Marcos 10
mri2012 (MRI2012) vs NAA
1 Nā, ka whakatika ia i reira, haere ana ki ngā wāhi o Hūria ki tērā taha o Horano. Nā, ka huihui mai anō ngā mano ki a ia; ka whakaako anō ia i a rātou, ko tāna tikanga hoki tērā.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Nā, ka haere mai ngā Parihi, ka ui ki a ia, “He mea tika rānei kia whakarere te tangata i tāna wahine?” He whakamātautau hoki mōna.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Nā, ka whakahoki ia, ka mea ki a rātou, “He aha tā Mohi i mea ai ki a koutou?”
3 Jesus respondeu:
4 Ka kī rātou, “I tukua e Mohi kia tuhituhia he pukapuka whakarere, ka whakarere ai.”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Nā te pakeke o ō koutou ngākau i tuhituhia ai e ia tēnei kupu ako ki a koutou.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 I te orokohanganga ia, ‘I hangā rāua e te Atua he tāne, he wahine.’
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Mō konei ka mahue i te tangata tōna pāpā me tōna whaea, ka piri ki tāna wahine;
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 hei kikokiko kotahi hoki rāua tokorua.’ Nā, heoi anō tō rāua tokoruatanga, engari, kotahi anō kikokiko.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Nā, ko ā te Atua i hono ai, kaua e wehea e te tangata.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Ā, i te whare ka ui anō āna ākonga ki a ia ki taua mea.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ka mea ia ki a rātou, “Ki te whakarere tētahi i tāna wahine, ā, ka mārena i tētahi atu, e pūremu ana ia, e hara ana ki tērā.
11 E Jesus lhes disse:
12 Ki te whakarere hoki te wahine i tāna tāne, ā, ka mārenatia ki tētahi atu, e pūremu ana ia.”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Nā, ka kawea mai ki a ia ētahi tamariki nonohi, kia pā ai ia ki a rātou; otirā, ka rīria e ngā ākonga te hunga nāna i kawe mai.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Nō te kitenga ia o Īhu, ka riri, ka mea ki a rātou, “Tukua ngā tamariki nonohi kia haere mai ki ahau, kaua hoki rātou e āraia atu; nō ngā pēnei hoki te rangatiratanga o te Atua.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 He pono tāku e mea nei ki a koutou, ki te kāhore e rite te tango a tētahi i te rangatiratanga o te Atua ki tā te tamaiti nohinohi, e kore ia e tomo ki roto.”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Nā, okookona ana rātou e ia, whakapākia iho ōna ringa ki a rātou, manaakitia ana rātou.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Nā, i a ia e haere ana i te huarahi, ka oma mai tētahi, ka tuku iho i ngā turi ki a ia, ka ui, “E te Kaiwhakaako pai, me aha ahau ka whiwhi ai ki te ora tonu?”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Nā, ka mea a Īhu ki a ia, “He aha ahau i kīia ai e koe he pai? Kāhore tētahi i pai, kotahi anake, ko te Atua.
18 Jesus respondeu:
19 E mātau ana koe ki ngā ture, ‘Kaua e pūremu. Kaua e patu tangata. Kaua e tāhae. Kaua e whakapae teka. Kaua e kaiā. Whakahōnoretia tōu pāpā me tōu whaea.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Nā, ka whakahoki tērā, ka mea ki a ia, “E te Kaiwhakaako, kua rite katoa ēnei mea i ahau nō tōku tamarikitanga ake.”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Nā, ka titiro a Īhu ki a ia, ka aroha ki a ia, ka mea ki a ia, “Kotahi te mea kāhore nei i a koe: haere, hokona āu mea, ka hoatu ki ngā rawakore, ā, e whai taonga koe ki te rangi. Kātahi ka haere mai, ka aru i ahau.”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Otirā, ka tuku tōna mata i taua kupu, ā, haere pōuri atu ana; he maha hoki ōna taonga.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Nā, ka tirotiro a Īhu, ka mea ki āna ākonga, “Anō te whakauaua o te tapoko o te hunga taonga ki te rangatiratanga o te Atua!”
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Nā, ka mīharo ngā ākonga ki āna kupu. Otirā, ka whakahoki anō a Īhu, ka mea ki a rātou, “E tama mā, anō te whakauaua o te tapoko ki tō te Atua rangatiratanga o te hunga e whakawhirinaki ana ki ngā taonga!
