Marcos 11

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ā, nō ka tata rātou ki Hiruhārama, ki Petapaki, ki Petani, ā, ka tae ki Maunga Ōriwa, tokorua āna ākonga i tonoa e ia,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 ā, i mea ia ki a rāua, “Haere ki te kāinga e anga mai ana ki a kōrua; e tomo kau ki reira, ka kite kōrua i tētahi kūao e here ana, kāhore anō kia nohoia e te tangata; wetekina, ārahina mai.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ā, ki te kī mai tētahi tangata ki a kōrua, ‘He aha tēnei ka meinga ai e kōrua?’ Ka mea atu, ‘E mea ana te Ariki ki a ia māna; nā, ka tukua tonutia mai ki konei.’ ”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Nā, haere ana rāua, ka kite i te kūao e here ana ki te kūwaha i waho i te ara; ā, wetekina ana e rāua.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Ā, ka mea ētahi o te hunga e tū ana i reira ki a rāua, “He aha tā kōrua e wewete nā i te kūao?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Nā, ka kōrerotia e rāua ki a rātou tā Īhu i mea ai; ā, tukua ana rāua e rātou.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ka ārahina te kūao ki a Īhu, nā, whārikitia ana ō rāua kākahu ki runga ki a ia; ā, noho ana ia i runga.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Nā, he tokomaha i whāriki i ō rātou kākahu ki te ara. Ko ētahi i kokoti i ngā manga o ngā rākau, whārikitia ana ki te ara.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ko te hunga i haere i mua, me te hunga i haere i muri, i karanga, i mea,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ka whakapaingia te rangatiratanga e haere mai ana,
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Nā, ka tomo a Īhu ki Hiruhārama, ki roto hoki ki te temepara; ā, ka mutu tāna tirotiro i ngā mea katoa, ko te wā hoki o te ahiahi, ka haere rātou ko te tekau mā rua ki Petani.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Nā, i te aonga ake, i a rātou kua puta i Petani, ka hiakai ia.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Ā, i tōna kitenga i tētahi piki i tawhiti, he rau ōna, ka haere ia, me kore e kitea tētahi mea i runga; ā, nō tōna taenga, kīhai i kitea e ia tētahi mea, he rau anake: ehara hoki i te wā o te piki.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Nā, ka oho a Īhu, ka mea ki taua rākau, “Kaua rawa te tangata e kai i tētahi hua ōu ake tonu atu.” Me te whakarongo anō āna ākonga.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Ā, ka tae rātou ki Hiruhārama. Nā, ka tomo a Īhu ki te temepara, ka anga ki te pei ki waho i te hunga e hoko atu ana, e hoko mai ana i roto i te temepara, ā, whakatahuritia ake ngā tēpu o ngā kaiwhakawhitiwhiti moni, me ngā nohoanga o ngā kaihoko kūkupa.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ā, kīhai i tukua e ia kia mauria tētahi oko e te tangata rā te temepara.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ā, i whakaako ia, i mea ki a rātou, “Kāhore koia i tuhituhia, ‘Ka kīia tōku whare he whare īnoi mō ngā tauiwi katoa’? Otiia, kua meinga nei e koutou hei ana mō ngā kaipāhua.”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 I rongo hoki ngā tohunga nui me ngā karaipi, ā, ka rapu ki te pēhea e whakangaromia ai ia. I mataku hoki rātou i a ia, nō te mea i mīharo te mano katoa ki tāna ako.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Ā, i ngā ahiahi ka haere ia ki waho o te pā.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Ā, i te ata i a rātou e haere ana, ka kite i te piki, kua maroke ake i ngā pakiaka.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Nā, ka mahara a Pita, ka mea ki a ia, “E te Kaiwhakaako, nā, te piki i kangā rā e koe, kua maroke.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Kia mau te whakapono ki te Atua.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 He pono hoki tāku e mea nei ki a koutou, ki te mea tētahi ki tēnei maunga, ‘Kia rangā atu koe, kia whakatakā ki te moana,’ e kore hoki e ruarua tōna ngākau, engari, ka whakapono ia tērā e puta mai ngā mea i kīia e ia; ka whiwhi ia ki tāna i mea ai.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Koia ahau ka mea nei ki a koutou, ko ngā mea katoa e tono ai koutou ina īnoi, me whakapono ka riro mai i a koutou, ā, ka whiwhi koutou.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Ā, ka tū koutou, ka karakia, ki te mea he take riri tā koutou ki tētahi, murua; kia murua ai hoki ō koutou hē e tō koutou Matua i te rangi.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Nā, ki te kore koutou e muru, e kore anō tō koutou Matua i te rangi e muru i ō koutou hē.”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Nā, ka tae anō rātou ki Hiruhārama. Ā, i a ia e hāereere ana i te temepara, ka haere mai ki a ia ngā tohunga nui, me ngā karaipi, me ngā kaumātua;
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ka mea ki a ia, “Tēnā, te mana i meatia ai ēnei mea e koe? Nā wai hoki tēnei mana i hoatu ki a koe, i mea ai koe i ēnei mea?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Māku hoki e ui ki a koutou kia kotahi kupu, mā koutou e whakahoki mai ki ahau, kātahi, ka kōrerotia e ahau ki a koutou te mana i mea ai ahau i ēnei mea.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ko te iriiringa a Hoani, nō te rangi, nō te tangata rānei? Kōrerotia mai ki ahau.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Ā, ka kōrerorero rātou ki a rātou anō, ka mea, “Ki te mea tātou, ‘Nō te rangi’; ka mea ia, ‘Ha, he aha koutou tē whakapono ai ki a ia?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Ā, ki te mea tātou, ‘Nō te tangata.’ ” (Ka mataku rātou i te iwi; ki tā rātou katoa hoki he poropiti pono a Hoani.)
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Nā, ka whakahoki rātou, ka mea ki a Īhu, “Kāhore mātou e mātau.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.