Lucas 19

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ezɨ Iesus Jerikon nguibamɨn ghuava, aneteghasa tuavimɨn zui.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Gumazir mam nguibar kamɨn iti, an ziam Sakius. A dagɨaba isir gumazibar gumazir dapanim, a dagɨaba bar avɨraseme.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 A Iesusɨn ganasa, a manmaghɨra garir gumazim. Sakius bar gumazir otevim, egha gumazamizir avɨrimɨn tongɨn iti. Egha kamaghɨn a Iesusɨn garir puvatɨ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 A fo, Iesus tuavir kamra izam. Kamaghɨn amizɨ, a ivegha faragha ghua, Iesusɨn ganasa temer fighɨn ghuavanabo.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ezɨ Iesus danganir kamɨn oto. Egha kogha temer kam gisɨn gara, kamaghɨn Sakiusɨn mɨgei, “Sakius nɨ zuamɨra izighirɨ. Datɨrɨghɨn kɨ nɨn dɨpenimɨn ikiam.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ezɨ a zuamɨra izaghrɨghava, bar akonge. Egha Iesus inigha uan dɨpenimɨn zui.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ezɨ gumaziba bar an ganigha, egha me kamaghɨn mɨgɨava ngavamadi, “A ghua gumazir kuramɨn dɨpenimɨn iti.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Me dɨpenimɨn ikiava, Sakius tughava, kamaghɨn Ekiam mɨgei, “Ekiam, Nɨ oragh! Datɨrɨghɨn kɨ uan biziba bar da tuiragham. Egh taba kɨ gumazir biziba puvatɨzibar anɨngam. Egh kɨ gumazir tam gifaraghɨva, an bizitam okemeghɨva, kɨ datɨrɨghɨn uamategh bizir pumuning ko pumuning a danɨngam.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir kam a uaghan Abrahamɨn ovavim. Kamaghɨn amizɨ, datɨrɨghɨn God dɨpenir kamɨn gumazamiziba bar men akura.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Gumazibar Otarim, gumazir ovengeziba bagha ruiava men akurvaghasa ize.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Gumazamiziba ikia Iesus barazima, a mɨgei. A Jerusalemɨn boroghɨn itima, me ghaze, datɨrɨghɨra God Bizibagh Ativamin Dughiam otogham. Kamaghɨn amizɨma, an akar isɨn zuir mam me mɨgei.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 A kamaghɨn me mɨgei, “Gumazir aruar mam nguibar saghuiamɨn mangasa, eghtɨ me a damightɨma an atrivimɨn ikiam. A gɨn uamategh uan nguibamɨn izeghɨva, men ganam.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 A mangasa, a uan ingangarir gumazir 10 plan diagha, 20 kina, 20 kina bar moghɨra me rome. Egha kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia dagɨar kaba inighɨva uari bagh dagɨar ingangaribar amu ikɨtɨ, kɨ uamategham.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “An apengan itir gumaziba me bar navir kuram an iti. Kamaghɨn amizɨ, me akam inigha zuir gumaziba amadazɨma me nguibar gumazir aruam ghuzɨmɨn ghu. Me kamaghɨn mɨgei, ‘E gumazir kam en atrivimɨn otivan, e aghua.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Ezɨ gumazir igharaziba gumazir aruar kam a gamizɨma an atrivimɨn otogha, egha gɨn uamatenge. A uamategha izegha, kamaghɨn me mɨgei, ‘Gumazir kɨ fomɨra dagɨaba anɨngiziba, men diagh. Kɨ foghasa me manmaghɨn nan dagɨabagh isɨn dagɨaba ini.’
