Hebreus 12
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH
1 Ezɨ gumazamizir fomɨra itiba, me ghuariamɨn mɨn e okarigha tuivaghav ikia, egha nɨghnɨzir gavgavimɨn arazim en akakasi. Kamaghɨn amizɨ, bizir en tuaviba pɨrima e uan ivemarim deragha a gamir puvatɨziba, ko arazir kurar en suiraziba sara, e bar ada ataghragham. Egh e naviba gavgavigh egh e ivemarir ekiar God e bagha atɨzir kamɨn ivemaram.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 E Iesusra ganam, an en nɨghnɨzir gavgavimɨn mɨngarim, egh an en nɨghnɨzir gavgavim damightɨ, a gɨn deraghvɨram otogham. Iesus fo, a bar deravɨra Godɨn akamɨn gɨn mangɨ egh a gɨn bar deravɨra ikɨva bar akuegh mamaghɨra ikiam. Egha a bizir kam gɨnɨghnɨgha egha gavgavigha ikia egha osɨmtɨziba atera ter ighuvimɨn ovenge. Gumazamiziba kamaghɨn nɨghnɨgha ghaze, gumazir ter ighuvimɨn ovengezim, a bar gumazir arazir kurabagh amim, egha aghumsɨzir ekiam isi. Ezɨ Iesus aghumsɨzim gɨnɨghnɨzir puvatɨgha, egha areme. Egha datɨrɨghɨn a Godɨn agharir guvimɨn atrivir dabirabimɨn aperaghav iti.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Ia bar deraghvɨra Iesus gɨnɨghnɨgh. Gumazir arazir kurabagh amiba fomɨra bar puvɨrama Iesusɨn apanim gami. Ezɨ a bar tugha gavgafi. Ia bizir kam gɨnɨghnɨgh egh tugh gavgavighsɨ amɨrvaghan markɨ, egh uan nɨghnɨzir gavgavim ataghraghan markɨ.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Guizbangɨra, ia arazir kuram abɨnasava mɨdorozim gami, ezɨ mɨdorozir kamɨn ian tav ovegha ghuzitam irezir puvatɨ.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 — ausente —
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 — ausente —
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Ia tuivigh gavgavigh, egh Godɨn amamangatɨghtɨ a ia akɨrmɨgh. Osɨmtɨzim ia batoghtɨ ia kamaghɨn fogh, mati afeziam uan boribagh amir arazimra, God uaghan ia gami. Borir manatam itima an afeziam anekɨrɨmɨzir pu? Puvatɨ.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 God uan boriba bar da akɨrmɨsi. Eghtɨ a ia akɨrmɨghan koghtɨ, ia datɨrɨghɨn fogh, ia guizbangrama an boriba puvatɨ. Ia pura tuavimɨn otivizir boriba.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Ia bizir kam gɨnɨghnɨgh, en afeziar nguazimɨn itiba, e akɨrmɨzima e men ziaba fe. Kamaghɨn en duabar Afeziam, e bar guizbangɨra an apengan ikɨva egh angamra ikɨvɨra ikiam.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 En afeziar nguazimɨn itiba, dughiar bar otevibar me ifongezɨ moghɨn en araziba akɨrmɨsi. Ezɨ God kamaghɨn nɨghnɨsi, e guizɨn an damazimɨn zueghavɨra itir arazimra inigh an mɨraram otogham. Kamaghɨn a en akurvaghasa, e akɨrmɨsi.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Afeziam e akɨrmɨghasa osɨmtɨzim e ganɨngi, ezɨ e ghaze, osɨmtɨzir kam bar e itarazɨma e ikia bar akongezir puvatɨ. Egha en navir averiaba bar oseme. Eghtɨ an e akɨrmɨgh gɨvaghtɨma, an dagher aghuir en otivamibara kara: e Godɨn damazimɨn arazir aghuibara amuam, eghtɨ en navir averiaba amiragh ikiam.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Eghtɨ ian aghariba gavgaviba puvatɨgh egh pura guighɨv ikɨtɨma, ia da feghɨva egh ingangarim damu. Eghtɨ ian suem aremegh pura ikɨtɨ,
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 eghtɨ ia a feghɨva tuavir aghuimɨn daruvɨra ikɨ. Ia kamaghɨn damightɨ ian sueba bar ikuvighan kogham. Puvatɨ. Ada ua deragham.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Ia, gumazamiziba bar me ko, dabirabir aghuim damuva, navir amɨrɨzimɨn arazim baghɨva mɨghɨghvɨra ingar aghariba kɨnkɨn. Egh ia uari isɨ God danɨngsɨ, egh Godɨn damazimɨn zuezir arazim bagh mɨghɨghvɨra ingar. Gumazir Godɨn damazimɨn zuezir araziba puvatɨzim, an Ekiamɨn ganan kogham.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Ia bar deraghvɨra uari bagh gan, ian tav irɨgh egh ua Godɨn apangkuvir kam ateghan kogham. Eghtɨ ian tav ua temer ovɨzir mɨsozimɨn mɨn otogh osɨmtɨziba Kraisɨn adarazir anɨngan kogham.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Egh ian tav poroghamiba uari bakɨa uari ko akuir arazim damuan markɨ. Egh tav Iso fomɨra amizir arazimɨn mɨn, God akɨrim ragh a gasaraghan markɨ. A uan afeziam Aisakɨn otarir ivariamra, egh bizir aghuir avɨriba iniam fɨrɨn, egha dagher otevir vamɨra bagha pura uan bizir aghuiba bar da isa uan dozimɨn agharim gatɨ.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Ia fo, a gɨn uamategha uan afeziamɨn bizir aghuir kaba iniasa mɨgei. Ezɨ God ghaze, puvatɨ. Iso bizir aghuiba iniasa zurarama aziava, egha a navim gɨghan tuaviba puvatɨ.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Ia uan dafaribar suighamin biziba ia da bativizir puvatɨ, mati Israelba fomɨrama ami. Me iza Sainain Mɨghsɨamɨn boroghɨn ikia, egha maburan avim ko mɨtarmer bar pɨzimɨn gara amɨnir bar gavgavim ko
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 sɨghamɨn ararem baragha egha gumazir mamɨn tiarim barasi. Gumazamiziba tiarir kam baragha egha bar atiatigha kamaghɨn Moses mɨgei, “E uam oraghan aghua.”
