Iesus isava ter ighuvim gafu. Egha an korotiaba tuiragh uari danɨngasa satu gikararai.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Egha danganir kamɨn apiagha anesavsuisi.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Me an dapanim gisɨn, an kotim gamizir mɨgɨrɨgɨam osiri. Me osirizir akam ghaze, “Kar Iesus, a Judabar Atrivim.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Me gumazir okɨava mɨdorozibagh amizir pumuning, Iesusɨn boroghɨn uaghan aning agura. Me mav isa Iesusɨn agharir guvimɨn itir ter ighuvim gafu, egha mav isa agharir ikɨriamɨn itir ter ighuvim gafu.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ezɨ gumazamiziba mangɨ izegh gamua Iesus dɨpova, uan dapaniba roava a dɨpova ghaze,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “Nɨ, gumazir Godɨn Dɨpenim akarigh aruer pumuning ko mɨkezimɨn uam an ingarasa mɨkemezim! Nɨ uabɨ uabɨn akuragh! Egh nɨ guizbangɨra Godɨn Otarim, nɨ ter ighuvim ategh izighirɨ.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ezɨ kamaghɨra ofa gamir gumazir ekiaba ko Judabar arazibagh fozir gumaziba ko Judabar gumazir dapaniba izava a dɨpova ghaze,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “A gumazir igharazibar akurvasi, egha uabɨ uabɨn akurvaghan ibura. A Israelbar Atrivim, kamaghɨn a ter ighuvim ategh izighirɨ, eghtɨ e nɨghnɨzir gavgavim an ikiam.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 A nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha ghaze, kɨ Godɨn Otarim. Eghtɨ God guizbangɨra ifongiam an ikɨva, datɨrɨghɨn an akuraghtɨ, e ganika!”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ezɨ kamaghɨra okɨmakɨar gumazir Iesus boroghɨn ter ighuvimningɨn guraghav itimning, uaghan akar kabar a dɨpova a mɨgei.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ezɨ aruem iza pazaghar torim gatima, mɨtatem nguazimɨn itir nguibaba bar da avaragha ghua, dughiam ghua 3 kloghɨn guaratɨzimɨn tu.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Egha dughiam 3 kloghɨn boroghɨra izima, Iesus pamten kamaghɨn dei, “Eli, Eli, lama sabaktani?” Akar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Nan God, nan God, nɨ tizim bagha na ataki?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ezɨ gumazir an boroghɨn tuivighav itiba akar kam baregha ghaze, “Gumazir kam ti Elaijan dei.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Egha men mav zuamɨra ivegha ghua dɨpamɨn suizir bizir mam inigha wainɨn afangtɨzim isava a gatɨ. Ezɨ wain a gizɨvazɨma, an a isa aghorir mam gatɨ. Egha aneremasa a isa Iesusɨn amadi.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ezɨ marazi mɨgɨa ghaze, “Ia tegh, e ganika, Elaija ti izɨva an akuragham, o puvatɨ.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ezɨ Iesus ua pamtem diagha uan duam suegha areme.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ezɨ dughiar kamra, Godɨn Dɨpenimɨn guraghav itir inir ekiam pɨn ikegha tongɨra bigha, ghuaghira vɨn otogha akuar pumuning irɨ. Ezɨ mɨkɨmkɨzim otozɨma, dagɨar ekiaba bɨaghire.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ezɨ matmatiaba kuaghɨrima, Godɨn gumazamizir avɨrir ariaghreziba ua dikavigha,
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 egha uan moziba ataki. Eghtɨ gɨn Iesus dɨkavightɨma, me nguibar ekiam Jerusalemɨn aven mangam. Eghtɨ avɨrir ekiam men ganam.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ezɨ 100 plan mɨdorozir gumazibar garir gumazir ekiar mam, uan mɨdorozir gumaziba ko, me garima mɨkɨmkɨzim otozɨma, arazir kaba otivima, me bar puvɨram atiati. Egha me kamaghɨn mɨgei, “Bar guizbangɨra, gumazir kam Godɨn Otarimra.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Amizir avɨriba uaghan izegha iti. Me Galilin Distrigh ategha Iesusɨn akurvaghasa an gɨn ize. Amizir kaba mong saghon tuivighav ikia gari.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Men tongɨn, Makdalan nguibamɨn amizim Maria, ko Jems ko Josepɨn amebam Maria, ko Sebedin otarimningɨn amebam.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ezɨ amɨnim pɨrasava amima, Arimatean nguibar ekiamɨn gumazir mam izi. An ziam Josep, a dagɨar avɨriba itir gumazim.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 A uaghan Iesusɨn suren gumazir mam. Egha Pailat bagha ghua Iesusɨn kuam iniasa an azai. Ezɨ Pailat mɨdorozir gumazibav kemezɨ, me Iesusɨn kuam isa Josep ganɨngi.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ezɨ Josep a inigha inir ghurghurir aghuir mamɨn a rɨki.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Egha an kuam inigha ghua, a isa ua bagha okorezir mozir igiam gatɨ. Egha Josep dagɨar ekiar mam poghpuegha ghua mozimɨn akam gasaragha, anepɨri. A kamaghɨn amigha ghu.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ezɨ Maria, Makdalan nguibamɨn amizim, koma Marian igharazir mam, aning mozimɨn boroghɨn aperaghav ikia, an gara iti.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ezɨ Sabat bagha bizibar kɨrir dughiam gɨfa, ezɨ an gɨn izir dughiamɨn ofa gamir gumazir ekiaba ko Farisiba Pailat bagha ghue.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Me ghua kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir ekiam, e gumazir ifavarir kam ikia mɨkemezir mɨgɨrɨgɨar mam ginɨrɨ. A ghaze, ‘Aruer pumuning ko mɨkezim gɨvaghtɨma kɨ ua dɨkavam.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Kamaghɨn amizɨ, nɨ mɨkemeghtɨ, me mozim aruer pumuning ko mɨkezimɨn deragh anepɨrigh. Puvatɨghtɨma, an suren gumaziba an kuam okemegh, egh gumazamizibav kɨm suam, a ua dɨkafi. Eghtɨ an ifavarir akar kam, a faragha amizir ifavarir akam gafiragham.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ezɨ Pailat kamaghɨn me mɨgei, “Ia mangɨ, mɨdorozir gumaziba inigh me mɨkɨmtɨma, me mozimɨn gan ikɨ. Egh ia mangɨ, mozim apɨrasa ifongezɨ moghɨn, ia damuva, egh bar anepɨrigh.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ezɨ me ghua mozim apɨri. Egha ifevimɨn mɨn bizir mam mozir akam gighufa, egh me fogham, gumazitam dagɨam gɨraghan kogham. Egha mɨdorozir gumaziba ataghizɨma, me mozimɨn gara iti.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.