Levítico 7

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Nā, ko te ture tēnei mō te whakahere mō te hē; he tino tapu tēnā.
1 São estas as leis a respeito da oferta para tirar as culpas das pessoas. Essa oferta é muito sagrada.
2 Hei te wāhi e patua ai te tahunga tinana patua ai e rātou te whakahere mō te hē; me tāuhiuhi anō e ia ōna toto ki te āta, ā tawhio noa.
2 Neste sacrifício o animal será morto no lado norte do altar, no lugar onde se matam os animais que são queimados; o sangue será borrifado nos quatro lados do altar.
3 Me whakahere anō e ia ōna ngako katoa; ko te hiawero mōmona me te ngako e whiwhiwhiwhi ana ki ngā whēkau,
3 Toda a gordura do animal será queimada em sacrifício a Deus; serão queimados também o rabo, a gordura que cobre os miúdos,
4 me ngā whatukuhu e rua, me tō reira ngako, tērā i te hope, me te taupā i te ate, me ngā whatukuhu, me tango tērā e ia.
4 os dois rins, a gordura que os cobre e a melhor parte do fígado.
5 Ā, mā te tohunga e tahu ki runga ki te āta, hei whakahere ahi ki a Ihowā; he whakahere mō te hē tēnā.
5 O sacerdote queimará tudo isso no altar como oferta de alimento a Deus, o Senhor . Esta é a oferta para tirar as culpas,
6 Mā ngā tāne katoa i roto i ngā tohunga e kai tēnā; me kai ki te wāhi tapu; he mea tapu rawa tēnā.
6 e todo homem que seja de uma família de sacerdotes poderá comer dela. Deverá ser comida num lugar sagrado, pois é uma oferta muito sagrada.
7 “Ko te whakahere hara, ko te whakahere mō te hē, rite tonu rāua. Kotahi anō te ture mō ēnā; ka riro mā te tohunga nāna tēnā i mea hei whakamārie.
7 A lei da oferta para tirar pecados e da oferta para tirar culpas é a mesma: a carne do animal pertence ao sacerdote que oferece o sacrifício para conseguir o perdão de pecados.
8 Ā, ko te tohunga nāna i whakahere te tahunga tinana a tētahi tangata, mā taua tohunga anō te hiako o te tahunga tinana i whakaherea e ia.
8 Antes de oferecer um animal que vai ser completamente queimado, o sacerdote tirará o couro, que será seu.
9 Me te whakahere totokore katoa, ngā mea e tunua ana ki te oumu, me ngā mea katoa e parāipanatia ana, e meatia ana rānei ki te pāraharaha, mā te tohunga ēnā nāna i whakahere.
9 Todas as ofertas de cereais assadas no forno, na frigideira ou na grelha são do sacerdote que as oferece a Deus.
10 Ko ngā whakahere totokore katoa ia i kōnatunatua ki te hinu, ngā mea maroke rānei, mā ngā tama katoa a Ārona; kia rite te wāhi mā tētahi, mā tētahi.”
10 Mas toda oferta de cereais que não é cozida, seja ela preparada com azeite ou sem azeite, pertence a todos os sacerdotes; cada um receberá a sua parte.
11 “Ā, ko te ture tēnei mō te patunga mō te pai e tāpaea ana ki a Ihowā.
11 São estas as leis para as ofertas de paz que são apresentadas a Deus, o Senhor .
12 “Ki te whakaherea hei whakawhetai, nā, me tāpae tahi me te patunga whakawhetai ngā keke rēwenakore i kōnatunatua ki te hinu, me ētahi mea angiangi anō hoki, hei ngā mea rēwenakore i pania ki te hinu, me ētahi keke parāoa pai i kōnatunatua ki te hinu, ā, tunua iho.
12 Se o sacrifício é de gratidão a Deus, então, além do animal que é sacrificado, a pessoa oferecerá também pães feitos de farinha misturada com azeite, mas sem fermento; ou pães achatados, feitos sem fermento, passando-se um pouco de azeite por cima; ou pães grandes, feitos de farinha bem misturada com azeite.
