Mateus 20
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH
1 Egha Iesus ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Kɨ gumaziba faragh faragh ikiasa mɨgeir nɨghnɨzim kɨ kamaghɨn a mɨkɨmasa. God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, gumazir mam wainɨn azenir ekiam iti. Egha a mɨzarazimra ghua wainɨn azenimɨn ingarasa ingangarir gumazir maba ini.
1 Jesus disse:
2 Ezɨ gumazir kaba a ko akam akɨri, egha wan kina wan kina aruer vamɨra iniasa ifonge, ezɨ gumazir ekiam me amadazɨ me an wainɨn azenimɨn ingarasa ghue.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Ezɨ gumazir ekiar kam 9 klok kamaghɨn ghua biziba amadir danganimɨn gumazir mabar gari, me iti.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia uaghan mangɨ nan wainɨn azenimɨn ingar, eghtɨ kɨ ian ingangarimɨn mɨrara ia gɨvezam.’
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Ezɨ me ingarasa ghue. Ezɨ gumazir ekiar kam 12 klok ko 3 kloghɨn ghua arazir kamram amua ua gumazir maba ini.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 “Egha 5 klok ko kamaghɨn ghua ua gumazir mabar gari, me pura tuivighav iti. Ezɨ a kamaghɨn men azai, ‘Ia manmaghɨn amigha aruer kamɨn pura iti.’ Ezɨ me a mɨgɨa ghaze,
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 ‘Tav ingangaritam e ganɨngizir puvatɨ.’ Ezɨ gumazir ekiam me mɨgɨa ghaze, ‘Ia uaghan mangɨ nan wainɨn azenimɨn ingar.’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Ezɨ aruem gɨvazɨma gumazir ekiam uan ingangarir gumazibar garir gumazim kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, ‘Nɨ ingangarir gumazibar diagh men ivezim me danɨng. Egh nɨ gumazir bar gɨn izezibar ikegh ivezim me danɨng, mangɨ faragha izezibar gɨfagh.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Ezɨ gumazir 5 kloghɨn izeziba iza wan kina, wan kina isi.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Ezɨ gɨn gumazir faraghavɨra ingariba iza nɨghnɨgha ghaze, me ti dagɨar ekiatam iniam. Puvatɨ, me uaghan wan kina wan kina ini.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Egha me dagɨar me inizibar gara wainɨn azenimɨn ghuavimɨn atara kamaghɨn a mɨgɨa ghaze,
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 ‘Gumazir kaba bar gɨn izegha auan vamɨran ingari, ezɨ e mɨzaraghara izegha ingangarir ekiam gamima, aruem e gaponge. Ezɨ nɨ ivezir vamɨra bar e ganɨngi.’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Ezɨ azenimɨn ghuavim akar kam baregha kamaghɨn men mav mɨgei, ‘Namakam, kɨ arazir kuratam ia gamizir puvatɨ. Ia ti faragha, ia wan kina iniasa akam akɨri?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Nɨ uan ivezim inigh mangɨ. Kɨ kamaghɨn ifonge, kɨ dagɨaba gumazir gɨn izezim gɨvezir moghɨra nɨ gɨvesi.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Kar nan bizimra. Kɨ ti uan dagɨaba uan ifongiamɨn dar anɨngan kogham? Egha kɨ arazir bar aghuim gumazir kabagh amizɨma nɨ tizim bagha navir averiamɨn na baseme?’”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Egha Iesus ghaze, “Kamaghɨra gumazir gɨn izeziba faragh ikiam, eghtɨ faragha itiba me gɨn mangam.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Egha Iesus uan suren gumazir 12 pla ko Jerusalemɨn zui. Egha me ghua a me inigha danganir mɨriar mamɨn ghua me uarira ikiava, egha kamaghɨn a me mɨgɨa ghaze,
