Mateus 13

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aruer kamra Iesus dɨpenim ategha azenan ghu. Egha ghua dɨpar dadarimɨn aperaghav iti.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Ezɨ gumazamizir avɨriba a bagha ize, egha men avɨrim bar ekefe. Kamaghɨn a kurir mamɨn bɨraghava apera. Ezɨma gumazamiziba dɨpar dadarimɨn tuivighav iti.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Ezɨ Iesus akar isɨn zuir avɨribar me mɨgei. Egha kamaghɨn mɨgei, “Ia oragh. Gumazir mam witɨn ovɨziba inigha ghua uan azenimɨn da akurava arui.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 A da akurima witɨn ovɨzir maba tuavimɨn irezɨma, kuaraziba iza da ame.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Ezɨ maba dagɨabagh isɨn itir nguazir evarim gire. Nguazir kam mɨtemezir puvatɨ, ezɨ witɨn ovɨziba zuamɨra afuangi.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Ezɨ dar biba bar nguazimɨn aven iraghuezir puvatɨ, ezɨ aruem anaga dagh isirazɨ, ezɨ da isia mɨsɨngi.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir maba benir dɨkoniba itir nguazim giregha, benibar tongɨn afuangizɨ, benir dɨkoniba aghuava beniba da ikiagharɨki. Ezɨ dar ovɨziba mɨsevezir puvatɨ.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Ezɨ witɨn ovɨzir maba nguazir aghuim giregha dagheba mɨsefi. Maba 100 plan ovɨziba mɨsevima, maba 60 plan ovɨziba mɨsevima, maba 30 plan ovɨziba mɨsefi.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Tina kuarimning iti, an oragh.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Ezɨ Iesusɨn suren gumaziba gɨn iza kamaghɨn an azai, “Nɨ tizim bagha akar isɨn zuibar gumazamizibav gei?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Ezɨ a me ikaragha ghaze, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomeba dagh fo. Ezɨ a fofozir kam me ganɨngizir puvatɨ.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Godɨn akabagh fozir gumazim, God uan akabar fofozir igharaziba a danɨngam, eghtɨ a Godɨn akar avɨribagh fogham. Eghtɨ Godɨn akabagh foghan aghuazir gumazim, an fofozir muziarim God a dama inigham.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Men damaziba gara, egha me bizitamɨn gari puvatɨ. Egha me oragha, me bizitamɨn mɨngarim bar anebɨghizir puvatɨ. Kɨ bizir kamɨn tugha akar isɨn zuibar me mɨgei.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 — ausente —
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 — ausente —
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Ezɨ ia, ian damaziba bizibar gari, ezɨ ian kuariba akam barasi. Kamaghɨn ia bar akongegh!
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, fomɨra Godɨn akam inigha izir gumazir avɨriba ko gumazir aghuir avɨriba, me ia datɨrɨghɨn garir bizibar ganamin ifongiar bar ekiam ikia, me dar ganizir puvatɨ. Egha ia datɨrɨghɨn orazir akar kaba, me da baraghan ifongiar bar ekiam ikia, me tam baraghizir puvatɨ.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Ezɨ Iesus mɨgɨa ghua ghaze, “Ia datɨrɨghɨn oragh, gumazim witɨn ovɨziba akunizir akar isɨn zuimɨn mɨngarimra kara.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Gumazir God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akam baragha anebɨzir puvatɨziba, me witɨn ovɨzir tuavim girezibar mɨn ami. Me Godɨn akam barazima, Satan zuamɨra izava me oraghizir akaba me dama, da ini.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Ezɨ witɨn ovɨzir dagɨabagh isɨn itir nguazim gireziba, da gumaziba Godɨn akam baragha zuamɨra nɨghnɨzir gavgavim an ikia bar akonge.