Lucas 15
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 Ezɨ arazir kurabagh amir gumaziba ko dagɨaba isir gumaziba, me Iesus baraghasa anekuvagha iti.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Ezɨ Farisiba ko Judan arazibagh fofozir gumaziba an atara a mɨgɨa ghaze, “Gumazir kam gumazir arazir kurabagh amiba ko mɨgɨa me koma api.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Ezɨ Iesus akar isɨn zuir kamɨn me mɨgei,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Ian tav 100 pla sipsipba ikɨtɨ tam oveghtɨma, a 99 pla ateghtɨ da puram azenan ikɨ damɨtɨ, eghtɨ a mangɨ ovengezim buri mangɨ, an apighɨvɨra gɨvagham?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 — ausente —
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Kɨ ia mɨgei, kamaghɨra enselba gumazir kuram bagha agoir agorogem bar 99 plan derazir gumazir kabagh afiragham. Gumazir kuram a navim girazɨ ezɨ 99 pla gumaziba me ghaze me dera egha navibagh irazir puvatɨ.”
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Egha Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn mɨgei, “Egh amizitam 10 pla wan Kina ikɨtɨ, tam oveghtɨma, a manmaghɨn damuam? A lam daborogh, egh dɨpenim aviva a buri mangɨ, an apighɨvɨra gɨvagham.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Egh an apigh, egh uan namakaba ko an boroghɨn itir darazir diagh me akuvagh kamaghɨn me mɨkɨmam, ‘Kɨ uan ovengezir wan Kina batogha gɨfa. Ia na ko e a givarvaram.’”
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Egha Iesus ghua kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, gumazir arazir kurabagh amitam navim giraghtɨ, ia nguazimɨn a givarvara akongezɨ moghɨn Godɨn enselba Godɨn Nguibamɨn a givarvaram.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Egha Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn mɨgei, “Gumazir mam otarir pumuning iti.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ezɨ dozim kamaghɨn uan afeziam mɨgei, ‘Afeziam, nɨ ga bagha tuirazir biziba nananaba na danɨngigh.’ Ezɨ aningɨn afeziam uan biziba aning bagha da tuira.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 “Ezɨ a mong gɨn uan biziba akuvagha da inigha saghon itir nguibar mamɨn ghu. Egha nguibar kamɨn ikiava pura tintinimɨn arazir kurabagh amima, an dagɨaba bar gɨfa.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Ezɨ an dagɨaba bar gɨvazɨma, ezɨ nguibar a itir kam dagheba puvatɨzir dughiam oto. Ezɨ a ua bizitam itir puvatɨ.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Kamaghɨn amizɨ, a ghua nguibar kamɨn itir gumazir mamɨn ingarasa a bato. Ezɨ a anemadazɨ a ghua an dabar gara dar akuagh api.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Ezɨ gumazitam daghetam a ganɨngizɨ puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, a dabar gari da nguezibar mɨseviba api. Ezɨ a uaghan tabar amasa bar ifonge.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 “Ezɨ datɨrɨghɨn nɨghnɨzir aghuarim an izima, a kamaghɨn mɨgei, ‘Nan afeziamɨn ingangarir gumaziba dagher avɨriba iti. Ezɨ kɨ kagh mɨtiriam bangɨn aremegham.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Kɨ ti uamategh uan afeziam bagh mangɨ kamaghɨn a mɨkɨmam, “Afeziam, kɨ arazir kuramɨn God ko nɨ gami.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Kɨ datɨrɨghɨn gumazir aghuim puvatɨ. Eghtɨ nɨ borim na darɨghan markɨ. Nɨ na ateghtɨ kɨ pura nɨn ingangarir gumazimɨn mɨn ikiam.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Egha a dɨkavigha uan afeziam bagha zui.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 “Ezɨ an otarim kamaghɨn a mɨgei, ‘Kɨ arazir kuram God ko nɨ gami. Kɨ ua gumazir aghuim puvatɨ, nɨ borim na darɨghan markɨ.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Ezɨ an afeziam kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gei, ‘Ia zuamɨra! Korotiar bar aghuir ruarim inigh izɨva a darugh. Egh ring an dafarim darugh, egh dagarir asuaba a daghuigh!
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 — ausente —
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 — ausente —
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Ezɨ dughiar kamɨn otarir ekiam azenibar ikegha izi. A dɨpenimɨn boroghɨn iza orazi, me ighiabagh amua izi ighiam gami.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Ezɨ a uan afeziamɨn ingangarir gumazir mamɨn diagha an azara, ‘Marazi tizim gami?’
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Ezɨ a an akam ikara, ‘Nɨn dozim uamategha ize. An aremezɨ puvatɨgha deravɨra ikiava uamatenge. Kamaghɨn, nɨn afeziam a bagha bulmakaun nguzir mɨkarzim sara itim mɨsoke.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 “Ezɨ an otarir ekiam atarava dɨpenimɨn aven mangan aghua. Ezɨ an afeziam azenan ghua aven mangasa a gakaghoravɨra iti.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Ezɨ a uan afeziamɨn akam ikara, ‘Nɨ gan! Kɨ azenir kabar kɨ pura ingangarir gumazir kɨnimɨn ikia pura nɨn ingara, egha nɨn akaba batozir puvatɨ. Ezɨ nɨ bar dughiatamɨn kɨ uan namakaba ko ikɨ bar akueghasa nɨ memen nguzitam na ganɨngizɨ puvatɨ.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Ezɨ nɨn otarir kam arazir kurabagh amua amiziba ko ikia uan dagɨaba a gɨvagha izezɨ, nɨ bulmakaun nguzir mɨkarzim sara itim a bagha a mɨsoke!’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Ezɨ afeziam kamaghɨn a mɨgei, ‘Nan otarim, nɨ zurara na ko iti. Ezɨ nan biziba da nɨn biziba.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Nɨn dozim ovegha ua dɨkafi. Egha an ovengezɨ e uam an api. Kamaghɨn amizɨ, e a bagh isam gamuava ivarvari.’”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.