Hebreus 11

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nɨghnɨzir gavgavimɨn arazim a kamakɨn. E guizbangɨra kamaghɨn fo, bizir aghuir God e danɨngasa mɨkemezɨ e dav zuai itiba, e guizbangɨra da iniam. Egha e bar fo, bizir en damaziba ganizir puvatɨziba, da guizbangɨra gɨn otivam.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Gumazir fomɨra itiba, me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti, ezɨ God me gakuegha, egha gumazir aghuiba me garɨsi.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 E nɨghnɨzir gavgavim ikia, egha e fo, God uan akamɨn overiam ko nguazim ingarizɨ da otifi. Ezɨ kamaghɨn, e garir biziba, God bizir e ganighan koghamimɨn, bar dar ingari.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Abel nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha bizir kam bagha God bagha ofa gami. An ofa Godɨn damazim bar deragha, egha Kenɨn ofa gafira. Abel nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti, ezɨ bizir kam bagha God Abelɨn bizir aghuir an a ganɨdim bagha ifonge. Ezɨ bizir kam kamaghɨn en aka, God a mɨgɨa ghaze, a gumazir aghuim. Abel an aremegha gɨfa. Ezɨ an nɨghnɨzir gavgavir kamɨn a datɨrɨghɨn akamɨn gun e mɨgɨavɨra iti.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Ezɨ Enok uaghan nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Ezɨ bizir kam bagha God a inigha uan Nguibamɨn ghuavanabozɨ an aremezir puvatɨ. Ezɨ gumaziba a buria, egha me an apizir pu. Puvatɨ, God a inigha ghuavanabo. Godɨn Akɨnafarim ghaze, God tɨghar Enok iniamɨn dughiamɨn, an araziba bar Godɨn damazimɨn derazɨ an a bagha bar akonge.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Ezɨ gumazir nɨghnɨzir gavgavim Godɨn itir puvatɨzim, a Godɨn ifongiamɨn gɨn mangan koghtɨ an a bagh bar akongeghan kogham. Guizbangɨra, gumazir Godɨn boroghɨra mangasava amim, a nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn ikɨ, God a iti. Egh a nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn ikɨ, God deravɨra gumazamizir a buribagh ami.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Ezɨ Noa uaghan kamaghɨra nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Ezɨ God bizir gɨn otivamibar gun a mɨkeme. Kar bizir Noa tɨghar ganamiba. Egha a nɨghnɨzir gavgavim Godɨn akamɨn ikia, egha bizir kam bagha a kurir mamɨn ingari. Egha uan amuiroghboriba ko, me kurimɨn aven ghuzɨ bizitam me gasɨghasɨzir pu, ezɨ me deravɨra iti. Ezɨ Noan nɨghnɨzir gavgavir kam, a nguazimɨn itir gumazamizir igharaziba bar, men arazir kuraba da aghurigha azenim gatɨ. Noa nɨghnɨzir gavgavim Godɨn itima, God bizir kamɨn a mɨgɨa ghaze, a nan damazimɨn bar gumazir aghuim. Ezɨ God bar gumazir nɨghnɨzir gavgavim an itiba, a bar kamaghɨn me gami.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Ezɨ uaghan Abraham nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Egha bizir kam bagha God an diazir dughiamɨn, Abraham Godɨn akamɨn gɨn ghua, egha uan nguibam ataki. Egha a nguibar God a danɨngasa akam akɨrɨzimɨn ghu, kar guizɨn an nguibamra. Ezɨ Abraham fozir puvatɨ, a managh mangam. Egha a nɨghnɨzir gavgavim ikia egha a zui.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 A nɨghnɨzir gavgavim ikia ghua nguazir kamɨn apera, nguazir God fomɨra a danɨngasa akam akɨrizim. Egha a nguazir kam gaperagha mati nguibar igharazimɨn gumazim. An Averpenim gaperaghav iti, moghɨn Aisak ko Jekop uaghan uan averpenibagh aperaghav iti, gumazir kamning God nguazir kam gɨnɨghnɨgha egha uaghan akar kam aning bagha anekɨri.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Abraham zurara nɨghnɨzir gavgavim ikia egha nguibar ekiar gavgavigha itir kamɨn ganasa egha muza iti. Nguibar ekiar kam, God uabɨra tuavir an ingaramibagh nɨghnɨgha egha a uabɨ an ingari.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Ezɨ Sara uaghan nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. A guizbangɨn bar ghurigha boritam batan kogham. Egha a nɨghnɨzir gavgavim iti. Egha borim batamin gavgavim ini. Sara kamaghɨn nɨghnɨsi, “God na mɨgɨa ghaze, ‘Nɨ boritam batam,’ egh akam akɨri. Kɨ fo, God guizbangɨra mɨkeme.”
