Números 31
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea,
1 O Senhor Deus disse a Moisés:
2 “Rapua he utu mō ngā tama a Īharaira i ngā Miriani; hei muri iho ka kohia koe ki tōu iwi.”
2 — Mande que os israelitas se vinguem do mal que os midianitas lhes fizeram. Depois disso você vai morrer.
3 Nā, ka kōrero a Mohi ki te iwi, ka mea, “Whītiki ētahi o koutou mō te whawhai, ka haere ai ki te tū i a Miriana, ki te tohe i tā Ihowā utu i a Miriana.
3 Então Moisés disse ao povo: — Preparem homens para a batalha, ataquem os midianitas e se vinguem deles pelo que fizeram contra Deus, o
4 Kia kotahi te mano o tēnei iwi, o tēnei iwi, o ngā iwi katoa o Īharaira, e ungā ki te whawhai.”
4 Cada tribo deve mandar mil soldados para esta guerra.
5 Nā, ka wehea e rātou i roto i ngā mano o Īharaira, he mano nō ia iwi, tekau mā rua mano, rite tonu i te patu mō te whawhai.
5 Assim, dos milhares de israelitas foram mandados de cada tribo mil soldados armados, doze mil ao todo.
6 Nā, ka ungā rātou e Mohi ki te whawhai, he mano nō tēnei iwi, nō tēnei iwi, me Pinehaha tama a Ereātara tohunga, ki te whawhai, me ngā mea tapu anō, me ngā tētere i tōna ringa hei whakaoho.
6 Moisés mandou esses soldados para a batalha, debaixo do comando de Fineias, filho do sacerdote Eleazar, que levou também os objetos sagrados e as cornetas para dar os sinais.
7 Nā, ka whawhai rātou ki a Miriana, ka pērā me tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi; ā, patua iho e rātou ngā tāne katoa.
7 Eles atacaram os midianitas, como o Senhor havia ordenado a Moisés, e mataram todos os homens.
8 I patua anō e rātou ngā kīngi o Miriana, i roto i te parekura: a Ēwi rātou ko Rekeme, ko Turu, ko Huru, ko Repa, ngā kīngi tokorima o Miriana; i patua anō e rātou a Paraama, te tama a Peoro ki te hoari.
8 Entre os mortos estavam Evi, Requém, Zur, Hur e Reba, os cinco reis midianitas. Também mataram à espada Balaão, filho de Beor.
9 Ā, whakaraua ana e ngā tama a Īharaira ngā wāhine o Miriana, me ā rātou kōhungahunga; i tangohia anō ā rātou kararehe katoa, hei taonga pārau, me ā rātou kāhui katoa, me ō rātou taonga katoa.
9 Os israelitas levaram presas as mulheres e as crianças dos midianitas. Pegaram também as suas ovelhas e cabras, o seu gado e todos os seus bens.
10 Tahuna ake hoki e rātou ki te ahi ō rātou pā katoa i noho ai rātou, me ō rātou whare rangatira katoa.
10 Incendiaram todas as cidades onde os midianitas moravam e queimaram todos os acampamentos.
11 Ā, tangohia ana e rātou ngā taonga katoa, me ngā mea pārau katoa, te tangata me te kararehe.
11 Eles pegaram o que haviam tomado dos midianitas e também os prisioneiros e os animais
12 Ā, kawea ana e rātou ki a Mohi rāua ko Ereātara tohunga, ki te whakaminenga anō hoki o ngā tama a Īharaira, ngā whakarau, me ērā mea pārau, me ngā taonga, ki te puni ki ngā mānia o Moapa, ki te wāhi o Horano e tata ana ki Heriko.
12 e levaram tudo a Moisés, ao sacerdote Eleazar e ao povo de Israel, que estavam acampados nas planícies de Moabe, perto do rio Jordão, na altura de Jericó, que ficava no outro lado do rio.
13 Ā, ka puta a Mohi rātou ko Ereātara tohunga, ko ngā ariki katoa o te whakaminenga ki te whakatau i a rātou ki waho o te puni.
13 Moisés, o sacerdote Eleazar e todas as autoridades do povo saíram do acampamento e foram ao encontro do exército.
14 Nā, ka riri a Mohi ki ngā rangatira o te ope, ki ngā rangatira o ngā mano, ki ngā rangatira anō hoki o ngā rau, i haere mai nei i te whawhai.
14 Moisés ficou muito zangado com os oficiais que haviam voltado da batalha, isto é, os comandantes dos batalhões e das companhias.
15 Nā, ka mea a Mohi ki a rātou, “Kua whakaorangia e koutou ngā wāhine katoa?
15 Moisés perguntou: — Por que vocês deixaram vivas todas as mulheres?
16 Nanā, ko ngā mea ēnei nāna i tutū ai ngā tama a Īharaira ki a Ihowā i tō Peoro rā, he mea tohutohu nā Paraama, i pā ai te whiu ki te whakaminenga a Ihowā.
