Levítico 13
mri2012 (MRI2012) vs NVT
1 Ā, i kōrero a Ihowā ki a Mohi rāua ko Ārona, i mea,
1 O S enhor disse a Moisés e a Arão:
2 “Ki te mea he puku tō te kiri o te kikokiko o tētahi tangata, he paku rānei, he wāhi tū ā-kanapa rānei, ā, ka rite, i te kiri o tōna kikokiko, ki te pānga mai o te repera; nā, me kawe ia ki a Ārona tohunga, ki tētahi rānei o āna tama, o ngā tohunga.
2 “Se alguém tiver um inchaço, uma erupção ou uma descoloração que possa ser sinal de lepra, essa pessoa será levada ao sacerdote Arão ou a um de seus filhos.
3 Nā, ka tirohia e te tohunga te mea i pā ki te kiri o te kikokiko; ā, ki te mea kua puta kē, kua mā te huruhuru o te wāhi i pāngia, ā, ki te titiro atu, kua hōhonu iho te mea i pā mai i te kiri o tōna kikokiko, he pānga mai tēnā nō te repera; ā, ka titiro te tohunga ki a ia, ā, ka mea he poke ia.
3 O sacerdote examinará a região afetada da pele. Se houver ali pelos que ficaram brancos e parecer que o problema é mais profundo que a pele, é lepra, e o sacerdote que examinar a pessoa a declarará cerimonialmente impura.
4 “Ā, ki te mea e mā ana te wāhi tū ā-kanapa o te kiri o tōna kikokiko, ā, ki te titiro atu kīhai i hōhonu iho i te kiri, ā, kīhai i puta kē, kīhai i mā te huruhuru o reira. Nā, ka tūtakina atu e te tohunga te tangata i pāngia, kia whitu ngā rā.
4 “Se, contudo, a região afetada da pele apresentar apenas uma descoloração branca e a mancha não for mais profunda que a pele, e se os pelos da região não se tornaram brancos, o sacerdote isolará a pessoa por sete dias.
5 Ā, ka tirohia ia e te tohunga i te whitu o ngā rā; nā, kua tūturu te mea i pā mai rā, ki tāna titiro iho, ā, kīhai i hōrapa atu te mate ki te kiri; kātahi ka tūtakina atu anō ia e te tohunga, kia whitu atu anō rā.
5 No sétimo dia, ele a examinará novamente. Se constatar que a região afetada não mudou e o problema não se espalhou pela pele, isolará a pessoa por mais sete dias.
6 Ā, ka tirohia anō ia e te tohunga i te whitu o ngā rā; ā, ki te mea kua āhua mangu te mea i pā mai rā, ā, kīhai i hōrapa atu te mate ki te kiri, nā, ka mea te tohunga, kāhore ōna poke; he paku kau. Ā, ka horoia e ia ōna kākahu, ā, ka kore ōna poke.
6 No sétimo dia, voltará a examiná-la. Se constatar que a área afetada diminuiu e não se espalhou, o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente pura; era apenas uma erupção. A pessoa lavará suas roupas e ficará pura.
7 Mehemea ia kua nui te hōrapatanga atu o te paku ki te kiri, i muri i te tirohanga a te tohunga i a ia kia purea ai ia, me titiro anō te tohunga ki a ia.
7 Mas, se a erupção vier a se espalhar depois de o sacerdote examinar a pessoa e a declarar pura, ela voltará para ser examinada.
8 Ā, ki te mea ka kite iho te tohunga, nā, kua hōrapa atu te paku ki te kiri, kātahi ka mea te tohunga, he poke ia; he repera tēnā.
8 Se o sacerdote constatar que a erupção se espalhou, declarará a pessoa cerimonialmente impura, pois é, de fato, lepra.
9 “Ki te pāngia te tangata e te repera, nā, me kawe ia ki te tohunga.
9 “Quem apresentar algum sinal de lepra irá ao sacerdote para ser examinado.
10 Ā, ka tirohia e te tohunga, ki te mea kua mā te puku o te kiri; ā, kua puta kē te huruhuru, kua mā, he wāhi ora anō nō te kikokiko ora kei te puku;
10 Se o sacerdote encontrar um inchaço branco na pele, se alguns pelos sobre a mancha tiverem ficado brancos e se houver uma ferida aberta na região afetada,
11 he repera tawhito tēnā i te kiri o tōna kikokiko, me mea te tohunga he poke ia. E kore anō hoki ia e tūtakina atu; e poke ana hoki.
11 é um caso crônico de lepra, e o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente impura. Nesses casos, não será necessário isolar a pessoa para avaliá-la, pois é evidente que a pele está contaminada pela doença.