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Kamaghɨn, gumazir kam Abraham a ghurigha egha aremeghasava ami, egha a ovavir borir avɨribar afeziamɨn oto. Ezɨ an ovaviba otiva bar avɨraseme, mati overiamɨn mɨkoveziba, o ongarimɨn dadarimɨn gigiba. Gumazitam da mengɨva avegham.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Ezɨ gumazir kaba me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia ghua me ovengezir dughiamɨn tu. Ezɨ dughiar me nguazimɨn itim, me bizir aghuir God me danɨngasa akam akɨrɨziba, da inizir pu. Puvatɨ. Egha me tuivigha, mati bizir men saghuiamɨn itibar gari, egha bar akuegha dar gari. Egha aghumsɨzir puvatɨgha kamaghɨn mɨgei, “E nguazir kamɨn ikia, mati kantrin igharazimɨn gumazamiziba, egha iza dughiar otevimɨn nguazir kamɨn iti.”
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 E fo, gumazamizir kamaghɨn mɨgeiba, me guizbangɨra kamaghɨn mɨgɨa ghaze, me uari bagh nguibatam buriam.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Egha me nguazir me ategha izezir kamra gɨnɨghnɨghavɨra ikia, egha me uam an ghueghai.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Egha me uan nguazir ghurim gɨnɨghnɨzir pu. Puvatɨ. Me nguazir igharazir iniasava amim, a bar deragha egha nguazir me ataghizim bar a gafira. A Godɨn Nguibamɨra. God me bagha nguibar kam akɨrizɨ a iti, eghtɨ me an ikiam. Egha gumazir kaba kamaghɨn God mɨgɨa ghaze, “Nɨ en God.” Ezɨ, God men akar mɨkemezir kamɨn aghumsɨghizir puvatɨ.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Abraham kamaghɨn nɨghnɨsi, “Aisak aremeghtɨ, God uan a damightɨ a ua dɨkavigham.” Ezɨ bar guizbangɨra, e bizir otozir kam, akar isɨn zuimɨn kamaghɨn a mɨkɨmam, Abraham Aisak ua mozimɨn a inis.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Kamaghɨra Aisak nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia egha Jekop ko Iso akam akɨra ghaze, God gɨn izamin dughiamɨn, deravɨra gua damuam.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Ezɨ kamaghɨra Jekop a nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha an aremeghasava amir dughiamɨn, a Josepɨn otarimning mɨgɨa ghaze, God deravɨra gua damu. Egha a uan fidizir zurara suiagha aruim gisɨn aviragha Godɨn ziam fe.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Ezɨ kamaghɨra Josep nɨghnɨzir gavgavim God ikia, egha dughiar an ovengamimɨn a kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Israelba gɨn kantri Isip ategh egh mangam. Egha me mɨgɨa ghaze, me manmaghɨn an kuam damuam.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Ezɨ Mosesɨn afeziam ko amebam aning nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha dughiar amebam Moses batezimɨn, aning an garima a borir bar dirim. Aning atrivimɨn akam batoghan atiatingizir puvatɨ, kamaghɨn amizɨ aning iakinir 3 plan a modo.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Ezɨ kamaghɨra Moses nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha dughiar a gumazimɨn otozimɨn, a me kamaghɨn a dɨponan aghua, Isipɨn Atrivimɨn guivimɨn borim. Puvatɨ.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 A kamaghɨn nɨghnɨsi, a dughiar otevimɨn agorogem bagh arazir kurabar arazimɨn gɨn mangan aghua. Egha a Godɨn gumazamiziba ko, osɨmtɨziba ko mɨzaziba iniasa ifonge.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 A ghaze, a Krais, God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazimɨn ziam bangɨn, me paza a damutɨ an aghumsɨzim iniam. Bizir kam a bar bizir ekiam, egha a Isipɨn dagɨaba ko kurukaziba ko biziba bar dagh afira. Egha a ivezir aghuir God gɨn a danɨngamim gɨnɨghnɨghavɨra ikia, egha a tugha gavgafi.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Egha Moses nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia egha a dɨkavigha Isip ataki. Isipɨn atrivim an anɨngaghe, ezɨ an atrivir kamɨn atiatir puvatɨ. Guizbangɨra, e gumaziba uan damazibar Godɨn garir puvatɨ. Ezɨ arazir kamra Moses a gami, mati a uan damazimningɨn Godɨn gani, egha bar gavgavigha a ghu.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Ezɨ Enselɨn Ovevem Inigha Izim, otarir ivariabav soghasava ami, ezɨ Moses Enselɨn arazir kam apɨrsɨ, a Israelba akam me ganɨga ghaze, me sipsipɨn ghuzim isɨ uan tiar akaba bar dar aghefegh. Dughiar kamɨn Moses nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha arazir kam me ganɨngi, ezɨ tuavir kamɨn God Israelbagh Itazir Dughiamɨn Isar Ekiam gamizɨ, an oto.