Mateus 14
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 I taua wā, ka rongo a Herora te tetaraki ki te rongo o Īhu,
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 ā, ka mea ki āna pononga, “Ko Hoani Kaiiriiri tēnei; kua ara mai ia i te hunga mate; ā, nā reira i mahi ai ngā merekara i roto i a ia.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 I hopukia hoki a Hoani e Herora, ā, hereherea ana e ia, ā, makā ana ki te whare herehere, he mea hoki nā Herōriaha, nā te wahine a tōna tuakana, a Piripi.
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 I mea hoki a Hoani ki a ia, “E kore e tika kia riro ia i a koe.”
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Ā, i a ia e mea ana ki te whakamate i a ia, ka wehi i te mano; ki tā rātou hoki he poropiti ia.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Otirā, i te taenga ki te rā whānau o Herora, ka kanikani te tamāhine a Herōriaha i waenganui i a rātou, ā, ka āhuareka a Herora.
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 Kātahi ia ka mea ki a ia, oati rawa, kia hoatu ki a ia tāna mea e tono ai.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Nā, he mea whakakīkī ia nā tōna whaea, ka mea, “Hōmai ki konei ki ahau i runga i te rīhi te mātenga o Hoani Kaiiriiri.”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Heoi, ka pōuri te kīngi; otiia, i whakaaro ia ki te oati, ki te hunga hoki e noho tahi ana me ia, ā, ka mea kia hoatu.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Nā, ka tono tāngata ia, ā, pōutoa ana te mātenga o Hoani i roto i te whare herehere.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Ā, i mauria tōna mātenga i runga i te rīhi, i hoatu ki te kōtiro; kawea atu ana e ia ki tōna whaea.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Nā, ka haere āna ākonga, ka tango i te tinana, ā, tanumia ana e rātou, ā, haere ana, kōrero ana ki a Īhu.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Nā, i te rongonga o Īhu, ka haere atu ia i reira rā te kaipuke ki te koraha, ki te wāhi motu kē. Ā, nō ka rongo te mano, ka aru i a ia rā uta i roto i ngā pā.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Ā, ka puta atu a Īhu, ka kite i te huihuinga nui, ka aroha ia ki a rātou, ā, whakaorangia ana e ia ō rātou tūroro.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Ā, nō ka ahiahi, ka haere atu āna ākonga ki a ia, ka mea, “He wāhi koraha tēnei, kua heke noa atu te rā; tonoa atu te mano, kia haere ai rātou ki ngā kāinga, ki te hoko kai mā rātou.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Anō rā ko Īhu ki a rātou, “Kāhore he mea e haere ai rātou; mā koutou e hoatu he kai mā rātou.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Ka mea rātou ki a ia, “Heoi anō a mātou i konei, e rima ngā taro, e rua hoki ngā ika.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Nā, ka mea ia, “Mauria mai ki konei ki ahau.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Nā, ka mea ia ki te mano kia noho ki runga i te tarutaru, ka mau i ngā taro e rima, i ngā ika hoki e rua, ka titiro ki runga ki te rangi, ka whakapai, ka whawhati, ā, hoatu ana e ia ngā taro ki ngā ākonga, ā, nā ngā ākonga ki te mano.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Ā, kai katoa ana rātou, ā, ka mākona; ā, kotahi tekau mā rua ngā kete i kohia ake e rātou, kī tonu i ngā whatiwhatinga i toe.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Ko te hunga i kai rā me te mea e rima mano ngā tāne, hāunga ngā wāhine me ngā tamariki.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Nā, akiaki tonu a Īhu i āna ākonga kia eke ki te kaipuke, kia whakawhiti i mua i a ia ki tāwāhi, i a ia e tuku ana i ngā mano kia haere.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Ā, ka oti te mano te tuku, ka kake ia ki runga ki te maunga ki te wāhi motu kē ki te īnoi; nā, kua ahiahi, ā, ko ia anake i reira.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Nā, tērā te kaipuke te ākina rā e te ngaru i waenga moana; i hē hoki te i hau.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ā, i te whā o ngā mataaratanga o te pō ka haere a Īhu ki a rātou, i haere māori i runga i te moana.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Ā, i te kitenga o ngā ākonga i a ia e haere ana i runga i te moana, ka ihiihi, ka mea, “He wairua!” Ka auē i te wehi.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Nā, kua hohoro te kōrero a Īhu ki a rātou, te mea, “Kia manawanui, ko ahau tēnei; aua e wehi.”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Nā, ka whakahoki a Pita ki a ia, ka mea, “E te Ariki, ki te mea ko koe tēnā, kīia mai ahau kia haere atu ki a koe i runga i te wai.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Nā, ka mea ia, “Haere mai.”
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Otirā, ka kite ia i te hau e kaha ana, ka wehi; ā, ka tīmata te totohu, ka karanga ake, ka mea, “Ahau, e te Ariki, whakaorangia.”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Hohoro tonu te totoro o te ringa o Īhu, ka hopu i a ia, ka mea ki a ia, “E te tangata whakapono iti, he aha koe i ngākau rua ai?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Anō ka eke rāua ki te kaipuke, mutu pū te hau.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Nā, ka haere mai te hunga i runga i te kaipuke, ka koropiko ki a ia, ka mea, “He pono ko te Tama koe a te Atua!”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Ā, i tō rātou whitinga atu, ka tae ki te whenua o Kenehareta.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Ā, ka mōhio ngā tāngata o taua wāhi ki a ia, ka tono tāngata puta noa i ngā wāhi tūtata katoa o reira, hei kawe mai i ngā tūroro katoa ki a ia.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Ka īnoi ki a ia kia pā kau rātou ki te tāniko o tōna kākahu; ā, ora ake ngā tāngata katoa i pā.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.