Atos 27
Yang Bago na Togon Kanatu (MSK) vs VC
1 Pagkatapos nilan managkaoyon na apakadtoon kami Italia, intirigo nilan si Pablo aw yang kadaygan na manga piriso kang Julio na kapitan nang manga sondaro na taga Roma na pyagangaranan nang “Manga Sondaro ni Ari Sesar.”
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Syomakay da kami sang barko na sikun ag Adramitio, na mobotawan da padurug adto sang manga donggowanan na sakop nang Asia. Kayan disaan yomotawan kami. Yamagad kanami si Aristarko na taga Tesalonika na sakop nang Masedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Yadatung kami ag Sidon ninyang sapit na allaw. Madyaw kang Pablo si Julio. Tyotogotan naan si Pablo pagkadto sang kanaan manga amigo antak kaatagan sang yakaukud kanaan.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Kayan yabay kami manaros. Tungud kay yakasongsong kami sang samut, simingadto ra kami dumurug sang kyakasaringgan nang poro na Sipre,
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 kayan tyomaripag kami sang dagat na atbang nang Silisia aw Pampilya, kayan dyomatung kami ag Mira na sakop nang Lisia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Aadto ikita yang kapitan nang manga sondaro sang barko na misingadto Italia sikun ag Alejandria, wakaw pyapagbarin naan kami adto saan na barko.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Wa kami abay udurug surud nang pilang allaw, karayan da kami domatung asang atbang nang syodad na Nido tungud sang karisud. Tungud kay yakasongsong kami sang samut, simingadto ra kami sang kyakasaringgan nang poro na Kreta, aw labay kami sang baybayun nang Salmon.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Yamaybay kami. Karayan da kami domatung sang banwa na pyagangaranan nang madyaw na dodoongan na buku nang maawat sang syodad na Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Yadogay kami asta dyatungan kami nang maat na timpo na makaallukalluk da agiin yang laod tungud sang kabandus nang samut, kay lyomabay da yang timpo na marinaw yang dagat. Wakaw tyatambagan silan ni Pablo, laong,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Manga amigo, pyagakitakita ko na marisud yang kanatu udurugan aw abay kita manaros, amasapad yang kanatu manga loran asta yang barko, pagasagad pa kita matay.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Awgaid wa otoo kang Pablo yang kapitan nang manga sondaro, yaan yang tyotoowan naan yang pyagalaong nang kapitan nang barko aw yang tagtomon saan na barko.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Kay yang dyodoongan nami buku nang madyaw pagpondowan nang timpo nang amiyan, wakaw madaig yang yomoyon na abay da manaros magabayabay antak domatung ag Penise kay gosto nilan na disaan magpondo nang timpo nang amiyan, kay yaan yang madyaw na dodoongan ag Kreta, kay yamatobang agsallupan, wa makaatobang sang samut nang timpo nang amiyan.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Kayan yagipanipan moyop yang abagat, dumdum nilan na madatung silan sang odoongan nilan, wakaw byaton da nilan yang pondo aw pamaybay silan nang Kreta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Awgaid wa akadogay kyumurug da yang mabandus na domagsa sikun sang babaw nang poro,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 aw kugdi yang barko. Tungud kay di kami makagaga manongsong, yapakabilik da gaid kami magad nang samut.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 — ausente —
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 — ausente —
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Yabay pa kumurug yang dakora na onos, wakaw ninyang sapit na allaw pyanimbag nilan yang manga loran nang barko antak di marunud.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Kayan ninyang sapit oman na allaw yaan yang pyanimbag da nilan sang dagat yang manga kasangkapan disang barko.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Wa nami ikitaa yang suga aw manga bitoon surud nang pilang allaw. Yabay pa kumurug yang mabandus na samut. Wa da kami akaiman na amaboi pa kami.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Paglabay nang pilang allaw na way kyaan nilan, mindug si Pablo aw paglaong, “Manga amigo, aw yaningug pa gaid kamo kanak, aw wa kita magbotawan ag Kreta, dili kita amasiling nini maglisud, yang manga loran ta di amasapad.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Awgaid adoon pagalaongon ko kamo na ayaw magkalluk, kay way isa kanatu na amatay. Yang barko gaid yang amasapad.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kay yang Dios na sisimba ko na tagtomon kanak yagasogo ani kanak sang kanaan sogwanun na tagalangit
