Marcos 7
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA
1 Ezɨ Farisin gumazir maba ko Judan arazibagh fozir gumazir maba, me Jerusalemɨn ikegha, izaghrava, Iesus bagha izava anekufa.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Me iza ikia garima, Iesusɨn suren gumazir maba men ovavibar arazibar gɨn ghuava dafariba ruegha dagheba apir puvatɨ. Me pura dagheba api.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Farisin kaba koma Judan gumazamiziba bar, me uan ovavibar arazibar suighavɨra ikiava, me dafariba ruava api. Me pura daghebar aman kogham.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Me uaghan maketɨn inigha izir dagheba, me dar aman kogham. Me faragh da ruegh egh dar amam. Me uaghan uan ovavibar arazir avɨrir maba sara suiraghavɨra iti. Me pura dagheba isamigh dameghan kogham. Me faragh uan mɨneba ko itariba ko apir dakoziba, rueghɨva egh me dagheba isamam.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Kamaghɨn, Farisiba ko Judan arazibagh fozir gumaziba, me Iesusɨn azara, “Manmaghɨn amizɨ nɨn suren gumaziba en ovavibar arazibar gɨn mangɨ dafariba ruan aghuagha, pura dagheba api?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Ezɨ Iesus me ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Ia uarira uarigh ifarir gumazibara. Godɨn akam inigha izir gumazim Aisaia, a guizbangɨra ia amir arazibar gun mɨgɨava kamaghɨn osiri,
6 Jesus respondeu:
7 Me gumazibar akabar uari sure gamua uari gifara egha ghaze, kar Godɨn akam.
7 E em vão me adoram,
8 Ia kamaghɨn amua, Godɨn akaba, ia da ategha, uan ovavibar araziba, dar suiragha gavgafi.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 A mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Ia ghaze, ia arazir aghuim gamua Godɨn akaba ategha uan arazibar gɨn zui. Ian arazir kaba bar ikufi.
9 E disse-lhes ainda:
10 Moses fomɨra kamaghɨn mɨkeme, ‘Ia uan afeziaba ko amebabar akaba baregh men apengan ikɨva, egh gumazitam akar kuratam uan afeziam ko amebam mɨkemeghtɨ, ia gumazir kam mɨsueghtɨ, an aremegh.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Ezɨ ia kamaghɨn mɨgei, ‘Gumazitam uan amebam ko afeziamɨn akurvaghsɨ dagɨaba atɨgha, egha ua gɨn aningɨn akuraghan aghuagha, kamaghɨn aning mɨgei, “Guan akuraghasa atɨzir dagɨaba, gua markɨ. Kɨ da isɨ God danɨngam.” ’
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Ia kamaghɨn mɨgeima, gumazir kam bizitam uan amebam ko afeziamɨn akuravazir puvatɨ.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Ia kamaghɨn amuava, uan ovaviba da inizir arazibar gɨn ghuava, da gumazir igharazibagh anɨdi. Ian arazir kabar, ia Godɨn araziba ategha, uan ovavibar araziba faragha darɨsi. Egha Godɨn akam gami a mati pura bizim. Ia amir bizir avɨrir maba uaghan iti.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Egha Iesus ua uabɨn boroghɨn itir gumazamizibar diazɨma, me a bagha izima, a kamaghɨn me mɨgei, “Ia bar na baraghɨva egh nan akar kaba, deraghvɨra dagh fogh.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 — ausente —
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 — ausente —
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Iesus akar kaba gumazamizir avɨribav kemegha, me ategha ghua dɨpenimɨn aven ghuzɨma, an suren gumaziba akar isɨn zuimɨn mɨngarim bagha an azara.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 — ausente —
18 Jesus lhes disse:
19 — ausente —
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 A mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Gumazimɨn navimɨn aven ikegha azenan izezir biziba, an arazir kuraba, a gamima, an navim Godɨn damazimɨn mɨze.
