2 Coríntios 7
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 Nan namakar aghuiba, e Godɨn e bagha inabazir itir bizir kaba e da inigha gɨfa. Kamaghɨn, e nivafɨzim ko duam gami aning mɨzezir biziba, bar da batuegh, egh Godɨn damazimɨn bar zuegham. Egh e Godɨn atiating an apengan ikiam. Egh uari isɨ bar God danigh, egh Godɨn arazir zuezim zuraram an gɨn mangam.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Ia uan naviba kuighɨva, da isɨ e danɨng. E gumazitam arazir kuratamɨn a gamizir puvatɨ. Egha e gumazitam pazava a gamizir puvatɨ. Egha e gumazitam gifaragha puram an bizitam inizir puvatɨ.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Kɨ akatam ia gasa mɨgɨrɨgɨar kam ia mɨgeir puvatɨ. Ia fo, kɨ fomɨra mɨkeme, e uan naviba bar ia ganiga egha bar ia gifueghɨvɨra ikiam. Egh e ovengam, o e angamra ikɨvɨra ikiam, arazir kam kamaghɨra ikiam.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Kɨ kamagh fogha egha bizitam modozir puvatɨ. Kɨ bighvɨra ia mɨkɨmam, nan navim bar amɨraghrɨzɨ, kɨ ia bagha bar akonge. Osɨmtɨziba guizbangɨra e batifi, ezɨ da pura biziba. E ia gɨnɨghnɨsi, ezɨ bizir kam e gamizɨ, en naviba ia bagha bar akueghavɨra iti.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 E ghua Masedonian itir dughiam, e avughsasa amuava avenge. Nguibar kamɨn osɨmtɨzir avɨrir maba zurara e isi. Gumaziba e ko akaba, e uari batogha uariv gei. Ezɨ atiatir nɨghnɨziba, en navir averiabar aven iti.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Gumazamizir osɨmtɨziba men naviba abɨnigha itiba, God men gɨrakɨrangɨn tuiva navir amɨrɨzim me ganɨdi. Egha a Taitus amadazɨma, a uam e bagha izezɨma, en navir averiaba bar dera.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Taitus ua izezir arazir kamra, God e gamizɨ en naviba derazir puvatɨ. Ia faragha Taitus gamizɨ an navim ian dera, egha a ian arazir kamɨn gun e geghani. Ian arazir kamɨn God uaghan en navibagh amizɨ da dera. Taitus kamaghɨn e mɨgɨa ghaze, ia nan ganasa bar ifonge, egha ararer kam ian navir averiabar iti. Egha ia na ko navir vamɨran ikiasa bar puvɨra nɨghnɨsi. Ezɨ kamaghɨn kɨ bar guizbangɨra bar akonge.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Kɨ fo akɨnafarir kɨ ia bagha osirizim ia gamizɨ, ian naviba oseme. Ezɨ kɨ uabɨ bizir kam mɨghɨgha a gɨnɨghnɨzir puvatɨ. Kɨ guizbangɨra faragha bizir kam gɨnɨghnɨgha egha ian apangkufi, egha datɨrɨghɨn puvatɨ. Akɨnafarir kɨ ia bagha osirizir kam ia gamizɨ, ia osemegha aghumsɨki. Ezɨ arazir kam bar dughiar otevimram iti.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn bar akonge. Kɨ fo, ia oseme, ezɨ kɨ bizir kam bagha bar akongezir puvatɨ. Kɨ fo, ian osɨmtɨzim ko aghumsɨzim ia gamizɨ, ia uan navibagh ira, ezɨ kɨ bizir kam bagha bar akonge. Kɨ fo, God uabɨ ia gamizɨ, ian naviba osemegha aghumsɨki. Ezɨ en mɨgɨrɨgɨar kataba bar ian navibagh asɨghasɨghizir puvatɨ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 E fo, Godɨn otivir osɨmtɨziba ko aghumsɨzir araziba, da gumazamizibagh amima, me uan navibagh iraghrasi. Arazir kamɨn God uam en akura. Kamaghɨn, e arazir kam bagh uan navibagh isɨn nɨghnɨzir avɨribara amuan markiam. Ezɨ nguazir kamɨn osɨmtɨziba ko aghumsɨzir araziba, da gumazamizibagh amima ovevem otifi.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ia kamaghɨn deragh nɨghnɨgh. God ia ganɨngizir osɨmtɨzir kam, bizir bar aghuir igharagha gariba dar ia gami. Bizir kamɨn God ia gamizɨ, ia uari uari bagha uan osɨmtɨzim deravɨra bighvɨra mɨkɨmasa ia ifonge. Ezɨ God ian naviba fezɨ, ia gumazir arazir kuram gamizimɨn atari. Ezɨ a ia gamizɨ, ia an atiatingi. Ia datɨrɨghɨn mɨghɨgha e gɨnɨghnɨgha, egha gumazir arazir kuram gamizimɨn arazim akɨrasa pamten ingari. Arazir ia mɨgɨrɨgɨar kam akɨrasava amiba, kamaghɨn akagha ghaze, ia Godɨn damazimɨn osɨmtɨzitam itir puvatɨ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Kɨ akɨnafarir kam ia bagha an osira, egha arazir kuram gamizir gumazim gɨnɨghnɨgha an osirizir puvatɨ. Egha gumazir igharazir pazava a gamim, kɨ uaghan a gɨnɨghnɨghizir puvatɨ. Bar puvatɨ. Kɨ kamaghɨn ifonge, ian arazir aghuim azenim gɨrɨghtɨ, ia Godɨn damazimɨn deragh fogh suam, ia bar na gifonge. Bizir kam bagha kɨ akɨnafarir kam osiri.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ezɨ datɨrɨghɨn ian arazir kam e gamizɨ, en navir averiaba amɨraghavɨra iti. En naviba amɨrazɨma, e bar akonge. Ia Taitusɨn akuragha an osɨmtɨziba gɨvazɨ, an navim amɨra. Ezɨ bizir kamɨn e guizbangɨra bar akonge.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Kɨ faragha ian arazir aghuibar gun Taitusɨn mɨgɨa egha ian ziaba fe. Egha uan mɨgɨrɨgɨar kamɨn aghumsɨzim inizir pu. Puvatɨ. Akar e ian arazir aghuibar gun mɨkemeziba, da guizbangɨra. Kamaghɨn datɨrɨghɨn Taitus fos, e ian ziaba fer mɨgɨrɨgɨaba, da bar guizbangɨra.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Taitus ia bagha izezir dughiamɨn, ia atiatia nɨgha, egha a inigha, bar an mɨgɨrɨgɨabar mɨrara ghue. A ian arazir kam gɨnɨghnɨghavɨra ikia egha bar ian apangkuvigha egha navim ia bagha ikiavɨra iti.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Kɨ datɨrɨghɨn bar fogha ghaze, ia arazir aghuibara damuam. Kamaghɨn kɨ bar akonge.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.