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 na yagalaong kanak, ‘Ayaw magkalluk, kay Pablo, kay kinaanglan na madatung kaw adto kang Ari Sesar aw atobang kanaan. Tungud kanmo yang Dios matabang kamayo kariko antak way matay.’ Yaan yang pyagalaong kanak nang tagalangit.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Wakaw ayaw kamo magkalluk, kay ako yamanarig sang Dios na amatoman yang pyagalaong naan kanak.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Toyo adagsa kita adto sang isa na poro.” Yaan yang pyagalaong ni Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Nang kasamporo aw opat na allaw yabay pa kami parid nang onos adto sang dagat na pyagangaranan nang Mediteraneo. Kayan nang tunga nang gabi, gyugudam nang taga barko na masaid da kami sang ligad.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Kayan syokod nilan nang lobid na pyaparibatowan yang kararum nang dagat, kayan kyatigaman nilan na karowaan na dupa yang kararum. Kayan yabay kami dumurug nang tagbi adto sang onaan aw omana nilan sokoda, sakmamporo aw lima na dupa yang kararum.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Tungud sang kalluk nilan na makadaplak kami sang bato, tyotonton nilan yang opat na pondo asang orin, gosto nilan amaallaw da garo.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Gosto nang taga barko na ayawan da nilan yang barko, wakaw tyotonton nilan yang bangka asang dagat aw gaway paglaong na abatonon nilan yang kadaygan na pondo asang dorong.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Awgaid yagalaong si Pablo sang kapitan nang manga sondaro, laong, “Di kamo amaboi aw lomowat yang taga barko sang barko.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Wakaw yootod nang manga sondaro yang lobid na ukut sang bangka aw pabayai nilan na amaanod yang bangka.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Nang agput da maallaw pyagalaong ni Pablo silan kariko na antak komaan, laong naan, “Samporo pa aw opat na allaw na way kyaan mayo kay yatagad kamo sang paglunung nang banwa.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Wakaw pyagalaong ko kamo na panagpangaan kamo antak kamo makusugan. Ayaw kamo magkaundug, kay way amawara kanatu.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Kayan yomoti si Pablo sang paan aw pagampo sang Dios asang atobangan nilan kariko aw pagpisangpisanga naan yang paan aw kaana.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Yamadasig silan, kayan kyomaan silan kariko.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Dowang gatos aw kapitowan aw unum kami kariko.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Pagkatapos nami komaan kariko, timbag nilan sang dagat yang kanilan loran na trigo antak di kabugatan yang barko.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Pagkaallaw kitaun nilan yang yamarinuk na baybayun, toyo wa silan ikilara saan na banwa. Kikita nilan na aon pantad, wakaw yagalaong silan na modoong disaan aw maimo.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Wakaw yootod nilan yang manga pondo aw ayawi nilan asang dagat. Kayan yobad nilan yang lobid na pyagaukut sang timon aw linduga nilan yang layag na asang dorong antak silan samput sang ligad.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Awgaid asang kababawan makaagi yang barko kayan syomallad aw lubung yang dorong, wakaw wa da akaringat, kayan yasapad yang orin na kyukugdan nang mabakla na barud.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Pyagakabarawan nang manga sondaro na apatayun yang kariko nang manga piriso antak way makarangoy kanilan adto sang ligad kayan lyomayas.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Awgaid syasagda silan nang kapitan nang manga sondaro kay gosto naan na atabangan si Pablo. Kayan pyapagona naan parangoyon adto sang ligad yang kariko nang matigam lomangoy.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Yang kadaygan mosonod na magaapyang sang tabla aw maski nana na amapoti nilan disang barko na yamasapad. Maynaan yang pagdatung nami sang ligad.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.