16 Lembrem que foram as mulheres que, seguindo os conselhos de Balaão, fizeram com que os israelitas fossem infiéis a Deus, o Senhor , adorando o deus Baal-Peor. Foi por isso que houve uma epidemia no meio do povo de Deus.
17 Nā reira patua āianei ngā tāne katoa i roto i ngā kōhungahunga, patua hoki ngā wāhine katoa kua mōhio, kua takoto ki te tāne.
17 Agora matem todos os meninos e todas as mulheres que não forem virgens.
18 Ko ngā kōhungahunga wāhine katoa ia, kāhore nei i mōhio, i takoto ki te tāne, whakaorangia mā koutou.
18 Mas deixem viver todas as meninas e as moças que forem virgens; elas pertencem a vocês.
19 “Ko koutou hoki, me noho ki waho o te puni, kia whitu ngā rā; ko ngā tāngata katoa i patu i te tangata, me ngā mea katoa hoki i pā ki te tangata i patua, me pure koutou i a koutou, me ā koutou whakarau i te toru o ngā rā, i te whitu hoki o ngā rā.
19 Agora todos os que tiverem matado alguém ou que tiverem tocado em algum morto devem ficar fora do acampamento sete dias. No terceiro dia e no sétimo, vocês e as prisioneiras devem se purificar .
20 Me pure anō hoki ngā kākahu katoa, me ngā oko hiako, me ngā mea katoa i hangā ki te huruhuru koati, me ngā oko rākau katoa.”
20 Purifiquem também todas as roupas, todos os objetos feitos de couro, tudo o que é feito de pelos de cabra e tudo o que é feito de madeira.
21 I mea anō a Ereātara tohunga ki ngā tāngata whawhai, i haere ki te riri, “Ko te tikanga tēnei o te ture i whakahaua e Ihowā ki a Mohi:
21 Então o sacerdote Eleazar disse aos homens que tinham voltado da batalha: — A
22 ko te kōura anake, me te hiriwa, ko te parāhi, ko te rino, ko te tine, me te matā –
22 — ausente —
23 ko ngā mea katoa e puta i te ahi, me tuku nā roto i te ahi, ā, ka kore te poke. Otiia, me pure anō ki te wai o te wehenga; ā, ko ngā mea katoa e kore e puta i te ahi, me tuku nā roto i te wai.
23 — ausente —
24 Ā, me horoi ō koutou kākahu i te whitu o ngā rā, ā, ka kore ō koutou poke, ā, hei muri iho ka tomo ki te puni.”
24 No sétimo dia, para se purificarem, vocês deverão lavar as roupas que estiverem vestindo. Depois disso vocês poderão entrar no acampamento.
25 Ā, i kōrero a Ihowā ki a Mohi, i mea,
25 O Senhor Deus disse a Moisés:
26 “Tirohia te maha o te taonga pārau i riro mai, o te tangata, o te kararehe, e kōrua ko Ereātara tohunga, e ngā mātua ariki anō hoki o ngā whare o te whakaminenga.
26 — Você, com a ajuda do sacerdote Eleazar e das autoridades do povo, faça uma lista de tudo o que foi tomado na batalha, incluindo as pessoas e os animais.
27 Wehea hoki ngā taonga pārau kia rua ngā wāhi; mā te hunga i hāpai i te pakanga, i haere atu ki te whawhai, mā te whakaminenga katoa anō.
27 Divida em duas partes iguais o que foi tomado: uma parte para os soldados e a outra para o resto do povo.
28 “Tangohia anō hoki he takoha mā Ihowā i ngā tāngata i whawhai, i haere atu nā ki te riri. Kia kotahi wairua i roto i ngā rau e rima, o te tangata, rātou tahi ko te kau, ko te kāihe, ko ngā hipi hoki.
28 Da parte que pertence aos soldados que estiveram na batalha, separe um imposto para Deus, o Senhor : uma pessoa de cada quinhentas e a mesma coisa quanto aos bois, jumentos, ovelhas e cabras.
29 Me tango i roto i tā rātou hāwhe, ka hoatu ai ki a Ereātara, ki te tohunga, hei whakahere hapahapai ki a Ihowā.
29 Pegue esse imposto e entregue ao sacerdote Eleazar, como oferta ao Senhor .
30 “Me tango anō e koe i roto i te hāwhe a ngā tama a Īharaira, kia kotahi wāhi i roto i te rima tekau, o te tangata, o te kau, o te kāihe, o te hipi, arā o ngā kararehe katoa, ka hoatu ai mā ngā Rīwaiti, mā ngā kaitiaki o ngā mea o te tapenākara o Ihowā.”
30 Da parte que pertence ao povo, pegue um de cada cinquenta, tanto de pessoas como de bois, de jumentos, de ovelhas, de cabras e de qualquer outro animal, e dê aos levitas , que cuidam da Tenda do Senhor .
