Lucas 23
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 Egha gumazir bɨzim bar dɨkavigha Iesus inigha Pailat bagha zui.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Egha me dɨkavigha a gifara, kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “E gumazir kamɨn garima an en gavmanɨn ikura. Egha an e dagɨaba Sisar danɨngan bar en anogoregha, kamaghɨn mɨgɨa ghaze, a uabɨ atrivim ko God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, Krais.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Ezɨ Pailat Iesusɨn azara, “Nɨ Judabar atrivim, o?” Ezɨ Iesus ghaze, “Are, mɨgɨrɨgɨar nɨ mɨgeim, a guizbangɨra.”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Ezɨ Pailat kamaghɨn ofa gamir gumazir ekiaba koma gumazamizibav gɨa ghaze, “Kɨ gumazir kamɨn arazir kuratamɨn apizir puvatɨ.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Ezɨ me bar gavgavigha kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “A Galilin Provinsɨn ikegha nguibabagh aruava men sure gamua men navibagh inivava da fe. Egha datɨrɨghɨn a Judian Provinsɨn izegha kagh otogha kamaghɨn amuavɨra iti.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Ezɨ Pailat mɨgɨrɨgɨar kam baregha, kamaghɨn men azara, “Kar Galilin gumazim?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Iesus Herot garir Provinsɨn ikezɨma, Pailat kamaghɨn foghava, anemadazɨ a Herot bagha ghu. Dughiar kamɨn Herot uaghan Jerusalemɨn iti.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Herot fomɨra Iesusɨn ganasa ifuegha, an ganizir puvatɨgha, dughiar kamɨn an an ganigha, bar akonge. Egha Iesusɨn akaba baregha an mirakelɨn tamɨn ganasa.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Egha Herot azangsɨzir avɨravɨribar Iesus gamima, a bar an azangsɨzitam ikarazir puvatɨ.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba, ko Judan arazibagh fozir gumaziba, me roghɨra tuivighava, an atarava, akaba pamtem a gasi.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Egha Herot uan mɨdorozir gumaziba ko an atarava dɨbovir akar kurabar a mɨgei. Egha me atrivimɨn inir aghuir mam inigha a gikegha, uam anemadazɨ, a Pailat bagha zui.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Fomɨra Herot Pailatɨn anɨngaghe, egha dughiar kam aning ua uaning ini.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Ezɨ Pailat, ofa gamir gumazir ekiaba, ko gumazir dapanir ekiaba, ko gumazamiziba, men deima me bar uari akuvagha iti.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Ezɨma a kamaghɨn mɨgei, “Ia gumazir kam inighava na bagha ize. Egha ia kamaghɨn mɨgei, ‘A gumazamizibav geima me gavmanɨn ikura.’ Ezɨ kɨ ian damazimɨn arazir kabanagh bagha an azangsɨki. Ia oragh! Kɨ gumazir kamɨn arazitam batozir puvatɨ. Ia purama a gifari.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Ezɨ Herot uaghan nɨghnɨzir kam ikiava, gumazir kam e bagha uam anemada. Ia oraki! An arazir kuratam damighɨva, an ovengam. Gumazir kam arazir kuratam gamizir pu, an ovengan kogham.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Ezɨ amiziba ko gumaziba bar moghɨra tuai, “Gumazir mamɨn mɨsokegh! Egh Barabas ateghtɨ a e bagh izɨ!”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 (Barabas a fomɨra Romɨn gavmanɨn ikuragha Jerusalemɨn nguibamɨn aven mɨdorozim fore. Ezɨ gumazir maba ariaghɨre. Ezɨ me a isa kalabus gatɨ.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Ezɨ Pailat Iesus ateghtɨ a mangasa ua me mɨgei.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Ezɨ me kamaghɨn tuai, “A mɨsokegh! A mɨsokegh! A isɨ ter ighuvim gafugh!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Ezɨ dughiar mɨkezim a kamaghɨn mɨgei, “Manmagh su? An arazir kurar manam gami? Kɨ an arazir kuratamɨn apizir puvatɨ. An arazir kuratam damighɨva an ovengam. Gumazir kam arazir kuratam gamizir puvatɨ. Kɨ purama a fozoreghɨva aneteghtɨ, a mangam.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Ezɨma me bar moghɨra gavgavigha dei, “Iesus isɨva ter ighuvim gafugh!” Ezɨ men dɨmdiaba bar Pailatɨn akam gafira.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Ezɨma Pailat men akamɨn gɨn ghugha, Iesusɨn mɨgɨa ghaze, an ovengam.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Gumazamiziba me Pailatɨn deima a Barabas ataki. Gumazir kam a gavman ikuragha mɨdorozim forezɨma, gumazir maba ariaghɨre. Ezɨ me a isa kalabus gatɨ. Ezɨma Pailat gumazamizibar nɨghnɨzimɨn gɨn ghuava, Iesus isava mɨdorozir gumazibar dafarim gatɨ.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Ezɨ mɨdorozir gumaziba Iesus inigha zuima, gumazir mam an ziam Saimon, a Sairinɨn gumazir mam. A Jerusalemɨn mangasa iza me gitavɨrazɨma, me an suira. Egha me ter ighuvim an dɨpɨzim gatɨgha a mɨgeima a Iesusɨn gɨn zui.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ezɨma gumazir avɨrim an gɨn ghua, amiziba a bagha aziava azir akar ighiar amɨrɨzibagh ami.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Ezɨma Iesus raghrɨgha kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Ia Jerusalemɨn amiziba, ia na bagh arangan markɨ. Ia uari ko uan boriba bagh arang!