13 Me tāpae anō e ia, hei tāpiri mō ngā keke, ētahi taro rēwena hei whakahere māna, i runga anō i te patunga whakawhetai o āna whakahere mō te pai.
13 Além disso, com essa oferta de paz feita para agradecer a Deus, a pessoa oferecerá pão feito com fermento.
14 Ā, me tāpae tētahi o tēnā, arā o te whakahere katoa, hei whakahere hapahapai ki a Ihowā, ā, mā te tohunga tēnā, mā te kaitāuhiuhi o te toto o ngā whakahere mō te pai.
14 Desses pães ela apresentará um pão de cada tipo como oferta especial a Deus, o Senhor ; e eles pertencerão ao sacerdote que borrifar o altar com o sangue do animal.
15 Nā, ko te kikokiko o āna whakahere mō te pai, arā whakawhetai, me kai i te rā anō i tāpaea ai; kei whakatoea tētahi wāhi mō te ata.
15 Toda a carne do animal deverá ser comida no mesmo dia em que for oferecida em sacrifício; não poderá sobrar nada para o dia seguinte.
16 “Ki te mea ia he kupu taurangi te patunga o tāna whakahere, he whakahere noa ake rānei, me kai i te rā anō i whakaherea ai e ia tāna patunga; ā, i te aonga ake me kai te toenga.
16 Se alguém trouxer uma oferta de paz para pagar uma promessa ou se a trouxer por vontade própria, não será preciso que a carne seja toda comida no dia em que se faz a oferta; o que sobrar poderá ser comido no dia seguinte.
17 Ko te wāhi ia o te kikokiko o te patunga i toe ki te rā tuatoru, me tahu ki te ahi.
17 Mas, se no terceiro dia ainda sobrar carne, então ela deverá ser queimada.
18 Nā, ki te kainga he kikokiko o te patunga o āna whakahere mō te pai i te toru o ngā rā, e kore e manakohia, e kore anō e kīia nā te kaiwhakahere. Ka waiho hei mea whakarihariha, ā, ka waha tōna kino e te tangata nāna i kai.
18 Quem comer a carne dessa oferta no terceiro dia não será aceito por Deus, e a oferta que fez não vale. Essa carne é impura , e quem a comer merecerá castigo.
19 “E kore anō hoki e kainga te kikokiko i pā ki te mea poke; me tahu ki te ahi. Ko te kikokiko ia me kai e ngā tāngata pokekore katoa,
19 Se a carne tocar em qualquer coisa impura, então deverá ser queimada; não poderá ser comida. Qualquer pessoa que estiver
20 ki te kainga ia e tētahi te kikokiko o te patunga mō te pai a Ihowā, me te mau anō tōna poke, ka hātepea atu tēnā wairua i roto i tōna iwi.
20 mas, se alguém que estiver impuro comer, então será expulso do meio do povo.
21 Me te tangata anō i pā ki te mea poke – ki te poke tangata, ki te kararehe poke rānei, ki tētahi poke whakarihariha rānei – ā, ka kai i te kiko o te patunga mō te pai a Ihowā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi.”
21 E quem tocar em qualquer coisa impura, seja uma impureza humana ou um animal impuro, e depois comer a carne do sacrifício de paz, será expulso do meio do povo.
22 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea:
22 O Senhor Deus mandou que Moisés
23 “Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Kei kainga tētahi ngako, o te kau, o te hipi, o te koati.
23 dissesse ao povo o seguinte: Não comam gordura de gado, de carneiros e de cabritos.
24 Me te ngako o te mea mate māori, me te ngako o te mea i haea e te kīrehe, ka waiho mō ngā tini meatanga kē atu; e kore rawa ia e kainga.
24 A gordura de um animal que tiver morte natural ou que for morto por animais selvagens não poderá ser comida, mas poderá ser usada para outros fins.
25 Ā, ko te tangata e kai ana i te ngako o ngā kararehe, e meinga nei hei whakahere ahi mā Ihowā, inā, ka hātepea atu i roto i tōna iwi taua wairua nāna nei i kai.
25 Será expulsa do meio do povo qualquer pessoa que comer a gordura de um animal que for sacrificado a Deus, o Senhor , como oferta de alimento.
