Marcos 14
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs BKJ
1 Dughiar kam, God Israelbagh Itazir Dughiam, koma Yis Puvatɨzir Bretɨn Isam Damuamin Dughiam, dughiar pumuningra ikiavɨra itima, ofa gamir gumazir ekiaba, koma Judan arazibagh fozir gumaziba, arazir mogometamɨn Iesusɨn suiragh amɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Me kamaghɨn uariv gei, “E isamɨn dughiamɨn an suighan kogham. E damutɨ isamɨn itir gumazamiziba mɨdorozir ekiatam e damigham.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Egha Iesus Betanin nguibamɨn ikiava lepa itir gumazim Saimonɨn dɨpenimɨn aven dagher dakozimɨn apava aperaghav iti. An apava aperaghav itima, amizir mam mughuriar aghuim zuir borer mam. An alabastan ingarizir mɨsevimɨn iti. An ziam nat, an ivezim bar pɨn iti. Amizir kam borer kam inigha Iesus bagha izegha borev sevim abigha borem Iesusɨn dapanim ginge.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Ezɨ uaghan itir darasi me naviba isiava kamaghɨn uariv gɨavɨra iti, “Tizim bagha kav borer mughuriar aghuim zuim pazava a gami?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 An anemadagha dagɨar avɨriba inighai. An ivezim azenir vamɨran ivezim gafira. Eghtɨ an dagɨaba onganarazibagh amibar akuragham.” Egha me puv an atari, egha an anogorosi.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Anetakigh. Ia tizim bagha osɨmtɨzim a garɨsi? Anetakigh! An arazir aghuim na gami.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Onganarazibagh amiba zurara ia ko ikiam. Ia dughiar manam men akurvaghsɨ, men akurvagh. Kɨ zurara ia ko ikian kogham.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Kɨ aremeghtɨ a damuamin bizim, a na gami. A faragh mughuriar aghuim zuir borem nan mɨkarzim daghuightɨ me gɨn na mozim darɨgham.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, me nguazir kamɨn danganir manamɨn Godɨn akar aghuim akunɨva egh amizir kam amizir arazim uaghan a mɨkɨmɨva egh a gɨnɨghnɨghɨvɨra ikiam.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Ezɨ Judas Iskariot 12 plan aposelɨn mam, a Iesus isɨva ofa gamir gumazir ekiabar dafarim darɨghasa me bagha ghu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Ezɨ me an akar kam baregha bar akonge, egha dagɨaba a danɨngasa akar gavgavim arkɨri. Ezɨ an an suiragh me danɨngasa tuaviba buri.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Yis Puvatɨzir Bretɨn Isam Damuamin Dughiabar faragha zuir dughiam, Judan gumaziba me arazir kam iti. Me faragh God Israelbagh Itazir Dughiam gɨnɨghnɨghɨva sipsipɨn igiam inigh God danighɨva an ofa damuam. Ezɨ Iesusɨn suren gumaziba an azara, “Nɨ danganir manamɨn, e mangɨ, nɨ God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isam ramɨsɨ, e bizibar akɨram?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ezɨ a uan suren gumazir pumuning amaga kamaghɨn aning mɨgei, “Gua nguibar ekiamɨn mangɨtɨ gumazitam dɨpar mɨnem ater izɨ gua batoghtɨ, gua an gɨn mangɨ.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Dɨpenir an aven zuim gua an mangɨva an ghuavim mɨkɨm suam, ‘Tisa kamaghɨn azangsɨsi, “Nan danganir kɨ uan suren gumaziba ko Israelbagh Itazir Dughiamɨn isamar amamim mana?” ’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Eghtɨ a dɨpenimɨn aven pɨn itir danganir ekiam ian akagham. Danganir kam biziba bar ikia e baghavɨra mɨzuai. Eghtɨ ia danganir kam e uari bagh biziba bar dar akɨr.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ezɨ an suren gumazimning me ategha nguibar ekiamɨn aven ghua garima biziba a mɨgɨrɨgɨamɨn mɨrara ghuzɨ, ezɨ aning maghɨra God Israelbagh Itazir Dughiam bagha dagheba ko bizibar kɨri.