Romanos 1
mri2012 (MRI2012) vs NAA
1 Nā Pāora, nā te pononga a Īhu Karaiti, i karangatia hei āpōtoro, i motuhia ki te rongopai a te Atua,
1 Paulo, servo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 i kōrerotia rā e ia i mua, arā e āna poropiti i roto i ngā karaipiture tapu,
2 que ele, no passado, prometeu por meio dos seus profetas nas Escrituras Sagradas.
3 mō tāna Tama, i whānau nei he uri nō Rāwiri, nō te wāhi ki te kikokiko;
3 Este evangelho diz respeito a seu Filho, o qual, segundo a carne, veio da descendência de Davi
4 i whakapuakina mai nei ko te Tama a te Atua i runga i te kaha, i runga i tā te Wairua o te tapu, i te mea ka whakaarahia i te hunga mate; arā a Īhu Karaiti, tō tātou Ariki.
4 e foi designado Filho de Deus com poder, segundo o Espírito de santidade, pela ressurreição dos mortos, a saber, Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Nāna nei mātou i whiwhi ai ki te aroha noa, ki te mahi āpōtoro, kia ngohengohe ai, kia whakapono ai ngā iwi katoa, hei mea mō tōna ingoa.
5 Por meio dele viemos a receber graça e apostolado por amor do seu nome, para a obediência da fé, entre todos os gentios.
6 Nō rātou nei hoki koutou, he mea karanga hei hunga mō Īhu Karaiti.
6 Entre esses se encontram também vocês que foram chamados para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Ki te hunga katoa i Rōma, e arohaina nei e te Atua, ka oti nei te karanga hei hunga tapu.
7 A todos os amados de Deus que estão em Roma, chamados para ser santos. Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
8 Ko tāku mea tuatahi, he whakawhetai ki tōku Atua i roto i a Īhu Karaiti mō koutou katoa, nō te mea e kōrerotia ana tō koutou whakapono i te ao katoa.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo, dou graças ao meu Deus por todos vocês, porque a fé que vocês têm é proclamada no mundo inteiro.
9 Ko te Atua, e mahi nei tōku wairua ki a ia i roto i te rongopai o tāna Tama, hei kaiwhakaatu mōku, mō te mau tonu o tāku whakahuahua i a koutou, ā, i āku karakiatanga i ngā wā katoa,
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, é minha testemunha de como nunca deixo de fazer menção de vocês
10 e īnoi ana me kore e pai te Atua kia whakatikaia tāku haere atu ki a koutou.
10 em todas as minhas orações, pedindo que, em algum momento, pela vontade de Deus, surja uma oportunidade de visitá-los.
11 Nui atu hoki tōku hiahia kia kite i a koutou, kia whakawhiwhi ai ahau i a koutou ki tētahi mea hōmai, he mea wairua, kia whakaūngia ai koutou;
11 Porque desejo muito vê-los, a fim de repartir com vocês algum dom espiritual, para que vocês sejam fortalecidos,
12 arā, kia ora ngātahi ō tātou ngākau, tōku i tō koutou whakapono, ō koutou i tōku.
12 isto é, para que nos consolemos uns aos outros por meio da fé mútua: a de vocês e a minha.
13 Nā, e kore ahau e pai, e ōku tēina kia ngaro i a koutou te maha o āku meatanga kia haere atu ki a koutou, heoi, āraia mai ana ahau, ā, mohoa noa nei, kia whiwhi ai ahau ki tētahi hua i roto i a koutou hoki, kia pērā me te mea i ērā atu tauiwi.
13 Quero que vocês saibam, irmãos, que muitas vezes me propus a ir visitá-los — no que tenho sido, até agora, impedido —, para conseguir algum fruto igualmente entre vocês, assim como também tenho conseguido entre os outros gentios.
14 He nama kei runga i ahau nā ngā Kariki, ā, nā ngā tautangata, nā te hunga mōhio, ā, nā te hunga whakaarokore.
14 Pois sou devedor tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a insensatos.
15 Nā reira, e ngākau nui ana ahau kia whakapaua tāku ki te kauwhau hoki i te rongopai ki a koutou i Rōma.
15 Por isso, quanto a mim, estou pronto a anunciar o evangelho também a vocês que estão em Roma.
16 Kāhore hoki ōku whakamā ki te rongopai; ko te kaha hoki ia o te Atua hei whakaora mō ngā tāngata katoa e whakapono ana; mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki.
16 Pois não me envergonho do evangelho, porque é o poder de Deus para a salvação de todo aquele que crê, primeiro do judeu e também do grego.
17 Ā, kei reira e whakakitea ana tā te Atua tika, he mea nō te whakapono ki te whakapono; kua oti nei hoki te tuhituhi, “Mā te whakapono e ora ai te tangata tika.”
17 Porque a justiça de Deus se revela no evangelho, de fé em fé, como está escrito: “O justo viverá por fé.”
18 E whakakitea iho ana hoki i te rangi tō te Atua riri ki ngā karakiakoretanga katoa, ki ngā hē o ngā tāngata e pēhi ana i te pono i runga i te hē.
18 A ira de Deus se revela do céu contra toda impiedade e injustiça dos seres humanos que, por meio da sua injustiça, suprimem a verdade.
