Lucas 10
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs BKJ
1 Egha bizir kabar gɨn Ekiam 72 plan gumazir igharaziba mɨsevegha egha pumuning pumuning faragh nguibar ekiaba koma danganir a mangasa nɨghnɨzibar me amadi.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Egha a kamaghɨn me mɨgei, “Dagher bar avɨrim anigha gɨvagha azenimɨn iti. Ezɨ ingangarir gumazir da iniamin avɨriba puvatɨ. Kamaghɨn, ia azenir kamɨn ghuavimɨn azangsɨghtɨ, a ingangarir gumaziba amangtɨma, me an azenimɨn mangɨ, dagheba iniam.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Ia mangɨ! Kɨ sipsipɨn nguziba afiar atiabar torimɨn iti moghɨn ia amadazɨ ia zui.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Eghɨva dagɨaba azuir mɨtarim ko beghiam ko dagarir asuaba inian markɨ. Eghtɨ gumazitam tuavimɨn ia batoghɨva dughiam ia danɨngtɨ, ia ikaraghan markɨ.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 “Eghɨva ia dɨpenitamɨn aven mangɨ egh faragh kamaghɨn mɨkɨm suam, navir amɨrɨzim ia ko iti.
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Eghtɨ gumazir navir amɨrɨzim kagh ikɨtɨ, ia navir amɨrɨzim an ikɨ. puvatɨghtɨma ian navir amɨrɨzim ua ia bagh izegham.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 E fo, ingangarir gumazim uan ivezim isi, kamaghɨn ia dɨpenir kamɨn aven ikɨ, dagheba ko dɨpar tizir me ia ganɨdiba, ia dar amɨ. Eghɨva dɨpenir mamɨn ikegh mamɨn mangan markɨ.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Eghɨva ia nguibar ekiamɨn aven mangɨghtɨma me ia inigh, egh me tizim ia ganɨngi, ia puram anemɨ.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Egh ia arɨmariar itibar amightɨma da deraghtɨma, kamaghɨn me mɨkemegh, God Bizibagh Ativamin Dughiam roghɨra ize.
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 — ausente —
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 — ausente —
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Ezɨ kɨ ia mɨgei, Godɨn Kotɨn Dughiamɨn, osɨmtɨzir nguibar kam iniamim, an osɨmtɨzir Sodomɨn nguibam iniamim gafiragham.”
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Egha Iesus ghua mɨgɨa uan 72 plan gumazibav gei, “Ia Korasinɨn nguibamɨn itir gumazamiziba, iavzika! Ia kuram iniam. Ia Betsaidan nguibamɨn itir adarazi, Iavzika! Ia bar ikuvigham. Gumazitam Tairɨn nguibam ko Saidonɨn nguibamɨn ghua, mirakelɨn kɨ amiziba men tongɨn dagh amighai, Tair ko Saidonɨn itir darazi ti fomɨra navibagh iragha, egha azir adiariba aghuigha, averenim gapiava agura, egha uan arazir kamɨn uari akakagha ghaze, me uan arazir kuraba ataki.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Godɨn Kotɨn Dughiamɨn, osɨmtɨzir ia iniamim, an osɨmtɨzir Tair ko Saidon iniamim gafiragham.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Ezɨ ia Kaperneamɨn nguibamɨn itir darazi, ia ghaze, ia uari fegh Godɨn Nguibamɨn ikiam, a? Bar puvatɨ, God ia akunightɨ ia Helɨn avimɨn magɨram.