12 “Ā, ki te hōrapa noa atu te repera ki te kiri, ā, ka ngaro i te repera te kiri katoa o te tangata i pāngia, o tōna māhunga iho, ā tae noa ki tōna waewae, o ngā wāhi katoa e titiro ai te tohunga.
12 “Se a lepra se espalhar por toda a pele da pessoa e cobrir seu corpo da cabeça aos pés, o sacerdote examinará a pessoa infectada.
13 Nā, ka titiro iho te tohunga, ā, ki te mea kua kapi katoa ōna kikokiko i te repera; nā, ka mea ia, kāhore he poke o te tangata i pāngia; kua puta kē, kua mā katoa; kāhore ōna poke.
13 Se constatar que a doença cobre todo o corpo, declarará a pessoa cerimonialmente pura. Uma vez que a pele se tornou completamente branca, a pessoa está pura.
14 Otiia, ka poke ia i te rā e kitea ai e ora ana tētahi wāhi o ōna kikokiko.
14 Mas, se aparecerem feridas abertas, a pessoa infectada será declarada cerimonialmente impura.
15 Ā, me titiro iho anō te tohunga ki te kiko ora, ā, ka mea, he poke ia; he mea poke hoki te kikokiko ora; he repera hoki.
15 O sacerdote fará essa declaração assim que vir uma ferida aberta, pois esse tipo de ferida indica a presença de lepra.
16 Otiia ki te hoki anō ki te mā te kikokiko ora, me haere ia ki te tohunga;
16 Se, contudo, as feridas sararem e se tornarem brancas como o resto da pele, a pessoa voltará ao sacerdote
17 ā, ka titiro te tohunga ki a ia, ā, ki te mea kua puta kē te wāhi i pāngia kua mā, nā, ka mea te tohunga, he pokekore te tangata i pāngia; kāhore ōna poke.
17 para ser examinada. Se as regiões afetadas tiverem, de fato, se tornado brancas, o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente pura, e assim ela estará.
18 “Me te kikokiko hoki, he whēwhē nei tō tōna kiri i mua, ā, kua ora,
18 “Se alguém tiver na pele uma ferida purulenta e ela sarar,
19 ā, ka puta ake i te wāhi o te whēwhē he puku mā, he wāhi tū ā-kanapa rānei, he mea mā, āhua pūwhero, ā, ka whakakitea ki te tohunga;
19 mas surgir em seu lugar um inchaço branco ou uma mancha branca avermelhada, a pessoa irá ao sacerdote para ser examinada.
20 ā, ki te mea, i te tirohanga a te tohunga, nā, kei raro iho i te kiri, ki te titiro atu, ā, kua puta kē, kua mā te huruhuru o reira. Kātahi ka mea te tohunga, he poke ia, he pānga mai tēnā nō te repera; e tupu ana i runga i te whēwhē.
20 Se o sacerdote a examinar e constatar que a mancha é mais profunda que a pele, e se os pelos da região afetada tiverem ficado brancos, o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente impura. A ferida purulenta indica lepra.
21 Ki te tirohia ia e te tohunga, nā, kāhore he huruhuru mā o reira, ā, kāhore i raro i te kiri, engari e āhua mangu ana, nā, me tūtaki atu ia e te tohunga, kia whitu ngā rā.
21 Mas, se o sacerdote não encontrar pelos brancos na região afetada e parecer que a mancha não é mais profunda que a pele, e até diminuiu, o sacerdote isolará a pessoa por sete dias.
22 Ā, ki te mea kua hōrapa nui atu ki te kiri, nā, ka mea te tohunga, he poke ia; he pānga mate tēnā.
22 Se, nesse período, a mancha ou o inchaço se espalharem na pele, o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente impura, pois é sinal de lepra.
23 Ki te tūturu ia te wāhi tū ā-kanapa ki taua wāhi, ā, kāhore e hōrapa atu, he nawe whēwhē tēnā; ā, ka mea te tohunga, kāhore ōna poke.
23 Se, contudo, a região afetada não aumentar nem se espalhar, é apenas a cicatriz da ferida, e o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente pura.
24 “Ki te mea rānei he wera anō nā te ahi kei te kiri o tētahi kikokiko, ā, he wāhi mā kanapa, he mea āhua whero, he mea mā rānei kei te kikokiko ora i wera nei;
24 “Se alguém sofrer uma queimadura na pele e aparecerem na região feridas abertas de cor branca avermelhada ou completamente branca,
25 nā, me titiro e te tohunga. Nā, ki te mea kua puta kē, kua mā te huruhuru o te wāhi kanapa, ā, ka hōhonu iho i te kiri ki te titiro atu; he repera tēnā e tupu ake ana i runga i te wera. Ā, me mea te tohunga, he poke ia; he pānga tēnā nō te repera.
