Lucas 22

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Datɨrɨghɨn Yis Puvatɨzir Bretɨn Isam Damuamin Dughiam roghɨra izi. An ziam, God Israelbagh Itazir Dughiam.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba, ko Judan arazibagh fozir gumaziba, me gumazibar atiatighava, kamaghɨn me Iesusɨn mɨsoghasa tuaviba buri.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 — ausente —
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 — ausente —
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ezɨ me an mɨgɨrɨgɨam gifuegha ivezim a danɨngasa, akabar kɨri.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ezɨ Judas ivezim inian ifuegha Iesus isɨva men dafaribar arɨghasa tuaviba buri. A ghaze, Iesus uabɨra ikɨtɨ, an an suiragh men dafarim darɨgham.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Yis Puvatɨzir Bretɨn Isam Damuamin Dughiam datɨrɨghɨn oto. Ezɨ dughiar kamɨn me God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isam bagha sipsipɨn nguzim mɨsuegh anemɨ ikɨva, a gɨnɨghnɨghasa.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Ezɨ Iesus Jon koma Pita amadagha kamaghɨn aning mɨgɨa ghaze, “Gua mangɨva e God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isam ramamin daghebar kɨr.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ezɨ aning an azara, “Ga managh a bagh danganim akɨram?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ezɨ a kamaghɨn aning mɨgei, “Gua nguibar ekiamɨn aven mangɨtɨ, gumazitam maghɨra mɨner dɨpam ater izɨ gua batoghtɨma, gua an gɨn a zuir dɨpenimɨn mangɨ.
10 Jesus respondeu:
11 Egh dɨpenimɨn ghuavim mɨkɨm suam, ‘Tisa kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Nan danganir kɨ uan suren gumaziba ko God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isam ramamim mana?” ’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Eghtɨ a ghuriamɨn aven danganir bar ekiatam guan akagham, dakoziba koma dapiagh damamin dabirabiba ko biziba bar ikɨtɨ, gua magh bizibar kɨr.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ezɨ aning ghua garima, biziba bar Iesus mɨkemezɨ moghɨrama otifi. Ezɨma aning God Israelbagh Itazir Dughiam bagha dagheba ko bizibar kɨri.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Ezɨ damamin dughiam otozɨ, Iesus uan aposelba ko me dagher dakozimɨn mɨn apiaghav iti.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 — ausente —
15 e lhes disse:
16 — ausente —
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 — ausente —
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 — ausente —
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Egha a bret inigha, Ekiam mɨnabagha anebighava me ganɨga kamaghɨn me mɨgei, “Kar nan nivafɨzim, kɨ ia bagha anenɨngi. Ia anemɨ, na gɨnɨghnɨgh.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Me amegha gɨvazɨma, ezɨ kamaghɨra a wainɨn apir itarim inighava kamaghɨn mɨgei, “Itarimɨn aven itir wainɨn kam, an Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam, kɨ uan ghuzimɨn a gamizɨma, a ia bagha iri.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Eghtɨ ia gan, dafarir na inighɨva gumazir kurabar dafarim darɨgham, a kara na ko dakozim gaperaghavtɨ.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Eghtɨ Gumazibar Borim tuavir Afeziam faragha a bagh atɨzimɨn gɨn mangam. Ezɨ gumazir a inigha gumazir kurabar dafarim gatɨzim, gumaka, a bar ikuvigham.”
22 Pois o
23 Ezɨ me akar kam baregha uarira uarir azangsɨsi, “Tina bizir kam damuam?”
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Egha aposelba uari adogha ghaze, tinara en faragham?
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kantrin Igharazir Gumazibar atriviba, me uan gavgaviba ko ziaba fava, arazir kuraba gumazibagh amuava, egha kamaghɨn mɨgei ‘E gumazibar akurvasi.’
25 Então Jesus disse:
26 Ia kamaghɨn damuan markɨ. Gumazir ian torimɨn ikia ian faragha zuim, a uabɨ apengan ikɨva, borimɨn mɨn uabɨ arɨgh. Ezɨ gumazir ian faragha zuim, ian ingangarir gumazimɨn mɨn ikɨ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Tinara ekefe, gumazir pura dagher dakozimɨn aperaghav itim o gumazir dagheba anɨdim? Gumazir pura dagher dakozimɨn aperaghav itim. Ezɨma kɨ ian torimɨn ikia mati ian ingangarir gumazim.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Kɨ osɨmtɨziba aterima ia na ko iti.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Kamaghɨra nan afeziam Atrivimɨn mɨn na atɨzɨma, kɨ uaghan atrivibar mɨn ia arɨghasa.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Eghtɨ nan atrivir dughiamɨn aven ia na ko atrivimɨn dabirabir aghuaribar apiaghɨva Israelbar anabar 12 plan ganam.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Egha Iesus kamaghɨn mɨgei, “Saimon, Saimon, Satan nɨn nɨghnɨzir gavgavim tuisɨgh a gɨfoghasa, Godɨn azara.
