João 18
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 Ezɨ Iesus kamaghɨn God ko mɨkemegha gɨvagha, egha uan suren gumaziba ko me ghua Kidronɨn zarim girɨgha vongɨn ghu. Ezɨ dɨpar kamɨn vongɨn azenir mam iti, ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko me azenir kamɨn aven ghue.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Dughiar avɨribar Iesus uan suren gumaziba azenir kamɨn me batifi. Kamaghɨn Judas, a Iesus isɨ gumazir apanibar agharim darɨghamim, a uaghan azenir kam gɨfo.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Egha Judas, a Romɨn mɨdorozir gumaziba ko, ofa gamir gumazir ekiaba ko Farisiba amadazir plisɨn maba, a me inigha danganir kamɨn ghue. Egha me adenir aviba ko lamba ko mɨdorozir biziba sara suigha zui.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ezɨ Iesus bizir a bativamiba a bar dagh fo. Egha a sɨvagha men boroghɨra ghua egha kamaghɨn me azai, “Ia tina buri?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ezɨ me kamaghɨn an akam ikara, “E Nasaretɨn gumazim Iesus buriasa izi.” Ezɨ Iesus me mɨgei, “Kar kɨrara.” Dughiar kam Judas, a gumazir Iesus isa me ganɨdim, a me ko tughav iti.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Me Iesus barazi a mɨgei, “Kar kɨrara,” egha me ua sɨvagha ghua nguazim gire.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ezɨ Iesus ua men azara, “Ia tina buri?” Ezɨ me ghaze, “Nasaretɨn gumazim Iesus.”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Ezɨ Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Kɨ ia mɨkemegha gɨfa, kar kɨrara. Kamaghɨn ia na buriva, gumazir kaba ateghtɨ me mangɨ.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 A kamagh sua an akar fomɨra mɨkemezim, an daghem otogham, “Ezɨ gumazir nɨ na ganɨngiziba, men tav ovengezir puvatɨ.” Kamaghɨn an arazir kam gami.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ezɨ Saimon Pita mɨdorozir sabar mam inigha ize, egha uan sabam a mɨkɨrɨgha egha ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn ingangarir gumazim mɨsuegha, egha an kuarir guvimɨn itim atu, ezɨ a irɨ. Ingangarir gumazir kamɨn ziam, Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ezɨ Iesus Pita mɨgei, “Nɨ sabam inigh ua an nodozim darugh. Manmagh ami? Nɨ ghaze, kɨ ti Afeziam na ganɨngizir osɨmtɨzir kam inian kogham, o?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ezɨ Romɨn mɨdorozir gumaziba ko men gumazir ekiam, ko Judan plisɨn gumaziba, me Iesusɨn suighava egha benimɨn a ike.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Egha faraghava a inigha Anas bagha ghu. Anas a Kaiafasɨn ivozir afeziam. Kaiafas a azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanim.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Egha Kaiafas, Judaba kamaghɨn me mɨkemezir gumazim, “Kamaghɨn a dera, gumazir vamɨra gumazamizibar danganim inigh egh aremegham.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Ezɨ Saimon Pita ko suren gumazir igharazir mam, aning Iesusɨn gɨn zui. Ofa gamir gumazir ekiabar dapanim, a suren gumazir kam gɨfo, ezɨ kamaghɨn a Iesusɨn gɨn ghua ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn dɨpenimɨn dɨvazimɨn aven ghu.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ezɨ Pita azenan ikia tiar akamɨn boroghɨra tughav iti. Ezɨ suren gumazir igharazim, a ghua amizir tiar akamɨn garim mɨkemegha, egha Pita inigha aven zui.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Ezɨ amizir tiar akamɨn garim a kamaghɨn Pitan azara, “Nɨ ti uaghan gumazir kamɨn suren gumazim?” Ezɨ Pita ghaze, “Puvatɨ. Kɨ an suren gumazim pu.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ezɨ danganim bar orangi. Kamaghɨn amizɨ ingangarir gumaziba ko plisɨn gumaziba me avir mam atɨ. Egha me avimɨn fɨava an mɨn tuivighav iti. Ezɨ Pita uaghan me ko tughav ikia egha avimɨn fɨa iti.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ezɨ dughiar kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanim, a Iesusɨn suren gumaziba ko akar a men sure gamizim bagha, a Iesusɨn azangsɨsi.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Kɨ gumazamiziba azenara me mɨkeme. Egha kɨ zurara God ko mɨgeir dɨpeniba ko Godɨn Dɨpenimɨn aven gumazamizibar sure gami. Kar danganir Judaba bar uari akuviba. Kɨ modogha akatam mɨkemezir pu.