25 o sacerdote a examinará. Se constatar que os pelos na região afetada ficaram brancos, e se parecer que a mancha é mais profunda que a pele, surgiu lepra na queimadura. O sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente impura, pois, sem dúvida, é lepra.
26 Otiia ki te tirohia e te tohunga, nā, kāhore he huruhuru mā o te wāhi kanapa, ā, kāhore i raro i te kiri, otiia e āhua pōuri ana; nā, me tūtaki ia e te tohunga kia whitu ngā rā.
26 Mas, se não encontrar pelos brancos na região afetada, e se parecer que a ferida não é mais profunda que a pele e tiver diminuído, o sacerdote isolará a pessoa por sete dias.
27 Ā, i te whitu o ngā rā me titiro te tohunga ki a ia; ā, ki te mea kua hōrapa nui atu ki te kiri, kātahi ka kīia ia e te tohunga, he poke; he pānga tēnā nō te repera.
27 No sétimo dia, examinará a pessoa novamente. Se o problema tiver se espalhado na pele, o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente impura, pois, sem dúvida, é lepra.
28 Ā, ki te tūturu te wāhi tū ā-kanapa ki tēnā wāhi, ā, kāhore e hōrapa atu ki te kiri, otiia he āhua pōuri; he puku tēnā nō te weranga, ā, ka kīia ia e te tohunga he pokekore; he nawe wera hoki.
28 Se, contudo, a região afetada não tiver mudado ou se o problema não tiver se espalhado na pele, mas tiver diminuído, é apenas o inchaço da queimadura. O sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente pura, pois é apenas a cicatriz da queimadura.
29 “Nā, he tāne, he wahine i pāngia te mātenga, te pāhau rānei,
29 “Se um homem ou uma mulher tiver uma ferida na cabeça ou no queixo,
30 me titiro te tohunga ki te mea i pā mai. Ā, ki te mea he hōhonu iho i te kiri ki tāna titiro; ā, he āhua mā kōwhai nei, he ririki te huruhuru; kātahi ka kīia ia e te tohunga, he poke. He pātito tēnā, he repera nō te mātenga, nō te pāhau.
30 o sacerdote a examinará. Se constatar que a mancha é mais profunda que a pele e tem pelos amarelados e finos, o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente impura. É uma ferida causada por sarna na cabeça ou no queixo.
31 Ā, ki te titiro te tohunga ki te pātito i pā nei, ā, kīhai i hōhonu iho i te kiri ki te titiro, ā, kāhore o reira huruhuru mangu. Nā, ka tūtakina atu e te tohunga te tangata i pāngia nei e te pātito, kia whitu ngā rā.
31 Se o sacerdote examinar a ferida e constatar que não é mais profunda que a pele, mas não tem pelos escuros, isolará a pessoa por sete dias.
32 Ā, i te whitu o ngā rā ka titiro te tohunga ki te mate; ā, ki te kāhore i hōrapa atu te pātito, ā, kāhore ōna huruhuru mā kōwhai nei, ā, ki te titiro kāhore te pātito i hōhonu iho i te kiri.
32 No sétimo dia, o sacerdote examinará a ferida novamente. Se constatar que ela não se espalhou, que não há pelos amarelados e que não parece mais profunda que a pele,
33 Nā, ka heua ia, ko te pātito ia e kore e heua; ā, ka tūtakina atu e te tohunga te tangata i te pātito, kia whitu atu ngā rā.
33 a pessoa raspará todos os pelos, exceto na região afetada. Em seguida, o sacerdote isolará a pessoa infectada por mais sete dias.
34 Ā, i te whitu o ngā rā, me titiro te tohunga ki te pātito, ā, ki te kāhore i hōrapa te pātito ki te kiri, ā, kāhore anō e hōhonu iho i te kiri ki te titiro; kātahi ka kīia ia e te tohunga, he pokekore. Ā, ka horoia e ia ōna kākahu, ā, ka kore te poke.
34 No sétimo dia, examinará a ferida novamente. Se ela não tiver se espalhado, e se não parecer mais profunda que a pele, o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente pura. A pessoa lavará suas roupas e ficará pura.