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Ezɨ men biba puvatɨ, egha dughiar bar otevimra iti. Eghtɨ gumazitaba izɨ Godɨn akam bagh pazɨ me damuva osɨmtɨziba me darɨghtɨma, me zuamɨra God ategham.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Ezɨ witɨn ovɨzir benir dɨkonibar tongɨn ireziba, kar gumaziba Godɨn akam baraghava, egha uaghan nguazir kamɨn osɨmtɨzibagh nɨghnɨgha, egha uaghan dagɨar avɨriba iniasa nɨghnɨsi. Ezɨ bizir kaba Godɨn akaba ikiagharɨghizɨma da mɨsevir puvatɨ.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Ezɨ witɨn ovɨzir nguazir aghuim gireziba, kar gumazir Godɨn akam baragha deragha anebɨgha a gɨfoziba. Gumazir kabanagh dagheba mɨsefi, maba 100 pla, maba 60 pla, maba 30 plan ovɨziba mɨsefi.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Egha Iesus uam akar isɨn zuir mamɨn kamagh me mɨgei, “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati gumazir mam witɨn ovɨzir aghuiba uan azenimɨn da akuni.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ezɨ gumazamiziba akuima gumazir witɨn ovɨziba akunizimɨn apanim iza ogher kuramɨn ovɨziba isa witbar tongɨn da akunigha ghu.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Ezɨ witba gɨn aguigha mɨsɨvasava amima, me gari ogher kurar kam uaghan iti.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Ezɨ azenir kamɨn ghuavimɨn ingangarir gumaziba ghua a mɨgɨa ghaze, ‘Gumazir ekiam, e ghaze nɨ witɨn ovɨzir aghuiba uan azenim mɨkɨni. Manmagh amizɨma, ogher kurar kam uaghan otifi?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Ezɨ a me mɨgɨa ghaze, ‘Nan apanir mam arazir kam gami.’ Ezɨ an ingangarir gumaziba an azai, ‘Nɨ ifueghtɨma, e mangɨ ogher kam suagham?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Ezɨ a ghaze, ‘Markɨ. Ia ogher kuraba asighsuva, uaghan witba asiam. Kamaghɨn da asian markɨ.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Ia da ateghtɨma da mar witba ko aghung, mangɨ dagheba iniamin dughiamɨn otogh. Eghtɨ kɨ ingangarir kam damuamin gumaziba kamagh me mɨkɨmam, “Ia ogher kurar kam faragh anesɨva a dapongsɨva an ikɨzibar amu. Eghɨva ia witba iniva da akuvagh da isɨva nan dagher dɨpenim darɨgham.”’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Egha Iesus akar isɨn zuir igharazir mamɨn me mɨgɨa ghaze, “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati zuravarir me mastet arɨzimɨn ovɨzimɨn mɨn ami. Gumazir mam mastetɨn ovɨzim inigha ghua uan azenimɨn anekuni.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Mastetɨn ovɨzim dagher igharazibar ovɨzibar mɨn ekevezir puvatɨ. A bar sufi. Egha an aghuir dughiamɨn an azenimɨn itir zuravarir mabagh afiragham. A tememɨn mɨn aghungigham, eghtɨma kuaraziba izɨva an aguabar mɨkonibar ingaram.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Egha Iesus akar isɨn zuir igharazir mam kamaghɨn me mɨgei, “God Bizibagh Ativamin Dughiam, a yisɨn mɨn ami. Amizir mam yisɨn muziarir mam inigha, flauan dramɨn ekiamɨn itim inigha, aning verevere. Ezɨ flauan kam gɨn bar bui.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Iesus gumazamizibav geir mɨgɨrɨgɨaba, an akar isɨn zuibara da akuri. Egha a mɨgɨrɨgɨatam abigha me mɨkemezir puvatɨ, an akar isɨn zuibara me mɨgei.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Fomɨra Godɨn akam inigha izir gumazim kamagh mɨgɨa ghaze, “Kɨ akar isɨn zuibara ia mɨkɨmam. Bizir maba, nguazir kam otozir dughiamɨn da modogha iza datɨrɨghɨn tu, ezɨ kɨ bizir kabar eghaghanim damuasa.” Iesus akar kam damutɨ an otivasa, kamaghɨn an akar isɨn zuir kabagh ami.