31 Jesus continuou:
32 Ezɨ kɨ nɨ bagha Afeziar Ekiam ko mɨkemegha gɨfa, nɨn nɨghnɨzir gavgavim irɨghan kogham. Egh nɨ uamategh na bagh izɨva, egh uan aveghbuaba gavgavim me danɨng.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Egha Pita kamaghɨn mɨgɨa ghaze “Ekiam, kɨ nɨ ko kalabusɨn mangam o aremeghasa ifuegha iti.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Ezɨ Iesus kamaghɨn Pitan akam ikara, “Kɨ nɨ mɨgei, nɨ datɨrɨghɨn dughiar pumuning ko mɨkezimɨn mɨkɨm suam, nɨ na gɨfozir puvatɨ, eghtɨ tuarim maghɨrama akam.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Egha Iesus men azara, “Kɨ dughiar kamɨn ia amadagha bizir kataba sara ia amadazɨr puvatɨ, dagɨaba azuir mɨtariba koma ruagha aruir mɨtariba koma dagarir asuaba. Ezɨ ia bizitamɨn otevez o puvatɨ?” Ezɨ me kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ.”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Eghtɨ ia datɨrɨghɨn uan dagɨar mɨtariba ikɨva, da inigh, egha ruagha aruir mɨtariba ikɨva, uaghan da inigh. Eghtɨ ia mɨdorozir sababa puvatɨghɨva, ia uan initam amadaghɨva tam givesegh.
36 Então Jesus disse:
37 Kamaghɨn Godɨn Akɨnafarim ghaze, ‘Gumaziba an gara ghaze, a gumazir kuram.’ Kɨ ia mɨgei, bizir kaba na bativam. Are, Afeziar Ekiamɨn akɨnafarim osirizir moghɨn biziba na bativavɨra iti.”
37 Pois as
38 Ezɨ me mɨgei, “Ekiam, nɨ gan. E mɨdorozir sabar pumuning kagh iti.” Ezɨma a kamaghɨn me mɨgei, “A gɨfa.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Egha Iesus nguibar ekiam, Jerusalem, ategha, Olivɨn mɨghsɨam bagha zui. A zurara ami moghɨn. Ezɨ an suren gumaziba an gɨn zui.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Egha me danganir kamɨn otivigha a kamaghɨn me mɨgei, “Ia uari bagh God ko mɨkɨm. Eghtɨma osɨmtɨzir ekiar kam ia damutɨma, ia ireghan kogham.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Egha a me ategha mong saghon ghua, mati gumazim dagɨam akuri moghɨn, egha a tevimning apɨrigha kamaghɨn God ko mɨgei,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Afeziam, nɨ ifueghava na da osɨmtɨzir kam inigh. Egh nan ifongiamɨn gɨn mangan markɨ. Nɨ uan ifongiamɨn gɨn mangɨ.”
42 dizendo:
43 Ezɨ ensel mam Godɨn Nguibamɨn ikegha izava gavgavim a ganɨdi.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Ezɨ Iesus nɨghnɨghava bar oseme, egha a pamtem Afeziam ko mɨgei. Ezɨ an doriba otivaghira mati ghuzim nguazim giri.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 An Afeziam ko mɨkemegha, dɨkavighava uamategha uan suren gumaziba bagha zui. Egha a men garima, me bar osemeghava akuavɨra iti.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ezɨ a me mɨgei, “Ia tizim bagha akui? Ia dɨkavighɨva Afeziam ko mɨkɨm. Eghtɨ osɨmtɨzir ekiam ia damutɨma, ia ireghan kogham.”
46 E disse:
47 Egha Iesus mɨgɨavɨra itima maburan gumazir bɨzim oto. An 12 plan gumazir mam Judas men faragha iza tuavim men aka. A Iesusɨn boroghɨra izeghava an torasava ami.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ezɨ Iesus kamaghɨn an azara, “Judas kar nɨ Gumazibar Otarimɨn toreghɨva a inighɨva, gumazir kurabar dafarim darɨghasa?”