35 “Otiia, ki te hōrapa nui te pātito ki te kiri i muri i te whakakorenga o tōna poke;
35 Mas, se a ferida de sarna começar a se espalhar depois de a pessoa ter sido declarada cerimonialmente pura,
36 nā, me titiro anō te tohunga ki a ia; ā, ki te mea kua hōrapa tēnā te pātito ki te kiri, e kore e rapua e te tohunga te huruhuru mā kōwhai; he poke ia.
36 o sacerdote a examinará novamente. Se constatar que a ferida se espalhou, não é necessário procurar pelos amarelados; a pessoa infectada está cerimonialmente impura.
37 Ki te tūturu ia te pātito ki tāna titiro, ā, kua tupu te huruhuru mangu ki reira; kua mahu te pātito, kāhore ōna poke; ā, ka kīia e te tohunga he pokekore.
37 Se, contudo, a cor da ferida de sarna não mudar e pelos pretos voltarem a crescer na região afetada, a sarna está curada, e o sacerdote declarará a pessoa cerimonialmente pura.
38 “Ki te mea he wāhi kanapa tō te kiri o te kikokiko o tētahi tangata, o tētahi wahine rānei, arā he wāhi kanapa mā nei;
38 “Se um homem ou uma mulher tiver manchas brancas na pele,
39 nā, me titiro e te tohunga; ā, ki te mea he mā mangu nei ngā wāhi kanapa o te kiri o tō rātou kikokiko; he pāpaka tēnā e tupu ana i te kiri; kāhore ōna poke.
39 o sacerdote examinará a região afetada. Se constatar que as manchas brancas são opacas, é uma simples erupção de pele, e a pessoa está cerimonialmente pura.
40 “Me te tangata hoki kua horo ngā huruhuru o tōna mātenga, he pākira ia, kāhore ōna poke.
40 “Se os cabelos de um homem caírem e ele ficar calvo, continua cerimonialmente puro.
41 Me te tangata hoki kua horo ngā huruhuru o te wāhi o tōna mātenga whaka tōna mata, he rae pākira ia; kāhore ōna poke.
41 Se caírem os cabelos da parte da frente da cabeça, ele simplesmente ficou calvo na frente e continua puro.
42 Ā, ki te mea kua pāngia tētahi wāhi o te mātenga pākira, o te rae pākira rānei, he mea mā āhua whero nei, he repera tēnā e tupu ana i tōna mātenga pākira, i tōna rae pākira rānei.
42 Mas, se uma ferida branca avermelhada aparecer na região calva no alto ou na parte de trás da cabeça, é lepra.
43 Nā, me titiro ia e te tohunga; nā, ki te mā āhua whero te puku; i pā ki tōna mātenga pākira, ki tōna rae pākira rānei, ki te rite ki te putanga o te repera ki te kiri o te kikokiko;
43 O sacerdote o examinará e, se constatar que há inchaço ao redor da ferida branca avermelhada em qualquer parte da calva do homem com aparência de lepra,
44 he repera ia, he poke. Me tino mea te tohunga, he poke ia; ko tōna mātenga i pāngia.
44 o homem está, de fato, infectado com lepra e está impuro. O sacerdote o declarará cerimonialmente impuro por causa da ferida na cabeça.
45 “Ā, ko te repera i pāngia nei, me haehae ōna kākahu, kia roha noa atu ngā makawe o tōna māhunga, ka ārai i tōna ngutu o runga, ā, ka karanga, ‘He poke, he poke!’
45 “Quem sofrer de lepra rasgará as roupas e deixará o cabelo despenteado. Cobrirá a boca e gritará: ‘Impuro! Impuro!’.
46 Ka poke ia i ngā rā katoa e pāngia ai; he poke ia; me noho ko ia anake; ko waho o te puni te nohoanga mōna.
46 Enquanto durar a lepra, ficará cerimonialmente impuro e viverá isolado, fora do acampamento.” O procedimento para roupas contaminadas
47 “Me te kākahu anō hoki i pāngia e te repera, ahakoa he kākahu huruhuru, he kākahu rīnena rānei;
47 “Quando o mofo contaminar uma peça de roupa de lã ou de linho,
48 ahakoa i te whenu, i te aho rānei; i ngā mea rīnena, huruhuru rānei; ahakoa i te hiako, i tētahi mea hiako rānei.
48 um tecido de lã ou de linho, a pele de um animal ou qualquer objeto de couro,
49 Ki te mea he mā kākāriki, he pūwhero rānei te wāhi i pāngia o te kākahu, o te hiako rānei, o te whenu rānei, o te aho rānei, o tētahi mea hiako rānei, he pānga tēnā nō te repera, ā, me whakakite ki te tohunga.