20 E dizia:
21 Gumazimɨn navimɨn aven ikegha azenan izezir arazibar kara, nɨghnɨzir kuraba, gumazamiziba tintinba uari koma akui, biziba okei, gumazibav mɨsozi da ariaghɨri,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 poroghamiba uari bakei, mɨghɨvɨra bizibagh ifonge, gumazir igharazibagh asɨghasɨghasa nɨghnɨsi, ifavariba, aghumsɨziba puvatɨzir arazir kuraba, bizim bagha navim ikufi, gumazir igharazimɨn ziam gasɨghasɨsi, uabɨra uabɨ fe, arazir onganiba,
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 arazir kurar kaba bar navimɨn aven ikegha azenan iza, gumazim gamima a Godɨn damazimɨn mɨze.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Egha Iesus Genesaret ategha Tairɨn nguibar ekiamɨn danganimɨn ghu. A gumazamiziba a gɨfoghan an aghuagha, egha mogomebar ghua dɨpenir mamɨn aven ghugha egha modozir puvatɨ. Me bar fo, a dɨpenimɨn aven iti.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 A dɨpenir kamɨn itima, guivir duar kuram apazazimɨn amebam, a Iesus izezir darorim baregha, zuamɨra a bagha izava an dagarimning irɨ.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Amizir kam, an amebam Fonisian Distrighɨn a bate. Sirian danganir ekiamɨn aven itir distrigh. Ezɨ a Grighɨn akamɨn mɨgei. A duar kurar an guivim gapazazim batoghasa Iesus mɨgɨava a gakaghori.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “E faragh boribar dagheba me danɨngtɨ, me damam. Arazir kuram, kɨ boribar dagheba inigh afiabav kɨnam.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Gumazir Ekiam, kɨ fo, afiaba uaghan boribar dakozimɨn apengan irezir dagher muzuemziariba api.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨn mɨgɨrɨgɨam dera. Kamaghɨn nɨ uamateghɨva uan dɨpenimɨn mangɨ. Duar kurar kam nɨn guivim ategha azenan ize.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Ezɨ a uamategha uan dɨpenimɨn ghuava garima, an guivim uan dakozim girɨghav iti. Ezɨ an an ganigha fo, duar kurar kam an ategha azenan ghu.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Ezɨ Iesus dɨkavigha Tairɨn danganim ategha, ghua Saidonɨn danganimɨn otogha ghua, Dikapolisɨn Distrighɨn otogha ghua, Galilin dɨpamɨn dadarim giraghu.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 A ghuzɨma, gumazir maba gumazir kuarir onganir mam inigha Iesus bagha izi. A uaghan mɨzem osemegha deravɨra mɨgeir puvatɨ. Me izegha dafarim a darɨghasa Iesus gakaghori.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Ezɨ Iesus gumazir kam inigha gumazir avɨriba ategha aning uaningra mɨriamɨn ghugha, egha a uan akakazir dafarimning gumazimɨn kuarimning gatɨgha aning asigha, egha iparigha, an mɨzemɨn suira.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Egha Iesus pɨn overiamɨn garava, gumazir kam bagha navim bigha arava kamaghɨn mɨgei, “Efata!” (Akar kamɨn mɨngarim kamaghɨn ghu, “Kuighrɨgh!”)
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Iesus kamaghɨn mɨgɨavɨra itima, an kuarimning kuiaghirɨ. Ezɨ an mɨzem mɨghɨvghɨki. Ezɨ a deravɨra bizibav gei.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Ezɨ Iesus akar gavgavimɨn bizir kamɨn gun mɨkɨman men anogoroke. A men anogoroghezɨma me ua puvɨrama bizir kamɨn gun mɨgɨavɨra iti.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Me akar kam mɨgeima, gumazamizir kaba a baregha guizbangɨra dɨgavir kuram gamigha kamaghɨn mɨgei, “Gumazir kam an amir biziba da bar dera. A kuarir onganibagh amima, me uam orasi. Egha, mɨzer osɨmtɨzibagh amima, me ua deravɨra bizibav gei.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.