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 “Tina ia barasi uaghan na barasi, tina ia barazir puvatɨ a uaghan na barazir puvatɨ. Egha tina na barazir puvatɨ, a nan Afeziar na amadazim uaghan a barazir puvatɨ.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Ezɨma 72 plan gumaziba ua iza bar akuegha kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, e nɨn ziam dɨborima duar kuraba en akabar mɨrara zui.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Ezɨ a me ikara, “Kɨ Satanɨn garima a ira onɨmarimɨn mɨn Godɨn nguibamɨn tagha gɨfa.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Ezɨma kɨ gavgavim ia ganigha gɨfa eghtɨ ia kuruziba ko tuighiakaba gisɨn daruva da dɨkɨva, egh uan apanibar gavgavim a gɨvagham. Eghtɨ me bizir kuratam ia damuan iburagham.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Eghtɨ duar kuraba ian akam mɨrara ghuzir bizim gakongan markɨ. Ian ziaba Godɨn Nguibamɨn aven osirizir bizim baghɨva akong.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Ezɨ dughiar kamra, Godɨn Duam Iesus gamima a bar akongeghava mɨgei, “Afeziam, nɨ nguazim ko overiam gativazir Ekiam! Nɨ fofozim ko nɨghnɨzir aghuiba itir gumaziba bizir kaba men modo, egha boribar mɨn itir gumazibar aka. Kamaghɨn kɨ nɨ mɨnaba. Guizbangɨra Afeziam, nɨ uan ifongiamɨn kamaghɨn ami.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Egha Iesus ua kamagh mɨgei, “Nan Afeziam biziba bar da isa nan dafarim gatɨ. Ezɨ gumazitam Otarim gɨfozir puvatɨ. Afeziam uabɨra a gɨfo. Egha tav Afeziam gɨfozir puvatɨ. Otarim uabɨra, koma gumazir Otarim ifuegha Afeziam isava men akaziba, merara Afeziam gɨfo.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 — ausente —
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 — ausente —
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ezɨ dughiar mam Judan arazibagh fozir gumazir mam dɨkavighava Iesus gifarasa purama an azara, “Tisa, kɨ manmaghɨn damighɨva zurazurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Ezɨ Iesus a ikara, “Akar manam Moses Osirizir Arazimɨn akamɨn aven iti? Nɨ manmaghɨn an gari?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Ezɨ an a ghaze, “Nɨ uan God, nɨn Ekiam, bar a gifongegh, egh nɨ uan navir averiam ko uan duam ko uaghan bar uan gavgavim ko uaghan bar uan nɨghnɨzimɨn, uan God gifongegh. Egh uaghan, nɨ uabɨra uabɨ gifongezɨ moghɨn, gumazamizir igharazibagh ifongegh.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Ezɨ Iesus an akam ikara, “Nɨ bar deragha mɨgei. Nɨ mamaghɨra damigh, zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Ezɨ a gumazibar damazimɨn deraghasa, kamaghɨn a Iesusɨn azara, “Ezɨ tina nan namakaba?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ezɨma Iesus an akam ikaragha ghaze, “Gumazim Jerusalem ateghava Jerikon uaghira, egha gumazir kuraba batozɨma, me an korotiaba sueghava, puvɨram a mɨsueghava are, egha anetaghizɨma a mɨkɨrɨgha irɨghav iti.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ezɨma ofa gamir gumazim tuavir kamra uaghira egha an gara a gitagha zui.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Kamaghɨra Livain gumazim uaghan iza danganir kamnaghra an gara a gitagha zui.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Ezɨma Samarian gumazir mam, iza danganir gumazir kam itimra izava, an apighava bar an apangkufi.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Egha an a bagha ghua wain ko borem an duaba ruegha egha da nomke. Egha a gumazim isa uan donki gisɨn anefagha, egha a inigha ghua daguir dɨpenir mamɨn aven ghugha egha deravɨram a gami.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Egha amɨmɨzaraghan a dagɨar pumuning dɨpenir ghuavim ganigha ghaze, ‘Deragh an gan eghtɨ dughiar kɨ uamategham, kɨ izɨ bizir tizir nɨ uam a gamiziba kɨ da ikaragham.’
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 “Ezɨ nɨ manmaghɨn nɨghnɨsi, gumazir pumuning ko mɨkezir kabar manam gumazir kuraba mɨsoghezir gumazimɨn namakam?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Ezɨ Judan arazibagh fozir gumazim a ikara, “Gumazir an apangkuvizim.” Ezɨ Iesus a mɨgɨa ghaze, “Nɨ mangɨva kamaghɨra damu.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Eghava Iesus uan suren gumaziba ko tuavimɨn izavɨra ikiava egha nguibamɨn oto. Ezɨ amizir mam, an ziam Marta an diazɨma an an dɨpenimɨn ghu.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ezɨ an afumimɨn ziam Maria. A Iesusɨn dagarimɨn boroghɨra aperaghav ikiava a barazima a mɨgei.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Ezɨ Marta ingangarir avɨrim an nɨghnɨzimɨn izi, ezɨ an osɨmtɨzim sara dagher me damamibagh ami. Egha a Iesus bagha iza egha an azara, “Ekiam, nan afumim na ataghizɨma kɨ uabɨra ingangaribagh ami, ezɨ nɨ na gɨnɨghnɨsi, o? A mɨkemeghtɨma a nan akuragh!”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Ezɨ Ekiam a ikara, “Marta, Marta, nɨ bizir avɨribagh nɨghnɨgha egha da bagha muriam nɨ dɨghori.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Nɨ bizir vamɨra bagh nɨghnɨgh. Maria a bizir aghuimra mɨsefe. Ezɨ bizir kam gumazitam a dama a inigham kogham.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.