João 6

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ezɨ bizir kabar gɨn Iesus Galilin Dɨpamɨn dadarir vuemɨn ghu, dɨpamɨn ziar mam Taiberias.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Gumazamizir avɨrim faraghavɨra an garima a mirakelɨn arazarazibar arɨmariar gumazibagh amima me ua dera. Kamaghɨn amizɨma me datɨrɨghɨn an gɨn zui.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ezɨ Iesus mɨghsɨamɨn ghuavanabogha, egha uan suren gumaziba ko aperaghav iti.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ezɨ dughiar kamɨn Israelbagh Itazir Dughiamɨn Isam otivasa roghɨra izi.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ezɨ Iesus garagharua egha garima gumazamizir avɨrir ekiam a bagha izi. Ezɨ a kamaghɨn Filipɨn azara, “E managh gumazamizir kaba bagh daghebagh ivezegh me danɨngam?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 (Ezɨ Iesus Filipɨn nɨghnɨzir gavgavim, gavgavim a danɨngasava, akar kam puram a gami. Iesus uabɨ bizir a damuamim gɨfo.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Ezɨ Filip a ikara, “E 200 kina inigh bret givezeghtɨ, da bar gumazamizibar tughatɨghan kogham, me vaghvagh bretɨn akuar muziariba ini dar amam.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Ezɨ Iesusɨn suren gumazibar mav, an ziam Andru, a Saimon Pitan aveghbuam, a kamaghɨn mɨgei,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Otarir mam a kagh iti, a bretɨn me balin daghemɨn ingarizir 5 pla, ko osirir pumuning iti. Ezɨ gumazamizir avɨrir ekiam iti. Kamaghɨn bretɨn ko osirir kamning, da manmaghɨn en akuragham?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Ia gumazamizibav mɨkɨmtɨma me dapiagh.” (Grazir avɨrim danganir kamɨn iti.) Ezɨ gumazamiziba apia. Egha men tongɨn, 5000ɨn gumaziba iti.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Me apiaghav itima, ezɨ Iesus bretɨn kam inigha God mɨnabagha egha gumazamizibagh anɨdi. A uaghan osirir pumuning kamaghɨra aning gami. A me ganɨdi, ezɨ me uan ifongiamɨn amegha tughatɨ.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Me amegha naviba bar izɨvazɨma Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia dagher nar ikiavɨra itiba bar da akumakumigh. Taba pura ikian markɨ.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Gumaziba, 5 plan bretɨn me balin daghem ingariziba, me da amegha gɨvazɨma bretɨn naba iti. Ezɨ suren gumaziba bretɨn nar muziarir itiba akumakumigha egha 12 plan akɨrabagh aghuizɨ da izɨfa.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Ezɨ gumazamiziba mirakelɨn arazarazir Iesus amizir kamɨn ganigha, kamaghɨn mɨgei, “Bar guizbangɨra kar Godɨn akam inigha izir gumazim, God nguazir kamɨn anemangasa mɨkeme!”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ezɨ Iesus akar kam baregha egha a fo, me izɨva an suiraghɨva, egh a damightɨ a men atrivimɨn ikiam. Kamaghɨn amizɨma a danganir kam ategha egha uabɨra uamategha mɨghsɨamɨn ghu.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Ezɨ guaratɨzir kamɨn Iesusɨn suren gumaziba dɨpamɨn ghuaghiri.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Egha me botɨn mam inigha egha dɨpam abigha Kaperneamɨn nguibam bagha zui. Iesus tɨghar me bativam, ezɨ amɨnim pɨrigha gɨfa.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Ezɨ amɨnir dafam oto, egha ongarim givaima an ekiabar dɨkafi
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ezɨ me 5 o 6 plan kilomitan ghua pul gamua ghuava, egha me garima Iesus dɨpam gisɨn arua ghuava botɨn boroghɨra zui. Ezɨ me bar atiatingi.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei “Kar kɨrara izi. Ia atiatingan markɨ.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Ezɨ me a inigh botɨn aven izasa bar ifonge, ezɨ bot zuamɨra danganim me zuimɨn oto.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Amɨmɨzarakan, gumazamizir dɨpamɨn vongɨn ikiavɨra ikeziba, me fo, botɨn vamɨra boghɨnaron ike, egha Iesus uan suren gumaziba ko botɨn kamɨn ghuzir puvatɨ. Suren gumazibara botɨn kamɨn ghue.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ezɨ Taiberiasɨn nguibamɨn botɨn maba, da danganir kam boroghɨra izi, danganir Ekiam Godɨn mɨnabagha egha bret gumazir avɨribagh anɨngizɨ me amezim.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Ezɨ gumazamiziba me kamaghɨn ganigha fo, Iesus itir puvatɨzɨma, an suren gumaziba uaghan itir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, me botɨn kabar ghuavanega, egha Iesus buriasa Kaperneamɨn nguibamɨn zui.