Mateus 22
mri2012 (MRI2012) vs ARIB
1 Ā, ka oho ake a Īhu, ka kōrero kupu whakarite anō ki a rātou, ka mea,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Ka rite te rangatiratanga o te rangi ki tētahi kīngi, i whakatakoto mārena mō tāna tama.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ā, tonoa ana āna pononga, hei karanga i te hunga i kōrerotia ki te mārena; heoi, kīhai rātou i pai ki te haere.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Ka tono anō ia i ērā atu pononga, ka mea, ‘Mea atu ki te hunga i kōrerotia: “Nā, kua rite tāku hākari, kua oti āku pūru, āku mea mōmona te patu, ā, kua rite katoa ngā mea; haere mai ki te mārena.” ’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Otirā, i paopaongia e rātou, haere ana ko tētahi ki tāna māra, ko tētahi ki tāna hokohoko.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Nā, hopukina ana āna pononga e ngā mea i mahue, tūkinotia ana rātou, ā, whakamatea iho.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Otiia, i riri te kīngi; ā, tonoa atu ana āna taua, whakangaromia ana taua hunga kōhuru, tahuna iho tō rātou pā.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Kātahi, ia ka mea ki āna pononga, ‘E rite ana te mārena, ko te hunga ia i karangatia kīhai i pai.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Nā, haere koutou ki ngā pekanga o ngā ara, ā, tonoa mai ki te mārena te hunga katoa e kite ai koutou.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Nā, ka haere aua pononga ki ngā ara, ā, huihuia katoatia ana te hunga i kitea e rātou, āna pai, āna kino; nā, kikī ana te mārena i ngā manuhiri.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Otiia, nō te tapokoranga o te kīngi kia kite i ngā manuhiri, ka kitea e ia i reira he tangata kāhore nei ōna kākahu mārena;
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 ā, ka mea ki a ia, ‘E hoa, he aha koe i tomo mai ai ki konei kāhore nei ōu kahu mārena?’ Heoi, kīhai ia i kuihi.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Nā, ka mea te kīngi ki ngā kaimahi, ‘Herea ōna ringa, ōna waewae, kawea atu, makā ki te pōuri i waho rawa; ko te wāhi tērā o te tangi, o te tetēā o ngā niho.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “He tokomaha hoki e karangatia, he ruarua ia e whiriwhiria.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Me i reira ka haere ngā Parihi, ka rūnanga ki te pēhea e mau ai tētahi kupu āna.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ā, ka tonoa ki a ia ā rātou ākonga me ngā tāngata piri ki a Herora, hei mea, “E te Kaiwhakaako, e mātau ana mātou he pono koe, e whakaako ana koe i te ara a te Atua i runga i te pono, e kore anō tā te tangata, e whakaaroa e koe; e kore nei hoki koe e titiro ki te kanohi tangata.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Tēnā, kōrerotia ki a mātou, e pēhea ana tōu whakaaro? He mea tika rānei te hoatu takoha ki a Hīhā, kāhore rānei?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Otiia, i mōhio a Īhu ki tō rātou whakaaro kino, ā, ka mea, “He aha tā koutou e whakamātautau nā i ahau, e te hunga tinihanga?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Tēnā koa, kia kite ahau i te moni i takoha.” Ā, mauria mai ana e rātou ki a ia he pene.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nō wai tēnei āhua me te tuhituhinga?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ka mea rātou ki a ia, “Nō Hīhā.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ka rongo rātou, ka mīharo; ā, mahue ake ia i a rātou, ā, haere ana rātou.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 I taua rā ka haere mai ki a ia ngā Haruki, e mea nei kāhore he aranga, ka ui ki a ia,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 ka mea, “E te Kaiwhakaako, i mea a Mohi, ki te mate te tangata, ā, kāhore āna tamariki, mā tōna teina e mārena tāna wahine, e whakatupu ake he uri mō tōna tuakana.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Nā, tokowhitu tētahi whānau i a mātou, he tuākana, he tēina; te mārenatanga o te tuatahi, ka mate, ā, hore ōna uri, waiho iho tāna wahine mā tōna teina.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Me te tuarua anō, me te tuatoru, puta noa i te tuawhitu.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ā muri iho i a rātou katoa, ka mate te wahine.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Nā, i te aranga, mā wai o te tokowhitu te wahine? I a rātou katoa nei hoki ia.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “E hē ana koutou, tē mōhio ki ngā karaipiture, ki te kaha anō o te Atua.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 I te aranga hoki e kore rātou e mārena, e kore anō e hoatu kia mārenatia, engari, ka rite ki ngā anahera a te Atua i te rangi.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Nā, ko te aranga o te hunga mate, kāhore anō koutou i kite i tā te Atua i kōrero ai ki a koutou, i mea ai,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Ko ahau te Atua o Āperahama, te Atua o Īhaka, te Atua o Hākopa’? Ehara te Atua i te Atua nō te hunga mate, engari, nō te hunga ora.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Ā, nō ka rongo te mano, ka mīharo ki tāna ako.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nō te rongonga ia o ngā Parihi, kua kopi i a ia te māngai o ngā Haruki, ka whakamine tahi rātou.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Nā, ka ui tētahi o rātou, he kaiako i te ture, ka whakamātautau i a ia, ka mea,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “E te Kaiwhakaako, ko tēhea te kupu nui o te ture?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ka mea a Īhu ki a ia, “ ‘Kia whakapaua tōu ngākau, tōu wairua, tōu hinengaro, ki te aroha ki te Ariki, ki tōu Atua.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ko te tuatahi tēnei, ko te kupu nui.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 He rite anō te tuarua ki tēnei, ‘Kia aroha koe ki tōu hoa tata, ānō ko koe.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Kei runga i ēnei kupu e rua e iri ana te ture me ngā poropiti.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ā, i ngā Parihi e noho huihui ana, ka ui a Īhu ki a rātou,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 ka mea, “He pēhea ō koutou whakaaro ki a te Karaiti? Nā wai ia tama?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ka mea ia ki a rātou, “He aha rā a Rāwiri, i a ia e nohoia ana e te Wairua, i karanga ai i a ia he Ariki? I mea hoki ia,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘I mea te Ariki ki tōku Ariki:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Nā, ka kīia nei ia e Rāwiri he Ariki, he pēhea i tama ai ki a ia?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ā, hore he tangata i āhei te whakahoki kupu ki a ia, kīhai rawa anō tētahi i māia ki te ui ki a ia i taua rā iho anō.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.