Atos 25
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA
1 Ezɨ Festus Judian Distrighɨn izezɨ, dughiar pumuning ko mɨkezim gɨvazɨma a Sisaria ategha Jerusalemɨn ghuavanadi.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Festus Jerusalemɨn ghuavanabozɨ, ofa gamir gumazir ekiaba ko Judabar gumazir dapaniba Festusɨn kotiamɨn tugha akaba Pol gasi.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Me pamten Festus kamagh a mɨgei, nɨ en akuragh egh gumazir kam amadaghtɨ, a Jerusalemɨn ghuavanang. Me gumazir maba mɨgɨa ghaze, ia Pol mɨsueghtɨ an aremeghsɨ, mangɨ an aravagh mongegh. Kamaghɨn amizɨ, me kamaghɨn Festus mɨgei.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ezɨ Festus me ikara, “Pol a Sisarian kalabusɨn iti. Ezɨ kɨ gurumra Sisarian magɨram.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Pol guizbangɨn osɨmtɨzim damightɨ, ia akam a gasɨsɨ, ian gumazir dapanir taba nan gɨn Sisarian magɨrɨva kotiam baragh.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festus 8 pla o 10 plan dughiaba kamaghɨn me ko ikegha Sisarian iraghu. Egha amɨmɨzaraghan a kotɨn aperagha me mɨkemezɨ me Pol inigha a bagha izi.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pol izava otozɨma Judan Jerusalemɨn ikegha izaghireziba an okarigha tuifi. Egha kamaghɨn mɨgei, gumazir kam arazir kurar avɨribagh ami. Egha me an osɨmtɨzitam Festusɨn akazir puvatɨ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ezɨ Pol ua bagha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ Judabar arazitam abɨghizir puvatɨ. Egha Godɨn Dɨpenim gasɨghasɨghizir puvatɨ, egha osɨmtɨzitam Sisar gatɨzir puvatɨ.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ezɨ Festus Judabar akurvaghasa nɨghnɨghava Polɨn azara, “Nɨ kotiam bagh Jerusalemɨn ghuavanaboghtɨma, kɨ munagh akar me nɨ gasiba baragham? Nɨ kamaghɨn ifonge, o?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ezɨ Pol a ikara, “Kotɨn kɨ tughav itir kam, kar Sisarɨn kotiam. Kotɨn kamra, kar nan kot. Nɨ uaghan bar fo, kɨ osɨmtɨzitamɨn Judabagh amizir puvatɨ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Kɨ guizbangɨra ovengamin arazitam damighɨva kɨ ovengam. Kɨ ovevemɨn arɨmangɨghan kogham. Ezɨ Judaba na gasir mɨgɨrɨgɨaba, da mɨngariba puvatɨghtɨ, tav na inigh Judabar dafarim datɨghan kogham. Sisar nan kotiam baraghasa kɨ ifonge!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Festus a ko kotiam barazir gumazibar nɨghnɨzim inigha, egha Polɨn mɨgei, “Nɨ Sisar nɨn kotiam baraghsɨ, aria nɨ Sisar bagh mangɨ!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ezɨ dughiar maba gɨvazɨma, Atrivim Agripa uan amuim Bernaisi ko aning Festusɨn ganɨva dughiar aghuim a danɨngasa Sisarian zui.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Aning dughiar avɨribar Sisarian itima Festus Polɨn gun Atrivim Agripa mɨgei. Festus ghaze, “Gumazir mam kagh iti. Feliks a isa kalabus gatɨzɨ a ikiavɨra ikia kagh iti.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Kɨ Jerusalemɨn itima ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan gumazir dapaniba akaba a gasa azangsɨgha ghaze, an osɨmtɨzim bagh nɨ mɨkemeghtɨ, mɨdorozir gumaziba a mɨsueghtɨ an aremegham.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Ezɨ kɨ kamaghɨn me mɨgei, ‘Romɨn arazimra kara, me gumazitam puram a mɨsueghan kogham. A faragh akam a gasir gumaziba ko kotiamɨn tugham. Egh a me ko me uarir ganam. Dughiar kam a ua bagh mɨkɨm suam guizɨn bizim o puvatɨ.’
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Ezɨ me na ko kagh izezɨ, kɨ tong sughsughizir puvatɨ. Egha amɨmɨzaraghan kɨ kotiam gaperagha gumazim inigh aven izasa mɨkemezɨ, me a inigha ize.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Akam asir gumaziba me akam Pol gasir dughiamɨn, kɨ orazi me arazir kuratam baghava a gasir puvatɨ. Kɨ ghaze, an arazir kuratam gamizɨ, me akam a gasi. Ezɨ puvatɨ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Judaba uan nɨghnɨzir gavgaviba bagha Pol ko uari adosi. Egha aremezir gumazir mam Iesus, Pol ghaze, an angamra itima me bizir kam bagha uari adosi.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Kɨ akar kamɨn mɨngarim buriava avenge. Kɨ deragha fozir puvatɨ. Egha kamaghɨn an azai, ‘Nɨ ti Jerusalemɨn mangɨva akar me nɨ gasir kaba bagh kotiam damu?’
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ezɨ Pol ghaze, ‘Kɨ kalabusɨn ikiam, eghtɨ gɨn Sisar nan kotiam baragham.’ Kamaghɨn kɨ me mɨkemezɨ, me an suirazɨ a kalabusɨn iti. Eghtɨ kɨ gɨn tuavitam batoghɨva Sisar bagh anemangam.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ezɨ Agripa oregha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ uabɨ gumazir kam baraghasa.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ezɨ amɨmɨzaraghan Agripa ko Bernaisi atrivimɨn kurukazir aghuaribagh amigha, mɨdorozir gumazir aruaba ko nguibar ekiamɨn gumazir aruaba sara me gumaziba itir naghɨn aven zui. Ezɨ Festus mɨkemezɨ me Pol inigha aven ize.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ezɨ Festus kamaghɨn mɨgei, “Atrivim Agripa ko ia bar e ko kagh itir darasi, ia gumazir kamɨn gan! Judan gumazamizir Jerusalemɨn itiba ko Sisarian kagh itiba, me akam a gasa bar pamtem dia ghaze, ‘Nɨ a mɨsueghtɨ an aremegh, an angamra ikian markɨ!’
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ezɨ kɨ an aremeghamin arazir kuratam batozir puvatɨ. Ezɨ Sisar an kotiam baraghasa Pol ifonge. Kamaghɨn kɨ a isa Romɨn anemadi.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Ezɨ kɨ bizir tizitamra uan ekiam Sisar bagh an osirigh anemangam? Eghtɨ a fogh suam, me bizir kam bagha akam a gasi. Kamaghɨn amizɨ ia bar kagh itir gumaziba ko, nɨrara Atrivim Agripa, kɨ a inigha ia bagha ize. Eghtɨ nɨ an kot bareghtɨ, kɨ deravɨra an gun osiram.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 “Nan nɨghnɨzim, kɨ pura kalabuziar gumazitam amangɨva, an arazimɨn gun osirighan koghtɨma, kar arazir aghuim puvatɨ.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.