Tiago 1
mri2012 (MRI2012) vs ARA
1 Nā Hēmi, nā te pononga a te Atua, a te Ariki hoki, a Īhu Karaiti,
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Kīia iho, e ōku tēina, he mea hari nui ina taka koutou ki ngā whakamātautauranga maha;
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 e mātau ana hoki koutou, ko te whakamātautauranga o tō koutou whakapono hei mahi i te manawanui.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Nā, kia puta rawa te mahi a te manawanui, kia tino tika ai koutou, kia toitū ai, tē hapa i tētahi mea.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Ki te hapa tētahi o koutou i te mātauranga, me īnoi ia ki te Atua, e hōmai nui nei ki te katoa, kāhore hoki āna tāwai mai; ā, ka hōmai ki a ia.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Otirā, me īnoi whakapono ia, kaua e ruarua. Ko te tangata ruarua hoki, tōna rite kei te ngaru o te moana, e pūhia ana e te hau, e ākina ana.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Kaua hoki taua tangata e mea, e whiwhi ia ki tētahi mea i te Ariki.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 E kore te tangata ngākau rua e ū i āna hanga katoa.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Ko te teina iti, kia whakamanamana ia i te mea ka whakanekehia ake ia,
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 me te tangata taonga anō, i te mea ka whakaititia. Ka memeha atu hoki ia, ānō he puāwai tarutaru.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Ko te putanga mai hoki o te rā me te hau wera anō, nā, kua maroke te tarutaru, kua ngahoro tōna puāwai, ā, ngaro iho te ātanga o tōna āhua. Ka pērā anō te tangata taonga, ka memeha atu i ōna hāereerenga.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Ka hari te tangata e ū ake ana ki te whakamātautauranga. Nō te mea hoki ka oti ia te whakamātautau, ka whiwhi ia ki te karauna o te ora, kua whakaaria mai nei e te Ariki mō te hunga e aroha ana ki a ia.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Kaua tētahi e mea ina whakamātautauria, “E whakamātautauria ana ahau e te Atua.” E kore hoki te Atua e taea te whakamātautau e te kino, e kore anō hoki ia e whakamātautau i tētahi.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Engari he mea whakamātautau te tangata, i a ia e kūmea ana, e poaina ana e tōna hiahia ake anō.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Nā, i te hapūtanga o te hiahia, ka whānau ko te hara; ā, i te otinga o te hara, ka whānau ko te mate.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Kei whakapōhēhētia koutou, e ōku tēina aroha.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Nō runga ngā hōmaitanga papai katoa, ngā mea katoa e tino tika ana, he mea heke iho nō te Matua o ngā whakamārama, kāhore nei ōna putanga kētanga, kāhore hoki he ātārangi o te tahuri.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Nā tōna hiahia ake anō tātou whānau ai, he meatanga nā te kupu o te pono, kia meinga ai tātou me he mātāmua mō āna mea i hanga ai.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Kei te mōhio koutou ki tēnei, e ōku hoa aroha, kia hohoro ngā tāngata katoa ki te whakarongo, kia pūhoi ki te kōrero, kia pūhoi ki te riri.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 E kore hoki tā te Atua tika e mahia e tō te tangata riri.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Heoi, me whakarere katoa atu ngā tikanga poke, me te hara e hua tonu nei, me tahuri mārire ki te kupu kua oti te whakatō iho; e taea hoki e tēnei te whakaora ō koutou wairua.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Hei kaimahi anō koutou i te kupu, kaua hei kaiwhakarongo anake, kei tinihangatia koutou e koutou anō.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Ki te mea hoki he kaiwhakarongo tētahi i te kupu, ehara nei i te kaimahi, he rite ia ki te tangata e mātakitaki ana ki tōna kanohi māori i roto i te whakaata:
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 i tōna mātakitakinga hoki i a ia anō, haere ana, wareware tonu ake he āhua pēhea rānei tōna.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Tēnā ko te tangata e āta titiro iho ana ki te ture tino tika, ki te mea herekore, ā, ka ū tonu, he kaiwhakarongo anō ia e kore e wareware, engari, e mahi ana i te mahi, e hari anō tēnei i tāna mahi.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Ki te mea he āhua karakia tō tētahi i roto i a koutou, ki te kore e parairetia e ia tōna arero, he tinihanga hoki tāna ki tōna ngākau, he maumau karakia tāna.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Ko te karakia pono, ko te mea poke kore ki te aroaro o te Atua Matua, ko ia tēnei: Ko te tirotiro i ngā pani i ngā pouaru i ō rātou mate, ko te tiaki i a ia ake kei poke i te ao.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.