26 Kaua anō te toto e kainga, o te manu, o te kararehe rānei, i ō koutou nohoanga katoa.
26 Em todos os lugares onde morarem, os israelitas estarão proibidos de comer o sangue de animais ou de aves.
27 Ki te kai tētahi i te toto, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi.”
27 Quem comer sangue será expulso do meio do povo.
28 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea:
28 O Senhor Deus mandou que Moisés
29 “Kī atu ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Ki te tāpae tētahi i tāna patunga mō te pai ki a Ihowā, me kawe tāna whakahere ki a Ihowā, he wāhi nō tāna patunga mō te pai,
29 desse ao povo as seguintes leis : Quando alguém apresentar o seu
30 mā ōna ringa ake e kawe ngā whakahere ahi mā Ihowā; ko te ngako me te uma, me kawe tēnā e ia kia poipoia ai te uma hei whakahere poipoi ki te aroaro o Ihowā.
30 Com as próprias mãos ele dará a Deus essa oferta de alimento; o peito do animal e a gordura que cobre o peito serão apresentados ao Senhor como oferta especial.
31 Ā, me tahu te ngako e te tohunga ki runga ki te āta; ko te uma ia mā Ārona rātou ko āna tama.
31 O sacerdote queimará a gordura no altar, mas o peito pertencerá aos sacerdotes.
32 Ko te hūhā matau o ā koutou patunga mō te pai me hoatu ki te tohunga, hei whakahere hapahapai.
32 A coxa direita do animal morto como oferta de paz será do sacerdote
33 Me waiho te hūhā matau hei wāhi mā te tama a Ārona, māna nei e tāpae te toto me te ngako o ngā whakahere mō te pai.
33 que oferece a Deus o sangue e a gordura do animal.
34 Kua tangohia nei hoki e ahau i ngā tama a Īharaira te uma poipoi me te peke hapahapai, i roto i ā rātou patunga mō te pai, ā, kua hoatu ki te tohunga ki a Ārona rātou ko āna tama, i roto i te wāhi a ngā tama a Īharaira; he tikanga tūturu tēnei.”
34 O peito e a coxa do animal são uma oferta especial que o Senhor toma dos israelitas e dá aos sacerdotes, que são descendentes de Arão. Eles terão direito para sempre a essas partes das ofertas de paz.
35 Nō te whakawahinga tēnei o Ārona, nō te whakawahinga hoki o āna tama, nō ngā whakahere ahi a Ihowā, o te rā i meinga ai rātou e ia kia whakatata ki a Ihowā, ki te mahi tohunga.
35 São essas as partes dos animais oferecidos em sacrifício a Deus, o Senhor , que pertencem a Arão e aos seus descendentes, a partir do dia em que foram escolhidos para servirem como sacerdotes.
36 Ko ngā mea i whakahaua mai e Ihowā kia hōmai ki a rātou e ngā tama a Īharaira i te rā i whakawahia ai rātou e ia. Hei tikanga mau tonu tēnei i ō rātou whakatupuranga.
36 No dia em que o Senhor os ordenou como sacerdotes, ele mandou que os israelitas dessem a eles essas partes dos sacrifícios. É uma lei que deverá ser obedecida para sempre por vocês e pelos seus descendentes.
37 Ko te ture tēnei mō te tahunga tinana, mō te whakahere totokore, mō te whakahere hara, mō te whakahere mō te hē, mō ngā whakatohungatanga, mō ngā patunga mō te pai.
37 São essas, portanto, as leis a respeito das ofertas que são completamente queimadas, das ofertas de cereais, das ofertas para tirar pecados, das ofertas para tirar culpas, das ofertas da ordenação dos sacerdotes e das ofertas de paz.
38 Ko tā Ihowā hoki i whakahau nei i Maunga Hinai ki a Mohi, i te rā i whakahaua ai e ia ngā tama a Īharaira kia tāpaea ā rātou whakahere ki a Ihowā, i te koraha o Hinai.
38 O Senhor deu essas leis a Moisés no monte Sinai, no deserto, na ocasião em que Moisés mandou que o povo de Israel oferecesse os seus sacrifícios a Deus, o Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.