1 Tessalonicenses 2
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARA
1 En adarasi, ia uari fo, ingangarir e ian tongɨn ikiava amizim, a pura ghuzɨ puvatɨ.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ia fo, e tɨghar ia bagh izamin dughiam, e Filipain nguibar ekiamɨn ikia mɨzaziba isi, ezɨ me en ziabagh asɨghasɨsi. Ezɨ dughiar e ia bagha izezim, en God en naviba gavgavim dagh anɨngizɨma, ezɨ e uan apanir avɨrir kabar atiatir puvatɨ. E tugha gavgavigha Godɨn akar aghuim ia mɨkɨri.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Egha e ia nɨghnɨzir gavgavim Kraisɨn ikiasava, e ia mɨgɨa, egha pazav akatamɨn ia mɨkemezɨ puvatɨ, egha e nɨghnɨzir zuezir puvatɨzitam sara ia mɨgɨa ia gifarazir puvatɨ.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Bar puvatɨ. En nɨghnɨzim a igharagha iti. God en navir averiabagh fogha gɨvagha, egha a uabɨ ifongegha akar aghuim akunamin ingangarim e ganɨngi. E gumazamiziba en ingangarim gifueghasa, e akam akurir puvatɨ. Godra en navir averiabar gari. Ezɨ e kamagh sua, a uabɨra e amir ingangarim gifongegh.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ia fogha gɨfa, God en garava e gɨfozɨma e kamaghɨn ia mɨgei, e akar ifavaritamɨn ia gifarazir puvatɨ, egha e ian bizibagh ifuegha egha ia apezepera mɨgeir puvatɨ.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 E, ia ko gumazamizir igharazibar damazimɨn ziam iniasa ingangarir puvatɨ.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 E guizbangɨra Kraisɨn aposelbar mɨn iti. Kamaghɨn e ti ifuegha, egha uarir akurvaghasava biziba bagha ia mɨgɨai. Egha e ingangarir ekiam ia danɨngan aghua. E bar nɨmɨra ia ko ikiava ian asughasusi. Kamaghɨra amebam uan borir aghɨriba asughasugha deragha men gari moghɨn e deravɨra ian gari.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ia bar guizbangɨra en namakaba, kamaghɨn amizɨma, e guizbangɨra bar ia gifonge, egha Godɨn akar aghuim ia mɨkɨmasa, egha e uaghan uan ikɨrɨmɨrim ian akurvaghasa.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 En adarasi, ia uari en ingangarir ekiar e ia ko ikia Godɨn akar aghuir kunizim gɨfo. E ghaze, e daghebar uarir akurvaghsɨ osɨmtɨzir ekiam ia danɨngan kogham. Egha e dɨmagariba ko aruebar bar puvɨra ingari.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ia fo, ezɨ God uaghan fo, arazir manam e ia gami, ia nɨghnɨzir gavgavim Kraisɨn itir gumazamiziba. E Godɨn damazimɨn derazir arazir aghuibagh amua, egha arazir kuratam gamizir puvatɨ.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ia fo, afeziam uan boribagh amir arazibar mɨrara e uaghan vaghvagha dar ia gami.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Egha e ian nɨghnɨzir gavgavim damutɨ ia tugh gavgavighamin mɨgɨrɨgɨabagh ami. Egha ia osɨmtɨziba aterir dughiamɨn e agharim ia ganɨdi. Egha e ikɨrɨmɨrir aghuir God uabɨ ifongezimɨn gɨn mangasa ia mɨgei. God Bizibagh Ativir Dughiam oto, ezɨ a ian dia ghaze, ia dughiar kamɨn aven izɨ nan apengan ikɨva na ko pɨn ikɨ, dabirabir aghuarim nan Nguibamɨn a iniam.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ia en akam baregha Godɨn akam inigha egha gumazibar akamɨn mɨn a inizir puvatɨ, ia guizbangɨra Godɨn akamra ini. Ezɨ akar kam bar pamten ia gumazamizir nɨghnɨzir gavgavim Kraisɨn itibar navir averiabar ingari. Kamaghɨn amizɨma e bizir kam bagha zurara God mɨnabi.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 En adarasi, Godɨn siosɨn Judian Provinsɨn itiba, me Krais Iesusɨn adarasi, bizir me batozibara, da uaghan ia batifi. Ian nguibamɨn gumazibara osɨmtɨzir ekiaba ia ganɨdi moghɨra, Judian itir siosba, Judaba osɨmtɨziba me garɨsi.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Judaba, Ekiam Iesus koma Godɨn akam inigha izir gumazibav soghezɨma me ariaghɨre, egha uaghan e batosi. Egha God ifongezir arazibar aghuaghava, me gumazamiziba bar, men apanimɨn iti.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Egha me God ua gumazamizir kaba inian me aghuagha, egha kamaghɨn e Kantrin Igharazibar Gumaziba akam e me mɨkɨman me aghuagha, egha en tuaviba apɨri. Kamaghɨra me zurara arazir kurabagh amima, da ghua bar ekefe, ezɨ datɨrɨghɨn Godɨn anɨngazim men izegha gɨfa.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 En adarasi, Judaba kaghɨra e arɨzima, e dughiar bar otevimɨn ia ataki, egha e ian garir puvatɨ, ezɨ en nɨghnɨziba ia ko iti. Ezɨ e ua mangɨ ian ganasa bar ifuegha egha tuaviba buriavɨra iti.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 E ia bagh izasa; kɨ Pol guizbangɨra dughiar avɨribar izasa ingari, ezɨ Satan en tuaviba apɨri.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Eghtɨ en Ekiam Iesus uamateghamin dughiam, bizir tizim e damightɨ e an damatuzimɨn bar akuegh egh a mɨzuam ikɨ tugh gavgavigham? E bizir tizim inigh mangɨ an akagh suam e ingangarir aghuim gami? E ghaze, iarara. E ia baghavɨra bar akuegham.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Guizbangɨra, e ia baghavɨra bar akuegham. Ezɨ iarara e gamima e bar akueghavɨra iti.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.