19 Kei roto nei i a rātou e mārama ana ngā mea o te Atua e taea te mōhio; kua whakamāramatia hoki e te Atua ki a rātou.
19 Pois o que se pode conhecer a respeito de Deus é manifesto entre eles, porque Deus lhes manifestou.
20 E kitea nuitia ana hoki ngā mea ōna, kāhore nei i kitea, nō te hanganga iho rā o te ao, e mōhiotia ana ki ngā mea i hangā, arā tōna kaha mau tonu, me tōna atuatanga; kia kore ai he kupu whakahoki mā rātou;
20 Porque os atributos invisíveis de Deus, isto é, o seu eterno poder e a sua divindade, claramente se reconhecem, desde a criação do mundo, sendo percebidos por meio das coisas que Deus fez. Por isso, os seres humanos são indesculpáveis.
21 i a rātou hoki e mātau ana ki te Atua, kīhai rātou i whakakorōria i a ia hei Atua, kīhai hoki i whakawhetai; heoi, kua kūware ō rātou whakaaro, ā, whakapōuritia ana tō rātou ngākau pōhēhē.
21 Porque, tendo conhecimento de Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças. Pelo contrário, se tornaram nulos em seus próprios raciocínios, e o coração insensato deles se obscureceu.
22 I a rātou e mea ana he mōhio rātou, nā, ka wairangi,
22 Dizendo que eram sábios, se tornaram tolos
23 ā, whakaputaia kētia ake te korōria o te Atua e kore nei e pirau, kia rite ki te āhua o te tangata pirau noa, o ngā manu hoki, o ngā kararehe waewae whā, o ngā mea ngōkingōki.
23 e trocaram a glória do Deus incorruptível por imagens semelhantes ao ser humano corruptível, às aves, aos quadrúpedes e aos répteis.
24 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki te mahi poke, i runga i ngā hiahia o ō rātou ngākau, kia whakatūtūātia iho ai ō rātou tinana e rātou anō, tō tētahi e tētahi;
24 Por isso, Deus os entregou à impureza, pelos desejos do coração deles, para desonrarem o seu corpo entre si.
25 i te mea kua whakawhiti rātou i tō te Atua pono mō te teka, ā, karakia ana, mahi ana ki te mea hanga, kapea ake te Kaihanga, ko ia nei te whakapaingia ake ake. Āmine.
25 Eles trocaram a verdade de Deus pela mentira, adorando e servindo a criatura em lugar do Criador, o qual é bendito para sempre. Amém!
26 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki ngā hiahia tūtūā. Ko ā rātou wāhine hoki, mahue ake i a rātou te tikanga māori, kei te ngau kē noa atu;
26 Por causa disso, Deus os entregou a paixões vergonhosas. Porque até as mulheres trocaram o modo natural das relações íntimas por outro, contrário à natureza.
27 me ngā tāne anō, whakarērea ake e rātou te tikanga māori ki te wahine, ānō he ahi te kānga o tō rātou hiahia ki a rātou anō; ngā tāne ki ngā tāne, mahi ai i te mea whakamā, me te whiwhi anō ki te utu e rite ana mō tō rātou ngaunga kētanga.
27 Da mesma forma, também os homens, deixando o contato natural da mulher, se inflamaram mutuamente em sua sensualidade, cometendo indecência, homens com homens, e recebendo, em si mesmos, a merecida punição do seu erro.
28 Ā, i a rātou kīhai nei i pai kia mau tonu te Atua ki ō rātou mahara, tukua ana rātou e te Atua ki te hinengaro hē kia mahia ngā mea kāhore e tau kia mahia.
28 E, por haverem desprezado o conhecimento de Deus, o próprio Deus os entregou a um modo de pensar reprovável, para praticarem coisas que não convêm.
29 Kī tonu rātou i ngā mahi hē katoa, i te kino, i te apo, i te mauāhara; whawhao rawa i te hae, i te kōhuru, i te totohe, i te hīanga, i te whanokē; he hunga kōhumuhumu,
29 Estão cheios de todo tipo de injustiça, perversidade, avareza e maldade. Estão cheios de inveja, homicídio, discórdia, engano e malícia. São difamadores,
30 he hunga ngautuarā, kino ki te Atua, he hunga whakahīhī, whakakake, whakapehapeha, he kaitito i ngā mea kino. E turi ana ki ngā mātua,
30 caluniadores, inimigos de Deus, insolentes, arrogantes, orgulhosos, inventores de males, desobedientes aos pais,
31 kāhore ō rātou mātauranga, he hunga kupu taka, kāhore nei he aroha, kāhore e tohu tangata.
31 insensatos, desleais, sem afeição natural e sem misericórdia.
32 Ahakoa e mātau ana anō rātou ki tā te Atua tikanga, he tika te mate mō ngā kaimahi i ēnei mea, heoi, ka mahi tonu rātou i aua mea me te whakaae hoki ki te hunga e pērā ana te mahi.
32 Embora conheçam a sentença de Deus, de que os que praticam tais coisas são passíveis de morte, eles não somente as fazem, mas também aprovam os que as praticam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.