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Ezɨ gumazamiziba dɨpamɨn vongɨn Iesus batogha gɨfa, egha me kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, nɨ manadɨzoghɨn kagh ize?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ezɨ Iesus kamaghɨn akam ikara, “Bar guizbangɨra kɨ ia mɨgei, ia mirakelɨn arazarazir ia ganiziba dagh nɨghnɨgha iza na buri, o? Puvatɨ. Kɨ ghaze, ia dagher kɨ ia ganɨngizir kam amegha egha ian naviba bar izefe, ezɨ bizir kam bagha ia na buri.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Ia dagher kuraghriba bagh ingar da inian markɨ. Ia dagher zurara ikia mamaghɨra itim bagh ingarɨva a inigh, kar dagher zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdim. Afeziam God kamaghɨn ian aka, Gumazibar Otarim, a uabɨn torogha gavgavim a ganɨngi. Kamaghɨn amizɨ, dagher kam, Gumazibar Otarim a ia danɨngam.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Ezɨ me an azara, “E manmaghɨn damighɨva egh e Godɨn ingangarim damuam?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Godɨn ingangarim kamakɨn. Ia gumazir God amadazir kam, ia nɨghnɨzir gavgavim an ikɨ.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Ezɨ me an azara, “Nɨ mirakelɨn arazarazir manam damightɨ e ganighɨva egh nɨghnɨzir gavgavim nɨn ikiam? Nɨ tizim damigham?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 En ovaviba dagher mam an ziam mana, me gumaziba itir puvatɨzir danganimɨn ikia aneme. Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam mɨkemezɨ moghɨn, ‘A Godɨn Nguibamɨn daghem me ganɨngizɨma me aneme.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Ezɨ Iesus me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ka Moses Godɨn Nguibamɨn daghem ia ganɨngizir pu. Puvatɨ. Ka nan Afeziam a guizbangɨn Uan Nguibamɨn daghem ia ganɨngi.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Dagher God e ganɨngizir kam, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, a nguazir kamɨn itir gumazamiziba gamima me ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ezɨ me an azara, “Ekiam, nɨ dagher kam zurara e danɨngvɨra ikɨ.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ uabɨ, dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazir na bagha izim, a ua mɨtiriam an aghan kogham. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, a dɨpam ramɨsɨ kuarim uam an pɨran kogham.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Kɨ ia mɨkeme, ia nan ganigha gɨfa, egha ia nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨ.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Ezɨ gumazamizir Afeziam na ganɨngiziba, me bar na bagh izam. Egh gumazir na bagh izamim, kɨ a batueghan kogham.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kɨ uan ifongiamɨn gɨn mangasa Godɨn Nguibam ategha izaghirɨzir puvatɨ. Kɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiamɨn gɨn mangasa kɨ izaghirɨ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ezɨ Afeziar na amadazimɨn ifongiam, a kamakɨn, kɨ gumazamizir a na ganɨngizitam ateghan kogham. Puvatɨ. Kɨ Godɨn Kotɨn Dughiamɨn me damightɨ me bar ua dɨkavigham.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nan Afeziamɨn ifongiam kamakɨn, gumaziba bar Otarimɨn ganighɨva egh nɨghnɨzir gavgavim an ikɨva, me zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam otoghtɨ kɨ me damightɨ me ua dɨkavigham.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ezɨ Judaba akar kam baraki, “Kɨ uabɨ kɨ dagher kam, Godɨn Nguibam ategha egha izaghirɨ,” egha me atarava egha uarigh imobi.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Me ghaze, “Gumazir kam a Iesus, Josepɨn otarim. E an afeziam ko amebam gɨfo. Ezɨ manmagh sua a ghaze, ‘Kɨ Godɨn Nguibam ategha, egha kɨ zaghirɨ?’”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Ia atara egha uarigh imobir arazir kam atakigh.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Gumazitam uabɨ uan ifongiamɨn na bagh izeghan kogham. Puvatɨ. Afeziar na amadazim, an nɨghnɨzim feghɨva egh a inigh na bagh izam. Eghtɨ Godɨn Kotɨn Dughiam kɨ mozimɨn a damightɨ a ua dɨkavighɨva angamra ikiam.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Akar kam kamaghɨn Godɨn akam inigha izir gumazibar Akɨnafarimɨn iti, ‘God bar gumazamizibar sure damuam.’ Ezɨ kamaghɨn gumazamiziba Afeziamɨn akam baregha egha Afeziam da fofozim isa, me na bagha izi.