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Ezɨ manmagh amizɨ nɨ nan azangsɨsi? Nɨ gumazir akar kam baraghizibar azangsɨgh. Me kɨ mɨkemezir akam gɨfo.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Iesus kamaghɨn mɨgeima ezɨ plisɨn gumazir mam tughav ikia, egha an an guam a mɨsuegha kamaghɨn mɨgei, “Nɨ kamaghɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn akam ikara, kar ti arazir aghuim, o?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Kɨ akar kuratam mɨkemeghtɨ, eghtɨ nɨ deravɨra akar kɨ mɨkemezim an gun mɨkɨm. Eghtɨ kɨ mɨgɨrɨgɨar aghuim damightɨ, ezɨ nɨ tizim bagha na apese?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ezɨ Anas Iesus isa ofa gamir gumazir ekiabar dapanim Kaiafas bagha anemada. Egha me Iesus ikezir benim fɨrizir puvatɨ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Saimon Pita tughav ikia egha avimɨn fɨi. Ezɨ me kamaghɨn an azara, “Nɨ ti uaghan an suren gumazir mam?” Ezɨ a mɨgei, “Puvatɨ. Kɨ an suren gumazim puvatɨ.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ezɨ ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn ingangarir gumazir mam iti, a Pita kuarim atuzir gumazimɨn adarazir mav. A ghaze, “Kɨ ti nɨn gani, nɨ Iesus ko azenimɨn aven ikes?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ezɨ Pita ua mɨgei, “Puvatɨ.” Ezɨ dughiar kamra tuarim ake.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Egha Judaba Iesus inigha Kaiafasɨn dɨpenim ategha an akua gavmanɨn dapanir ekiamɨn dɨpenimɨn zui. Ka bar mɨzaraghara. Egha me ghaze, “E Godɨn damazimɨn mɨzeghɨva, egh e God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isar ekiamɨn asɨzim rameghan kogham.” Kamaghɨn amizɨ, me uari gavman dapanir ekiamɨn dɨpenimɨn aven ghuzir puvatɨ.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Me azenan iti, ezɨ Pailat me bagha izi, egha kamaghɨn men azara, “Ia akar manam gumazir kam gasarazɨ, a kotɨn iti?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ezɨ me kamaghɨn an akam ikara, “An arazir kuram gamir puvatɨzɨ, e nɨ bagha a inigha izeghan koghai.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Ezɨ Pailat kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨn, ia a inigh mangɨva uan Arazibagh isɨn a tuisɨgh.” Ezɨ Judaba kamaghɨn akam ikara, “E gumazir tam puram a mɨsueghtɨ an aremeghan kogham.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 (Iesus fomɨra uan ovengamin arazim mɨgei. A kamagh sua, an akar kam guizbangɨra otivam, ezɨ kamaghɨn Pailat ko Judaba kamaghɨn uariv gei, ezɨ bizir kam oto.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ezɨ Pailat uamategha gavmanɨn dɨpenimɨn aven ghua, egha Iesusɨn diazɨma a izi. Ezɨ a kamaghɨn an azara, “Nɨ Judabar Atrivim, o?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Nɨ uabɨ nɨghnɨgha egha nɨ akar kam gami, o gumazir igharazitam nan gun nɨ mɨkeme?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ezɨ Pailat kamaghɨn an akam ikara, “Manmaghɨn ami? Nɨ ghaze, kɨ Judan mav, o? Nɨ uan adarazi ko ofa gamir gumazir ekiaba, me nɨn akua na bagha ize. Nɨ bizir tizim gami?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Kɨ nguazir kamɨn atrivim puvatɨ. Kɨ nguazir kamɨn atrivimɨn ikiai, kamaghɨn nan ingangarir gumaziba na bagha mɨsoghai, egha tav na isa Judabar agharim gatɨghan koghai. Ezɨ kɨ nguazir kamɨn atrivibar mɨn ingarir puvatɨ.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ezɨ Pailat an azara, “Ezɨ nɨ guizbangɨra atrivir mam, o?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ezɨ Pailat an azara, “Guizɨn akam, a bar bizir tizimra?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Egha ia, arazir kɨ gɨn zuir kam, ia a gɨfo. Ezɨ azeniba bar, God Israelbagh Itazir Dughiamɨn, kɨ ian arazimɨn gɨn ghua gumazir vamɨra kalabusɨn a isa azenim gatɨ. Ia ifueghtɨ kɨ Judabar atrivir kam fɨrigh ia bagh anemangam, o?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ezɨ me kamaghɨn dɨa ghaze, “Mam puvatɨ! Nɨ Barabasra a fɨrigh!” (Barabas, a gumazir okeim egha uaghan mɨsosi.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.