Atos 8
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH
1 Ezɨ Sol uaghan ikia bizir kamɨn ganigha ghaze, a dera.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Ezɨ gumazir God baghavɨra itiba, me Stivenɨn kuam isava mozim gatɨgha a bagha puvɨra azi.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Ezɨma Sol Kraisɨn adarasi me gasɨghasɨghavɨra ikiava, egha men dɨpenibar vaghvagha dar ghuava gumazamiziba sara me isava me kurvagha kalabus garɨsi.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Ezɨ gumazamizir areziba, me akar aghuim nguibar me itibar anekuri.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Ezɨ Filip Samarian Distrighɨn aven itir nguibar mamɨn ghua, God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, Kraisɨn akam kuri.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Ezɨ gumazamizir okuruaba an akaba baragha, egha a mirakelɨn arazibagh amima da otifi, ezɨma me kuariba arigha bar deravɨra a barasi.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Ezɨ me Filipɨn garima a duar kurar gumazamizibagh apazaziba batozima, da pamtem diava arava me ataghraghava azenan izi. Ezɨ gumazir avɨribar agharir amɨrɨziba ko suer kuvtɨziba uaghan ua dera.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Kamaghɨn amizɨma, nguibar kamɨn amiziba ko gumaziba bar akonge.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Gumazir mam an ziam Saimon, a fomɨra Samarian nguibamɨn ikia mirakelɨn ifavarir kuraba dagh amima, Samarian gumazamiziba an ganigha nɨghnɨzir avɨribagh ami. A kamaghɨn mɨgei, “Kɨ gumazir ekiam.”
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Ezɨma gumazir ekiaba ko gumazamizir kɨniba, me Saimonɨn akam baraghasa ifonge. Egha me kamaghɨn mɨgei, “Kar aser gavgavim, an ziam Gavgavir Bar Ekiam, a Saimonɨn iti.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 A dughiar avɨribar mirakel ifavarir kurabagh amima da otivima me dar garava, nɨghnɨzir avɨribagh ami. Bizir kam bagha, me an akam baraghasa ifongegha an gɨn arui.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Egha datɨrɨghɨn Filip, a God Bizibagh Ativir Arazimɨn akar aghuim ko Krais Iesusɨn ziam sara akuri. Kamaghɨn amizɨma, gumazamiziba nɨghnɨzir gavgavim Filipɨn akamɨn ikiava, me rue.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Ezɨ Saimon uaghan nɨghnɨzir gavgavim ikiava egha rue. Egha Saimon Filipɨn gɨn arua garima, Filip arazarazir ekiaba ko mirakelbagh amima da otivima, a dɨgavir kuram gami.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Ezɨ Jerusalemɨn itir aposelba orazima, Samarian gumazamiziba Godɨn akam inigha gɨvazɨ, kamaghɨn me Pita ko Jon amadazɨma aning me bagha ghu.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 — ausente —
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 — ausente —
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ezɨma aning God ko mɨkemegha, uan aghariba fegha me gisɨn atɨzɨma me Godɨn Duam isi.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Ezɨ Saimon garima, aposelning uan aghariba fegha me gisɨn atɨzɨma me Godɨn Duam isi. Ezɨma a dagɨaba inigha aning ganɨga, kamaghɨn mɨgei,
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 “Gua gavgavir kam uaghan na danɨngigh. Eghtɨ kɨ uan agharim fegh tav gisɨn datɨghtɨma, a Godɨn Duam iniam.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Ezɨ Pita kamaghɨn Saimon mɨkeme, “Nɨ ghaze, nɨ dagɨaba ga danɨngigh, egh tuavir kamɨn God anɨngizir bizir aghuim givezam. Bar puvatɨ! Bizir kam bagh nɨ uan dagɨaba sara helɨn mangam.
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Nɨn navir averiam Godɨn damazimɨn derazir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨma, nɨ Godɨn ingangarimɨn aven ikian kogham.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 — ausente —
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 — ausente —
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Ezɨma Saimon an akam ikara, “Gua na bagh Ekiam ko mɨkɨmtɨma, bizir gua mɨkemeziba na bativan kogham.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Ezɨ Pita ko Jon Ekiam aningɨn akurvaghizir bizibar gun mɨgɨava, an akam akuri. Egha aning uamategha Jerusalemɨn ghuava, akar aghuim Samarian Distrighɨn nguibar avɨribar an akura zui.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Ezɨ Ekiamɨn ensel Filipɨn mɨgei, “Nɨ Sautɨn tuavimɨn mangɨ, a Jerusalem ategha ghuaghira Gazan nguibamɨn oto. Tuavir kam gumaziba puvatɨzir danganimɨn iti.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
29 Ezɨ Godɨn Duam Filip mɨgei, “Nɨ mangɨva karisɨn munamɨn boroghɨn ikɨ.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Ezɨ Filip ivegha ghuava karisɨn boroghɨn ghugha Itiopian gumazim barasi, a Aisaia, Godɨn akam inigha izir gumazimɨn akɨnafarimɨn gari. Ezɨ Filip an azara, “Nɨ garir bizir kam nɨ a gɨfo?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Ezɨ Itiopian gumazim a ikara, “Kɨ manmaghɨn fogham? Tav na geghanɨghtɨma, kɨ fogham.” Egha a Filip mɨgɨa ghaze, “Nɨ izɨvanang na ko daperagh.”
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 — ausente —
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 — ausente —
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Egha Itiopian gumazim Filipɨn azara, “Nɨ na mɨkemegh, ga uaning, Godɨn akam inigha izir gumazim, a tinan gun mɨgei? A uabɨ mɨgei, o igharazitav mɨgei?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Ezɨ Filip dɨkavigha Godɨn Akɨnafarimɨn aven akar kamra an mɨngarimɨn mɨgɨa ghua, egha Iesusɨn akar aghuimɨn gun a mɨgei.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 — ausente —
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 — ausente —
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Egha Itiopian gumazim karisɨn suizir gumazim mɨgeima, a karis gamizɨma a tu. Ezɨma Filip ko Itiopian gumazim dɨpamɨn aven iraghughzɨ, Filip a rue.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Ezɨ me dɨpamɨn ikegha azenan izezɨma, Ekiamɨn Duam zuamɨra Filip inigha ghu. Ezɨ Itiopian gumazim ua Filip bagha garava avenge, egha tuavimɨn ghuava bar akonge.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Ezɨma Filip gari, a Azotuzɨn nguibamɨn oto. Egha a ghuava, nguibaba bar dar akar aghuim akura ghua Sesarian oto.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.