45 Está escrito nos profetas:
46 “Gumazitam Afeziamɨn ganizir puvatɨ. Gumazir Afeziam ko ikegha izezir kam, a uabɨra Afeziamɨn gani.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazir nɨghnɨzir gavgavim nan itim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iti.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Kɨ uabɨ, kɨ dagher ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ian ovavir kaba me, dagher ziam mana, me gumaziba itir puvatɨzir danganimɨn ikia aneme, egha ariaghɨre.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ezɨ dagher kam Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ, gumazamiziba anemɨva, egh me aremeghan kogham.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Kɨ uabɨ dagher kam, ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim, Godɨn Nguibam ategha egha zaghirɨ. Eghtɨ gumazitam dagher kamra ameghɨva, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam. Dagher kɨ a danɨngamim, a nan nivafɨzim. Kɨ kamagh sua, nguazimɨn gumazamiziba me angamra ikiam, kamaghɨn kɨ me bagh uan nivafɨzim anenigham.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ezɨ Judaba akar kam baregha egha me uari tongɨn uarir atara ghaze, “Gumazir kam manmaghɨn uan nivafɨzim e danightɨ e anemam?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Bar guizbangɨra kɨ ia mɨgei, ia Gumazibar Otarimɨn nivafɨzim rameghan koghɨva, egh an ghuzim rameghan koghɨva, egh ia angamra itir ikɨrɨmɨrim ian ikian kogham.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ezɨ gumazim nan nivafɨzim apava egha nan ghuzim api, a nan poroghav iti, ezɨ kɨ an poroghav iti.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Afeziar ikɨrɨmɨrir angamra itim anɨdim, a na amadazɨma kɨ ize, ezɨ kɨ Afeziamɨn gavgavimɨn angamra iti. Ezɨ kamaghɨra gumazim nan nivafɨzim api, a nan gavgavimɨn ikɨrɨmɨrir angamra itim iniam.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Dagher kamra, a Godɨn Nguibam ategha izaghirɨ. Egha dagher kam, a dagher ian ovaviba fomɨram anemegha gɨn ariaghrezimɨn mɨn garir pu. Puvatɨ. Gumazir dagher kam apim, a zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Iesus Kaperneamɨn nguibamɨn itir God ko mɨgeir dɨpenimɨn aven ikia, egha a gumazamizibar sure gamua akar kam me ganɨngi.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ezɨ suren gumaziba Iesusɨn akar kam baregha, egha men avɨrim kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Akar kam e gamima e nɨghnɨzir avɨribagh ami. Tina akar kam baragham?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ezɨ Iesus uan navir averiamɨn aven kamaghɨn fo, an suren gumaziba puvɨra akar a mɨkemezim mɨgɨa imobi. Ezɨ a men azara, “Akar kam ti ian nɨghnɨzir gavgaviba gasɨghasɨsi, o?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Egh ia Gumazibar Otarimɨn ganightɨ, a nguibar a fomɨra ikezimɨn ua ghuavanaboghtɨ, eghtɨ ia manmaghɨn nɨghnɨgham?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Godɨn Duam uabɨ, angamra itir ikɨrɨmɨrim gumazamizibagh anɨdi. Gumazimɨn gavgavim tong ian akuraghan kogham. Akar kɨ ia mɨkemezir kaba, da Godɨn Duamɨn bizim, da angamra itir ikɨrɨmɨrim ia ganɨdi.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ezɨ gumazir ian tongɨn itir maba, me nɨghnɨzir gavgaviba nan itir puvatɨ.” (Iesus fomɨra iza datɨrɨghɨn, a nɨghnɨzir gavgavim itir puvatɨzir gumazibagh fo. Egha a gumazir a isɨ apanibar dafarim darɨghamin kam gɨfo.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Egha Iesus ua me mɨgei, “Me nɨghnɨzir gavgavim nan itir puvatɨ, ezɨ bizir kam bagha, kɨ ia mɨkeme, ‘Afeziam gavgavim gumazitam danigan koghtɨ, kamaghɨn gumazir kam na bagh izeghan kogham.’”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Iesus akar kamɨn gun mɨkemegha gɨvazɨma, an suren gumazir avɨrim anetegha ua ghue, egha uam a ko aruir puvatɨ.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ezɨ Iesus kamaghɨn 12 plan suren gumazibar azara, “Ezɨ ia? Ia ti uaghan na ategh mangasa?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Ezɨ Saimon Pita an akam ikara, “Ekiam, e tina bagh mangam? Nɨn akabara, da zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim anɨdi.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Ezɨ e nɨghnɨzir gavgavim ikiava, egha deravɨra kamaghɨn fo, nɨ gumazir Godɨn damazimɨn bar zuegha arazir kuram nɨn puvatɨzim, God ua bagha nɨ ginaba.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Manmaghɨn ami? Kɨ uabɨ ia 12 plan suren gumaziba mɨsefe. Ezɨ ian tongɨn itir mav, a duar kuram.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 A Judasɨn mɨgei, a Saimon Iskariotɨn otarim, a 12 plan suren gumazibar mav. Iesus fo, Judas gɨn a isɨ apanibar dafarim datɨghtɨ me a mɨsueghtɨ, an aremegham.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.