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Ezɨ guaratɨzimɨn Iesus uan 12 plan suren gumaziba ko otifi.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Egha me dagher dakozimɨn apiaghav ikiava apava, Iesus kamaghɨn mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ian tav na isɨva gumazir nan apanim gamibar agharim darɨgham, a uaghan na ko ikiava api.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Me an akam baregha, naviba bar oseme. Egha me bar vaghvagha an azangsɨgha kamaghɨn mɨgei, “Kɨrara markiama?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ezɨ a me ikaragha kamaghɨn me mɨgei, “Ia 12 pla ian tavra. Gumazir na ko itarir vamɨra bret azuim.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Ezɨ Gumazibar Otarim, Godɨn Akinafarim mɨkemezir moghɨn, an aremegham. Eghtɨ gumazir Gumazibar Otarim isava apanibar agharim gatɨzim, gumaka! A bar ikuvigham! Amebam a batezir puvatɨzɨ, deraghai!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko apa ikiava, a bretɨn mam inigha God mɨnabagha egha anebigha, a isa uan suren gumazibagh anɨngi. Egha kamaghɨn me mɨgei, “Kar nan nivafɨzim. Ia a inigh aneremɨ.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Egha a wain apir itarim inigha egha God mɨnabagha me ganɨngizɨ, ezɨ me vaghvagha uarir guri.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Me wain apima a kamaghɨn me mɨgei, “Kar nan ghuzim, an Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavim, a gavgavim a ganɨdi. A gumazamizir avɨriba bagha ire.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, Kɨ uam wainɨn ovɨzimɨn dɨpatam rameghan kogham, kamaghɨra ikɨ mangɨ Dughiar God Bizibagh Ativamimɨn otogham. Eghtɨ dughiar kam, kɨ wainɨn dɨpar igiam ramam.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Egha me Godɨn ziam fer ighiar mam gamigha dɨkavigha Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghue.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Egha Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Godɨn Akɨnafarimɨn osizirim kamaghɨn iti,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Kɨ ia mɨgei, kɨ aremegh ua dikavigh ian faragh Galilin Distrighɨn mangam.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ezɨ Pita kamaghɨn mɨgei, “Me bar nɨ ateghtɨ kɨrara puvatɨgham.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, datɨrɨghɨn dɨmagarir kamɨn nɨ uabɨ dughiar pumuning ko mɨkezim nɨ suam, ‘Kɨ a gɨfozir puvatɨ,’ eghtɨ tuarim gɨn akazir pumuning damuam.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Ezɨ Pita akar gavgavimra amua ghaze, “Kɨ nɨ ko ovengsɨva ovengam, kɨ bar kamaghɨn mɨkemeghan kogham. Bar puvatɨgham!” Ezɨ suren gumaziba bar kamaghɨram a mɨgei.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Egha Iesus uan suren gumaziba ko temer olivbar azenim, an ziam Getsemanin ghuegha, Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ia kagh dapiaghɨv kɨtɨ kɨ God ko mɨkɨmam.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Egha a Pita, Jems ko Jon me inigha ghu. Ezɨ atiatim puvɨram an anadima, a bar osemegha,
