Juízes 18

mri2012 (MRI2012) vs BKJ

Sair da comparação
1 I aua rā kāhore o Īharaira kīngi.
1 Naqueles dias não havia rei em Israel; e naqueles dias a tribo dos danitas buscava para si uma herança para nela habitar; pois até aquele dia toda a sua herança ainda não lhes havia caído entre as tribos de Israel.
2 Nā, ka tono ngā tamariki a Rāna i ētahi tāngata tokorima o tō rātou hapū, he hunga māia, i roto i ō rātou rohe, i Toraha, i Ehetaoro, hei tūtei i te whenua, hei titiro hoki; i mea hoki ki a rātou, “Tīkina, tirohia te whenua.”
2 E os filhos de Dã enviaram, das suas famílias, cinco homens dos seus termos, homens valentes, de Zorá e de Estaol, para espionar a terra, e para investigá-la; e eles lhes disseram: Ide, investigai a terra; os quais, quando chegaram ao monte Efraim, à casa de Mica, ali se alojaram.
3 I a rātou i te whare o Mika, ka mōhiotia e rātou te reo o taua taitamariki, o te Rīwaiti; nā, peka ana ki reira, ā, ka mea ki a ia, “Nā wai koe i kawe mai ki konei? E aha ana hoki koe i konei? Ā, he aha tāu i konei?”
3 Quando eles estavam junto à casa de Mica, reconheceram a voz do moço, o levita; e se voltaram para lá, e lhe disseram: Quem te trouxe para cá? E o que fazes tu neste lugar? E, o que tens tu aqui?
4 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ngā mea tēnei i meatia e Mika ki ahau; nāna hoki ahau i utu, nā, hei tohunga anō ahau ki a ia.”
4 E ele lhes disse: Assim e assim tratou Mica comigo, e me contratou, e sou o seu sacerdote.
5 Ā, ka mea rātou ki a ia, “Tēnā, ui atu ki te Atua kia mōhio ai mātou ka tika rānei tō mātou ara e haere nei mātou.”
5 E eles lhe disseram: Pede conselho, rogamos-te, de Deus, para que saibamos se o caminho no qual seguimos será próspero.
6 Nā, ka mea te tohunga ki a rātou, “Haere mārie, kei te aroaro o Ihowā tō koutou ara e haere nā koutou.”
6 E o sacerdote lhes disse: Ide em paz, diante do SENHOR está o caminho pelo qual vós seguis.
7 Nā, ka haere aua tāngata tokorima, ka tae ki Raihi, ā, ka kite i ngā tāngata o reira, i te pai o tā rātou noho, rite tonu ki a ngā Haironi, te āta noho, te mau; kāhore hoki he tangata whai mana o te whenua hei mea kia whakamā rātou ki tētahi mea, ā, e matara mai ana rātou i ngā Haironi, kāhore hoki ā rātou aha ki tētahi tangata.
7 Então os cinco homens partiram, e chegaram a Laís, e viram o povo que lá estava, como viviam de modo negligente, segundo o modo dos sidônios, tranquilos e seguros; e não havia nenhum magistrado na terra, que pudesse levá-los à vergonha em coisa alguma; e eles estavam longe dos sidônios, e não faziam negócios com homem algum.
8 Nā, ka tae rātou ki ō rātou tuākana, ki Toraha, ki Ehetaoro; ā, ka mea ō rātou tuākana ki a rātou, “He aha tā koutou kōrero?”
8 E eles vieram até os seus irmãos em Zorá e Estaol; e os seus irmãos lhes disseram: O que dizeis vós?
9 Kātahi rātou ka mea atu, “Whakatika, kia whakaekea rātou e tātou; kua kite hoki mātou i te whenua, nā, he pai rawa; ā, me āta noho anō rānei koutou? Kaua rā e māngere, ki te haere ki te tango i tērā whenua.
9 E eles disseram: Levantai-vos para que possamos subir contra eles; pois vimos a terra, e eis que é muito boa; e estais vós imóveis? Não sejais indolentes em ir, e em adentrar e possuir a terra.
10 Ka haere koutou, ka tae atu koutou ki tētahi iwi e noho tatū ana, ā, he nui hoki te whenua; kua hōmai nei hoki e te Atua ki ō koutou ringa; he wāhi, kāhore nei i hapa i tētahi mea o te whenua.”
10 Quando vós partirdes, ireis a um povo seguro, e a uma terra vasta; pois Deus a tem dado nas vossas mãos; um lugar onde não há escassez de nada que esteja na terra.
