Apocalipse 18
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC
1 Bizir kamɨn gɨn kɨ enselɨn igharazimɨn garima a Godɨn Nguibam ategha izaghiri. A bar gavgavir ekiam iti, ezɨ an angazangarir gavgavim nguazim bar a gisira.
1 Depois disso, vi descer do céu outro anjo que tinha grande poder, e a terra foi iluminada por sua glória.
2 A pamten diagha kamaghɨn mɨgei,
2 Clamou em alta voz, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, a Grande. Tornou-se morada dos demônios, prisão dos espíritos imundos e das aves impuras e abomináveis,
3 Nguazimɨn nguibaba bar, me an wainɨn itarim uari okɨa akuava amir arazir kuraba izɨvazim aneme.
3 porque todas as nações beberam do vinho da ira de sua luxúria, pecaram com ela os reis da terra e os mercadores da terra se enriqueceram com o excesso do seu luxo.
4 Ezɨ kɨ tiarir igharazir mam Godɨn Nguibamɨn a barazi, a kamaghɨn mɨgei,
4 Ouvi outra voz do céu que dizia: Meu povo, sai de seu meio para que não participes de seus pecados e não tenhas parte nas suas pragas,
5 A uabɨ uan arazir kurabar pozim mɨkɨrav iti,
5 porque seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das suas injustiças.
6 Egh ia amizir kam gumazamizibagh amizir arazir kuraba bagh ivezir magh garimra a ikaragh.
6 Faze com ela o que fez {contigo}, e retribui-lhe o dobro de seus malefícios; na taça que ela deu de beber, dá-lhe o dobro.
7 A uabɨra kamagh uabɨn mɨgɨa ghaze,
7 Na mesma proporção em que fez ostentação de luxo, dá-lhe em tormentos e prantos. Pois ela disse no seu coração: Estou no trono como rainha, e não viúva, e nunca conhecerei o luto.
8 Amizir kam Babilon, uan ziar gavgavim kamaghɨn a fe,
8 Por isso, num só dia virão sobre ela as pragas: morte, pranto, fome. Ela será consumida pelo fogo, porque forte é o Senhor Deus que a condenou.
9 “Nguazimɨn atriviba a ko arazir mɨzɨrɨzibagh amua, egha uaghan a ko arazir ikurar igharagha garibagh ami. Eghtɨ atrivir kabanagh an gantɨ avir mɨgharim an otoghtɨma, me a bagh naviba osemegh egh a bagh aziam.
9 Hão de chorar e lamentar-se por sua causa os reis da terra que com ela se contaminaram e pecaram, quando avistarem a fumaça do seu incêndio.
10 Egha me mɨzazir ekiar a isir kamɨn ganigh, egh atiatigh saghon tuivigh ikɨ, kamaghɨn mɨkɨmam,
10 Parados ao longe, de medo de seus tormentos, eles dirão: Ai, ai da grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Bastou um momento para tua execução!
11 “Eghtɨ biziba amaga dagh ivezir gumazir nguazimɨn itiba, me Babilon gɨnɨghnɨgh egh a bagh aziva, egh naviba bar osemegham. Me gari, gumazir men dagɨaba bagh amadir bizibagh ivezamiba ua itir puvatɨ, kamaghɨn me oseme.
11 Também os negociantes da terra choram e se lamentam a seu respeito, porque já não há ninguém que lhes compre os carregamentos:
12 Me dagɨaba bagha amadir bizibar kara, gol ko silva ko, dagɨar aghuiba ko manmaniar iveziba bar pɨn koziba; ko inir ghurghurir aghuiba ko inir pɨghaghevir aghuiba ko inir slika ko inir agheviba, ko men temer mughuriar aghuir igharagha gariba ko bizir me elefanɨn ataribar ingariziba ko, bizir me temer iveziba bar pɨn itibar ingariziba ko, bras ko ain ko, dagɨar aghuir dɨgɨriba itiba.
12 carregamento de ouro e prata, pedras preciosas e pérolas, linho e púrpura, seda e escarlate, bem como de toda espécie de madeira odorífera, objetos de marfim e madeira preciosa; de bronze, ferro e mármore;
13 Bizir me amaga dagɨaba isir igharaziba uaghan iti, adar kara, sinamon ko, apir iriziba ko, pauran mɨgharir mughuriar aghuim gamim ko, grisɨn igharagha garir mughuriar aghuim zuiba ko, sandan aghuim ko, wain ko, wel ko, plauan aghuim ko witba; men bulmakauba ko, sipsipba ko hoziaba ko dar karisba ko, pura ingangarir gumazir kɨniba—me dagɨaba bagha men ikɨrɨmɨriba amadi. Bizir kaba bar, gumazir dagh ivezamiba puvatɨ.