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Ia oragh, E nguibar ekiam Jerusalemɨn ghuavanadi. Eghtɨ gumazitam Gumazibar Otarim isɨva, Judan arazibagh fozir gumaziba koma ofa gamir gumazir ekiabar anɨngam. Eghtɨ me a isɨ kotiam datɨghɨva, egh a mɨsueghtɨ an aremeghsɨva me akabar kɨram, egh me kamaghɨn a mɨkɨm suam, Nɨ aremegham.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Egh me a inigh Kantrin Igharazibar Gumazibar dafaribar anɨngtɨ, eghtɨ gumazir kaba a dɨpovam, egh a ifozoroghɨva egh a isɨva temer ighuvim gafughtɨ an aremegham. Eghtɨ aruer mɨkezim gɨvaghtɨma, a ua dɨkavigham.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Ezɨ Sebedin amuim uan otarimning ko Iesus bagha izi. Me izava aningɨn amebam itevimning apɨrigha, egha ua bagha bizitam damuasa an azai.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Ezɨ Iesus an azara, “Nɨ tizim baka?” Ezɨ a ghaze, “Nɨ kamaghɨn na bagh damu, nɨ Atrivir Ekiamɨn otogh, egh nan otarimning ateghtɨ, tav nɨn agharir guvim dapitɨma, tav nɨn agharir ikɨriam daperagh.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Ezɨ Iesus akam baregha egha kamaghɨn a ikara, “Ia azangsɨzir bizir kam, ia an mɨngarim gɨfozir puvatɨ, egha ia a bagha nan azai. Gua ti kɨ ateramin osɨmtɨzim, uaghan an ateramin gavgavim iti?” Ezɨ aning ghaze, “Are, ga gavgavim iti.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Ezɨ Iesus kamaghɨn aning mɨgɨa ghaze, “Guizbangɨra, gua kɨ ateramin osɨmtɨzim, gua a iniam. Egha kɨ tav amɨseveghtɨ a nan ikɨriam ko guvimɨn dapiamin bizim, a nan bizim puvatɨ. Ezɨ danganir kabanang, nan Afeziam dar apiasa gumazir maba amɨsevegha, egha me bagha dar kɨrigha gɨfa.”
23 Então Jesus disse:
24 Ezɨ suren gumazir 10 pla akar kam baregha aningɨn atari.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Ezɨma Iesus men diazɨ, me izima a ghaze, “Ia fo, Kantrin Igharazibar atriviba pamten me gamima, me bar men apengan iti. Ezɨ men gumazir dapaniba uan akaba baraghasa puvɨra me abɨraghbɨrasi.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Eghtɨ arazir kaba ian tongɨn ikian kogham. Gumazir manam ian tongɨn ekiamɨn ikɨsɨ, a ingangarir gumazimɨn mɨn ikɨ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Eghtɨ gumazir manam ian faragh mangɨsɨ, a bar ian ingangarir gumazir kɨnimɨn mɨn ikɨ.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Ezɨ kamaghɨra Gumazibar Otarim iza, gumazamizibar amutɨ me a bagh ingarasa, a izezir pu. Puvatɨ, a me bagh ingarasa ize. Egha a gumazamizir avɨriba bagh aremegh ua me givezegh me iniasa ize.”
28 Porque até o
29 Ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko Jerikon nguibar ekiam ategha zui. Ezɨ avɨrir ekiam an gɨn zui.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ezɨ gumazir damazir kurar pumuning tuavir apɨnimɨn aperaghav iti. Egha aning orazima Iesus tuavir kamɨn izima, aning pamten kamaghɨn dei, “Nɨ Devitɨn Otarim, nɨ gan apangkufigh.”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Ezɨ gumazamiziba aning barazi, aning deima, me pamten aningɨn anogorogha ghaze, gua uan akamning dukuagh. Me kamaghɨn aningɨn mɨgeima, aning tiarim akarava dia ghaze, “Ekiam, nɨ Devitɨn Otarim, nɨ gan apangkufigh.”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Kamaghɨn amizɨma, Iesus tugha aningɨn dia ghaze, “Gua tizim gifonge, eghtɨ kɨ gua bagh a damuam?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Ezɨ aning a ikaragha ghaze, “Ekiam, nɨ gan damaziba kuightɨ, ga ua ganasa.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Ezɨ Iesus aningɨn apangkuvigha egha dafarim aningɨn damazibagh atɨzɨ, aningɨn damaziba maghɨra ua derazɨ, aning ua gari. Egha maghɨra Iesusɨn gɨn zui.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.