Rute 3
mri2012 (MRI2012) vs NAA
1 Nā, ka mea a Naomi tōna hungawai ki a ia, “Kaua ianei ahau e rapu i te okiokinga mōu, e tāku tamāhine, e puta mai ai te pai ki a koe?
1 Noemi, a sogra de Rute, disse: — Minha filha, não é verdade que eu devo procurar um lar para você, para que você seja feliz?
2 Ehara ianei i te whanaunga nō tāua a Poaha nāna nei aua kōtiro, ōu hoa nā? Nanā, ko ā tēnei pō ia whakarererere ai i te pāpapa o te pārei i te patunga wīti.
2 E esse Boaz, na companhia de cujas servas você esteve, não é um dos nossos parentes? Eis que esta noite ele estará limpando cevada na eira.
3 Nā, horoia koe, ka whakawahi i a koe, ka kākahu ai i ōu kākahu, ka haere ki raro, ki te patunga wīti; kaua ia koe e whakaaturia ki taua tangata, ā mutu noa tāna kai, tāna inu.
3 Lave-se, ponha perfume, vista a sua melhor roupa e vá até a eira. Mas não deixe que ele perceba que você está ali, até que ele tenha acabado de comer e beber.
4 Ā, ka takoto ia, nā, me titiro koe ki te wāhi e takoto ai ia; ā, ka haere atu, ka hura i ngā kākahu o ōna waewae, ka takoto; ko reira ia whakaatu ai ki a koe i tāu e mea ai.”
4 Quando ele for dormir, repare bem o lugar onde ele vai se deitar. Então vá, descubra os pés dele e deite-se ali. Ele lhe dirá o que você deve fazer.
5 Nā, ka mea tērā ki a ia, “Māku e mea ngā mea katoa i kōrerotia mai nā e koe ki ahau.”
5 Rute respondeu: — Vou fazer tudo isso que a senhora está me dizendo.
6 Nā, ko tōna haerenga ki raro, ki te patunga wīti, meatia ana e ia ngā mea katoa i whakahaua e tōna hungawai ki a ia.
6 Então Rute foi para a eira e fez conforme tudo o que a sua sogra lhe havia ordenado.
7 Nā, ka kai a Poaha ka inu, ā, hari ana tōna ngākau, ā, ka haere, ka takoto ki te pito o te pūranga; nā, ko te āta haerenga o tērā, hurahia ana ngā kākahu o ōna waewae, nā, kua takoto.
7 Quando Boaz terminou de comer e beber e estava já de coração um tanto alegre, foi deitar-se ao pé de um monte de cereais. Então Rute chegou de mansinho, descobriu os pés dele, e se deitou.
8 Ā, i waenganui pō ka oho te mauri o taua tangata, ka tahuri ia; nā, he wahine e takoto ana i ōna waewae.
8 Aconteceu que, no meio da noite, o homem se assustou e sentou-se; e eis que uma mulher estava deitada a seus pés.
9 Nā, ka mea ia, “Ko wai koe?”
9 Boaz perguntou: — Quem é você? Ela respondeu: — Sou Rute, a sua serva. Estenda a sua capa sobre esta sua serva, porque o senhor é um resgatador.
10 Nā, ka mea ia, “Kia manaakitia koe e Ihowā, e tāku tamāhine; nui atu hoki i tō te tīmatanga tōu aroha o te whakamutunga, i a koe kīhai nei i aru i ngā taitama, i te mea rawakore, i te mea whai taonga rānei.
10 Boaz respondeu: — Que você seja bendita do
11 Nā, kaua e wehi, e tāku tamāhine; ka meatia e ahau ki a koe āu mea katoa i kī mai ai; e mōhio ana hoki te pā katoa o tōku iwi he wahine koe e uaua ana ki te pai.
11 E agora, minha filha, não tenha medo. Tudo o que você falou eu vou fazer, porque todo o povo da cidade sabe que você é uma mulher virtuosa.
12 Nā, he tika anō, he whanaunga tupu ahau nōu; otiia tēnā anō tētahi e tata rawa ana i ahau.
12 Sim, é verdade que eu sou resgatador, mas há ainda outro resgatador que é parente mais chegado do que eu.
13 Takoto mārie i tēnei pō; ā, i te ata ki te whakawhanaunga ia ki a koe, he tika, māna te tikanga whanaunga; ki te kāhore ia e pai māna te tikanga o te whanaunga ki a koe, nā māku te tikanga whanaunga ki a koe; e ora ana ā Ihowā. Āta takoto, kia taea rā anō te ata.”
13 Fique aqui esta noite. Pela manhã, se ele quiser resgatar você, muito bem; ele que o faça. Mas, se ele não quiser, eu o farei, tão certo como vive o Senhor . Deite-se aqui até de manhã.
14 Nā, takoto tonu ia ki ōna waewae ā taea noatia te ata; ā, ka maranga, i te mea e kore te tangata e kite i tōna hoa. Nā, ka mea tērā, “Kei mōhiotia i haere mai he wahine ki te patunga wīti.”
14 Rute ficou deitada aos pés dele até de manhã, mas levantou-se enquanto ainda estava escuro. Porque Boaz disse: — Que ninguém saiba que uma mulher veio até a eira.
15 I mea anō ia, “Tēnā koa te koroka i runga i a koe nā, puritia mai.” Nā, puritia ana e ia. Nā, ka mēhuatia atu ētahi pārei e ia, e ono ngā mēhua; ā, whakawahā atu ana ki a ia; nā, haere ana ia ki te pā.
15 Disse mais: — Traga o manto que você está usando e segure-o. Ela o segurou, ele o encheu com seis medidas de cevada e o pôs sobre os ombros dela. Então ela voltou para a cidade.
16 Ā, nō tōna taenga ki tōna hungawai, ka mea tērā, “Kei te pēhea koe, e tāku tamāhine?”
16 Quando chegou à casa de sua sogra, esta lhe perguntou: — Como se passaram as coisas, minha filha? E Rute lhe contou tudo o que aquele homem tinha feito por ela.
17 I mea anō ia, “Ko ēnei mēhua pārei e ono i hōmai e ia ki ahau; i mea hoki ki ahau, ‘Kei haere kau koe ki tōu hungawai.’ ”
17 E disse ainda: — Ele me deu estas seis medidas de cevada e me disse: “Não volte para a sua sogra sem nada.”
18 Nā, ka mea tērā, “Āta noho, e tāku tamāhine, kia mōhiotia rā anō e koe te tukunga iho o tēnei mea. E kore hoki e mutu tā taua tangata, kia oti rā anō tēnei mea i a ia āianei.”
18 Então Noemi disse: — Espere, minha filha, até que você saiba em que darão as coisas, porque aquele homem não descansará enquanto não resolver este caso, ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.