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Erangi, te haere o te kāmera rā te kōwhao o te ngira he mea takoto noa, he whakauaua rawa ia te haere o te tangata taonga ki roto ki te rangatiratanga o te Atua.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Nā, rahi rawa tō rātou mīharo, ka mea ki a rātou anō, “Ko wai rā e ora?”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Nā, ka titiro a Īhu ki a rātou, ka mea, “E kore tēnei e taea e te tangata, ki te Atua ia ka taea; e taea hoki ngā mea katoa e te Atua.”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Kātahi, ka anga a Pita, ka mea ki a ia, “Nā, kua mahue nei i a mātou ngā mea katoa, kua aru nei i a koe.”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, ki te whakarērea e tētahi tangata, he whare, he tēina, he tuāhine, he whaea, he pāpā, he tamariki, he māra, he whakaaro nōna ki ahau, ki te rongopai hoki,
29 Jesus respondeu:
30 inā, tātakirau ngā mea e riro i a ia, i tēnei wā, he whare, he tēina, he tuāhine, he whaea, he tamariki, he māra, me te whakatoi; ā, i te ao meāke puta, he ora tonu.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 He tokomaha ia ō mua e waiho ki muri; ko ō muri hoki ki mua.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Nā, i te huarahi rātou e haere ana ki Hiruhārama; me te haere anō a Īhu i mua i a rātou: nā, e mīharo ana rātou; e aru mataku ana. Heoi, ka mau anō ia i te tekau mā rua, ka anga, ka kōrero ki a rātou i ngā mea meāke pā ki a ia.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 “Nanā, e haere ana tēnei tātou ki Hiruhārama; ā, ka tukua te Tama a te tangata ki ngā tohunga nui, ki ngā karaipi; ka kīia e rātou kia mate, ka tuku hoki rātou i a ia ki ngā tauiwi;
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 ka tāwaia ia, ka tuwhaina, ka whiua, ka whakamatea, ā, i te toru o ngā rā, ka ara.”
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Nā, ka whakatata mai ki a ia a Hēmi rāua ko Hoani, ngā tama a Heperi, ka mea, “E te Kaiwhakaako, e hiahia ana māua kia meatia e koe tā māua e īnoi ai.”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Nā, ka mea ia ki a rāua, “He aha tā kōrua e hiahia ai kia meatia e ahau mā kōrua?”
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Ka mea rāua ki a ia, “Tukua ki a māua kia noho, tētahi ki tōu matau, tētahi ki tōu mauī, i tōu korōria.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Nā, ko te meatanga a Īhu ki a rāua, “Kāhore kōrua e mātau ki tā kōrua e īnoi nei; e āhei rānei kōrua te inu i te kapu ka inumia nei e ahau? Kia iriiria ki te iriiringa ka iriiria nei ahau?”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Ka mea rāua ki a ia, “E āhei anō.”
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Tēnā, ko te noho ki tōku matau, ki tōku mauī rānei, ehara i te mea māku e hoatu, engari, ka riro i te hunga i whakaritea nei mō rātou.”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Ā, nō te rongonga o te tekau, ka anga ka riri ki a Hēmi rāua ko Hoani.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Nā, karangatia ana rātou e Īhu ki a ia, ka mea ki a rātou, “E mahara ana koutou, ko te hunga e kīia ana he kāwana nō ngā tauiwi hei whakatupu rangatira ki a rātou; ko ō rātou tāngata rarahi hoki hei akiaki i a rātou.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Otirā, e kore e pērā i roto i a koutou; engari, ki te mea tētahi kia whakatupu tangata rahi i roto i a koutou, me whakatupu kaimahi ia mā koutou.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Ki te mea hoki tētahi o koutou kia whakatupu tino tangata, me whakatupu pononga ia mā te katoa.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Kīhai nei hoki te Tama a te tangata i haere mai kia mahia he mea māna, engari, kia mahi ia, kia tuku hoki i a ia kia mate hei utu mō ngā tāngata tokomaha.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Nā, ka tae rātou ki Heriko. Ā, i a ia e haere atu ana i roto i Heriko, rātou ko āna ākonga me te mano tini, e noho ana a Paratimiuha, tama a Timiuha, he matapō, i te taha o te ara, ki te tono mea māna.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Ā, i tōna rongonga ko Īhu o Nahareta tēnā, ka anga ia, ka karanga, ka mea, “E Īhu, e te Tama a Rāwiri, kia aroha ki ahau.”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Ā, he tokomaha ki te riri i a ia kia noho puku, heoi, tino rahi ake tāna karanga, “E te Tama a Rāwiri, kia aroha ki ahau.”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Nā, ka tū a Īhu, ka mea kia karangatia ia.
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Nā, ka whakarērea e ia tōna kākahu, ā, whakatika ana, haere ana ki a Īhu.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Nā, ka oho a Īhu, ka mea ki a ia, “He aha tāu e hiahia nā kia meatia e ahau māu?”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Ka mea a Īhu ki a ia, “Haere; nā tōu whakapono koe i ora ai.” Nā, titiro tonu iho ia, aru ana i a Īhu i te ara.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.