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Ezɨma gumazir faragha zuim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamighava a gisɨn 200 kina ini.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, ‘Nɨ nan ingangarir gumazir aghuim, egha nɨ ingangarir bar aghuim gami. Nɨ bar deraghvɨra bizir muziarim gami, kamaghɨn kɨ datɨrɨghɨn bizir ekiam nɨ danightɨma, nɨ nguibar ekiar 10 plan ganam.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Ezɨma ingangarir gumazir igharazim iza mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamigha datɨrɨghɨn a gisɨn 100 kina ini.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ezɨ atrivim a mɨgei, ‘Kɨ nɨ atɨghtɨ nɨ nguibar ekiar 5 plan ganam.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Ezɨ ingangarir gumazir mɨkezim iza mɨgei, ‘Ekiam nɨn 20 kina ikia kati. Kɨ a isa inir avɨzimɨn a nomkezɨma, a kati.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Kɨ nɨ gɨfo, nɨ gumazir atarim. Gumazir igharaziba amir biziba, nɨ pura da isi. Egha dagher me opariziba, nɨ uaghan pura da isi. Kamaghɨn kɨ nɨn atiati.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Ezɨma atrivim kamaghɨn ingangarir gumazim mɨgei, ‘Nɨ ingangarir gumazir kuram! Nɨn akamra kɨ nɨ tuisɨgham. Nɨ kamaghɨn na gɨnɨghnɨsi, kɨ ti gumazir atarim. Egha kɨ gumazir igharaziba amir biziba, kɨ ti pura da isi. Egha dagher me opariba, kɨ ti uaghan pura da isi?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Manmaghɨn amizɨma, nɨ nan dagɨaba benk gatɨzɨ puvatɨ, eghtɨ kɨ uamategh izɨva ua da iniva dagɨataba a gisɨn ua da iniam?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ezɨ a kamaghɨn an boroghɨn tuivighav itir gumazibav gei, ‘Ia ada 20 kina inighɨva gumazir 200 kina itim danɨngigh.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Me kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam, a 200 kina inigha gɨfa.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Ezɨma a ghaze, ‘Kɨ ia mɨgei! Gumazitam bizir taba ikɨtɨ, kɨ avɨritaba uam a danigham. Eghtɨ gumazitam biziba puvatɨghɨva, eghtɨ bizir muziarim a itim, kɨ ada da inigham.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Nan apaniba, kɨ men atrivimɨn ikian me nan aghua, ia me inigh kagh izɨva nan damazimɨn me mɨsueghtɨ me arɨmɨghregh.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Iesus akar isɨn zuim gamigha gɨvagha, uan darorim gamua tuavir Jerusalemɨn ghuzim ghuavanadi.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Iesus Betfage ko Betanin boroghɨn oto, mɨghsɨam Oliv gisɨn. Egha uan suren gumazir pumuning amaga,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 kamaghɨn aningɨn mɨgei, “Gua nguibar munagh itimɨn mangɨ. Gua nguibar kamɨn mangɨ gantɨma donkin igiar mam me a ikezɨma, a iti. Gumazitam dughiatamɨn a gaperaghava aruizir puvatɨ. Gua an benim fɨrighɨva donki inigh kagh izɨ.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Tav kamaghɨn guan azaragham, ‘Gua tizim bagha donkin kam fɨri?’, eghtɨ gua suam, ‘Ekiam ingangarim an iti.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Egha Iesus aning amadazɨma aning ghua garima, biziba bar moghɨra Iesus mɨkemezɨ moghɨn iti.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ezɨ aning donkin benim fɨrima, an ghuaviba aningɨn azara, “Gua tizim bagha donkin benim fɨri?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ezɨma aning kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam ingangarim an iti.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Egha aning donki inigha Iesus bagha izi. Egha aning uan azenan azuir korotiar ruariba donki gisɨn da ghuani. Egha aning Iesusɨn akurazɨma a donki gisɨn apera.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 A donki gaperagha zuima, gumazamiziba uan korotiar ruariba suava tuavim mɨghuari.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 A iza danganir tuavir Olivɨn mɨghsɨamɨn ghuaghirimɨn boroghɨn izima, an gɨn aruir darazi me God amizir mirakelbar ganighava da bagha bar akongegha pamtem Godɨn ziam fe.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Me kamaghɨn araghasi, “God uan ziamɨn atrivim amada! God deravɨra a damu! Navir amɨrizim Godɨn Nguibamɨn iti. Ia Godɨn ziam fɨ!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ezɨ Farisin marazi gumazamizir kabar tongɨn ikia, kamaghɨn Iesusɨn mɨgei, “Tisa, nɨ uan suren gumazibav kɨmtɨma, me nɨmɨra ikɨ! Me kamaghɨn mɨkɨman markɨ!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ezɨ a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, me nɨmɨra ikɨtɨma dagɨaba uari araghasam!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Iesus Jerusalemɨn boroghɨra iza, egha an gara a bagha azi.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Egha a kamaghɨn mɨgei, “Jerusalem, kɨ kamagh sua, nɨ amua datɨrɨghɨn navir amɨrizɨmɨn bizibagh foghai. Kamaghɨn amizɨ, a datɨrɨghɨn nɨn modo.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Dughiam izɨtɨ, eghtɨ nɨn apaniba nguazir dɨvazim ingarightɨ, a nɨ arughtɨma, nɨ arɨmangɨghan kogham.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Eghɨva nɨ Jerusalem me nɨn borir nɨn aven itiba sarama asɨghasigham. Nɨ Godɨn dughiar nɨn akuraghasa izezim, nɨ a gɨfozir puvatɨ. Bizir kam bagh dɨpenimɨn ingarizir dagɨatam, me aneteghtɨ, a tam gisɨn keghan kogham.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Egha a Godɨn Dɨpenir avɨzimɨn aven ghuava, biziba amadiba me batosi.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 A kamaghɨn mɨgei, “God fomɨra Aisaian akɨnafarimɨn aven kamaghɨn osiri, ‘Nan dɨpenim God ko mɨgeir dɨpenimra, ezɨ ia a gamizɨma, an okɨmakɨar gumaziba modir danganimɨn mɨn oto.’”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 A zurara Godɨn Dɨpenimɨn aven men sure gami. Ezɨma ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan arazibagh fozir gumaziba ko gumazir dapaniba, me a mɨsueghtɨ an aremeghasa.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ezɨ gumazamiziba a baraghasa bar ifongegha, bar an boroghɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, an apaniba a mɨsoghan ibura.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.