11 Nā, tūria atu ana i reira e te hapū o ngā Rani, i roto i Toraha, i Ehetaoro, e ono rau tāngata, whītiki rawa ki ngā rākau o te whawhai.
11 E partiram dali, da família dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens escolhidos com armas de guerra.
12 Nā, ka haere rātou, ā, ka pūpahi ki Kiriata Tearimi, ki Hūrā; koia i huaina ai te ingoa o tērā wāhi, ko Mahanerana ā mohoa noa nei; koia tēnā i tua atu o Kiriata Tearimi.
12 E eles subiram, e acamparam em Quiriate-Jearim, em Judá; por isso eles chamaram aquele lugar de Maané-Dã até este dia; eis que fica atrás de Quiriate-Jearim.
13 Nā, i haere atu rātou i reira ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, ka tae ki te whare o Mika.
13 E dali passaram ao monte Efraim, e chegaram até a casa de Mica.
14 Nā, ko te ohonga o ngā tāngata tokorima i haere nei ki te tūtei i te whenua o Raihi, ka mea ki ō rātou tuākana, “E mōhio ana rānei koutou kei ēnei whare he epora, he terapimi, he whakapakoko whaowhao, me tētahi mea whakarewa? Nā, mā koutou te whakaaro ki tā koutou e mea ai.”
14 Então, responderam os cinco homens que foram espionar a região de Laís, e disseram aos seus irmãos: Sabeis que existe naquelas casas um éfode, e terafins, e uma imagem esculpida, e uma imagem fundida? Agora, portanto, considerai o que tendes de fazer.
15 Nā, ka peka rātou ki reira, ā, ka tae ki te whare o taua taitamariki, o te Rīwaiti, arā ki te whare o Mika, ā, oha atu ana ki a ia.
15 E eles se voltaram para aquela direção, e chegaram à casa do moço levita, à casa de Mica, e o saudaram.
16 Ā, ko ngā tāngata e ono rau o ngā tama a Rāna me ā rātou rākau whawhai, tū tonu i te tomokanga o te kūwaha.
16 E os seiscentos homens escolhidos, com as suas armas de guerra, que eram dos filhos de Dã, ficaram de pé à entrada do portão.
17 Nā, haere atu ana ngā tāngata tokorima i haere rā ki te tūtei i te whenua, ā, ka tae ki reira; kei te tango i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te whakapakoko hoki i whakarewaina. Nā, ko te tohunga i te tomokanga ki te kūwaha e tū ana, rātou ko ngā tāngata e ono rau, me ā rātou rākau whawhai, whītiki tonu.
17 E os cinco homens que foram espionar a terra subiram, e lá chegaram, e tomaram a imagem esculpida, e o éfode, e os terafins, e a imagem fundida; e o sacerdote estava de pé à entrada do portão com os seiscentos homens escolhidos, com as armas de guerra.
18 Ā, nō te haerenga o ērā ki te whare o Mika, nō te tangohanga i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te mea hoki i whakarewaina, ka mea te tohunga ki a rātou, “E aha ana koutou?”
18 E estes entraram na casa de Mica, e removeram a imagem esculpida, o éfode, e os terafins, e a imagem fundida. Então, o sacerdote disse a eles: O que fazeis?
19 Anō rā ko rātou ki a ia, “Whakarongoa, kōpania atu tōu ringa ki tōu māngai, ā, haere mai tātou, hei matua hoki koe mō mātou, hei tohunga. Ko tēhea te mea pai kia waiho koe hei tohunga mō te whare o te tangata kotahi, kia waiho rānei hei tohunga mō tētahi iwi, mō tētahi hapū hoki o Īharaira?”
19 E eles lhe disseram: Fica em silêncio, repousa a tua mão sobre a tua boca, e vai conosco, e sê para nós pai e sacerdote; é melhor para ti ser um sacerdote da casa de um homem, ou que sejas sacerdote de uma tribo e de uma família de Israel?
20 Nā, ka koa te ngākau o te tohunga, ā, ka mau ia ki te epora, ki ngā terapimi, ki te whakapakoko whakairo, ā, haere ana i roto i taua hunga.
20 E o coração do sacerdote se alegrou, e ele tomou o éfode, e os terafins, e a imagem esculpida, e entrou no meio do povo.