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 kamaghɨn me mɨgei, “Nan navir averiam, osɨmtɨzim a iteragha ghuaghiri. Ezɨ kɨ aremeghasava ami. Ia kagh ikɨ, deravɨra gan.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Egha a mong isɨvagha ghugha, egha uan guam moghɨn nguazim girɨgha kamaghɨn God ko mɨgɨa ghaze, tuavir igharazitam ikɨtɨma God dughiar kurar kam na dam a inigh.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 A kamaghɨn God ko mɨgei, “O Ame, nan afeziam, bizitam bar nɨn osemezir puvatɨ. Kamaghɨn osɨmtɨzir kam, nɨ na dam a inigh. Kɨ ifongezir moghɨn puvatɨ, nɨ ifongezir moghɨra, nɨ damu.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Ezɨma a uamategha uan suren gumazir pumuning ko mɨkezimɨn bighan ghugha garima me akui. Ezɨ a kamaghɨn Pita mɨgei, “Saimon, nɨ akui? Nɨ tong na ko ikɨ ganɨva dughiar otevimɨn ikeghan kogham?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ia na bagh deravɨra gan, egh God ko mɨkɨm, eghtɨ osɨmtɨzitam ia damutɨ, ia ireghan kogham. Kɨ fo, ian navir averiaba ifonge, ezɨ nivafɨziba gavgaviba dar puvatɨ. Kamaghɨn pariam ian azi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Egha a uamategha ghugha faragha God ko mɨkemezɨ moghɨn ua a ko mɨgei.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Egha a uamategha suren gumaziba bagha iza gari, me akuavɨra iti. Pariam puv men azi. Ezɨ a me gaghurazɨ, me a mɨkɨmamin akabagh asa.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Ezɨ a dughiar mɨkezimɨn ghugha God ko mɨkemegha uamategha iza me mɨgei, “Ia avughsava akuavɨra iti? Arazir kam atakigh! Dughiam oto. Ia gan, Gumazibar Otarim me a isɨva gumazir arazir kurabagh amibar dafarim darɨghasa.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Ia dɨkavigh! E mangam! Ia gan. Gumazir na isɨva apanibar anɨngamra muna izi!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Egha Iesus Pita, Jems ko Jon mɨgɨavɨra itima, Judas, an suren gumazir 12 plan mam oto. Maburan avɨrim a ko mɨdorozir sababa ko asianiba inigha Iesus bagha izi. Ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan arazibagh fozir gumaziba ko Judan gumazir dapaniba, me me amangizɨ, me izi.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Gumazir Iesus isɨ men dafaribar arɨghasava amim faragha ghaze, “Kɨ arazir kam ian akagham. Gumazir kɨ toramim, kar Iesusra. Ia an suiragh, egh deraghvɨra an ganɨva, egh a inigh mangɨ.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Ezɨ Judas Iesus bagha ghuavɨra ikia kamaghɨn mɨgei, “Tisa!” Eghava an tore.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ezɨ gumaziba izava Iesusɨn agharibagh iregha, pamtem an suiki.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ezɨma Iesusɨn boroghɨn itir gumazir mam uan mɨdorozir sabam asigha, ofa gamir gumazibar dapanimɨn ingangarir gumazimɨn kuarim atu, ezɨ an kuarim dutuaghirɨ.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Kɨ okɨmakɨar gumazim puvatɨ. Ia tizim bagha nan suighasa mɨdorozir sababa koma asianiba atera izi?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Kɨ zurara ia ko ikia, Godɨn Dɨpenimɨn mɨriamɨn aven sure gami. Ezɨ ia nan suighan aghua. Ezɨ Godɨn Akɨnafarimɨn osizirim mɨkemezir moghɨra ia kamaghɨn na gami.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ezɨma Iesusɨn suren gumaziba bar aneteghava are.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ezɨ gumazir igiar mam bizitam aruzir puvatɨ, egha inir ghurghurir azenan itimra ikegha Iesusɨn gɨn zui. Ezɨ Iesusɨn apaniba an suirazɨma,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 a uan azenan itir inir ghurghurim ategha bibiamrama arav ghu.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Ezɨ Iesusɨn apaniba a inigha ofa gamir gumazibar dapanim bagha ghu. Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan gumazir dapaniba, ko Judan arazibagh fozir gumaziba, me bar iza uari akufa.