13 de cinamomo e essência; de aromas, mirra e incenso; de vinho e óleo, de farinha e trigo, de animais de carga, ovelhas, cavalos e carros, escravos e outros homens.
14 “Gumazir biziba amaga dagh ivezir kaba kamaghɨn a mɨkɨmam, ‘Bizir aghuir nɨ iniasa navim dɨkavim, datɨrɨghɨn da bar nɨn saghuiamɨn ikiam. Bizir bar aghuir avɨrir iveziba bar pɨn koziba ko nɨ asɨngizir bizir ganganir aghuiba, da bar ovengeghtɨ nɨ ua dar ganan kogham!’
14 Eis que o bom tempo de tuas paixões animalescas se escoou. Toda a magnificência e todo o brilho se apagaram, e jamais serão reencontrados.
15 Eghtɨ gumazir nguibar ekiar kamɨn uan bizir kaba amaga dagɨar avɨriba isiba, tuivigh a isir mɨzazir ekiar kamɨn ganam. Egh bar atiatigh azi, naviba bar osemegh saghon tuivigh, egh kamagh mɨkɨmam,
15 Os mercadores destas coisas, que delas se enriqueceram, pararão ao longe, de medo de seus tormentos, e hão de chorar e lamentar-se, dizendo:
16 ‘Noka, Babilonɨn nguibar ekiam. Noka!
16 Ai, ai da grande cidade, que se revestia de linho, púrpura e escarlate, toda ornada de ouro, pedras preciosas e pérolas.
17 Ezɨ dagɨaba ko dirir aghuir an itir kaba dughiar bar otevimra bar ikufi!’
17 Num só momento toda essa riqueza foi devastada! Todos os pilotos e todos os navegantes, os marinheiros e todos os que trabalham no mar paravam ao longe
18 Eghtɨ Babilon isitɨ an mɨgharim otivtɨma me an gan egh, kamaghɨn diagh mɨkɨmam, ‘Nguibar datɨrɨghɨn itir manamra, nguibar ekiar kamɨn mɨn gari? Bar puvatɨ!’
18 e exclamavam, ao ver a fumaça do incêndio: Que havia de comparável a essa grande cidade?
19 Egh me uan osɨmtɨzim akaghasa nguazir mɨnemɨniaba inigh uan dapanibagh isɨn da kun, egh naviba bar osemegh egh aziva, egh kamaghɨn dɨm mɨkɨmam,
19 E lançavam pó sobre as cabeças, chorando e lamentando-se com estas palavras: Ai, ai da grande cidade, de cuja opulência se enriqueceram todos os que tinham navios no mar. Bastou um momento para ser arrasada!
20 ‘Ia Godɨn Nguibamɨn itir darasi, ia bar akongegh!
20 Exulta sobre ela, ó céu; e também vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou contra ela a vossa causa.
21 Ezɨ mɨgɨrɨgɨar kaba gɨvazɨma, enselɨn gavgavir mam wit mɨrmɨrir dagɨamɨn mɨn garir dagɨar ekiam ini. Egha dagɨar kam fegha a isa ongarimɨn anekunigha egha kamaghɨn mɨgei,
21 Então um anjo poderoso tomou uma pedra do tamanho de uma grande mó de moinho e lançou-a no mar, dizendo: Com tal ímpeto será precipitada Babilônia, a grande cidade, e jamais será encontrada.
22 O Babilon!
22 Já não se ouvirá mais em ti o som dos citaristas, dos cantores, dos tocadores de flauta, de trombetas. Nem se encontrará em ti artífice algum de qualquer espécie. Não se ouvirá mais em ti o ruído do moinho,
23 Eghtɨ lamɨn angazangariba ua nɨn aven isian kogham.
23 não brilhará mais em ti a luz de lâmpada, não se ouvirá mais em ti a voz do esposo e da esposa; porque teus mercadores eram senhores do mundo, e todas as nações foram seduzidas por teus malefícios.
24 God nguibar kamɨn gari, me an aven Godɨn akam inigha izir gumaziba ko an gumazamizibav sozi me ariaghɨre, ezɨ a men ariaghrezibar osɨmtɨzim ateri.
24 Foi em ti que se encontrou o sangue dos profetas e dos santos, como também de todos aqueles que foram imolados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.