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Egha Iesus gumazamiziba ategha ghua dɨpenimɨn aven ghu. Ezɨ an suren gumaziba an gɨn iza ghaze, “Nɨ ogher kurabar akar isɨn zuimɨn mɨngarimɨn gun e mɨkɨmam, o?”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Ezɨ Iesus me ikaragha kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Gumazir witɨn ovɨzir aghuiba akunizim, a Gumazibar Otarim.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Azenim, kar nguazir kam. Witɨn ovɨzir aghuiba, kar gumazamizir God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven ikiamiba. Ogher kuraba, kar Satanɨn gumazamiziba.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Apanir ogher kuram akunizim, a Satan. Dagheba iniamin dughiam, kar nguazir kam gɨvamin dughiam. Ezɨ enselba, me dagheba iniamin ingangarir gumaziba.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Egha mati gumaziba ogher kuraba akuva dagh aboi, kamaghɨra enselba nguazir kam gɨvamin dughiamɨn, me kamaghɨn damuam.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Gumazibar Otarim uan enselba amadaghtɨ, me God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven itir gumazamiziba, men tongɨn itir gumazir arazir kurabagh amiba ko gumazir nɨghnɨzir gavgavibagh asɨghasɨziba, enselba bar me batuegham.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Egh me me isɨva, avir ekiam me kunigham. Eghtɨ me avir kamɨn ikɨva arangɨva atariba kuskugham.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Eghtɨ dughiar kamɨn gumazamizir aghuiba uan Afeziam Bizibagh Ativamin Nguibamɨn aven ikɨ, me aruemɨn mɨn sɨgham. Tina kuarimning iti, an oragh.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Egha Iesus mɨgɨa ghua ghaze, “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, me bizir ivezir bar pɨn kozim isava azenimɨn nguazimɨn aven a modo. Ezɨ gumazir mam a bato, egha uam anevara. Egha bar akuegha, ghua uan biziba bar da amaga, dagɨaba inigha ghua, azenir kam itir nguazim givese.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Ezɨ Iesus mɨgɨa ghua ghaze, “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, dagɨar ingangarim gamir gumazir mam. Gumazir kam manmaniar bar aghuiba bagha ruiagha arui.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Egha ghua manmaniar bar aghuir ivezir bar pɨn kozir mam bato. Egha ghua uan biziba bar dagɨaba bagha da amada. Egha ghua manmaniar bar aghuir kam givese.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Egha Iesus mɨgɨa ghua ghaze, “Akar isɨn zuir mam kamakɨn. God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, me ivem akunizɨ a dɨpar averiamɨn ghuaghira, osirir guar avɨriba, dar akome.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ezɨ ivem izɨvazɨma, me a gekuigha dɨpar dadarim gatɨ. Egha me apiagha osirir aghuiba mɨsɨva da isava itaribav kɨri. Egha osirir kuraba me da makuri.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Nguazir kam gɨvamin dughiam kamaghɨra. Enselba izɨva gumazir kuraba, gumazir aghuibar tongɨn me amɨsɨvam.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Egh me me isɨva, avir ekiamɨn me akunam. Eghtɨ me avir ekiar kamɨn ikɨ, arangɨva atariba kuskugham.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Egha Iesus uan suren gumazibar azai, “Ia ti akar kamɨn mɨngarim gɨfo?” Ezɨ me ghaze, “Are.”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨn amizɨ, gumazir manam Judan arazibagh fozir gumazimɨn ikia, egha gɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akabar mɨngariba a dagh fo, egha a mati dɨpenir mamɨn ghuavimɨn mɨn ami. A uan dɨpenimɨn aven ghua bizir igiaba ko ghuriba bar da isava azenim garɨsi.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Iesus akar kaba akunigha gɨvagha danganir kam ategha
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 uan nguibamɨn ghu. A ghua men God ko mɨgeir dɨpenimɨn aven ghugha, Godɨn akamɨn gumazamizibar sure gami. Ezɨ me an akam baragha dɨgavir kuram gami. Egha ghaze, “Gumazir kam managh fofozir kam ini? Egha a mirakelba manmaghɨn dagh ami?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 E a gɨfo, a dɨpenibar ingarir gumazimɨn otarim, ezɨ Maria an amebam. Ezɨ Jems ko Josep ko Saimon ko Judas, me an doziba.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 An buaramiziba bar kagh e ko iti. Kamaghɨn a manmagh bizir kabanagh damutɨ, da otivam.”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Me kamagh mɨgɨa navir averiaba Iesusɨn ikufi. Ezɨ Iesus me mɨgɨa ghaze, “Godɨn akam inigha izir gumazim, nguibar igharazibar ziam otifi. Egha a uan nguibam ko uan dɨpenimɨn aven, a ziaba puvatɨ.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Me nɨghnɨzir gavgavim an itir puvatɨ, kamaghɨn amizɨ, a nguibar kamɨn mirakelɨn avɨribagh amizir puvatɨ.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.