Atos 20
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA
1 Ezɨ gumazamizibar arareba ko dɨmdiaba gɨvazɨma, Pol gumazamizir nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itiba, men diazɨma me iza uari akufa. Ezɨma an akar mabar me mɨgɨa ghaze, me tuivigh gavgavigh. Egha a men dafariba suigha me ategha Masedonian ghu.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Egha Pol nguibar kabagh arua akar avɨrir men navibar amutɨma me tuivigh gavgavighamibav gei. Egha a gɨn ghua Grighɨn kantrin oto.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Egha a iakinir pumuning ko mɨkezimɨn Grighɨn iti. Pol kurim inigha Sirian mangasava amima, Judaba a mɨsoghamin mɨgɨrɨgɨar mam akɨri. Kamaghɨn amizɨma, a uam ategha Masedonian ghu.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Egha Pol zuima, Berian gumazim, Sopater, a Pirusɨn otarim, an gɨn zui. Ezɨ Aristarkus koma Sekundus, aning Tesalonikan gumazimning. Ezɨ Gaius, nguibar ekiam Derben gumazim. Ezɨ Timoti ko gumazir pumuning, Tikikus koma Trofimus, aning Provins Esian gumazimning, me bar uaghan Pol ko ghue.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ezɨ gumazir kaba faragha ghuava Troasɨn nguibamɨn e bagha mɨzua iti.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Egha e Filipain ikiavɨra itima, Yis puvatɨzir Bretɨn Dughiaba gɨvazɨ, e kurim inigha Filipai ataki. Ezɨ 5 plan dughiaba ua gɨvazɨma e ghua Troasɨn gumazir e bagha mɨzuaiba batifi. Egha 7 plan dughiaba Troasɨn iti.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Wighɨn kamɨn faragha zuir dughiam, e bret abɨagharigha damasava iza uari akufa. Ezɨ Pol amɨmɨzaraghan mangasa, kamaghɨn an akam akura ghuavɨra ikia dɨmagarir arɨzimɨn tu.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Ghuriar e uari akuvazir pɨn itir kam, lamɨn avɨriba an iti.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ezɨma windon aperaghav itir gumazir igiam, an ziam Yutikus, an osemegha akuava ongani. Ezɨma Pol mɨgɨavɨra itima, Yutikus pɨn akuavigha degha nguazim girɨ. Ezɨ me ghuava a inigha garima, a bar areme.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ezɨ Pol ghuaghira, a gisɨn ghua a muki. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Ia atiatingan markɨ. An angamra iti.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Egha Pol ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabogha, bret abɨagharigha egha gumazamiziba ko me da api. Egha Pol me mɨgɨavɨra itima amɨnim tira. Ezɨma a zui.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Ezɨma me gumazir igiar angamra itim inigha uan dɨpenimɨn ghua bar akonge.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ezɨ e Pol ategha faragha kurim inigha Asosɨn nguibamɨn zui. E ghaze, e Asosɨn Pol batogh a inigh kurimɨn mangam. Pol uabɨ ghaze, kɨ tuavimɨn mangam.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ezɨ Pol Asosɨn e batogha e koma kurir kam inighava Mitilinɨn nguibamɨn ghu.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Egha amɨmɨzaraghan e kurimɨn ghua Kiosɨn arighatɨzimɨn otifi. Egha dughiar kamɨn gɨn e ghua Samosɨn nguibamɨn otogha, egha dughiar abuananamɨn e ghua Miletusɨn nguibamɨn otifis.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol dughiar avɨribar Esian Provinsɨn ikian aghua, a zuamɨra mangasa. A Jerusalemɨn otoghɨva, Pentikosɨn Dughiar Ekiamɨn ganasa ifonge. Bizir kam bagha an Efesus azovagh mangasava nɨghnɨzir mam gami.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 E Miletusɨn otivighava egha Pol Efesusɨn Kraisɨn adarazir gumazir aruaba, me bagha akam amada.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Ezɨma me izava otivizɨma, a me mɨgei, “Ia kɨ amir arazibagh fo, kɨ dughiar faragha ghuzimɨn Esian Provinsɨn izegha arazir kabagh amua, iza datɨrɨghɨn tu.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Judaba na mɨsoghasa mɨgei. Kamaghɨn kɨ bar uabɨ dɨkabɨraghava egha osɨmtɨziba koma terir damazim sara Ekiamɨn ingangarim gami.