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Ezɨ Israelba me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha me Ongarir Aghevim abigha a giregha mati me nguazir mɨsɨngizimɨn zui. Ezɨ Isipba men gɨn zuima dɨpam me avarazɨ me dɨpam amegha ariaghɨre.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Ezɨ Israelba me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikiava, egha me 7 plan aruebar Jerikon nguibamɨn dagɨar dɨvazir ekiamɨn azenan a gighuagha arui. Ezɨ dɨvazim bar akaraghire.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Ezɨ gumaziba isava akuir amizir mam, an ziam Rahap, a nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha a gumazir moga garir pumuningɨn akuragha aning inigha uan dɨpenimɨn ghu. Kamaghɨn amizɨ, God gumazamizir an akam batogheziba mɨsoghezɨ, a me ko aremezir puvatɨ.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Kɨ nɨghnɨzir gavgavimɨn eghaghanir avɨriba ia mɨkemegha gɨfa, egh datɨrɨghɨn akar manam uam an gun ia mɨkɨmam? Kɨ ti Gidion ko Barak ko Samson ko Jepta ko Devit ko Samuel, ko Godɨn akam nɨgha izir gumazibar eghaghanimɨn mɨkɨmamin dughiaba puvatɨ.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Gumazir kaba me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia, egha me kantrin igharaziba ko mɨsogha egha bar men mɨdorozir gumaziba dɨkabɨni. Me arazir aghuim gamua, egha me bizir God me danɨngasa akam akɨriziba ini. Egha me Laionbar akaba dɨkumi.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Egha me avir dafabagh amizɨ da mungue. Ezɨ mɨdorozir sababa itir gumaziba me me mɨsoghasa amuava avenge, me men ara ghue. Egha me gavgavir ekiaba puvatɨgha, gɨn me gavgavim isi. Egha me mɨdorozir gumazir gavgavibar otivigha, egha igharaz darazir modorozir gumaziba gɨntɨgha me mɨsogha me abɨni.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Ezɨ gumazir aremezir maba, me ua dɨkafi, ezɨ men amiziba ua me ini. Ezɨ apaniba gumazir maba kalabus gatɨgha, egha men mɨkarzibagh asɨghasɨgha ghuav itima, me ariaghɨre. Men apaniba ghaze, me akɨrim ragh God gasaragham, eghtɨma me me ateghtɨ me mangam. Ezɨ me men apanibar akaba batoke. Me ghaze, me aremegh, ua mozimɨn dɨkavigh egh me ikɨrɨmɨrir aghuim iniam. Eghtɨ ikɨrɨmɨrir igiar kam bar deragh nguazir kamɨn ikɨrɨmɨrim bar a gafiragham. Kamaghɨn amizɨ, apaniba me mɨsoghezɨ, me ariaghɨre.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Ezɨ apaniba marazi osɨmtɨziba me garɨgha dɨbovir akabar me mɨgɨa, me fozorogha egha senbar me ikia, me isa kalabusɨn me arɨki.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Apaniba dagɨabar marazigh inifi. Egha maba, apaniba soba inigha egha men namnaba abɨzɨ me akuabagh iri. Marazi, apaniba mɨdorozir sababar me mɨsozima me ariaghiri. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir gavgavim itir maba, me sipsipɨn iniba ko memen iniba, me inibar mɨn da ikegha zui. Egha me onganarazibagh amua ikia biziba bar puvatɨ. Ezɨ gumaziba osɨmtɨziba ko mɨzaziba me ganɨga paza me gami.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Nɨghnɨzir gavgavimɨn itir gumazir kaba, men araziba bar dera, ezɨ nguazir kamɨn gumaziba arazir aghuibar me damuan fɨrɨn, egha men ikufi. Kamaghɨn amizɨ me tintinbar ghua, gumaziba puvatɨzir danganibar ko mɨghsɨaba puram arua, egha dagɨar toriba ko nguazimɨn aven itir mozibar aven iti.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Gumazamizir kaba bar, nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti, egha ziar aghuiba Godɨn damazimɨn da ini. Egha me nguazimɨn itir dughiamɨn, me bizir aghuir God me danɨngasa akam akɨriziba me da inizir puvatɨ.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Me tizim bagha da inizir pu? God fomɨra bizir bar aghuim e bagha anekɨrizɨ a ikia bizir faragha itiba bar dagh afira. God kamaghɨn nɨghnɨgha ghaze, gumazamizir faragha itir kaba deragh otogh en faragh mangan, an aghua. Puvatɨ. E me ko uari inigh deravɨra ikiasa, a ifonge.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.