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Gɨn dughiatam otoghtɨma, me kamaghɨn mɨkɨm suam, ‘Amizir furabaghatiba ko amizir tɨghar boriba batamiba ko, amizir oteba boribagh anɨngizir puvatɨziba, me bar akuegham.’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 ‘Egh me dughiar kamɨn kamaghɨn mɨghsɨabav kɨmam,
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 “Me datɨrɨghɨn arazir kamɨn temer angamtɨzim damighɨva arazir mana tamɨn temer mɨdiarɨm damuam?”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Ezɨ mɨdorozir gumaziba gumazir kurar pumuning Iesus ko aningɨn mɨsueghtɨma me aremeghasa aning inigha izi.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Egha me ghua danganir mamɨn oto, an ziam Dapanir Agharim. Egha me danganir kam Iesus isava tememɨn anegura. Me uaghan gumazir kuramning agurazɨma, mam an guvimɨn itima, mam an kɨriamɨn iti.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Afeziam, me amir biziba me dagh fozir puvatɨ. Nɨ men arazir kuraba gɨn amadagh.” Ezɨ mɨdorozir gumaziba Iesusɨn korotiaba iniasa satu gikararai.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Ezɨ gumazamiziba an gara tuivighav itima, gumazir dapanir ekiaba uaghan an gara mɨnbaba sighsirava kamaghɨn a mɨgei. “A gumazir mabar akurvakis. Egh a guizbangɨra God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, gumazir God inabazim, a uabɨ uabɨn akuragh.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 — ausente —
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 — ausente —
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Egha mɨdorozir gumaziba osizirir mam Iesusɨn dapanim gisɨn anegura. An osiziriba kamaghɨn mɨgei, “Gumazir kam Judabar Atrivir Gumazim.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ezɨ gumazir kurar mam ter ighuvimɨn guraghav ikia, atara kamaghɨn Iesusɨn mɨgei, “Nɨ guizbangɨra God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, nɨ uabɨn akurvaghɨva ga sarama akuragh!”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Ezɨ gumazir kurar igharazim atarava kamaghɨn mɨgei, “Nɨ ovengasava amuava, Godɨn atiati, o puvatɨ?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Me deragha ga gami, ga uan arazir kurabagh ipuri. Ezɨma gumazir kam arazir kuratam gamizir puvatɨ.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Egha gumazir kam kamaghɨn Iesus mɨgei, “Iesus, nɨ gɨn atrivimɨn ikiamin dughiam nɨ na ginɨrɨgh.”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ezɨma Iesus a mɨgei, “Kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ datɨrɨghɨn na ko Godɨn Nguibar Aghuarimɨn ikiam.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 — ausente —
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Ezɨ Iesus pamtem kamaghɨn dei, “Afeziam, kɨ uan duam nɨn dafarim garɨsi.” A kamaghɨn mɨkemeghava uan duam sue.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ezɨ mɨdorozir gumazibar gumazir ekiam kamaghɨn ganighava Godɨn ziam fe. Egha kamaghɨn mɨgei, “Guizbangɨra, kar gumazir aghuim, a bizitam pazava a gamizir puvatɨ.”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ezɨ gumazamizir iza itiba bizir kabanaghɨn gari da otivima, me azia, uan afarɨzibav mɨsogha, egha uan dɨpenibar zui.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Ezɨma Iesus gɨfozir gumaziba, ko amizir an gɨn Galilin izeziba, me mong saghon tuivigha ikia, bizir kabar gari da otifi.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Egha Josep Iesusɨn kuam iniasa ghua Pailatɨn azarazɨma, Pailat an amamangatɨ.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Ezɨ a Iesusɨn kuam tememɨn anedegha, inir ghurghurimɨn a righa, a inigha ghuava dagɨar torir me fomɨra gumazir kuatam atɨzir puvatɨzim gatɨ.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Kar dughiar bizibar kɨrim, ezɨ Sabatɨn dughiam roghɨra ize.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Ezɨ amizir Iesusɨn gɨn Galilin izeziba, me Josepɨn gɨn ghua dagɨar torimɨn gari. Egha me uaghan garima, Josep manmaghɨn Iesusɨn kuam atɨ.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Egha me ganigha gɨvaghava, uamategha uan dɨpenibar ghuava bizir mughuriaba itiba ko boreba isa da arɨsi. Egha Godɨn osizirim mɨkemezɨ moghɨn, me Sabatɨn dughiamɨn avughsi.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.