31 Nā, pērātia ana e Mohi rāua ko Ereātara tohunga me tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi.
31 Moisés e Eleazar fizeram o que o Senhor havia ordenado.
32 Ā, ko te taonga, ko te toenga iho o ngā mea i riro pārau i ngā tāngata i whawhai, e ono rau e whitu tekau mā rima mano hipi,
32 — ausente —
33 e whitu tekau mā rua mano hoki ngā kau,
33 — ausente —
34 e ono tekau mā tahi mano ngā kāihe,
34 — ausente —
35 e toru tekau mā rua mano ngā tāngata, arā ngā wāhine kāhore anō i mōhio noa, i takoto noa, ki te tāne.
35 — ausente —
36 Ā, ko tērā hāwhe, ko te wāhi a te hunga i haere ki te whawhai: e toru rau e toru tekau mā whitu mano e rima rau te maha o ngā hipi;
36 — ausente —
37 ā, ko te takoha mā Ihowā o ngā hipi e ono rau e whitu tekau mā rima.
37 — ausente —
38 E toru tekau mā ono mano ngā kau; ā, ko te takoha mā Ihowā e whitu tekau mā rua.
38 — ausente —
39 E toru tekau mano e rima rau ngā kāihe; ā, ko te takoha mā Ihowā e ono tekau mā tahi.
39 — ausente —
40 Ā, ko ngā tāngata tekau mā ono mano; ā, ko te takoha mā Ihowā, e toru tekau mā rua tāngata.
40 — ausente —
41 Nā, ka hoatu e Mohi te takoha, te whakahere hapahapai mā Ihowā, ki a Ereātara tohunga, ka pērātia me tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi.
41 Assim, Moisés deu a Eleazar o imposto como uma oferta especial a Deus, o Senhor , como o Senhor havia ordenado.
42 Nā, nō roto i te hāwhe a ngā tama a Īharaira i wehea nei e Mohi i roto i tā te hunga i whawhai,
42 — ausente —
43 ko te hāwhe hoki a te whakaminenga, e toru rau e toru tekau mā whitu mano e rima rau hipi,
43 — ausente —
44 e toru tekau mā ono mano ngā kau,
44 — ausente —
45 e toru tekau mano e rima rau ngā kāihe,
45 — ausente —
46 kotahi tekau mā ono mano ngā tāngata;
46 — ausente —
47 i tangohia e Mohi i roto i te hāwhe a ngā tama a Īharaira, kotahi wāhi i roto i te rima tekau, o te tangata, o te kararehe; ā, hoatu ana ki ngā Rīwaiti i tiaki nei i ngā mea o te tapenākara o Ihowā; i pērātia anō me tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi.
47 Como o Senhor havia ordenado, dessa metade que pertencia ao povo, Moisés pegou um de cada cinquenta, tanto de pessoas como de animais, e deu aos levitas, que cuidavam da Tenda Sagrada.
48 Nā, ka haere mai ki a Mohi ngā rangatira mano o te ope, ngā rangatira mano rātou ko ngā rangatira rau,
48 Os oficiais do exército, isto é, os comandantes dos batalhões e das companhias, foram falar com Moisés
49 ā, ka mea ki a Mohi, “Kua tirohia e āu pononga te tokomaha o ngā tāngata i whawhai nei i raro i ō mātou ringa, ā, kāhore i ngaro tētahi o mātou.
49 e disseram: — Contamos os soldados que estão debaixo do nosso comando, e não está faltando nenhum.
50 Koia i kawea mai ai e mātou he whakahere mā Ihowā, e ia tangata, e ia tangata, tāna i whiwhi ai, ētahi mea kōura, ētahi mekameka, poroporo, mōwhiti, whakakai, heitiki hoki, hei whakamārie mō ō mātou wairua ki te aroaro o Ihowā.”
50 Assim trouxemos o que cada um pegou: objetos de ouro, correntinhas, pulseiras, anéis, brincos e colares. Nós os oferecemos a Deus, o Senhor , como pagamento pela nossa vida, para que ele nos proteja.
51 Nā, ka tangohia e Mohi rāua ko Ereātara tohunga te kōura i a rātou, he mea mahi katoa.
51 Moisés e o sacerdote Eleazar receberam todas essas joias de ouro.
52 Ā, kotahi tekau mā ono mano e whitu rau e rima tekau hekere o te kōura katoa o te whakahere i tāpaea e rātou ki a Ihowā, o tā ngā rangatira mano rātou ko ngā rangatira rau.
52 O peso total do ouro que foi separado e oferecido a Deus, o Senhor , pelos oficiais foi de cento e noventa e um quilos.
53 I pāhuatia hoki e ngā tāngata i whawhai ētahi taonga, tēnā mōna ake, tēnā mōna ake.
53 Os que não eram oficiais ficaram com as coisas que tiraram dos inimigos.
54 Nā, tangohia ana e Mohi rāua ko Ereātara tohunga te kōura a ngā rangatira o ngā mano, o ngā rau, ā, kawea ana e rāua ki roto ki te tapenākara o te whakaminenga, hei whakamahara mō ngā tama a Īharaira ki te aroaro o Ihowā.
54 Assim, Moisés e o sacerdote Eleazar receberam o ouro dos oficiais e o levaram para a Tenda Sagrada a fim de que o Senhor protegesse o povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.