Mateus 9

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka eke ia ki te kaipuke, ka whiti ki tāwāhi, ka haere ki tōna pā.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Nā, ka kawea mai e rātou ki a ia tētahi pararūtiki, e takoto ana i runga i te moenga; nō te kitenga o Īhu i tō rātou whakapono ka mea ia ki te pararūtiki, “E tama, kia māia; ka oti ōu hara te muru.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Nā, ka mea ētahi o ngā karaipi ki a rātou anō, “E kohukohu ana tēnei tangata!”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Ā, ka kite a Īhu i ō rātou whakaaro, ka mea ia, “He aha i kino ai ngā whakaaro o roto o ō koutou ngākau?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Ko tēhea oti te mea takoto noa, ko te mea, ‘Ka oti ōu hara te muru,’ ko te mea rānei, ‘Whakatika, haere’?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Otirā, kia mātau ai koutou he mana muru hara tō te Tama a te tangata i runga i te whenua.” Kātahi, ia ka mea ki te pararūtiki, “Whakatika, tangohia ake tōu moenga, ā, haere ki tōu whare.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Nā, whakatika ana ia, haere ana ki tōna whare.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Nō te kitenga ia o te hui, ka wehi, ka whakakorōria i te Atua, i hōmai ai tēnei mana ki ngā tāngata.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Ā, i a Īhu e haere ana i reira, ka kite ia i tētahi tangata, ko Matiu te ingoa, e noho ana i te wāhi tango takoha; ā, ka mea ki a ia, “Arumia ahau.”
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Ā, i a ia e noho ana ki te kai i roto i te whare, nā, he tokomaha ngā pupirikana me ngā tāngata hara i haere mai, i noho tahi ki a Īhu rātou ko āna ākonga.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Ā, nō te kitenga o ngā Parihi, ka mea ki āna ākonga, “He aha tō koutou Kaiwhakaako ka kai tahi ai me ngā pupirikana, me ngā tāngata hara?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Otirā, ka rongo a Īhu, ka mea ki a rātou, “Kāhore he aha o ngā tāngata ora e meatia ai e te rata, engari, o te hunga e mate ana.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Nā, haere, ākona te tikanga o tēnei, ‘Ko tāku e pai ai ko te tohu tangata, hāunga te patunga tapu.’ Kīhai hoki ahau i haere mai ki te karanga i te hunga tika, engari i te hunga hara, kia rīpenetā.”
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Me i reira ka haere mai ki a ia ngā ākonga a Hoani, ka mea, “He aha i maha ai o mātou ko ngā Parihi nohoanga pukutanga, ā, kāhore āu ākonga e nohopuku?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Nā, ka mea a Īhu ki a rātou, “E āhei rānei ngā tamariki o te whare mārena te tangi, i te mea kei a rātou te tāne mārena hou? Nā, tērā e tae mai ngā rā, e tangohia ai te tāne mārena hou i a rātou, ā, ko reira nohopuku ai rātou.
15 Jesus respondeu:
16 “E kore e meatia e te tangata tētahi wāhi o te kahu hou hei pāpaki mō te kahu tawhito, nō te mea ka riro tētahi wāhi o taua kākahu i te whakakapi, ā, ka nui rawa te pakaru.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 E kore e ringihia te wāina hou ki ngā ipu tawhito; kei pakaru ngā ipu, ā, ka maringi te wāina, kore ake ngā ipu; erangi, e ringihia ana te wāina hou ki ngā ipu hou, ā, ka ora taua rua.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 I a ia e kōrero ana i ēnei mea ki a rātou, nā, ka haere mai tētahi rangatira, ka koropiko ki a ia, ka mea, “Tēnei kua marere tāku tamāhine; otirā, māu e haere ake, e whakapā tōu ringa ki a ia, ā, ka ora.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Nā, ka whakatika a Īhu rātou ko āna ākonga, ā, aru ana i a ia.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Nā, ko te haerenga ki muri i a ia o tētahi wahine, tekau mā rua ngā tau i mate ai i te pākaruhanga toto, ā, ka pā ki te tāniko o tōna kākahu;
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 i mea hoki i roto i a ia, “Kia pā kau oti ahau ki tōna kākahu, ka ora ahau.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Nā, ka tahuri a Īhu, ā, ka kite i a ia, ka mea, “Kia māia, e kō! Nā tōu whakapono koe i ora ai.” Ā, ora ake te wahine i taua wā anō.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Nā, i te taenga o Īhu ki te whare o te rangatira, ka kite i ngā kaiwhakatangi pūtōrino, i te huihui hoki e ngangau ana,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 ka mea ia ki a rātou, “Whakaatea! Kāhore hoki i mate te kōtiro, erangi e moe ana.” Ā, kataina iho ia e rātou.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Heoi, ka oti te huihui te pei ki waho, ka tomo ia ki roto, ka mau ki tōna ringa, ā, ara ake ana te kōtiro.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ā, pakū ana tēnei rongo puta noa i taua whenua.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Ā, i a Īhu e haere atu ana i reira, tokorua ngā matapō i aru i a ia, ka karanga ake, ka mea, “E te Tama a Rāwiri, kia aroha ki a māua!”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Ā, ka tapoko ia ki te whare, ka haere atu ngā matapō ki a ia; nā, ka mea a Īhu ki a rāua, “E whakapono ana rānei kōrua e taea tēnei e ahau?”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Me i reira ka pā ia ki ō rāua kanohi, ka mea, “Kia rite ki tō kōrua whakapono te meatanga ki a kōrua.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Nā, kua kite ō rāua kanohi; kātahi ka whakatūpato a Īhu i a rāua ka mea, “Kia mahara kei rangona e te tangata.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Ko rāua ia i puta atu ki waho, ā, kōrerotia nuitia ana ia puta noa i taua whenua.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 I a rāua e puta ana ki waho, ka kawea mai ki a ia tētahi tangata wahangū, he rēwera tōna.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Ā, ka oti te rēwera te pei, ka whai reo te wahangū; ā, mīharo ana te mano, ka mea, “Kāhore anō i kitea te pēnei i roto i a Īharaira.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Otirā, ka mea ngā Parihi, “Nā te rangatira o ngā rēwera tāna peinga rēwera.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Nā, ka hāereerea e Īhu ngā pā katoa me ngā kāinga, ā, ka ako i roto i ō rātou whare karakia, ka kauwhau i te rongopai o te rangatiratanga, me te whakaora i te tini o ngā mate, i te tini o ngā tūrorotanga o te iwi.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Ā, nō tōna kitenga i ngā mano, ka toko ake tōna ngākau aroha ki a rātou, e māuiui ana hoki rātou, e marara kē ana, me he hipi hēparakore.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Kātahi, ia ka mea ki āna ākonga, “He nui te kotinga, ko ngā kaimahi ia he ruarua.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Nā, īnoi atu ki te Ariki nāna te kotinga, kia tonoa e ia he kaimahi ki tāna kotinga.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.