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ia kamaghɨn fo, kɨ ian akurvaghamin akar tam ia mɨkɨmsɨva ia mɨkɨmam, kɨ atiatir puvatɨ. Egha kɨ vaghvagha ian dɨpeniba koma azenara ian sure gami.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Kɨ akar gavgavimra Judaba koma Grighɨn gumazamizibav gɨa ghaze, ia uan navibagh iraghɨva ia uan arazir kuraba ateghɨva Godɨn gɨn mangɨ, egh nɨghnɨzir gavgavim e uan Ekiam Krais Iesusɨn ikɨ.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Ia oragh, Godɨn Duar nan aven itim, a datɨrɨghɨn Jerusalemɨn mangasava puvɨra na mɨgei. Ezɨ kɨ fozir puvatɨ, bizir manatam munagh na batogham.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Kɨ kamaghɨn bizir kabagh fo, nguibar ekiaba bar ka dar zuima Godɨn Duam na mɨgɨa ghaze, kalabusba ko osɨmtɨziba na mɨzua iti.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 “Ezɨ kɨ uan mɨkarzir angamra itim gɨnɨghnɨzima a pura bizim. God ingangarir mam na ganɨngi. Ezɨ ingangarir kam kamakɨn, kɨ bizitam iniasa ivemari. Gumazim uan ivemarim a gɨvasava ami, kamaghɨra kɨ uaghan uan ingangarim a gɨvasa bar ifonge. Ingangarir kam kamakɨn, God uan apangkuvim gumazamiziba bar men akakaghasa. Ezɨ kɨ bizir kabar akam akuri.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Ezɨ ia oragh. Kɨ ian tongɨn ikia God Bizibagh Ativir Arazimɨn akam akuragha aruis. Ezɨ kɨ fo, datɨrɨghɨn ia ua nan guamɨn apighan kogham.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ia uari uari bagh ganɨva, egh uaghan Godɨn gumazamizibar gan. Godɨn Duam Godɨn gumazir nɨghnɨzir gavgaviba iti, a bar dar ganasa ia mɨsefe. Ia gumaziba gari gumazibar mɨn ikɨ, ia Kraisɨn adarazir gan. God uabɨ uan Otarimɨn ghuzimɨn me givese.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Kɨ kamaghɨn fo, kɨ gɨn ia ategh mangɨghtɨma, gumazir maba afiar atiaba mɨn ian tongɨn izam. Ezɨ afiar atiaba sipsip bagha asɨghasɨzi moghɨn, gumazir kaba nɨ garir darazi gasɨghasɨgham.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Eghtɨ ian tarazi, nɨghnɨzir gavgavim Kraisɨn itibar amutɨma, me men gɨn mangɨsɨ, me ian tongɨn dɨkavigh guizɨn akam giragh me mɨkɨmam.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Kamaghɨn amizɨma, ia uari bagh gan. Kɨ azenir pumuning ko mɨkezimɨn amizir araziba, ia dagh nɨghnɨsi. Kɨ arueba ko dɨmagariba, terir damazim sara, zurazurara nɨghnɨzir aghuiba vaghvagha ia mɨgɨa, tong mɨtetam atɨzɨ puvatɨ. Egha ghaze, ia uari bagh ganigh.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Ezɨma kɨ datɨrɨghɨn ia isava Godɨn agharim gatɨ, eghtɨma an apangkuvimɨn akam ia damutɨma ia gavgavigham. Egh gɨn apangkuvimɨn akar kam, bizir aghuiba ia danɨngɨva, ia ko Godɨn damazimɨn zueziba sara me danɨngam. akurvazir aghuibar gumazamizir Godɨn damazim zuezibar tongɨn gɨn ia danɨngam.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “Kɨ tavɨn silva ko gol ko inibagh ifongezir puvatɨ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Ia uari kamaghɨn fo, nan dafarir kamning, kɨ uabɨ ua bagha ingarir biziba isava uabɨ uan akurvagha egha na ko ingarir darazir akurvasi.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Ezɨ kɨ amizir ingangariba bar, kɨ kamaghɨn ian aka, e kamaghɨn amizir ingangarir osɨmtɨzibar, e ingaran iburazir gumaziba, e men akurvagham. Ezɨ ia Ekiam Iesus, a uabɨ mɨkemezir akam gɨnɨghnɨgh, ‘Arazir aghuarim, nɨ bizim munav ganɨngi. Egha a uaghan nɨ ua baghɨvɨra biziba isir arazim gafira.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Egha Pol akar kam mɨkemeghava, a me ko me bar moghɨra teviba apɨrighava, gumazir dapanir ekiaba ko, me God ko mɨgei.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Ezɨ me bar aziava a muigha egha an tori.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Ezɨ Pol me mɨgɨa ghaze, “Ia ua nan guamɨn ganighan kogham.” Ezɨ bizir kam bagha, me bar osemegha bar nɨghnɨghava avenge. Egha Polɨn akua, kurimɨn anemangasa zui.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.