Mateus 18

mri2012 (MRI2012) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 I taua wā, ka haere mai ngā ākonga ki a Īhu, ka mea, “Ko wai te nui rawa i te rangatiratanga o te rangi?”
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Nā, ka karangatia e Īhu tētahi tamaiti nohinohi, ka whakatūria e ia ki waenganui i a rātou,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 ka mea, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, ki te kore koutou e tahuri, ā, e pēnei me ngā tamariki nonohi, e kore koutou e tomo ki te rangatiratanga o te rangi.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Nā, ki te whakaiti tētahi i a ia, ā, ka rite ki tēnei tamaiti nohinohi, ko ia te nui rawa i te rangatiratanga o te rangi.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Ā, ki te manako tētahi ki tētahi tamaiti nohinohi pēnei, he whakaaro hoki ki tōku ingoa, e manako ana ki ahau.”
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 “Tēnā ko tēnei, ka hē i tētahi tangata tētahi o ēnei mea nonohi e whakapono nei ki ahau, nui kē te pai ki a ia me i whakawerewerea ki tōna kakī te kōhatu mira kāihe, me i pungaia ia ki te rire o te moana.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Auē te mate mō te ao i ngā take hē! Kua tino takoto rawa hoki he putanga mō ngā take hē; otiia, auē te mate mō tērā tangata e puta ai te take hē!
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 “Ki te hē koe i tōu ringa, i tōu waewae rānei, pōutoa, makā atu; pai kē hoki mōu te tomo ki te ora he kopa, he ringa mutu, i te makā ki te ahi kā tonu, he ringa rua, he waewae rua.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Ki te hē hoki koe i tōu kanohi, tīkarohia, makā atu; pai kē hoki mōu te tomo kanohi tahi ki te ora, i te makā kanohi rua ki te kāpura o Kehena.”
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 “Kia mahara kei whakahāwea ki tētahi o ēnei mea nonohi; ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, E titiro tonu ana ō rātou anahera i te rangi ki te kanohi o tōku Matua i te rangi.
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 I haere mai hoki te Tama a te tangata ki te whakaora i te mea i ngaro.
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 “Pēhea tō koutou whakaaro? Ki te mea he rau ngā hipi a tētahi tangata, ā, ka kotiti kē tētahi, e kore ianei e waiho e ia ngā iwa tekau mā iwa, ka haere i runga i ngā maunga, rapu ai i te mea i kotiti kē?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Ā, ki te kitea, he pono tāku e mea nei ki a koutou, tērā atu tōna hari ki taua hipi, i te hari ki ngā iwa tekau mā iwa kīhai i kotiti kē.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Waihoki kāhore he ngākau o tō koutou Matua i te rangi kia ngaro tētahi o ēnei mea nonohi.”
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 “Ā, ki te hara tōu teina ki a koe, haere, kōrerotia tōna hara ki a ia, kōrua anake; ki te whakarongo ia ki a koe, ka riro i a koe tōu teina.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Ā, ki te kore ia e whakarongo, kawea atu hei hoa mōu kia kotahi, kia tokorua rānei, kia mau ai ngā kupu katoa i ngā māngai o ngā kaiwhakarongo tokorua, tokotoru rānei.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Ā, ki te pake ia ki a rāua, kōrerotia ki te hāhi; ā, ki te pake anō ia ki te hāhi, me waiho e koe hei tautangata, hei pupirikana.”
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko ā koutou e here ai i te whenua e herea anō ki te rangi; ko ā koutou e wewete ai i te whenua e wetekia anō ki te rangi.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 “Tēnei anō tāku kupu ki a koutou, Ki te mea ka tokorua o koutou e rite tahi ana ngā whakaaro i te whenua mō tētahi mea e īnoi ai rāua, e meinga anō mō rāua e tōku Matua i te rangi.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Nā, ko te wāhi e whakaminea ai te hunga tokorua, tokotoru rānei, he whakaaro ki tōku ingoa, kei reira ahau kei waenganui i a rātou.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Kātahi, ka haere a Pita ki a ia, ka mea, “E te Ariki, kia hia ngā haranga o tōku teina ki ahau, me tāku whakarere noa iho i tōna hara? Kia whitu?”
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Ka mea a Īhu ki a ia, “E kore ahau e mea ki a koe, Kia whitu, engari, kia whitu tekau whitu.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 “Koia, ka rite ai te rangatiratanga o te rangi ki tētahi kīngi, i mea kia kōrerotia ki a ia āna moni e āna pononga.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Ā, ka tīmata ia te ui, ka kawea ki a ia he tangata, tekau mano ngā taranata i a ia.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ā, tē whai rawa ia hei utu, ka mea tōna ariki kia hokona ia, tāna wahine me āna tamariki, me āna taonga katoa, hei whakautu.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 “Nā, ka tāpapa iho taua pononga, ka koropiko ki a ia, ka mea, ‘E te Ariki, kia āta hanga ki ahau, ā, ka utua katoatia e ahau ki a koe.’
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Nā, ka oho i te aroha te ariki o taua pononga, tuku ana i a ia, ā, whakarērea noatia iho e ia āna moni tārewa.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Heoi, te putanga o taua pononga ki waho, ka kite i tētahi o ōna hoa pononga, kotahi rau āna pene i a ia; nā, hopukia ana e ia, nōtia iho te kakī, me te kī anō, ‘Utua tāku nama.’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 “Heoi, tāpapa ana tōna hoa pononga ki ōna waewae, ka īnoi ki a ia, ka mea, ‘Kia āta hanga ki ahau, ā, ka utua katoatia e ahau ki a koe.’
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Ā, kīhai ia i pai; heoi haere ana, maka ana i a ia ki te whare herehere, kia utua katoatia rā anō te nama.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 “Heoi, nō te kitenga o ōna hoa pononga i taua meatanga, nui atu tō rātou pōuri, ā, haere ana, whakaaturia ana ki tō rātou ariki ngā mea katoa i meatia.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Kātahi, ka karanga tōna ariki i a ia, ka mea ki a ia, ‘Pononga kino, i whakarērea noatia e ahau taua moni tārewa katoa i a koe, nāu hoki i īnoi ki ahau.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Ehara oti i te tika kia tohungia e koe tōu hoa pononga, me ahau hoki i tohu i a koe?’
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Nā, ka riri tōna ariki, ā, tukua ana ia ki ngā kaiwhakamamae, kia utua katoatia rā anō tāna nama.
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Tērā anō, e pērā tōku Matua i te rangi ki a koutou, ki te kore e whakarērea noatia i roto i ō koutou ngākau ngā hē o te teina o tēnei, o tēnei, o koutou.”
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.