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Ezɨ Pita mong tɨzim a gatɨgha Iesusɨn gɨn ghua bar ghua ofa gamir gumazibar dapanimɨn dɨpenimɨn dɨvazimɨn aven ghu. Egha kagh ganganir gumaziba koma aperaghav ikia avimɨn fɨi.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Ofa gamir gumazir ekiaba koma Judan kotɨn aven itir gumaziba bar Iesusɨn mɨsueghtɨ an aremeghasa akar men akurvaziba buri, egha tam batozir puvatɨ.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Gumazir avɨriba ifavarir mɨgɨrɨgɨabar Iesus gami, ezɨ men mɨgɨrɨgɨaba voroghɨra zuir puvatɨ.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ezɨ marazi dɨkavigha ifavarir akar kamɨn a mɨgei,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “E orazima, a ghaze, ‘Kɨ Godɨn Dɨpenir gumaziba ingarizim anepɨrigh, egh dughiar pumuning ko mɨkezimɨn igharazitamɨn ingarigham. Godɨn Dɨpenir kɨ ingaramim gumaziba ingarizir puvatɨzim.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Ezɨ mɨgɨrɨgɨar kaba uaghan guizbangɨra voroghɨra zuir puvatɨ.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Ezɨma ofa gamir gumazibar dapanim dɨkavigha men tongɨn tugha egha Iesusɨn azara, “Nɨ akatam ikarvaghan aghua? Me nɨ gasir akar kam, a guizbangɨra, o?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Ezɨ Iesus nɨmɨra ikia men mɨgɨrɨgɨatam ikarazir puvatɨ.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ an Otarimra. Eghtɨ nɨ gantɨ, Gumazibar Otarim gavgavim itir Godɨn agharir guvim daperagh overiamɨn ghuariaba sara izam.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Ezɨ ofa gamir gumazibar dapanim uan korotiaba abighava azara, “E tizim bagh ua akar akurvaziba buriam? Markiam!
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Ia uari a barasi, a mɨgɨrɨgɨar kurabar Godɨn ziam gasɨghasɨsi. Ezɨ ia manmaghɨn nɨghnɨsi?” Ezɨ me bar akam a gasa, egha ghaze an aremegham.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Egha marazi a gipari. Egha me an damaziba avara, egha me uan agharibar a mɨsogha kamaghɨn mɨgei, “Nɨ mɨkɨm. Tinara nɨ mɨsosi?” Ezɨ ganganir gumaziba a inighava a mɨsoghavɨra iti.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Dughiar kamra Pita dɨpenimɨn dɨvazimɨn aven vangɨnan itima, ofa gamir gumazibar dapanimɨn ingangarir guivir mam izi.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Egha Pitan garima an avimɨn fɨima, a dɨkɨravɨram an gari. Egha kamaghɨn mɨgei, “Nɨ uaghan Nasaretɨn gumazir kam, Iesus ko ike.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ezɨ a uabɨn ghuaragha ghaze, “Kɨ nɨ mɨgeir bizir mam gɨfozir puvatɨ.” Egha dɨvazimɨn tiar akar ekiamɨn otivasa azenan ghu. Ezɨ tuarim ati.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Ezɨ ingangarir guivir kam kagh an apigha tuivighav itir gumazamiziba ua me mɨgei, “Muna men mav.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Ezɨ a ua uabɨn ghuara. Ezɨ mong gɨn, an boroghɨn tuivighav itir darasi Pita mɨgei, “Nɨ Galilin gumazim, kamaghɨn guizbangɨra nɨ men mavɨra.”
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ezɨ a pamtem mɨgɨa ghaze, Kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ ifaraghtɨma God na gasɨghasigham. Egha kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ gumazir ia mɨgeir kam gɨfozir puvatɨ.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 A kamaghɨn mɨgɨavɨra itima tuarim uam ake. Ezɨ Pita Iesus a mɨkemezir mɨgɨrɨgɨam ginɨrɨ, “Nɨ faragh dughiar pumuning ko mɨkezimɨn suam, kɨ Iesus gɨfozir puvatɨ, eghtɨ tuarim gɨn dughiar pumuningɨn akegham.” Egha Pita nɨghnɨghava avegha bar puvɨrama azi.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.