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Ia fo, God akar gavgavim me ganɨngizɨ ezɨ me bar an atiatigha baraghan aghua. Akar kam kamaghɨn mɨgei, “Gumazitam o asɨzitam mɨghsɨar kamɨn mangɨ puram an suiragham, eghtɨ ia dagɨaba isɨ a ginivightɨma an aremegh.”
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Ezɨ bizir me ganizir kam me bar an atiatingi, ezɨ Moses uaghan atiatigha ghaze, “Kɨ uaghan bar atiatigha egha puvɨra nɨsi.”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Ia bizir kamaghɨn garitamɨn otozir pu. Puvatɨ. Ia Saionɨn Mɨghsɨam ko Godɨn zurara itimɨn nguibar ekiamɨn otogha gɨfa, kar Jerusalemɨn nguibar Godɨn Nguibamɨn itim. Egha ia tausen tausenpla enselba batifi, me uari akuvagha bar akuegha iti.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Ia Godɨn borir ivariabar ivɨriar ekiam batogha gɨfa, kar Godɨn Nguibamɨn itir Akɨnafarimɨn ziaba osirigha gɨvazɨ darasi. Ia Godɨn kam batogha gɨfa, a gumazamiziba bar araziba tuisɨghamin Jas. Ia, gumazir fomɨra Godɨn damazimɨn deragha egha aremegha, egha bar deravɨram otiviziba, ia men duaba batifi.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Ia Iesusra bato, abuir gumazir God ko en tɨghɨn itim, egha Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam gami. Egha ia Iesusɨn ghuzimɨn otifi, a fomɨra akar gavgavir dɨkɨrɨzir igiar kam gavgavim a danɨngasa akavkɨni. Ezɨ ghuzir kamra akar aghuim e mɨkɨri, egha fomɨra Abelɨn ghuzim akam akunizɨ moghɨn amir pu. Puvatɨ. Iesusɨn ghuzim akar bar aghuim akuri, ezɨ akar kam Abelɨn ghuzimɨn akam gafira.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Kamaghɨn, ia deragh gan, egh ia uan kuaribav konegh Gumazir Mɨgeimɨn akam baraghan aghuaghan markɨ. Fomɨra nguazir kamɨn God akar gavgavim gumazamizibagh anɨngi. Ezɨma me an akam baraghan aghua, egha gɨn me uan arazir kurabar ivezir kuram gitazir puvatɨ. Egha God datɨrɨghɨn uan Nguibamɨn ikia egha akar bar gavgavim e ganɨngi. E akɨrim ragh a gasaragh egh e uan arazir kuramɨn ivezir kuram gitavɨragham, o? Bar puvatɨ.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Fomɨra itir dughiamɨn, Godɨn akam nguazim gamizɨma mɨkɨmkɨzim an otos. Ezɨ datɨrɨghɨn a kamaghɨn akar dɨkɨrɨzim e ganigha ghaze, “Kɨ ua nguazim damightɨ mɨkɨmkɨzim an otogham, eghtɨ nguazimra puvatɨ, kɨ nguazim ko overiam vɨrara kamaghɨra aning damigham.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 God dughiatam uam a damuasa mɨkeme, kamaghɨn e fo, God nguazim ko overiam damutɨ mɨkɨmkɨzim aning batoghtɨma aning akongtɨma, bizir a ingariziba ua ikian kogham. Eghtɨ bizir akongɨva gɨvaghan koghamiba, darara ikɨvɨra ikiam.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 — ausente —
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 — ausente —
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.