49 e quando a região contaminada da roupa, da pele do animal, do tecido liso ou trançado, ou do artigo de couro se tornar esverdeada ou avermelhada, está contaminada com mofo e deverá ser mostrada ao sacerdote.
50 Nā, ka tirohia e te tohunga te wāhi i pāngia, ā, ka tūtakina atu e ia te mea i pāngia, kia whitu ngā rā.
50 Depois de examinar a região afetada, o sacerdote isolará o objeto afetado por sete dias.
51 Ā, i te whitu o ngā rā ka tirohia e ia te wāhi i pāngia; ki te mea kua hōrapa te mea i pā ki te kākahu, ki te whenu rānei, ki te aho rānei, ki tētahi hiako, ki tētahi mea rānei i hangā ki te hiako. He repera ngau kino te mea i pā; he mea poke tēnā.
51 No sétimo dia, examinará o objeto novamente. Se a região afetada tiver se espalhado, a peça de roupa, o tecido liso ou trançado ou o artigo de couro foi, sem dúvida, contaminado por mofo corrosivo e está cerimonialmente impuro.
52 Nā, ka tahuna e ia taua kākahu, ahakoa he whenu, he aho rānei, ahakoa he huruhuru, he rīnena rānei, ahakoa he mea hiako te mea i pāngia; he repera ngau kino tēnā; me tahu ki te ahi.
52 O sacerdote queimará a peça de roupa, o tecido de lã ou de linho ou o artigo de couro, pois foi contaminado por mofo corrosivo. Deve ser completamente destruído com fogo.
53 “Ā, ki te titiro te tohunga, nā, kīhai te mea i pā i hōrapa atu ki te kākahu, ki te whenu, ki te aho, ki tētahi mea hiako rānei.
53 “Se, contudo, o sacerdote examinar o objeto e constatar que a região contaminada não se espalhou pela peça de roupa, pelo tecido liso ou trançado, ou pelo artigo de couro,
54 Kātahi ka whakahau te tohunga kia horoia te mea i pāngia, ā, ka tūtakina atu e ia, kia whitu atu anō ngā rā.
54 ordenará que o objeto seja lavado e, depois, isolado por mais sete dias.
55 Ā, me titiro e te tohunga te mea i pā mai, i muri i te horoinga; ā, ki te mea kīhai i rerekē te kara o te wāhi i pāngia, ā, kīhai i hōrapa atu te mea i pā mai; he poke tēnā. Me tahu e koe ki te ahi; kua ngaua a roto, ahakoa i tiwha te taha ki roto, te taha rānei ki waho.
55 O sacerdote examinará novamente o objeto depois de lavado. Se constatar que a região contaminada não mudou de cor depois de ser lavada, mesmo que a mancha não tenha se espalhado, o objeto está contaminado. Deve ser completamente queimado, quer o mofo esteja do lado de dentro ou de fora.
56 “Ā, ki te mea ka kite te tohunga, nā, kua tāpouri te wāhi i pāngia i muri i te horoinga; kātahi ka haea atu e ia i roto i te kākahu, i te hiako rānei, i te whenu rānei, i te aho rānei.
56 Mas, se o sacerdote examinar o objeto e constatar que a região contaminada diminuiu depois de ser lavada, cortará a mancha da peça de roupa, do tecido liso ou trançado, ou do couro.
57 Ā, ki te kitea anō i te kākahu, i te whenu rānei, i te aho rānei, i tētahi mea hiako rānei; he mea tupu tēnā; me tahu e koe ki te ahi taua mea i pāngia.
57 Se a mancha reaparecer na peça de roupa, no tecido liso ou trançado, ou no artigo de couro, é evidente que o mofo está se espalhando, e o objeto contaminado deverá ser queimado.
58 Ko te kākahu hoki, ko te whenu rānei, ko te aho rānei, ko te mea hiako rānei i horoia e koe, ā, kua riro te mate, nā, ka horoia anō, ā, ka kore ōna poke.”
58 Se, contudo, a mancha desaparecer da peça de roupa, do tecido, ou do artigo de couro depois de ter sido lavado, o objeto será lavado novamente e, por fim, estará cerimonialmente puro.
59 Ko te ture tēnei mō te pānga mai o te repera ki te kākahu huruhuru, ki te kākahu rīnena rānei, ki te whenu, ki te aho rānei, ki tētahi mea hiako rānei, mō te kī he pokekore, mō te kī rānei he poke.
59 “Essas são as instruções referentes ao mofo que contamina roupas de lã ou linho, tecidos lisos ou trançados ou qualquer objeto de couro. É dessa forma que o sacerdote determinará se os objetos estão cerimonialmente puros ou impuros”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.