48 Mas Jesus disse:
49 Ezɨ suren gumaziba Iesus ko ikia garima arazim otivasava amima, me kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, e uan mɨdorozir sababar me mɨsogham, o?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ezɨ men mav mɨdorozir sabam inighava, ofa gamir gumazibar ekiamɨn ingangarir gumazir mam mɨsoghava, an kuarim bar anetuzɨ a irɨ.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Arazir kam atakigh!” Egha an an kuarimɨn suirazɨ, a dera.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ezɨ ofa gamir gumazibar ekiaba, ko Godɨn Dɨpenimɨn garir gumazir ekiaba, ko Judan gumazir dapaniba me iza Iesusɨn suighasava amim, a kamaghɨn me mɨgei, “Ia mɨdorozir sababa ko asianiba inigha iza mati ia okɨmakɨar gumazim o mɨdorozir gumazim buri?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Kɨ zurara ia ko Godɨn Dɨpenimɨn aven itima, ia dafarim na garɨzir puvatɨ. Ezɨ datɨrɨghɨn ian dughiam. Datɨrɨghɨn mɨtarmemɨn gavgavim oto.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ezɨ Iesusɨn apaniba an suighava a inigha ofa gamir gumazibar dapanimɨn dɨpenimɨn zui. Ezɨma Pita men gɨn ghua mong gɨrara iti.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ezɨma me dɨpenimɨn dɨvazimɨn aven avim atɨghava apiaghav itima, Pita uaghan me koma aperaghav iti.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ezɨ ingangarir guivir mam avir angazangarimɨn an garima, a me koma aperaghav itima, a mɨghɨgha an garava kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir kam a ko ike.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ezɨma Pita kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ! Amizim, kɨ a gɨfozir puvatɨ.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 A mong ikezɨma gɨn ua mav izava an apigha kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uaghan men mav.” Ezɨ Pita kamaghɨn mɨgei, “Ai! Kɨ bar puvatɨ!”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Dughiam mong ghugha gɨvazɨma, gumazir igharazim izava pamtem ghaze, “Guizbangɨra kav, a Galilin gumazimra. Kamaghɨn e guizbangɨra fo, a uaghan a ko ike.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ezɨ Pita kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Aiee! Nɨ tizim mɨgei? Kɨ bar fozir puvatɨ!” Eghava a mɨgɨavɨra itima tuarim ake.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ezɨ Ekiam raghrɨghava mɨghɨgha Pitan garima, a mɨkemezir akabagh inɨrɨ, “Nɨ datɨrɨghɨn dughiar pumuning ko mɨkezimɨn mɨkɨm suam, ‘Nɨ na gɨfozir puvatɨ,’ eghtɨ tuarim maghɨrama akegham.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Egha Pita inɨrɨghava azenimɨn ghua bar puvɨrama azi.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ezɨ gumazir Iesusɨn suighiziba dɨbovir akabar a mɨgɨava a mɨsosi.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Egha me inir avɨzimɨn an damazimning ikegha kamaghɨn a mɨgei, “Godɨn akam inigha izir gumazim, nɨ e mɨkɨm! Tina nɨ mɨsoke?”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Egha me akar kurar avɨrir maba saram a mɨkeme.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ezɨ amɨnim tirazɨma, Judan kotɨn aven itir gumazir aruaba (ofa gamir gumazir ekiaba, ko Judan arazibagh fozir gumaziba) me bar iza uari akuvaghav itima, me Iesus inighava men damazimɨn zui.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ezɨ me kamaghɨn mɨgei, “Nɨ e mɨkɨm, kar nɨ Krais, God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, o ti puvatɨ?” Ezɨ, a kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Kɨ ia mɨkemeghtɨma, ia nɨghnɨzir gavgavim nan ikian kogham.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Eghtɨ kɨ ian azaraghtɨma, ia na mɨkemeghan kogham.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Eghtɨ datɨrɨghɨn ko gɨn izamin dughiaba, Gumazibar Otarim gavgaviba bar itir Godɨn agharir guvimɨn daperaghɨv ikiam.”
69 Mas de agora em diante o
70 Ezɨ me bar an azara, “Kar nɨ Godɨn Otarim?” Ezɨma a me mɨgɨa ghaze, “Ia guizbangɨra mɨgei, kɨ an Otarimra.”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Egha me kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “E tizim bagh uamategh gumaziba inightɨ me gumazir kamɨn arazibar gun e mɨkɨmam? A uabɨ bizir kam mɨkemezɨma e an akatorim baregha gɨfa.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.