21 Kātahi rātou ka tahuri, ka haere; ā, makā ana e rātou ngā tamariki, ngā kararehe, me ngā taonga ki mua i a rātou.
21 Assim, eles voltaram e partiram, e colocaram os pequenos e o gado e a carruagem adiante deles.
22 Ka matara atu rātou i te whare o Mika, nā, ka huihuia ngā tāngata o ngā whare i tata ki te whare o Mika, ā, ka mau atu i a rātou ngā tama a Rāna.
22 E quando estavam a um bom caminho da casa de Mica, os homens que estavam nas casas próximas à casa de Mica se reuniram, e alcançaram os filhos de Dã.
23 Nā, ka karanga rātou ki ngā tama a Rāna. Ā, ka tahuri mai ngā aroaro o ērā, ka mea ki a Mika, “He aha tāu i huihui tāngata mai ai koe?”
23 E eles gritaram aos filhos de Dã. E eles viraram as suas faces, e disseram a Mica: O que te aflige, para que venhas com tamanha companhia?
24 Nā, ka mea ia, “Kua tangohia atu rā e koutou āku atua i hanga ai, me te tohunga, ā, kua haere atu; ā, he aha atu anō tāku? He aha hoki kia kī mai koutou ki ahau, ‘He aha tāu?’ ”
24 E ele disse: Vós retirastes os meus deuses, os quais eu fabriquei, e o sacerdote, e fostes embora; e o que mais tenho eu? E o que é isto que vós me dizeis: O que te aflige?
25 Ā, ka mea ngā tama a Rāna ki a ia, “Kei rangona tōu reo e mātou, kei tōrere atu ki a koe te hunga ngākau āritarita, ā, ka mate koe me tōu whare katoa.”
25 E os filhos de Dã lhe disseram: Que a tua voz não seja ouvida no meio de nós, para que companheiros furiosos não se lancem sobre ti, e percas a tua vida, junto com as vidas daqueles da tua casa.
26 Nā, haere ana ngā tama a Rāna i tō rātou ara, ā, i te kitenga hoki o Mika he kaha rawa rātou i a ia, ka tahuri ia, ā, hoki ana ki tōna whare.
26 E os filhos de Dã seguiram o seu caminho; e quando Mica viu que eles eram demasiadamente poderosos para ele, volveu e retornou para a sua casa.
27 Ā, maua atu ana e rātou ngā mea i hangā e Mika, me te tohunga i noho ki a ia, ā, haere ana ki Raihi, ki tētahi iwi e āta noho ana, kāhore ōna whakaohooho. Nā, patua iho e rātou ki te mata o te hoari, tahuna ake hoki e rātou te pā ki te ahi.
27 E eles levaram as coisas que Mica havia feito, e o sacerdote que ele tinha, e chegaram a Laís, a um povo que estava tranquilo e seguro; e eles os feriram com o fio da espada, e queimaram a cidade com fogo.
28 Kāhore hoki he tangata hei whakaora; nō te mea he matara a reira i Hairona, kāhore anō ā rātou aha ki tētahi tangata; i te raorao hoki a reira, i Peterehopo.
28 E não havia libertador, porque ela era distante de Sidom, e eles não faziam negócios com nenhum homem; e ficava no vale que está junto a Bete-Reobe. E eles edificaram uma cidade, e nela habitaram.
29 Ā, huaina ana e rātou te ingoa o te pā ko Rāna, ko te ingoa o tō rātou matua, o Rāna, i whānau nei mā Īharaira; ko Raihi ia te ingoa o te pā i mua.
29 E eles chamaram o nome da cidade Dã, segundo o nome de Dã, o seu pai, que nasceu a Israel; todavia, o nome da cidade era, inicialmente, Laís.
30 Nā, whakatūria ana e ngā tama a Rāna mō rātou te whakapakoko whaowhao, ā, ko Honatana hoki tama a Kerehoma, tama a Mohi, rātou ko āna tama ngā tohunga o te iwi o ngā Rāni tae noa ki te rā i whakaraua ai te whenua.
30 E os filhos de Dã ergueram a imagem esculpida; e Jônatas, o filho de Gérson, filho de Moisés; ele e os seus filhos foram sacerdotes da tribo de Dã até o dia do cativeiro da terra.
31 Ā, tū tonu tā rātou whakapakoko whakairo, tā Mika i hanga rā, i ngā rā katoa o te whare o te Atua i Hiro.
31 E eles ergueram para si a imagem esculpida de Mica, a qual ele fabricou, durante todo o tempo em que a casa de Deus esteve em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.